Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Να σταματήσει άμεσα η προπαγάνδα συκοφάντησης της περιοχής Στύρων

Δεν είναι δυνατόν να μην έχει μάθει κανείς εκεί στον δήμο Καρύστου την άθλια εκστρατεία κατασυκοφάντησης των Νέων Στύρων και της ευρύτερης περιοχής των Στύρων και των κατοίκων που γίνεται συντονισμένα τις τελευταίες ημέρες με αφορμή το καταδικαστέο γεγονός που συνέβη και όλοι γνωρίζουμε.
Διάφορα άτομα προσπαθούν μέσω Διαδικτύου να μποϋκοτάρουν τα Νέα Στύρα και να εξευτελίσουν τους ανθρώπους τους αποκαλώντας τους συλλήβδην άθλιους, κακούς, "βουλγαρογυφτοαλβανούς" και άλλα απαράδεκτα, που όχι μόνο είναι ποινικά κολάσιμα αλλά προάγουν μίσος και βία.
Ο δράστης της αποτρόπαιας πράξης που έγινε στα Νέα Στύρα εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης και όλοι συμφωνούμε ότι η πράξη του είναι καταδικαστέα. Κανείς μας δεν στηρίζει τέτοιες ενέργειες.
Οι επαγγελματίες όμως και ο πανέμορφος τόπος μας που τόσα έχουν προσφέρει στους εκατοντάδες χιλιάδες παραθεριστές και επισκέπτες τόσα χρόνια δεν μπορούν να διασύρονται κατά τον χειρότερο τρόπο από όποιον πιστεύει ότι πρέπει να μποϋκοτάρει και να δυσφημήσει την περιοχή και τους ανθρώπους της στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Τα Νέα Στύρα έχουν παράδοση 50 ετών και πλέον στην τουριστική δραστηριότητα. Ενα μεμονωμένο γεγονός δεν είναι δυνατόν να αμαυρώσει την εικόνα και τις παρεχόμενες υπηρεσίες που καθημερινά μοχθούν να δώσουν οι άνθρωποι που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τον Τουρισμό της περιοχής.
Πέραν αυτού η ιστορία του τόπου που ανάγεται πλέον σε 3.000 χρόνια ενεργής ζωής και πολιτισμού όπως μαρτυρούν όλες οι αρχαιολογικές και ιστορικές πηγές επιβάλλει τον σεβασμό και την άμεση καταδίκη τέτοιων προσπαθειών συκοφάντησης και λασπολόγησης από όπου κι αν προέρχονται.
Υπάρχει η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και η Εισαγγελία για την κατάθεση αγωγών και μηνύσεων κατά κάθε ατόμου ή ομάδων που επιβουλεύεται τους ανθρώπους, τον τόπο, την ιστορία και τον πολιτισμό του.
Προχωρείστε λοιπόν κύριοι του δήμου Καρύστου στις νόμιμες ενέργειες όπως οφείλετε να κάνετε άμεσα !
Την απαράδεκτη αυτή κατάσταση οφείλουν να καταδικάσουν επίσης και οι Εμπορικοί Σύλλογοι της περιοχής και κάθε επίσημο συλλογικό όργανο.
Επειδή η τουριστική προβολή του τόπου αλλά και η προστασία του καλού ονόματος και της μακραίωνης φήμης των Νέων Στύρων και της ευρύτερης περιοχής είναι αρμοδιότητα και υποχρέωση ενός Δήμου περιμένουμε να δούμε άμεσα την αντίδραση του Δήμου Καρύστου σ' αυτές τις αθλιότητες που κυκλοφορούν κατά κόρον στο Διαδίκτυο.

Ενδεικτικά παραθέτω :

Οι ηλεκτρονικές διευθύνσεις από τις οποίες πήρα τα παρακάτω είναι  :

1. https://www.facebook.com/pages/%CE%94%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B7-%CE%93%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7-%CE%9C%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%85-%CE%9D%CE%B1-%CE%A4%CE%B9%CE%BC%CF%89%CF%81%CE%B7%CE%B8%CE%B5%CE%B9-%CE%9F-%CE%94%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CF%86%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%A4%CE%B7%CF%82- %CE%9C%CE%B1%CE%B3%CE%BA%CF%85/1400181193576329?fref=ts

2. http://www.evia- guide.gr/beach/
%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CF%83%CF%84%CF%8D%CF%81%CE%B1.html?















Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Η αγάπη προς τα ζώα προϋποθέτει σεβασμό στον άνθρωπο

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω όλα όσα συνέβησαν στα Νέα Στύρα σχετικά με τον θάνατο ενός μικρού αδέσποτου σκύλου και αισθάνομαι φρίκη.
Καταδικάζω απερίφραστα την ενέργεια !!!!!
Την είδηση μου μετέφερε ξημερώματα Τετάρτης ο γιός μου που ήταν στην περιοχή και πραγματικά είχε συγκλονιστεί.
Λατρεύω τα ζώα, έχω φροντίσει δεκάδες αδέσποτα γατιά και σκυλιά, έχω ταϊσει με το μπιμπερόν άπειρα μωρά ζωάκια από το δρόμο που τα κουβαλάω σπίτι μου και τα νταντεύω και έχω μεγαλώσει το γιό μου με τις ίδιες αρχές αγάπης και φροντίδας προς τα ζώα.
Λατρεύω τον σκύλο μου τον Gordon και τον πριν απ' αυτόν τον Walter, τη Σίμπα, τη Λίλυ.... τον απίθανο γάτο μου τον Σούμπερτ που τον φόλιασε κάποιος ανισσόροπος στο Ψυχικό.....
Θέλω να πώ μ' αυτά ότι ξέρω τι σημαίνει ν' αγαπάς το ζωάκι σου.

Ο Gordon μας μωρό... Σήμερα είναι τεράστιος...
Ξέρω τι είναι να σε κοιτάει με άδολη αγάπη στα μάτια.
Ξέρω τι είναι να πονάς που το χάνεις.
Το καθένα απ' αυτά τα μικρά χνουδωτά πλασματάκια που δίνουν τόση αγάπη αφήνει το αποτύπωμά του στην ψυχή σου, κι ας μην το καταλαβαίνουν όσοι δεν είχαν ποτέ ζώο δικό τους.
Το να έχεις όμως κάποιο ζώο, όπως και το να αγαπάς τα ζώα, σημαίνει καταρχήν ότι είσαι άνθρωπος ευαίσθητος.
Αυτό λοιπόν που συνέβη στα Νέα Στύρα (και δεν έχει κανένα νόημα να αναπαράγουμε την φρικιαστική είδηση) είναι απολύτως απαράδεκτο και κατακριτέο...
Ο δράστης αυτής της ιστορίας είναι ένας πολύ κοντινός μας άνθρωπος.
Ενας άνθρωπος που ζει και εργάζεται ανάμεσά μας.
Η πράξη του ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων μεταξύ των ζωόφιλων και είναι απολύτως φυσικό.
Εκείνο όμως που δεν είναι καθόλου φυσικό είναι ο παραλογισμός ορισμένων, η υπερβολική "ευαισθησία" που γίνεται βρισιά και χυδαιότητα, που γίνεται αυτοδικία, επιθετικότητα που γίνεται τελικά κακουργία !!!!
Ο πολύ κοντινός μας Κ.Λ. λοιπόν, μέσα από αυτή τη χυδαιότητα γίνεται ξαφνικά το "ανθρωπόμορφο κτήνος", ο "δολοφόνος", ο "αλήτης"........
Οργανώνεται και εκδήλωση αποδοκιμασίας μπροστά στο μαγαζί του υπεύθυνου...για να το κλείσουν το ρημάδι.. να μην πατήσει κανείς....
Η χυδαιότητα των "ευαίσθητων" θέλει να πάρει το νόμο στα χέρια της, να σκοτώσει, να σουβλίσει, να μαυρίσει στο ξύλο, να μποϋκοτάρει το μαγαζί και στην ουσία να κλείσει το σπίτι αυτού του ανθρώπου.
Σκασίλα τους λοιπόν των "ευαίσθητων" για τον εννιάχρονο γιό του υπεύθυνου και για τη γυναίκα του. Για τη γυναίκα του που είναι μια σπουδαία κοπέλλα, μια αγωνίστρια της ζωής με λεβεντιά ψυχής και ήθος σπάνιο που γνωρίζει όλη η περιοχή μας. Για το γιό του που είναι ένα πανέξυπνο και χαρισματικό πανέμορφο αγόρι που σε λίγο θα γίνει ένας σπουδαίος άντρας....
Σκασίλα τους λοιπόν των "ευαίσθητων" αν το αγοράκι αυτό τραυματίζεται ψυχικά και στιγματίζεται με όλα αυτά χωρίς να φταίει σε τίποτα...
Ο υπεύθυνος αυτής της πράξης θα απολογηθεί ενώπιον της δικαιοσύνης και θα του αποδοθεί η ποινή που θα του αναλογεί. Αυτό είναι το λογικό και το σωστό. Αυτό πρέπει να γίνει.
Είναι λογικό να εκφράζει κάποιος τον αποτροπιασμό του για την πράξη αυτή αλλά κάποιες αντιδράσεις ξεπερνούν κάθε όριο και γίνονται βαρβαρότητα που ξεπερνά κάθε φαντασία.
Κάποιοι λοιπόν, στην προσπάθεια να αναδείξουν το γεγονός λένε ότι ο υπεύθυνος είναι βάρβαρος, δέρνει τη γυναίκα του, βιαιοπραγεί στο παιδί του κι άλλα πολλά....
Επειδή τυχαίνει να τον ξέρω καλά, ο υπεύθυνος αυτής της πράξης είναι ένας άνθρωπος που έχει σπουδάσει γεωπόνος, αν και ελάχιστοι το ξέρουν, και δεν είναι καθόλου "ανθρωπόμορφο κτήνος".....
Θεωρώ ντροπή όμως στο όνομα της ζωοφιλίας να διασύρουν μια οικογένεια ολόκληρη, ντροπή να εξευτελίζουν μια σπουδαία γυναίκα κι ένα θαυμάσιο παιδί. 
Ας αφήσουμε την Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της ως η μόνη αρμόδια για την τιμωρία όπως ορίζουν οι νόμοι.
Και αφού για τον υπεύθυνο αυτόν θα ασχοληθεί η Δικαιοσύνη εμείς ας κάνουμε καμμιά έντονη διαμαρτυρία για τη Γάζα και για τα εγκλήματα που συντελούνται εκεί εναντίον αθώων αμάχων ΑΝΘΡΩΠΩΝ !!!
Για να δούμε τι σημαίνει ΕΓΚΛΗΜΑ !!!
Γιατί γιαυτό το έγκλημα τα ελληνικά κανάλια δεν αφιερώνουν τόσο χρόνο όσο για τα Νέα Στύρα...
Αυτό που έγινε στα Νέα Στύρα πρέπει να φτάσει στη Δικαιοσύνη που είναι η μόνη αρμόδια να κρίνει.
Αλλά, δεν μπορώ να μην σκεφτώ ότι την ίδια ώρα όπου, ενώ, ασχολούμαστε μόνο με το τι συνέβη στα Νέα Στύρα κανείς δεν μιλάει για το πόσα αθώα παιδιά χάνονται από τους βομβαρδισμούς στη Γάζα, πραγματικά φρικιώ και φοβάμαι...
Φοβάμαι τους "ευαίσθητους" και τους "πολιτισμένους" .....
Η πρόσφατη φωτογραφία που έκανε το γύρο του κόσμου ... χίλιες λέξεις .....

Πατέρας θρηνεί το αδικοχαμένο παιδί του από βομβαρδισμό στη Γάζα.....


Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Τι λες βρε .... κοκκώνι μου ?


Βρε κοκκώνι μου (κοκκώνα μου έλεγε η γιαγιά μου αλλά εγώ το παραφράζω να ταιριάζει στην περίσταση), πώς σούρθε να πεις αν πληρώθηκε ή όχι ο .... κοκκώνης;
Πού το ξέρεις εσύ παλλικάρι μου;
Εκεί ήσουνα; Σε είχαμε δει ποτέ κατά πάνω, κατά Στύρα μεριά και δεν το θυμάμαι;
Σε είχαμε βάλει ελεγκτή των πληρωμένων και των απλήρωτων;
Η μπας και σου 'πε το αφεντικό "πήγαινε εσύ παιδί μου να πεις αυτά που θέλουμε;"
Κι εσύ πήγες;
Δηλαδή έβαλες το κεφάλι σου στον τορβά για τον μάγκα τον αφεντικό που φύλαξε τα νώτα του κι εξουσιοδότησε εσένα να πας να πεις διάφορα ανυπόστατα;
Γιατί σε εξουσιοδότησε και με απόφαση αναρτημένη κιόλας....
Ο κοκκώνης λοιπόν, για να ξέρεις, είναι όντως απλήρωτος και καλά έκανε και διεκδίκησε και πήρε τα λεφτά του όπως τα πήρε....
Μπορεί στα δικά σου χέρια να μην έφτασαν τα ακυρωθέντα και τα καταθετήρια, αλλά αυτό εμένα καθόλου δεν με απασχολεί...
Ας ρωτούσατε πριν προβείτε ... όπου προβήκατε... !! Ας προσέχατε !!!
Οχι να τραβολογάτε αθώους ανθρώπους στα δικαστήρια.. Και δεν μιλάω βέβαια για μένα, αλλά για όσους συνεργάζεστε και θάπρεπε να ντρέπεστε να τους κοιτάτε στα μάτια.
Υπήρχαν υπηρεσιακές διαδικασίες να μάθετε ακριβώς τι έγινε και να ζητήσετε ότι αποδείξεις θέλατε, αλλά εσείς προτιμήσατε τον δρόμο της πολιτικής αλητείας ... έτσι για επίδειξη δύναμης ....
Κι όταν οι υπάλληλοι δεν γνωρίζουν να λένε "όχι" στην πολιτική αθλιότητα του κάθε περαστικού αιρετού, τότε τίποτα δεν σταματά μερικούς να πιστεύουν ότι μπορεί να είναι και Χαλίφηδες της Βαγδάτης....
Οι μαγκιές όμως πληρώνονται !!!
Μια βαλίτσα αποδείξεις έχω... όχι μόνο για τον κοκκώνη σου αλλά για πολλούς, πάααααααρα πολλούς (από όλους εκείνους πού βρήκε ευκαιρία η Τζούλια κι έκανε υπεύθυνες δηλώσεις ότι δήθεν δεν είχαν πληρωθεί κι άλλους πολλούς) και όπως ήταν ...τις έστειλα στον εισαγγελέα.. μαζί και ο κοκκώνης.... για να βρει αυτός την άκρη !!!
Κατεπείγουσα καταγγελία στον εισαγγελέα που απ' ότι μαθαίνω έχει ήδη αρχίσει και καλεί....
Τώρα θα δούμε ποιός χορεύει ποιόν .... στο ταψί !!!
Εμ.... το παραχέ...τε πια ....!!!




Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

Οι καλές καρδιές


Ο κολλητός μου ο Σταμάτης Μούντριχας μου έγραψε χτες βράδυ στο Facebook :


Τι να πω εγώ τώρα σε τέτοιο καταιγισμό αγάπης; 
Πιστεύω πάντως πως οι δήμαρχοι πρέπει να λειτουργούν με την καρδιά, αλλιώς χάνουν το νόημα και τον προσανατολισμό τους και γίνονται στεγνοί εκτελεστές αποφάσεων και δέσμιοι μιας καρέκλας ....
Πάντως αυτό με την καλή καρδιά ας μη το δέσουν φιόγκο οι γνωστοί εχθροί μου.
Γιατί αυτούς δεν θα τους σώσει η καλή μου καρδιά...ότι έσπειραν θα θερίσουν.....
Το είπε κι ο απόστολος Παύλος : "Αιρετικόν άνθρωπον μετά πρώτην και δευτέραν νουθεσίαν παραιτού" 



Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Ο Ρούλης και το σόι του

Αφιερωμένο στους αληθινούς φίλους που με διαβάζουν

Οσοι διαβάζουν τούτο εδώ το ιστολόγιο και θέλουν να μάθουν τι έγινε χτες στη Χαλκίδα στο πιο απίστευτο δικαστήριο που θα γινόταν -αλλά αναβλήθηκε- νομίζω πως πρέπει να διαβάσουν πρώτα το παραμύθι : "Ο Ρούλης και το σόι του" και στη συνέχεια, από Δευτέρα, λέμε και τα του δικαστηρίου....
Θα μου πείτε τώρα "μα καλά παραμύθια θα διαβάζουμε;"
Ναιεεεε διαβάστε τούτο το παραμυθάκι και θα βρει ο καθένας εκεί μέσα ό,τι τραβάει η ψυχή του.
Και μερικοί θα βρουν και τη λύση γιατί ΔΕΝ έπρεπε η χτεσινή υπόθεση να φτάσει ποτέ εκεί που έφτασε και τι συνέπειες θα έχουν όσοι την έφτασαν ...

Οταν έγραφα λοιπόν το παραμύθι "Ο Ρούλης και το σόι του" ήταν μέσα Αυγούστου 2012 ημέρα Κυριακή...
Τότε έγραφα για να παίρνω ανάσες...
Τότε έγραφα με πολύ πόνο ψυχής.....
Μέσα από τις γραμμές, το χιούμορ, τις εικόνες, έβγαζα την ψυχή μου.
Αυτήν που προσπάθησαν τόσο πολύ να διαλύσουν ... κάποιοι....
Οσοι με έζησαν από κοντά, οι φίλοι μου και η οικογένεια μου, ήξεραν αν αυτό το παραμύθι έβγαζε γέλιο ή δάκρυ... αν ήταν αληθινό ....
Σε λίγο ολοκληρώνονται 2 χρόνια από την ημέρα που γράφτηκε αυτό το παραμύθι, που ίσως να μην είναι τόσο παραμύθι... ίσως και νάγινε στ' αλήθεια...
Ισως να υπήρξαν πράγματι εκείνοι οι δυο αγαπημένοι γείτονες......
Ισως όλα ανάμεσά τους να έγιναν ακριβώς έτσι όπως λέει το παραμύθι....
Ισως ο ένας απ΄τους δυο να ήταν γυναίκα ....
Ισως τελικά να αποδείχτηκε προφητικό ....

Τώρα πια ο άνεμος σάρωσε τα πάντα.
Ομως κανένας άνεμος δεν θα με κάνει να ξεχάσω.........

Ελεγε λοιπόν το παραμύθι.....


Κυριακάτικο παραμύθι "Ο Ρούλης και το σόι του"

Για να τρώνε τα παιδιά το φαϊ τους


Μια φορά κι έναν καιρό, λέει, στα πολύ παλιά χρόνια ήτανε δυό αρχοντογείτονες πολύ αγαπημένοι. Ποτέ δεν είχανε μαλώσει κι όποτε βρισκόντουσαν όλο αγκαλιές και φιλιά ήτανε.

Ο ένας, ας τον πούμε Ρούλη, ήτανε λιγάκι αλεπουδιάρης και ψευταράκος, χωμένος σε κόλπα και έτσι, με τα σέα του και τα μέα του που λέει κι ο Τσιφόρος στα "Παλιόπαιδα τ΄ατίθασα".


Ο άλλος ήτανε αλλιώτικος τύπος, καμμιά σχέση με το Ρούλη. Ητανε της καλής ανατροφής που λέει πάλι ο Τσιφόρος. Οποτε είχε τραπέζι το Ρούλη καλούσε πρώτα και στην πρώτη θέση τον έβαζε.


Μια μέρα, Σεπτέμβριος ήτανε, φωνάζει ο καλοαναθρεμμένος το Ρούλη και του λέει : "Ελα απ' το αρχοντικό μου που έχω να σου πω σοβαρά πράματα".
Ο Ρούλης πήρε δυο τρεις συγγενείς για να κάνει μπούγιο, γιατί πάντα με το σόι του πήγαινε αυτός, πώς λέμε "Ο Ρόκκο και τ΄αδέλφια του" και ..τσουπ νάσου τον στο γείτονά του. Τρία - τρία ανέβαινε τα σκαλιά του αρχοντικού ο Ρούλης φορτσάτος να μάθει τι τον θέλανε και τον φωνάξανε έτσι ξαφνικά.
Ο γείτονας είχε καλέσει και κάτι άλλα παιδιά απ' την πρωτεύουσα και πολύ τον καλοδεχτήκανε όλοι το Ρούλη και το σόι του μόλις τους είδανε. 
Γελαστός γελαστός ο γείτονας τους κέρασε καφεδάκι, νερατζάκι και νεράκι δροσερό κι αφού είπανε για τον καιρό και την ακρίβεια στην αγορά, γυρίζει και λέει σοβαρά του Ρούλη : "Αρχοντογείτονά μου εγώ θα φύγω για ένα μεγάλο ταξίδι πολύ καιρό κι άλλον πιο δικό μου από σένα δεν έχω. Θέλω να τ' αναλάβεις όλα εσύ που σε ξέρω και πολύ σ' εμπιστεύομαι. Το αρχοντικό, τα χωράφια, τ' αυτοκίνητα, τα μηχανήματα, όλα δικά σου να τα προσέχεις και να τα χαίρεσαι. Οτι θέλεις κάνε, σαν νοικοκύρης θάσαι, έχω εμπιστοσύνη. Κι ότι χρειαστείς και δεν ξέρεις εδώ μέσα τα διάφορα δικά μου πράματα, μη στεναχωριέσαι καθόλου. Ενα τηλέφωνο θα μου κάνεις κι εγώ θα σου λέω ότι θέλεις κι ότι δεν καταλαβαίνεις. Δεν θα χαθούμε βρε αδελφέ, εγώ δίπλα σου θα 'μαι. Αντε με το καλό και καλά να περάσεις"

Αστραψε από χαρά το μούτρο του Ρούλη γιατί από καιρό είχε βάλει στο μάτι τα καλά που έβλεπε στο γείτονα που δεν ήτανε και λίγα.
Αρχοντικό καινούργιο επιπλωμένο κι εξοπλισμένο που άλλο τέτοιο δεν υπήρχε τριγύρω, μηχανήματα, αυτοκίνητα πολλά, όλα καινούργια. Ανώγια και κατώγια και μπαλκόνια και χωράφια παραθαλάσσια και χωράφια στα βουνά με τον πολύ αέρα να κάνει επενδύσεις που λένε και στην πιάτσα.



Ο Ρούλης σαν καλομέτρησε την τύχη του που του τα δίνανε όλα έτοιμα στο πιάτο, πετάχτηκε πάνω, αγκάλιασε το γείτονα και μπροστά σ' όλους τον φίλησε σταυρωτά. "Μη σε νοιάζει φίλε μου, του λέει, φύγε συ ήσυχος, εγώ είμαι εδώ θα τα προσέχω όλα σαν τα μάτια μου και θα τα έχω όλα καλύτερα κι από σένα που είσαι νοικοκύρης καλός και τα έχεις όλα έτοιμα".


Μετά το Ρούλη πεταχτήκανε κι οι συγγενείς του και δώστου κι αυτοί αγκαλιές και φιλιά με τον καλό γείτονα που τους έδωσε το κλειδί στο χέρι. Βλέπανε κι ξένοι άνθρωποι από την πρωτεύουσα και πολύ χαιρόντουσαν με τέτοιους αγαπημένους γειτόνους.


Φύγανε καμμιά φορά ο Ρούλης με το σόι του και στη σκάλα τους κλείνει το μάτι και τους κάνει νόημα "τσιμουδιά και θα τα πούμε στο σπίτι".
Στο σπίτι που πήγανε πρώτα τσιμπιόντουσαν να δούνε αν είν' αλήθεια και μετά βάλανε όλοι μαζί τα γέλια, ανοίξανε κι ένα κρασί που πολύ το αγαπούσανε και το ρημάζανε όταν το βρίσκανε. Ηπιανε ένα σκασμό στην υγειά του γείτονα του κορόιδου που τους τα έδωσε όλα στο πιάτο.


Την άλλη μέρα που σηκωθήκανε απ΄ το μεθύσι αρχίσανε να διαβολομετράνε πώς θα ξεφορτωθούνε τελείως το γείτονα μη σώσει και ξαναγυρίσει.
"Για να πάει μια και καλή στον αγύριστο αυτός, λέει στους δικούς του ο Ρούλης, θέλει τσαπί και φτυάρι. Μπρος όλοι μαζί πάρτε τα φτυάρια ν' αρχίσουμε το θάψιμο". Και βάλανε μπρος τη μηχανή που τη λένε "θάψιμο"  όσοι κατέχουνε από τέτοια και κανένας δεν τους έβγαινε μπροστά, τόσο άξιοι ήτανε στο θάψιμο.

Τι παλιάνθρωπο τον λέγανε το γείτονα, τι απατεώνα τον λέγανε, τι λαμόγιο τον λέγανε, τι χαμένο υποκείμενο τον λέγανε, τι φτύνανε στον κόρφο τους και τραβούσανε τα μαλλιά τους να τους λυπηθεί ο κόσμος που τους άφησε αμανάτι ο γείτονας τόσα βάσανα να τραβάνε με κείνο το ρημάδι το αρχοντικό που δήθεν έμπαζε νερά η στέγη, με τα ρημάδια τα μηχανήματα τα χαλασμένα, με τη σοδειά που τη φάγανε τα ποντίκια κι είχανε επιταγές απλήρωτες, ένα σωρό βάσανα λέγανε και βρίσκανε να πούνε....

Και να κατάρες στο γείτονα "τον άτιμο που μας έφαγε" " που να μη σώσει" κι άλλα. Δεν ξέρανε όμως ότι η κατάρα είναι γαϊδάρα που γυρνάει στο νοικοκύρη.

Εν τω μεταξύ είχανε μπαστακωθεί γερά στ' αρχοντικό που τους άφησε ο γείτονας, είχανε στρώσει και το καλό τραπεζομάντηλο, τρέχανε πάνω κάτω με τ' αυτοκίνητα που βρήκανε έτοιμα, κάνανε όλες τις δουλειές τους με τα μηχανήματα που βρήκανε έτοιμα και κατεβάζανε καντήλια μέρα νύχτα που ..... δεν τους άφησε κι άλλα ο γείτονας να καλοπερνάνε.



Βρίζε βρίζε όμως ζαλιστήκανε στο τέλος κι από τα πολλά καντήλια που κατεβάζανε του γείτονα όλο ξεχνάγανε να κάνουνε σωστά τις δουλειές και τ΄αφήνανε όλα μισερά και ζαβά. 
Μέσα στ' αρχοντικό δεν ξέρανε πού τους πηγαίνανε τα τέσσερα. Ολο λάθη κάνανε, όλο χάνανε τα χαρτιά του αρχοντικού που ήτανε κάτω απ' τη μύτη τους αλλά αυτοί άκρη δε βρίσκανε, όλο χάνανε το λογαριασμό πόσα χρωστάνε και πόσα τους χρωστάνε, ώσπου στο τέλος αρχίσανε να τρώγονται και μεταξύ τους και τους πήρανε όλοι χαμπάρι και γελάγανε μαζί τους μέχρι και οι λάσπες.


Μ' όλα αυτά πού νάχει μούτρα ο Ρούλης και το σόι του να ρωτήσουνε το γείτονα που παλιάνθρωπο τον ανεβάζανε, λαμόγιο τον κατεβάζανε κι ας τον είχανε φιλήσει σταυρωτά και διπλοκαλοχαιρετήσει. Οτι χάνανε ρωτάγανε το μπάρμπα Μήτσο που ήτανε γνωστός τους, ότι δε βρίσκανε ρωτάγανε το μικρό για τα θελήματα, ότι τους ξέφευγε ρωτάγανε την κακιά μάγισσα Κούτσα - Λούτσα που ήτανε της παρέας τους. 
Και δώστου όλοι αυτοί, ο μπάρμπα Μήτσος, το παιδί για τα θελήματα κι κακιά μάγισσα Κούτσα - Λούτσα να συνεδριάζουνε μεταξύ τους και με το Ρούλη κάθε μέρα  να βρούνε πού είναι το ρολόι του ηλεκτρικού κι η βάνα του νερού εκεί μέσα, που λέει ο λόγος, αφού όλα τα χάνανε και μπλέκανε σώβρακα και φανέλλες πλυμένα κι άπλυτα.


Κι ο Ρούλης είχε πια έναν εγωισμό με περικεφαλαία κι ένα τουπέ..... μα τι τουπέ. Αλλά το τουπέ δεν είν' μπερέ να το φοράς στο κεφάλι που λέει ο λαός.


Μ' αυτά και μ΄αυτά οι άλλοι γείτονες γύρω τριγύρω μαθαίνανε τα καμώματα του Ρούλη και του σογιού του κι αρχίσανε να σταυροκοπιούνται. 

Υστερα από καιρό αρχίσανε να του κλείνουνε την πόρτα κατάμουτρα ένας ένας μην τυχόν πάει στο σπίτι τους και τους μπαστακωθεί και κάθε φορά που τον συναπαντούσανε φτύνανε στον κόρφο τους και τον λέγανε χρουσούζη και κατσικοπόδαρο γιατί είχανε σιχαθεί τη γκρίνια του και την κακομοιριά του που όλα στραβά τα 'βρισκε και καλή κουβέντα δε σταύρωνε.



Ομως ο Ρούλης με το σόι του που είχανε πολύ κακές συνήθειες τα παίξανε και τα χάσανε σιγά σιγά όλα στα ζάρια κι οι γείτονες γύρω τριγύρω τους πήρανε στο κυνήγι με τις πέτρες και τους φτάσανε σ' ένα μέρος μακρυνό που δεν τους έβλεπε ανθρώπου μάτι.


Εκεί αφού κλάψανε κάμποσο για ότι χάσανε μετά ξύσανε το κεφάλι τους να δούνε τι θα κάνουνε παρακάτω γιατί δεν ίδρωνε και πολύ τ' αυτί τους. 
Βάλανε όλοι μαζί τις οικονομίες τους κι ανοίξανε ένα σαλούν να ποτίζουνε ουίσκια τους διψασμένους. Αλλά προκοπή δεν γινότανε και με το σαλούν γιατί όταν φεύγανε οι πελάτες θέλανε να πίνουνε μόνοι τους και ρουφάγανε όλη την είσπραξη της μέρας.


........................................................................................................

Ολα αυτά έχουνε σήμερα χαθεί στη σκόνη του χρόνου.


Αέρας φύσηξε και πήρε ότι θυμόντουσαν κι οι τελευταίοι γείτονες γύρω τριγύρω.

Κι όμως εκεί στο μακρινό μέρος υπάρχει ακόμα ερειπωμένο το παλιό σαλούν που το λέγανε "Η συμμορία της ξεκούμπωτης ρόμπας" για να θυμίζει ότι κάποτε πέρασε από κει ο Ρούλης και το σόι του.




Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα !!!!!