Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Ο μαχητής στην τύφλα του τα βλέπει όλα ωραία


Η ανάρτηση αυτή μπαίνει για 4η φορά. 
Κάθε φορά γίνεται και πιο επίκαιρη.
Κάθε φορά την καταλαβαίνουν όλο και περισσότεροι...
Η ιδέα μου δόθηκε από το ποίημα του Coleridge "the spleeping fighter" .
Η ελεύθερη διασκευή μου ταιριάζει σε κείνον που το παίζει ...και πολύ "μαχητής" αλλά κατά βάση είναι ένα ανθρωπάκι που ζει στο ψέμα και στον αυτοθαυμασμό...............μέχρι που ξυπνάει απότομα μια μέρα.................... και "η ραγισμένη του μαγκιά ξεφτίζει πια μοιραία"....

***********

Δύσκολο πράγμα να το παίζεις μαχητής.
Δουλειά σκληρή και χωρίς ΙΚΑ.
Να σου ζητούν "τον ταύρο απ' τα κέρατα" όλη την ώρα;
Τι διάολο γέμισε ο κόσμος ταύρους πια;
Η μήπως απαιτητικούς απείθαρχους ανθρώπους
που δεν σ΄αφήνουνε ποτέ στην ησυχία σου;
Ολο προβλήματα η ζωή του μαχητή. Να πας εδώ, να πας εκεί,
να φτιάξεις, να μπαλώσεις, να μαζέψεις,
να πιεις κανά ποτό, να παίξεις καμμιά πρέφα
στο πίσω το δρομάκι που δε βλέπουνε οι δούλοι σου
μη γίνεις και ρεζίλι ολότελα.
Είναι που είσαι ο μαχητής κι η πρέφα δεν προβλέπεται
στη σύμβαση για το καλό σου μάρκετινγκ.
Πουλάς καλύτερα σαν το καλό παιδί με σπίτι και οικογένεια.

Που λέτε με τον ταύρο είναι το πρόβλημα.
Πώς να τον πιάσεις κάθε τόσο απ' τα κέρατα;
Είναι που δεν τον βλέπεις καθαρά τον άτιμο.
Κάτι που κουνιέται αυτός, κάτι που κουνιέσαι εσύ από το βραδυνό ξενύχτι,
άστα να πάνε, μην τα συζητάς.
Καμμιά φορά τον βλέπεις και διπλό
και τετραπλό. Ζυγό νούμερο πάντως.
Καμμιά φορά ούτε που προλαβαίνεις να τον δεις.
Ερχεται ο αναθεματισμένος καταπάνω σου,
σε ρίχνει, σε ποδοπατάει, σε λιώνει.
Χάλια η στολή με τα γαλόνια, ένα σύσκατο !
Το κακό πούρχεται ολόισια πάνω σου πού να το δεις σε τόση τύφλα;
Είσαι γενναίος ! Και δυνατός ! Και σίγουρος !
Τόσο σίγουρος που όταν πέτρες σου πετούν κι ακόντια
λες μετά βεβαιότητας πως οι πληγές σου τρέχουν βυσινάδα.
Το ψέμα ανάγκη στη ζωή του μαχητή.

Είσαι ωραίος ! Και μάγκας ! Και άξιος !
Τόσο "άξιος" που οι φίλοι φεύγουν τρέχοντας.
Τα κατορθώματά σου δεν τ' αντέχουν πια.
Εσύ όμως λες πώς πάνε για τσιγάρα
και πως θάρθουνε.
Κι ήσυχος πέφτεις για να κοιμηθείς.
Κουράστηκες πάλι σήμερα με τόσες μάχες.
Ευτυχώς όμως ξέρεις να μην αγαπάς
κανέναν περισσότερο από τον εαυτό σου.
Κι ας κάνεις δήθεν τον πονόψυχο.
Το μόνο που ήθελες σε τούτη τη ζωή αληθινά
είναι μια πολυθρόνα κουνιστή,
εκεί να ονειρεύεσαι το μεγαλείο σου
και να το σκέφτεσαι χωρίς δυσάρεστα εμπόδια.
Ποιος να σ' εμποδίσει τάχα εσένανε;
Εμπόδιο δεν ξέρεις τι θα πει.
Πατάς ότι μπροστά σου θα βρεθεί, σκουλήκι που το λιώνεις.

Είσαι μεγάλος εσύ !
Τόσο "μεγάλος" που τα χέρια, η γλώσσα, το μυαλό ποτέ δεν συντονίζονται.
Ετσι ότι θέλεις πάντα λες, χωρίς αρχή και τέλος.
Αλλά γιατί να μην το πεις; Πληρώνεις κανα φόρο;
Μες στο μακάριο ύπνο σου ουρί του παραδείσου
για να σε νανουρίσουν έρχονται, με τις κοιλίτσες έξω,
γιατί τα όμορφα τα ορέγεσαι.
Είναι καιρός που πέταξες το γιδοτόμαρο και πήρες θερμοφόρα
και παλτό καλό δερμάτινο.
Κατάφερες να γίνεις ότι σκέφτηκες.
Τι άλλο να ζητήσεις πια; Ολα τ' απέκτησες από το τίποτα.
Ερποντας, γλύφοντας και με τα κέρατά σου
σαν τους σαλιάγκους σιχαμένος αλλά ακάθεκτος.
Μαχητικός και σίγουρος πως κάποια μέρα
η πλάση θα σε κάνει βασιλιά.

Με κείνο το χαμόγελο το γλίτσικο ξεγέλασες τους πάντες.
Ολοι φώναζαν "ζήτω στο παλλικάρι".
Ενας μπερδεύτηκε και είπε "σαλιγκάρι"
Ακόμα κρέμεται στα δέντρα το τομάρι του
να μάθουν πια οι υποτακτικοί να μη μιλάνε.
Κι έτσι όμορφα πέρασαν πολλά χρόνια.
Μακάρια, ειρηνικά, νωχελικά.
Βαλς στο ρυθμό του τίποτα.
Το μέλλον εσύ χάραξες στα μέτρα σου
να σε περιλαμβάνει με τους κολλητούς.
Ενας εκ δεξιών, άλλος εξ ευωνύμων, τρίτος πιο χαμηλά στα πόδια σου.
Και οι chear leaders απαραίτητες με τις φουστίτσες τους
να δείχνει πια η γκλαμουριά σε όλη της την έκταση.
Χαρά κι αυτές οι χαζοβιόλες.
Κι άλλοι πιο πίσω κλόουν μπόλικοι.
Ο κάθε μαχητής έχει τους κλόουν του.
Αξεσουάρ της μοναξιάς και της απελπισίας του.

Κι ήρθε μια μέρα αλλόκοτη κι αλλιώτικη.
Μέρα που όλοι είπανε αργότερα "αρχή αδιεξόδου".
Ενας που πούλαγε καθρέφτες έφτασε στο παλάτι σου.
Αγόρασες και χρυσοπλήρωσες τον πιο καλό.
Εναν ολόσωμο να βλέπεις το μεγαλείο σου ολόκληρο,
με τα παπούτσια και τις κάλτσες.
Τον έστησες, τον γυάλισες και τον καμάρωνες
που τόσο ωραίο σ' έδειχνε.
Αλλά μες στον καθρέφτη αυτό
κάποιοι περίεργοι υποτακτικοί
με δήθεν γνώσεις κι άλλα τέτοια περιττά,
βλέπανε κι άλλα πρόσωπα
πίσω από σένα να στριμώχνονται
Μικρά, μεγάλα, ύποπτα και πονηρά.
Με αδηφάγα βλέμματα, με σκέψεις σκοτεινές.
Νέα γενιά παμφάγων.
Μες στον καθρέφτη, βλέπεις, όλα φαίνονται.

Για πότε γύρισε βοριάς κι εσύ δεν το κατάλαβες.
Ούτε χαμπάρι πήρες για τις αλλαγές
που γίνανε και γίνονται
ενώ κοιμάσαι σίγουρος πώς όλα μένουν στη θέση που τα έβαλες.
Το πώς ο δρόμος έκλεισε ποτέ δεν θα το μάθεις.
Η ραγισμένη σου μαγκιά ξεφτίζει πια μοιραία.
Παντού και πάντα αυτό γίνεται ...
Ο "μαχητής" στην τύφλα του τα βλέπει όλα ωραία.



Λέξη λέξη γράψατε μόνοι σας το ποίημα πατώντας άτσαλα πάνω στην ψυχή μας και βήμα βήμα φτάσατε εκεί που φτάσατε...... 
Τώρα .... καιρός φέρνει τα λάχανα καιρός τα παραπούλια.......

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Εθιμα της Μεγάλης Παρασκευής στην νότια Καρυστία


Η Μεγάλη Παρασκευή στη νότια Καρυστία και συγκεκριμένα στα χωριά από τον Δύστο μέχρι νότια του Μαρμαρίου, τα λεγόμενα αρβανιτοχώρια, ήταν ημέρα γενικού πένθους, όπου οι άνθρωποι τιμούσαν τον Εσταυρωμένο μ' έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο, όπως ακριβώς τους δικούς τους νεκρούς. 
Εχοντας καλλωπίσει και καθαρίσει τους τάφους των οικείων τους στα νεκροταφεία των χωριών που άστραφταν από πάστρα ήδη από την Μεγάλη Τετάρτη, την Μεγάλη Παρασκευή πρωϊ - πρωϊ οι γυναίκες και τα κορίτσια των χωριών μαζεύονταν στις εκκλησίες να στολίσουν τον Επιτάφιο ώστε την ώρα της Αποκαθήλωσης το Σώμα του Κυρίου να αναπαυθεί μέσα στα όμορφα και ευωδιαστά λουλούδια με όλο το σεβασμό και την τιμή που του πρέπει. Λουλούδια του Απρίλη, βιολέτες, μαργαρίτες, τριαντάφυλλα και γαρύφαλλα, κατηφέδες και ζουμπούλια γίνονταν όμορφες γιρλάντες περασμένες σε κλωστή ή πλέκονταν περίτεχνα και μαστορικά μέσα στα σκαλίσματα του Επιτάφιου από τα κοριτσίστικα χέρια κι έφτιαχναν πραγματικά έργα τέχνης για να στολίσουν τον Τάφο του Κυρίου που αναπαριστά ο Επιτάφιος, ψάλλοντας ταυτόχρονα το "Ω γλυκύ μου έαρ" και το " Αι γεννεαί αι πάσαι" μέσα στην μαυροντυμένη εκκλησιά.


Ηδη, από τη νύχτα της Μεγάλης Πέμπτης, οι μεγάλες σε ηλικία γυναίκες και οι χαροκαμένες μάνες είχαν ξενυχτίσει τον Εσταυρωμένο παραμένοντας στην εκκλησία όλη τη νύχτα μετά την ακολουθία των 12 Ευαγγελίων και είναι θαυμαστό το πώς οι γυναίκες αυτές μοιρολογούσαν τον "ωραίο κάλλει παρά πάντας βροτούς" αναπαριστώντας τον θρήνο της Παναγίας, σαν ένας πανάρχαιος χορός από τραγωδία. Πίστευαν έτσι πώς συμμερίζονταν το Θείο Πάθος και συμπαραστέκονταν στην Παναγία ψάλλοντας ολονυχτίς το περίφημο "Μοιρολόι της Παναγιάς" : 
Το Μοιρολόι αυτό συναντάται σε διάφορες παραλλαγές σε πολλά μέρη της χώρας μας. Το συγκεκριμένο που παραθέτουμε εδώ το κατέγραψε αυτούσιο ο Χρήστος Κων. Μητροπέτρος το 1965 στην εκκλησία των Ταξιαρχών στα Κάψαλα Στύρων από το στόμα της αείμνηστης Βασιλικής Αλούκου :

"Σήμερα μαύρος ουρανός σήμερα μαύρη μέρα
σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται.
Σήμερα έβγαλαν βουλή οι άνομοι Εβραίοι,
οι άνομοι και τα σκυλιά κι οι τρεις καταραμένοι,
για να σταυρώσουν το Χριστό των πάντων βασιλέα.
Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι,
να λάβει δείπνο μυστικό για να το λάβουν όλοι
Η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της.
Φωνή της ήρθε εξ ουρανού κι απ' αρχαγγέλου στόμα: 
Φτάνουν κυρά μ' οι προσευχές φτάνουν και οι μετάνοιες
το γιό σου τον επιάσανε και στον χαλκιά τον πάνε,
και στου Πιλάτου τις αυλές εκεί τον τυρρανάνε.
- Χαλκιά, χαλκιά φτιάσε καρφιά κόψε και δυο περόνια.
Κι εκείνος ο παράνομος βαρά και κόβει πέντε
-Εσύ χαλκιά που τάφτιασες πρέπει να μας διδάξεις.
-Βάντε τα δυο στα πόδια Του, τα άλλα δυο στα χέρια
το πέμπτο το φαρμακερό, βάντε το στην καρδιά Του,
να τρέξει αίμα και νερό να μαραθεί η καρδιά Του.
 Η Παναγιά σαν τάκουσε έπεσε και λιγώθη,
σταμνιά νερό της ρίξανε, τρία κανάτια μόσχο
και τρία με ροδόσταμο για να της έρθει ο νους της.
Και σαν της ήρθε ο λογισμός και σαν της ήρθε ο νους της,
ζητεί μαχαίρι να κοπεί, φωτιά να πάει να πέσει,
ζητεί γκρεμό να γκρεμιστεί για το μονογενή της.
Η Μάρθα, η Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα
και του Ιακώβου η αδερφή, οι τέσσερεις αντάμα, 
πήραν του δρόμου το στρατί, στρατί το μονοπάτι,
το μονοπάτι πούβγαζε μπρος του ληστού την πόρτα.
-Ανοιξε πόρτα του ληστού και πόρτα του Πιλάτου.
Κι η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.
Τηρά δεξιά τηρά ζερβά κανέναν δεν γνωρίζει 
τηρά και πιο παράμερα βλέπει τον Αγιο Γιάννη.
Αγιε μου Γιάννη Πρόδρομε και Βαπτιστή του γιού μου
μην είδες τον υγιόκα μου και συ το δάσκαλό σου;
-Δεν έχω στόμα να στο πω γλώσσα να σου μιλήσω,
δεν έχω χεροπάλαμο για να σου τονε δείξω.
Βλέπεις εκείνο το γυμνό τον παραπονεμένο, ΄
όπου φορεί στην κεφαλή ακάνθινο στεφάνι;
Εκείνος είναι ο γιόκας σου και με ο δάσκαλός μου.
Η Παναγιά σαν τάκουσε κοντά Του πλησιάζει.
-Δεν μου μιλάς παιδάκι μου, δεν μου μιλάς παιδί μου;
Κι ο γιός της πάνω απ' το σταυρό απόκριση της δίνει :
-Τι να σου πω μανούλα μου που διάφορο δεν έχεις.
Μόνο το Μέγα Σάββατο κοντά στο μεσονύχτι
που θα λαλήσει ο πετεινός και θα σβηστούνε τ' άστρα
τότε και σε μανούλα μου θα γειάνουν οι πληγές σου.
Την Κυριακή πρωϊ πρωϊ σαν πουν Χριστός Ανέστη
τότε και συ μανούλα μου θάχεις χαρές μεγάλες.
Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η Γης, σημαίνουν τα επουράνια
σημαίνει κι η Αγιά Σοφιά με τις χρυσές καμπάνες.
Οποιος το λέει σώζεται κι όποιος τ' ακούει αγιάζει,
κι όποιος το καλοφουγκραστεί  Παράδεισο θα λάβει.
Παράδεισο και Λίβανο από τον Αγιο Τάφο "




Αξίζει πραγματικά να δούμε πώς ακριβώς περιγράφει ο Χρήστος Κων. Μητροπέτρος στο βιβλίο του "Ιστορικά και Λαογραφικά της Καρυστίας" τη σκηνή του Μοιρολογιού στα Κάψαλα του 1965, όπως την είδε ο ίδιος :
"Πενθοφορεμένη η εκκλησιά φωτιζόταν χλωμά από το τρεμάμενο φως των κεριών που η ευωδιά τους έσμιγε μ' αυτήν του καμένου μοσχολίβανου. Καμμιά δεκαριά, πάνω - κάτω, μαυροφορεμένες γυναίκες, μάνες χαροκαμμένες οι περισσότερες, ήταν καθισμένες με οσιακή ταπεινοσύνη. ημικυκλικά, κάτω από τη σκιά του Εσταυρωμένου, με τα χέρια τους σταυρωμένα και τα μαυρομάντηλά τους ριγμένα ως τα νοτισμένα από τη συγκίνηση μάτια τους και θρηνούσαν με τόνο όμοιο με τ΄ανθρώπινα μοιρολόγια "Το Μοιρολόγι της Παναγιάς". Κορυφαία του χορού η Βασιλική Ε. Αλούκου, μια πραγματικά θεοσεβούμενη γυναίκα, μακαρίτισσα πια από το 1986, η οποία απάγγελνε έναν έναν τους στίχους κι ύστερα τους επαναλάμβαναν όλες μαζί, θρηνητικά λικνίζοντας τα μαυρομαντηλωμένα κεφάλια τους έτσι, που να θωρούν πότε το γυρτό αγκαθοστεφανωμένο κεφάλι του νεκρού Χριστού και πότε τα ματωμένα του πόδια.
Κάθε φορά που απόσωναν το μοιρολόγι, σηκώνονταν και μια - μια αφού έκαναν το σταυρό τους και τρεις μετάνοιες στη ρίζα του Σταυρού, ανασπάζονταν με τρεμάμενα χείλη, τα ακροδάχτυλα των ποδιών του Εσταυρωμένου. Κι αυτό το σκηνικό, ενώ το υπόλοιπο χωριό ήταν παραδομένο στις αγκαλιές του ύπνου, επαναλαμβανόταν πάμπολες φορές μέχρι να φέξει, δροσόλουστη, η μουντή αυγή της Μεγάλης Παρασκευής"


Ο Εσταυρωμένος στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Αλμυροποτάμου

Το Μοιρολόι της Παναγιάς μέχρι τον Β' παγκόσμιο πόλεμο επαναλαμβανόταν το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής από τα παιδιά στους δρόμους των χωριών κρατώντας στα χέρια τους καλαμένιο σταυρό και οι νοικοκυρές τα φίλευαν αυγά.
Σήμερα επαναλαμβάνεται σε ορισμένα χωριά όπως π.χ. στον Αλμυροπόταμο από τις γυναίκες που στολίζουν τον Επιτάφιο με αρκετές παραλλαγές από το πρωτότυπο.
Οπως προείπαμε η Μεγάλη Παρασκευή ήταν ημέρα γενικού πένθους και οι περισσότεροι δεν έβαζαν στο στόμα τους ούτε μπουκιά φαγητό. Οι γεροντότεροι έτρωγαν ίσως λίγο ψωμί νοτισμένο με ξύδι και τα παιδιά μόνο ντομάτα και ψωμί.
Μέχρι τον β' παγκόσμιο πόλεμο ένα άλλο σπουδαίο έθιμο συνηθιζόταν σε ορισμένα χωριά : "Το κάψιμο του Ιούδα". Εφτιαχναν τον Ιούδα, ένα ανθρώπινο ομοίωμα με πανιά και το παραγέμιζαν με άχυρο όπως τα σκιάχτρα των αγρών. Το στήριζαν σε ένα κοντάρι με περασμένο το κεφάλι σε μια θηλιά και το περιέφεραν σε όλο το χωριό πίσω από τον Επιτάφιο που περιδιάβαινε τους δρόμους τη νύχτα. Οταν ο Επιτάφιος γύριζε στην εκκλησία πια για την απόλυση, οι νέοι και οι νέες του χωριού πήγαιναν σε κάποιο ύψωμα για να κάψουν τον "άνομο" Ιούδα.
Σήμερα το έθιμο επαναλαμβάνεται στον Αλμυροπόταμο όπου αναβίωσε και πάλι το 2007 μετά από περίπου 60 χρόνια.
Τα παλιά χρόνια, όπου οι άνθρωποι συμμετείχαν με περισσότερη ζέση στο Θείο Δράμα, οι άνδρες άφηναν γένια σε ένδειξη πένθους, όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα όπως και οι γυναίκες δεν έκαναν κανένα εργόχειρο.  


Ο Ιούδας φτιαγμένος από τα παιδιά του σχολειού με το δάσκαλό τους στη δεκαετία του 50

Στα χωριά μας λοιπόν τη Μεγάλη Παρασκευή βιώνουν το απόλυτο πένθος, όπου θρηνούν τον Χριστό και αφιερώνουν την ημέρα στην φροντίδα των τάφων των κεκοιμημένων.
Τα παλιά χρόνια, όπου οι άνθρωποι συμμετείχαν με περισσότερη ζέση στο Θείο Δράμα, οι άνδρες άφηναν γένια σε ένδειξη πένθους, όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα. .......

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Τα έθιμα της Μ. Τετάρτης και Μ. Πέμπτης στα χωριά της νότιας Εύβοιας



Τα παλιά χρόνια στα χωριά της νότιας Καρυστίας τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας ήταν πολύ όμορφα. Τα χωριά, γεμάτα ζωή και ανθρώπους, συμμετείχαν καθολικά στον καθημερινό εκκλησιασμό από την αρχή των ακολουθιών μέχρι την απόλυση. Για τη Μεγάλη Εβδομάδα ο εκκλησιασμός ήταν η κύρια ασχολία της ημέρας. Κανείς δεν επιτρεπόταν να λείψει και μόνον οι άρρωστοι και οι λεχώνες που δεν είχαν σαραντίσει, δεν πήγαιναν στην εκκλησία. 
Οι ακολουθίες γίνονταν με τον ίδιο τρόπο με μόνη διαφορά ότι το Ευχέλαιο, που γίνεται σήμερα την Μεγάλη Τετάρτη νωρίς το απόγευμα, γινόταν τότε το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης. 
Τα αξιόλογα έθιμα άρχιζαν από τη Μεγάλη Τετάρτη.



ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ : "Τη Αγία και Μ. ΤΕΤΑΡΤΗ της αλειψάσης τον Κυριο μύρω πόρνης γυναικός μνείαν ποιείσθαι οι Θειότατοι Πατέρες εθέσπισαν... "

Σε αρκετά χωριά συνηθιζόταν την Μεγάλη Τετάρτη να πηγαίνουν οι νοικοκυρές στο σπίτι του παπά λίγο αλεύρι. Η παπαδιά άδειαζε όλες τις προσφορές αυτές από τις νοικοκυρές σε μια μεγάλη σκάφη και το βράδυ το ζύμωνε, χωρίς να ρίξει μέσα μαγιά («προζύμι»), στη συνέχεια το γύριζε με μια μεγάλη πήλινη λεκάνη, το πασπάλιζε με αλεύρι και έβαζε από πάνω ένα κλωνί βασιλικό. 
Οπως λένε, ο βασιλικός, κατά έναν ανεξήγητο λόγο αντικαθιστούσε τη μαγιά. Ο παπάς έβαζε πάνω στο ζυμάρι τον σταυρό που χρησιμοποιούσε στα ευχέλαια και διάβαζε μια ευχή.
Κατόπιν σκέπαζαν το ζυμάρι μ’ ένα πανί και το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης, το ζυμάρι κατ’ ανεξήγητο τρόπο είχε φουσκώσει. 
Πάντως η μετατροπή του άζυμου ζυμαριού σε ένζυμο, με τη βοήθεια μόνο του βασιλικού, ήταν για τους πιστούς ένα μικρό θαύμα. Το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης μετέφεραν τη σκάφη με το ζυμάρι στην εκκλησία.
Το έθιμο αυτό διατηρείτο στα αρβανιτοχώρια της νότιας Εύβοιας μέχρι την δεκαετία του 1950.



ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ : Μυστικός Δείπνος

Στην εκκλησία κατά τον Ορθρο γινόταν η διανομή του ζυμαριού αυτού στις πιστές που είχαν δώσει αλεύρι για να το χρησιμοποιήσουν ως μαγιά για τα πασχαλιάτικα ψωμιά και κουλούρια με προζύμι που θα έπιαναν το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής και αυτή ήταν η μοναδική δουλειά που επιτρεπόταν να κάνουν οι νοικοκυρές τη Μεγάλη Παρασκευή.
Το Μεγάλο Ευχέλαιο γινόταν επίσης το πρωϊ της Μεγάλης Πέμπτης με την ίδια διαδικασία όπως σήμερα.
Την Μεγάλη Πέμπτη όταν οι γυναίκες γυρνούσαν στα σπίτια τους επιδίδονταν μόνο στο βάψιμο των αυγών και στην κατασκευή των κεριών και των λαμπάδων που θα χρησιμοποιούσε η οικογένεια στον Επιτάφιο, στην Ανάσταση και στην Αγάπη. Τα κεριά και οι λαμπάδες γίνονταν με αγνό μελισσοκέρι που έπλαθαν με τα χέρια τους και τα κρεμούσαν μέσα στο σπίτι σε καθαρό χώρο για να στεγνώσουν.
Θεωρείτο επίσης ντροπή αν κάποιος κρατούσε τις ημέρες αυτές αγορασμένο κερί. Αυτό σήμαινε πως η νοικοκυρά του σπιτιού ήταν κακή και φυγόπονη.
Τα αυγά μέχρι το τέλος του β' παγκοσμίου πολέμου βάφονταν με κρεμμυδόφλουδες. Μεγάλες ποσότητες από τα εξωτερικά φλούδια του κρεμμυδιού απαιτούνταν για την δουλειά αυτή και συνήθως τα μάζευαν καθόλη τη Σαρακοστή και η κάθε νοικοκυρά ανάλογα με τα μέλη της οικογένειας και τα βαφτιστήρια της κανόνιζε πόσα αυτά χρειαζόταν να βάψει. 
Η διαδικασία βαφής των αυγών από κρεμμυδόφλουδα είχε ως εξής : Εβαζαν τα φλούδια πατικωμένα καλά σε έναν τέντζερη, ψηλό και καλά γανωμένο, με νερό μέχρι τη μέση. Οταν έβραζε το νερό έβαζαν μέσα τα αυγά και τα άφηναν να γίνουν σφιχτά. Στη συνέχεια με την τρυπητή κουτάλα τα έβαζαν πάνω σε υφαντή σκούρα και καθαρή πετσέτα και τα γυάλιζαν με καθαρό ελαιόλαδο.  
Κάθε άλλη εργασία απαγορευόταν για να είναι υγιείς και να γιορτάσουν το Πάσχα γιατί εθεωρείτο αμαρτία να ασχοληθούν με άλλες δουλειές.
Αν κάποια οικογένεια πενθούσε για το θάνατο κάποιου οικείου προσώπου και δεν είχε περάσει ένας χρόνος, δεν έβαφε αβγά και της τα πρόσφεραν οι γειτόνισσες.
Το βράδυ όλοι οι χωριανοί παρακολουθούσαν τα 12 Ευαγγέλια στην εκκλησία. Οι νεωκόροι και οι επίτροποι έφτιαχναν ένα λουλουδένιο στεφάνι για τον Σταυρό του Κυρίου από λουλούδια του κήπου κυρίως βιολέτες και μαργαρίτες που πρόσφεραν οι νοικοκυρές.
Μια πολύ παλιά δοξασία που κάποιοι παλιοί θυμούνται ακόμα στα χωριά της νότιας Καρυστίας είναι η εξής που μεταδιδόταν από μάνα σε κόρη. Την ώρα της Περιφοράς του Εσταυρωμένου στην εκκλησία οι πιστοί και ιδιαίτερα οι νέες κοπέλλες και οι γυναίκες που φοβόντουσαν την γλωσσοφαγιά και τα μάγια παρακαλούσαν τον Χριστό για ότι επιθυμούσαν περισσότερο και την ώρα που ο παπάς τοποθετούσε τον Σταυρό στη βάση του στο κέντρο της εκκλησίας και χτυπούσε συμβολικά με το σφυρί τα καρφιά του Χριστού οι πιστοί έλεγαν ενδομύχως : "όπως καρφώνουν τα καρφιά να καρφωθούν και τα κακά. Οποιος μου μελετά κακό καρφωμένος νάναι στο Σταυρό. Δόξα σοι Κύριε, Δόξα σοι και στην Ανάστασή σου".
Μετά την απόλυση της ακολουθίας της Μεγάλης Πέμπτης οι χωριανοί γύριζαν στο σπίτι και προετοιμάζονταν για την απόλυτη νηστεία της Μεγάλης Παρασκευής δειπνώντας με ελιές, ψωμί και χλιαρό κρασί που μοίραζε ο πατέρας στην οικογένεια σε ανάμνηση του Μυστικού Δείπνου.

Αύριο η συνέχεια........

Προφορικές συμβάσεις ?


Ρε τι 'ναι τούτα που λέτε;
Κι όχι μόνο λέτε αλλά γράφετε κιόλας...
Αφήνω τα άλλα ... για αργότερα και πιάνω μόνο τούτο προς στιγμήν :
"Ο δήμος Καρύστου, λέει, ήρθε αντιμέτωπος με ιδιώτες που κατέθεσαν αγωγή κατά του δήμου για οφειλές προς αυτούς, δυνάμει προφορικών συμβάσεων μεταξύ αυτών και της πρώην δημάρχου κας Σοφίας Μούτσου, χωρίς δηλαδή να υπάρχουν τα νόμιμα παραστατικά...."
Με ποιον έκανα προφορικές συμβάσεις εγώ;
Οποιος έρχεται και σας ζητάει λεφτά ως οφειλόμενα του δήμου Στυρέων τι κάνετε 3,5 χρόνια τώρα;
Τον ωθείτε να κάνει αγωγή κατά του δήμου !!! Ζητήσατε ποτέ από μένα εξακρίβωση;
Αυτό δεν οφείλατε να κάνετε για να βεβαιωθείτε ότι οφείλονται πράγματι αυτά τα χρήματα;
Οποιος σας ζητάει λεφτά εσείς -τέτοια λεβεντιά- τα δίνετε;
Πάει δηλαδή αυτός με ένα μάρτυρα στο δικαστήριο και όλα εντάξει;
Είμαστε σοβαροί;
Μάλλον όμως ξεχνάτε ή θέλετε να ξεχνάτε.....
Εγώ δεν ζήτησα εξ αρχής να με καλέσετε να αναγνωρίσω τις οφειλές του δήμου Καρύστου ήδη από το Δημοτικό Συμβούλιο της 31ης Ιανουαρίου 2011 όπου προσήλθα μόνη μου τονίζοντας ότι αν δεν γίνει αυτό όποιος "περνάει απέξω θα μπαίνει και θα ζητάει λεφτά"; Δεν είπα ότι αυτό θα οδηγήσει σε αυθαιρεσίες;
Εγώ δεν ζήτησα δημόσια και εγγράφως τόσες φορές να με καλέσετε να υπογράψω τα οφειλόμενα;
Δεν ήταν αυτή η διαμάχη μας 3,5 χρόνια τώρα; Δηλαδή ότι δεν με καλέσατε ποτέ να αναγνωρίσω αν ο άλφα ή ο βήτα που ζητούσε χρήματα τα εδικαιούτο;
Εγώ δεν τόνισα στον δήμαρχο μετά την συνάντησή μας στη Χαλκίδα με τον κ. Νόβα (κατά την συζήτηση της έφεσης του στη μήνυσή μου) την υπόθεση ΜΠΟΥΓΙΑ (57.000 ευρώ) και δεν ζήτησα να με καλέσει μάρτυρα στο δικαστήριο να πω ότι ΔΕΝ τα δικαιούται ο ενάγων? Στην ίδια συνάντηση δεν είπα στον Δήμαρχο "Οτι τέτοιο συμβαίνει πάρε με τηλέφωνο να με ρωτήσεις διότι ο καθένας μπορεί να λέει ότι θέλει;". Εγώ έχω 2 μάρτυρες αυτής της συζήτησης !!!!
ΟΧΙ κύριοι
Δεν σας φταίνε οι προφορικές συμβάσεις. Προφορικές συμβάσεις ΔΕΝ υπήρξαν ποτέ στον δήμο Στυρέων.
Σας βόλευε να υπάρχει ακαταστασία και να μην ξεκαθαριστεί τίποτα.
Ποτέ δεν με καλέσατε όπως οφείλατε να αναγνωρίσω ως αρμόδια πρώην δήμαρχος τις οφειλές αν και το ζήτησα πολλές φορές. Πολλά θα είχατε γλυτώσει !!!

Αλλά ...ξέχασα... Ο δήμαρχος "δεν ήθελε να βλέπει τα μούτρα μου στο δημαρχείο του" όπως ο ίδιος είχε δηλώσει !!! 

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Οταν αδικείς ... το πληρώνεις


Πριν ενάμιση χρόνο έγραφα........

Οταν σπέρνεις ανέμους θα θερίσεις θύελλες...
είναι βέβαιο.
Οταν ανοίγεις τους ασκούς του αιόλου ο αέρας θα σε παρασύρει πρώτο
γιατί είσαι πιο κοντά.
Οταν αδικείς το πληρώνεις !

Οταν θεωρείς ότι όλοι είναι ανάξιοι, εκτός από σένα, 
καταφέρνεις να τους στήσεις, όλους μαζί απέναντί σου.
Ανθρώπους που δεν θα γνωρίζονταν ποτέ
καταφέρνεις να τους κάνεις φίλους συνασπιζόμενους εναντίον σου.
Οταν τα κάνεις όλα αυτά .... αυτοκαταστρέφεσαι !!!

Μην αναρωτιέσαι λοιπόν γιατί αντιμετωπίζεις τόσα προβλήματα.
Τα βέλη έρχονται πλέον από παντού.





Σήμερα λέω...
Οσοι χαίρονται να αυτοαποκαλούνται θηρία ας παρακολουθήσουν μια ταυρομαχία. Είναι, αν και πολύ σκληρό θέαμα, εξαιρετικά διδακτικό...
Είναι παιχνίδι στρατηγικής, μεθόδου, ετοιμότητας και ακρίβειας των ανθρώπων που συνεργάζονται. Η δύναμη του ταύρου δεν παίζει απολύτως κανένα ρόλο. 
Εκεί λοιπόν βλέπουμε ότι ο ταυρομάχος, ο τορεαντόρ, δεν καταβάλλει δα και καμμιά σπουδαία προσπάθεια να χτυπήσει τον ταύρο. Αυτοί που κάνουν τη βαρειά δουλειά είναι οι ματαντόρ και οι πικαδόρ που χτυπώντας τον με βέλη από διάφορες μεριές τον ζαλίζουν και τον εξαντλούν. Τότε λοιπόν, και ενώ το θηρίο είναι σχεδόν ξέπνοο, ο τορεαντόρ με τη λαμπερή στολή του ....τον αποτελειώνει.....

  

Παρασκευή, 11 Απριλίου 2014

Ουρακοτάγκοι και γυμνοσάλιαγκες




Προβληματισμός χτες το πρωί ... για το ποιον ή ποιαν εννοούσα....
Να μη μου στεναχωριέστε βρε κουτά, θα σας πω.
Είναι ένα πρόσωπο "2 σε 1" .
Κοντά στο νου κι η γνώση....
Αυτό λοιπόν το πρόσωπο, το "2 σε 1", εμένα προσωπικά με έγλυφε μέχρι αηδίας "ότε ήμην δήμαρχος" (πώς λέει ο Κονδυλάκης "ότε ήμην δάσκαλος;).
Το ίδιο αηδιαστικά δεν ξέρει τι λέει εναντίον μου .... δημοσίως.
Οι άνθρωποι που γλύφουν σαν γυμνοσάλιαγκες και που ουρλιάζουν σαν ουρακοτάγκοι ... μόνο για νούμερο σε τσίρκο κάνουν...


Και ....
Αν ανοίξω το στόμα μου δεν θα το ξεπλένει αυτό το ... νούμερο ... ούτε της Λαρίσης το ποτάμι....


Πέμπτη, 10 Απριλίου 2014

"Οία η μορφή τοιάδε και η ψυχή"



Δεν υπάρχει πιο αισχρό είδος ανθρώπων από κείνους που σήμερα βρίζουν χυδαία αυτόν που χτες έγλυφαν με ιδιαίτερο ζήλο ..... (μέχρι παρεξηγήσεως, δηλαδή).  
Από το στόμα του κόρακα, βέβαια, "κρα" θ' ακούσεις, λέει η παροιμία.
Σε ποιόν αναφέρομαι; Η σε ποιάν; 
Οποιος/α αισθάνεται ότι τον/την αφορά ..... μέσα έπεσε !!!!

Τους ανθρώπους παιδί μου θα τους κοιτάς στο σουλούπι, έλεγε η γιαγιά μου, γιατί όπως είναι το σουλούπι τους θάναι και η ψυχή τους.

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Διεκδικείστε επιτέλους



Εσείς κυρίες και κύριοι δημοτικοί και τοπικοί σύμβουλοι της συμπολίτευσης που προέρχεστε από τον πρώην δήμο Στυρέων πείτε ΟΧΙ στις αυθαιρεσίες της δημοτικής αρχής για την χρηματοδότηση έργων από το 1.200.000 του Ταμείου Μολυβιάτη σε περιοχές που δεν κάηκε ούτε ένα πράσινο φύλλο όπως οι Βαρελαίοι και το Δρυμάρι !!! Για να προταθούν αυτά τα έργα δεν ζητήθηκε η γνώμη του δημοτικού συμβουλίου, ήταν αποκλειστικά πρόταση του δημάρχου να πέσουν τόσα χρήματα μόνο στην ευρύτερη περιοχή του δικού του χωριού, των Στουππαίων, αγνοώντας προκλητικά τον πυρόπληκτο δήμο Στυρέων.
Διεκδικείστε επιτέλους εσείς τα χρήματα για τον νόμιμο δικαιούχο, τον δήμο Στυρέων, τον δήμο που επλήγη πιο σκληρά από τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007. 
Ολοι το ξέρετε, πάψτε λοιπόν να λέτε ναι σε όλα. Πάψτε να είστε θεατές μιας πρωτοφανούς αδικίας κατά του τόπου σας. Εχετε ευθύνη. !!!!
Ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Γκότσης και τότε δημοτικός σύμβουλος, ο δημοτικός σύμβουλος Γεώργιος Παλυβός, η αντιδήμαρχος Παγώνα Τζαβάρα, η δημοτική σύμβουλος Μαρία Τσαπέπα, η πρόεδρος του Τοπικού Αλμυροποτάμου Ανθή Τσιγαρίδα, η πρόεδρος του τοπικού Μεσοχωρίων, η πρόεδρος του τοπικού Νέων Στύρων Μαρία Φωτεινού, ο πρόεδρος του τοπικού Στύρων Τάσος Ζάππας και  ο πρόεδρος του τοπικού Πολυποτάμου γνωρίζουν την αλήθεια και την καταστροφή του 2007. 
Τα περί του ότι δεν υπήρχαν έτοιμες μελέτες είναι ψέμματα. Υπάρχουν 3 έτοιμες, ώριμες και εγκεκριμένες μελέτες για 3 αγροτικές οδοποιϊες (Στύρων, Νέων Στύρων και Αλμυροποτάμου - Μεσοχωρίων). Ας βγάλουν τις μελέτες από τα συρτάρια τους επιτέλους.
Απαιτείστε τις μελέτες, ζητείστε να τις δείτε.... όλα μπορείτε να τα κάνετε !!!!!
Διεκδικείστε λοιπόν επιτέλους κύριοι και κυρίες ! Αυτός είναι ο ρόλος σας !
Διαφορετικά είστε συνυπεύθυνοι !!! 

Για λεπτομέρειες εδώ :


Κυριακή, 6 Απριλίου 2014

Ανθρωπος και άλογο : Μια σχέση αγάπης με παιδαγωγικά και θεραπευτικά αποτελέσματα


Το άρθρο αυτό αφιερώνεται στον εξαιρετικό ιππικό σύλλογο της Καρύστου "Φίλ-ιπποι" και στην Πρόεδρό του Μαρία Τσαπέπα !!!

Η θαυμάσια ιδέα του Ιππικού Συλλόγου Καρύστου "Φίλ-ιπποι" να παρελάσουν τα μέλη στα άλογά τους ντυμένα με εθνικές ενδυμασίες έδωσε έναν εντελώς διαφορετικό τόνο και χρώμα στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Κάρυστο. Ηταν ένα πραγματικά μοναδικό θέαμα που συγκίνησε αλλά και τόνωσε το εθνικό φρόνημα. Αλλωστε ταίριαζε τόσο ωραία με την εθνική επέτειο .....
Ψυχή της καινοτομίας αυτής οι "Φίλ-ιπποι" Καρύστου και η Πρόεδρος του συλλόγου κ. Μαρία Τσαπέπα η οποία, πέρα από την μεγάλη της αγάπη για τα άλογα, διαθέτει τόσο τις εξειδικευμένες γνώσεις όσο και την επιστημονική κατάρτιση ως κτηνίατρος που είναι. 
Το θέμα αυτό, αν δηλαδή έπρεπε να παρελάσουν και παιδιά σχολικής ηλικίας με τα άλογα καθώς και η ενδεχόμενη αντίδραση των αλόγων μέσα στον κόσμο, προκάλεσε αρκετές συζητήσεις. Αρκετές λογικές αντιδράσεις αλλά, και όπως συμβαίνει πάντα για κάθε καινοτομία, υπήρξαν και αρκετές υπερβολικές έως φοβικές. Φυσικά, όλα πήγαν καλά και οι "προφήτες" που γενικά βλέπουν παντού καταστροφές δεν δικαιώθηκαν. H παρέλαση των "Φιλ-ίππων" εξελίχθηκε θαυμάσια.




Η τόσο όμορφη παρουσία των παιδιών σχολικής ηλικίας με τα πανέμορφα άλογά τους στην παρέλαση της Καρύστου μου έφερε στο νου μια μοναδική εμπειρία που είχα σε ηλικία 15 ετών όταν, ταξιδεύοντας με το δικό μου σχολείο ως μαθήτρια τότε στη Γαλλία, κάναμε τη διάβαση των Πυρηναίων προς Ισπανία με άλογα και μέσα από μια μαγευτική διαδρομή περάσαμε από το Saint Jean de Luz και το Hendaye  στη χώρα των Βάσκων από το δασικό πέρασμα του Eaux Bonnes. 
Aξέχαστη ανάμνηση για την οποία ευγνωμονώ το σχολείο μου, την ελληνογαλλική σχολή Ουρσουλινών, για την σοφή επιλογή να μας εξοικειώσει με αυτό το μοναδικό ζώο, το άλογο, θεωρώντας ότι και αυτό αποτελούσε μέρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας απαραίτητο για την γενικότερη συγκρότησή μας. 
Λυπήθηκα λοιπόν όταν άκουσα σχόλια, πριν την παρέλαση της Καρύστου, του τύπου "δεν πρέπει να παρελάσουν τα παιδιά με άλογα" ή "θα τρομάξουν τα άλογα μέσα στον κόσμο" γιατί υπάρχουν άνθρωποι που, χωρίς να γνωρίζουν πόσο σημαντικές μπορεί να είναι τέτοιες πρωτοβουλίες και προσπάθειες και ειδικά για τα παιδιά, τις βλέπουν εξ αρχής αρνητικά.
Ας δούμε λοιπόν ποια είναι η σχέση του ανθρώπου με το άλογο και ειδικά ποια είναι η σχέση των παιδιών και τι συνέπειες έχει μια τέτοια σχέση.  
Ο Γάλλος ζωολόγος Μπυφόν αναφέρει πως "το άλογο είναι η ωραιότερη κατάκτηση του ανθρώπου", καταδεικνύοντας μ' αυτόν τον τρόπο την ιδιαίτερη και πολυδιάστατη σχέση του ανθρώπου με το άλογο. Σχέση, που κορυφαίο σύμβολό της, για μας τους Έλληνες, είναι οι Κένταυροι της μυθολογίας μας.
Όλοι οι λαμπροί πολιτισμοί στηρίχθηκαν στο άλογο για την πρόοδο και την εξέλιξή τους. Αξιοσημείωτο είναι δε, πως διαχρονικά η κατοχή ενός δυνατού και καλογυμνασμένου αλόγου αποτελούσε δείγμα κοινωνικής ισχύος και προβολής και για το λόγο αυτό λοιπόν βασιλείς, στρατηγοί και άλλοι άρχοντες όφειλαν να είναι καλοί ιππείς.
Η σχέση του αλόγου με τον άνθρωπο υπήρξε μοναδική. Τεράστιο, δυνατό και πανέμορφο συχνά μας προκαλεί δέος. Στην πράξη, όμως, ποιος φοβάται πιο πολύ την επαφή; Ο άνθρωπος ή το άλογο; Ένας από τους γνωστότερους γητευτές αλόγων στον κόσμο μας, ο Franclin Levinson, αποκαλύπτει ότι για να συνεργαστούμε με επιτυχία με το περήφανο αυτό ζώο, αρκεί να κατανοήσουμε τις ανάγκες του και να σεβαστούμε τη φύση του.
Οι άνθρωποι ανέκαθεν γοητεύονταν από τα άλογα. Κανείς δεν μπορεί να μείνει ασυγκίνητος από την ομορφιά, τη χάρη, τη δύναμη και το μεγαλοπρεπές παράστημα των ευγενικών αυτών ζώων που μας συντροφεύουν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Στις μέρες μας, έχει αποδειχθεί επιστημονικά πως απλώς και μόνο το να στεκόμαστε κοντά σε άλογα αλλάζει τη ροή των εγκεφαλικών μας κυμάτων, μειώνει την αρτηριακή μας πίεση και ελαττώνει το στρες. Και μόνο στη θέα ενός αλόγου ηρεμούμε και συγκεντρωνόμαστε στην παρούσα στιγμή. Είναι εντυπωσιακό πώς η ενασχόληση με τα άλογα βελτιώνει την ποιότητα της ζωής όλων μας.
Το άλογο ήταν ανέκαθεν και φίλος και σύντροφος του ανθρώπου, σήκωνε τον αναβάτη του ψηλότερα από τους πεζούς και του έδινε δύναμη και ταχύτητα. Όργωνε τα χωράφια του, μετέφερε τη συγκομιδή και άλλα αγαθά αλλά μετέφερε επίσης ταξιδιώτες και πολεμιστές στις μάχες και εξερευνητές σε άγνωστες χώρες. Χρησιμοποιήθηκε για κυνήγι και αργότερα για φύλαξη κοπαδιών, βοοειδών. Ήταν ο πιστός σύμμαχος σε αγώνες και προσέφερε ψυχαγωγία σε αγώνες ιππασίας.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο, πως αθάνατα άλογα, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, διέθεταν οι θεοί Ποσειδώνας, Ήρα, Αθηνά και Άρης.Πολλοί πολιτισμοί από την προϊστορία μέχρι το Μεσαίωνα, όπως οι Έλληνες, οι Ασσύριοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Πέρσες, οι Εβραίοι, οι Αιγύπτιοι, οι Ρωμαίοι και οι Άραβες, χρησιμοποίησαν το άλογο και του έδωσαν ξεχωριστή θέση στην ιστορική τους πορεία.
Το άλογο κατέλαβε ιδιαίτερη θέση στο χώρο της τέχνης. Από τις βραχογραφίες του σπηλαίου Λασκό στη Γαλλία μέχρι τα αριστουργήματα των αετωμάτων του Παρθενώνα, από τα γλυπτά των τάφων της κινεζικής δυναστείας των Τανγκ μέχρι τα σχέδια του Λεονάρντο ντα Βίντσι, από τα έπη του Ομήρου έως και τη σύγχρονη λογοτεχνία, το άλογο ενέπνευσε καλλιτέχνες όλων των εποχών.
Ακόμα και σήμερα οι ωραιότεροι αδριάντες θεωρούνται εκείνοι των έφιππων που στολίζουν τις κυριότερες πλατείες των πόλεων.

Περίφημα έγιναν τα άλογα των μεγάλων στρατηλατών και η σχέση τους με αυτά, όπως ο Μέγας Αλέξανδρος με τον Βουκεφάλα που τον συνόδευσε από την Μακεδονία μέχρι τις Ινδίες.
Ακόμα και στην ελληνική λαϊκή συνείδηση το άλογο συνδέεται με ιδιαίτερα χαρίσματα και πλήθος από δοξασίες. 
Ιδιαίτερη αγάπη έχει ακόμη ο λαός μας, στον Άγιο Γεώργιο και στον Άγιο Δημήτριο, οι οποίοι απεικονίζονται αγιογραφικά ,ο μεν πρώτος να σκοτώνει ένα δράκο, ο δε δεύτερος να σκοτώνει έναν ειδωλολάτρη, το Λυαίο.
Χωρίς τα άλογα η ιστορία του κόσμου θα ήταν πολύ διαφορετική. Ο Ξενοφών υποστηρίζει πως «η εξωτερική εμφάνιση του αλόγου είναι ό,τι πιο όμορφο για την εσωτερικότητα του ανθρώπου», κάτι που συνήθιζε να λέει πολύ συχνά ο Ουίνστον Τσώρτσιλ. 
Ο Ιπποκράτης σύστηνε ιππασία για άτομα που υπέφεραν απο αυπνία, όπως και ο Ασκληπιάδης πρότεινε ιππασία για θεραπεία ατόμων με επιληψία και διάφορες περιπτώσεις παράλυσης ή πάρεσης.
Ο Franclin Levinson μας λέει πώς αν και οι άνθρωποι γοητεύονται από το άλογο, το θαυμάζουν και το αγαπούν, δυστυχώς, δεν έχουν ιδέα πώς να πλησιάσουν και να «συστηθούν» σε ένα άλογο. Κι αυτό γιατί οι περισσότεροι νομίζουν πως το μόνο που μπορούν να κάνουν με ένα τέτοιο ζώο είναι να το (καβαλήσουν) ιππεύσουν. Ομως το άλογο δεν είναι μοτοσικλέτα ούτε παιχνίδι στο λούνα παρκ. Το άλογο είναι ένα ευαίσθητο, σκεπτόμενο πλάσμα με έντονη ενσυναίσθηση που χτίζει προσωπικές σχέσεις. Εκδηλώνει φυσική περιέργεια όταν νιώθει ασφάλεια και χαίρεται να πιάνει φιλίες με όσους είναι κοντά του, αρκεί αυτοί να του δείχνουν σεβασμό και να επικοινωνούν μαζί του με το σωστό τρόπο. Στην πραγματικότητα, όπως και αν αντιδράσει -ακόμα και βίαια ή επικίνδυνα- το άλογο παραμένει πάντα αθώο και ποτέ μα ποτέ δεν πρέπει να το τιμωρούμε. Υπάρχουν τρόποι να νουθετήσεις ένα άλογο χωρίς να το τιμωρήσεις. 
Στο νησί Μάουϊ της Χαβάης ξεκίνησε το «Maui Horse Whisperer Experience», ένα πειραματικό, αλληλεπιδραστικό πρόγραμμα που έφερνε τους ανθρώπους κοντά στα άλογα. Τα θετικά αποτελέσματα της μεταξύ τους επικοινωνίας ήταν άμεσα, θεαματικά και, πολλές φορές, άλλαξαν τις ζωές όσων συμμετείχαν. Η αυτοπεποίθηση και ο αυτοσεβασμός των ανθρώπων που κατάφεραν να επικοινωνήσουν με τα άλογα βελτιώθηκε εντυπωσιακά. Ολες οι προκαταλήψεις και οι παρανοήσεις που είχαν ως τότε για αυτά τα ζώα, αλλά και για τις δικές τους δυνατότητες εξαφανίστηκαν.
Ακόμα πιο εντυπωσιακή ήταν η επιτυχία με παιδιά με νοητικά προβλήματα. Παιδιά με σύνδρομο διάσπασης προσοχής (ADD) συγκεντρώνονταν για μεγάλα χρονικά διαστήματα -σαν από θαύμα- στο άλογο. Από τη στιγμή που καταλάβαιναν πώς να ζητούν και να εξασφαλίζουν τη συνεργασία του αλόγου η αυτοπεποίθησή τους εκτινασσόταν. Είναι υπέροχο να βλέπεις ένα ντροπαλό, αποτραβηγμένο, φοβικό παιδί να περπατά στητό και σίγουρο οδηγώντας ένα άλογο μισού τόνου μέσα στην πίστα. Αυτιστικά παιδιά που είναι κλεισμένα στο δικό τους κόσμο, όταν έρχονται σε επαφή με τα άλογα, αρχίζουν να αρθρώνουν νέες λέξεις και επιχειρούν να εκφραστούν με τρόπους που δεν έχουν ξαναδεί οι γονείς και οι θεραπευτές τους. Νεαροί «νταήδες» μαθαίνουν ότι με ένα τόσο μεγάλο ζώο δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και σύντομα αντιλαμβάνονται ότι η επιτυχία καθορίζεται από το μέγεθος της εμπιστοσύνης που εμπνέουν στο άλογο.
Ακόμα και στις αμερικανικές φυλακές υπάρχουν προγράμματα στα οποία οι κρατούμενοι μαθαίνουν να εξημερώνουν άγρια άλογα με σκοπό να αντιληφθούν ότι ο σεβασμός, η ευγένεια, η επιμέλεια και η συμπόνια επιτυγχάνουν καλύτερα αποτελέσματα από ότι η βία και ο εξαναγκασμός. Τα συγκεκριμένα προγράμματα μάλιστα παρουσιάζουν τα υψηλότερα ποσοστά επιτυχημένου σωφρονισμού στη χώρα.
Περίπου την ίδια περίοδο καθιερώθηκε, όπως συνεχίζει ο Franclin Levinson, και το πρόγραμμα «Leading With Quiet Strength». Ένα πρόγραμμα για εταιρικά στελέχη με σκοπό την βελτίωση των διοικητικών ικανοτήτων των υπαλλήλων και την ενδυνάμωση των δεσμών της ομάδας μέσω της επαφής και της επικοινωνίας με τα άλογα. Σε μια εποχή που κυριαρχούν η απληστία, το αναποτελεσματικό μάνατζμεντ, η έλλειψη εμπιστοσύνης και η εξαπάτηση, ένα πρόγραμμα που διδάσκει υπευθυνότητα, σεβασμό, εμπιστοσύνη και σωστή επικοινωνία μέσω των αλόγων ήταν για μένα φυσική εξέλιξη. Τα αποτελέσματα είναι άμεσα αφού κάθε κίνηση ή πράξη του ανθρώπου προκαλεί την αντίστοιχη αντίδραση από το άλογο. Αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα, αυτό λύνεται, απλώς με το να αλλάξει ο άνθρωπος τη συγκεκριμένη στάση ή συμπεριφορά του. Ακόμα και όταν γίνονται σοβαρά λάθη και η επικοινωνία ή η εμπιστοσύνη χάνεται, μπορεί να ξανακερδηθεί με τον καιρό. Τα άλογα συγχωρούν ακόμα και εκείνον που τα κακομεταχειρίστηκε και του προσφέρουν ξανά τη φιλία τους εφόσον η μεταμέλεια είναι ειλικρινής και έμπρακτη.


Το άλογο είναι ένας τέλειος «καθρέφτης» της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Το άλογο δεν λέει ψέματα. Αν ο άνθρωπος φοβάται, τότε και το άλογο φοβάται. Αν ο άνθρωπος είναι θυμωμένος, το άλογο φοβάται. Αν ο άνθρωπος είναι μπερδεμένος, αγχωμένος, απότομος ή θορυβώδης, το άλογο φοβάται. Κάθε τι που δεν εμπνέει ασφάλεια και ειρήνη προκαλεί φόβο στο άλογο. Αυτό συμβαίνει επειδή το ζώο αυτό ήταν ανέκαθεν θήραμα σαρκοβόρων και έχει μάθει να κοιτά πάντοτε γύρω του για τον κυνηγό. Η σωστή επικοινωνία προϋποθέτει σταθερές, σίγουρες κινήσεις και να «ζητάμε» ευγενικά από εκείνο αντί να απαιτούμε και να διατάζουμε. Και πετυχαίνουμε μόνο όταν «αφουγκραζόμαστε», νιώθουμε και καταγράφουμε τις αντιδράσεις του αλόγου στις δικές μας κινήσεις.
Η εμπιστοσύνη και ο σεβασμός του αλόγου κερδίζονται περίπου όπως και με τους ανθρώπους αλλά με το επιπλέον στοιχείο της σωστής καθοδήγησης εκ μέρους μας, όπως ο γονιός καθοδηγεί το παιδί του. Λίγοι άνθρωποι έχουν την ικανότητα να δώσουν στο άλογο να καταλάβει ακριβώς τι ζητούν και να το κάνουν να υπακούσει. Οι περισσότεροι προσπαθούν να επιβληθούν στο ζώο με τη δύναμη, την τιμωρία ή τον περιορισμό. Πετυχαίνουν υπακοή «δωροδοκώντας» το με φαγητό ή προκαλώντας του φόβο. Κι όμως, ακόμα και ένα παιδί -με την κατάλληλη καθοδήγηση- μπορεί να γίνει ο φυσικός ηγέτης του αλόγου, ο αρχηγός του κοπαδιού του και τότε βλέπεις ένα τεράστιο ζώο 600 κιλών να υπακούει πρόθυμα έναν μικρό άνθρωπο ύψους λιγότερο από 1,5 μέτρο. Γενικά, τα παιδιά μπορούν να επικοινωνήσουν καλύτερα με ένα άλογο από ότι ένας ενήλικας κι αυτό επειδή τα παιδιά είναι λιγότερο επικριτικά, δεν νιώθουν την ανάγκη να έχουν τον έλεγχο και χρησιμοποιούν περισσότερο την «από καρδιάς» επικοινωνία. Δεν έχουν άλλο σκοπό πέρα από το απλώς να κάνουν παρέα με το άλογο. 
Το άλογο θέλει απλές και καθαρές εντολές: σταμάτα, ξεκίνα, γύρνα προς τα δεξιά. Οταν το άλογο υπακούει, το «ευχαριστώ» μας μπορεί να είναι απλώς να μην του ζητήσουμε τίποτα για λίγη ώρα, να του προσφέρουμε λίγες στιγμές ηρεμίας. Αυτό αρκεί. Καταλαβαίνει πότε του δείχνουμε σεβασμό, ξέρει πως το ευχαριστούμε όταν με ένα απλό χάδι του λέμε «μπράβο αγόρι μου» ή «κορίτσι μου». Αλλά δεν πρέπει και να το παρακάνουμε αποθεώνοντάς το, υπάρχει μια λεπτή ισορροπία που πρέπει να βρούμε - γενικώς οι άνθρωποι τείνουμε είτε να το παρακάνουμε είτε να μην κάνουμε τίποτα.



Είναι κοινώς αποδεκτό ότι τα ζώα επηρεάζουν θετικά την ψυχολογία, αλλά και το χαρακτήρα του ανθρώπου. Πόσο μάλλον όταν η ενασχόληση μαζί τους ξεκινάει από μικρή ηλικία, όπου ο χαρακτήρας τους ακόμα διαμορφώνεται. 
Πόσο παιδαγωγική μπορεί να είναι η ενασχόληση ενός παιδιού με το άλογο και τι αποκομίζει ένα παιδί από αυτήν;
Καταρχήν μαθαίνει πώς να είναι υπεύθυνο. Όταν το παιδί φροντίζει ένα άλογο μαθαίνει να αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Αρχικά τα παιδιά ενδιαφέρονται για να παίξουν και να ιππεύσουν. Η φροντίδα του ζώου είναι γι΄αυτά αμελητέα γιαυτό πρέπει να έχουν την επίβλεψη ενός ενήλικου και μάλιστα ενός εξειδικευμένου ατόμου που να τα καθοδηγήσει σωστά πώς να ταϊσουν, να ποτίσουν και να περιποιηθούν το άλογο. Οταν μπαίνουν σ' αυτή τη διαδικασία αναπτύσσεται σχέση αγάπης ανάμεσα στο παιδί και το άλογο η οποία καταλήγει αμφίδρομη.
Το παιδί μαθαίνει να εμπιστεύεται. Τα άλογα αφοσιώνται στον αναβάτη τους όταν τον εμπιστεύονται αλλά το ίδιο συμβαίνει κι απ' την πλευρά των παιδιών. Χαλαρώνουν και νοιώθουν καλά με το μεγαλόσωμο αυτό ζώο όταν καταλάβουν ότι μπορεί να τους χαρίσει χαρά, διασκέδαση και αγάπη εάν του συμπεριφερθούν σωστά. Γιαυτό είναι σημαντικό ο άνθρωπος που θα εξοικειώσει τα παιδιά και τα άλογα να ξέρει πώς να το κάνει.
Το παιδί αποκτά ανοιχτό μυαλό και ωριμότητα.  Ολα τα άλογα δεν αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο, όπως ακριβώς και τα παιδιά. Συνεπώς κάθε παιδί συνεχώς μαθαίνει και κάτι καινούριο από το άλογό του και από τα άλλα άλογα που βλέπει στο χώρο που επισκέπτεται ή αθλείται αλλά και τις συζητήσεις με φίλους και ενήλικες που ασχολούνται με τα άλογα. Αυτό τα κάνει να αντιμετωπίζουν διαφορετικές συμπεριφορές και να μαθαίνουν ή να βρίσκουν τρόπους επικοινωνίας και λύσεις σε όλα τα παρουσιαζόμενα ζητήματα κάτι που συμβάλλει πολύ στην ωριμότητά τους.
Το παιδί αποκτά αυτοπεποίθηση. Τα άλογα μοιάζουν μεγάλα και πολλές φορές τρομακτικά στα παιδικά μάτια. Η σωστή καθοδήγηση θα τα κάνει να αντιμετωπίσουν το άλογο σωστά, Οταν αυτό γίνει και το παιδί δει ότι μπορεί να χειριστεί ένα τόσο μεγάλο ζώο, θα αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του κάτι που αφενός συμβάλλει στην ωριμότητα αλλά και στην διευκόλυνση των διαπροσωπικών σχέσεων και στην απόδοση στο σχολείο.
Μαθαίνει να είναι υπομονετικό. Τα άλογα δεν θα κάνουν αμέσως ότι τους πει ο αναβάτης τους. Μερικές φορές χρειάζονται λίγο χρόνο μέχρι να κάνουν αυτό που τους ζητήθηκε σωστά. Έτσι αν το παιδί σας έχει να χειριστεί άλογο που δεν ενδίδει στις επιθυμίες του παιδιού σας αμέσως, μαθαίνει να έχει υπομονή.
Μαθαίνει αυτοπειθαρχία. Τα άλογα δεν είναι εύκολα στη φροντίδα τους. Πολλά παιδιά δεν έχουν τόση αφοσίωση και αποφασίζουν να τα παρατήσουν μόλις δυσκολέψουν λίγο τα πράγματα. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει όταν υπάρχει η ευθύνη ενός ζώου και δεν μπορεί να το βαρεθεί και να το παρατήσει όπως ένα παιχνίδι.
Γίνεται ευαίσθητο. Το άλογο αν δεν έχει το σωστό χειρισμό από τον αναβάτη του, θα ενοχληθεί και θα αντιδράσει. Έχοντας το παιδί υπό την προστασία του ένα άλογο μαθαίνει πως δεν είναι αφεντικό που δίνει εντολές και απλώς το άλογο τις εκτελεί. Ο αναβάτης θα πρέπει να μιλάει στο άλογο με ήρεμο και καθησυχαστικό τόνο κατανοώντας τη συμπεριφορά του.
Μαθαίνει να σέβεται. Τα άλογα μπορεί να γίνουν επικίνδυνα αν δεν αντιμετωπιστούν με το σωστό τρόπο. Η ενασχόληση του παδιού με τα άλογα θα το κάνει να καταλάβει πολύ σύντομα ότι δεν μπορούν να φερθούν στο άλογο με ασέβεια και να μην έχουν συνέπειες. Αυτό έχει ως συνέπεια για ένα παιδί να σέβεται και τα υπόλοιπα ζώα, αλλά και τους συνανθρώπους του.
Διασκεδάζει! Ο σημαντικότερος κανόνας είναι να διασκεδάζει και να περνάει όμορφα! Αν το παιδί δεν περνάει καλά με το άλογό του, τότε θα νοιάζεται λιγότερο έως και καθόλου για αυτό και τη φροντίδα του.



Πέρα όμως από όλα αυτά που μπορούν να έχουν εφαρμογή σε κάθε παιδί, σήμερα, υπάρχει και η θεραπευτική ιππασία η οποία είναι η εφαρμογή ιππασίας για άτομα με αναπηρία με βασικό σκοπό την αποκατάσταση (κινητική, κοινωνική, κτλ) του ασθενούς, και τη βελτίωση της υγείας και της ζωής του. Το άλογο στην περίπτωση αυτή γίνεται θεραπευτικό μέσο. Εφαρμόζεται κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως ειδικά εκπαιδευμένα άλογα, ειδικά διαμορφωμένο περιβάλλον, εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, ειδικό εξοπλισμό, κτλ. 
Όσον αφορά την Ιπποθεραπεία αυτή είναι το πιο εξειδικευμένο κομμάτι της θεραπευτικής ιππασίας και μπορεί να έχει αποτελέσματα σε περιπτώσεις όπως :Ασθένειες και τραύματα του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος – Εγκεφαλική παράλυση, συμπτώματα μετά από διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος στον εγκέφαλο, υδροκεφαλία, μικροκεφαλία, εγκεφαλικά επεισόδια, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, νοητική καθυστέρηση, αισθητηριακές διαταραχές, αυτισμός, καθυστέρηση λόγου και αρθρωτικές διαταραχές, διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και εκμάθησης (μαθησιακές δυσκολίες, δυσλεξία), υπερκινητικότητα, συμπεριφορικές διαταραχές, κατάθλιψη, Spina Bifida, σκλήρυνση κατά πλάκας, τραύματα της σπονδυλικής στήλης και των περιφερικών νεύρων, Δυστροφικές και γεννετικές ασθένειες – μυϊκές δυστροφίες, σύνδρομο DOWN, σύνδρομο Prader Willi, κυστική ίνωση, ορθοπεδικές ασθένειες – παραμορφώσεις της σπονδυλικής στήλης (λειτουργικές), ακρωτηριασμοί, στρεψαυχενία, ασθένεια του Scheuerman ( morbus Scheuerman, αρχικά στάδια), αρθρογρύπωση και άλλες, αισθητικές διαταραχές της όρασης, ακοής, αφής, ασθένειες του καρδιοαγγειακού συστήματος κλπ 
Την ιδέα της μοντέρνας θεραπείας για τις ψυχικές διαταραχές προωθούν η εργοθεραπεία και η ιπποθεραπεία. Υποστηρίζεται πως στις μέρες μας τα ψυχικά και ψυχιατρικά νοσήματα χαρακτηρίζονται με μεγάλη ένταση και σε κάποιες περιπτώσεις, είναι εκ των πραγμάτων πολύ χειρότερες από μια οργανική ασθένεια.
Μέσω της ιπποθεραπείας δίνεται μια ευκαιρία στους ασθενείς για την ενσωμάτωση τους στην κοινωνία και για μια ρυθμιζόμενη κανονική ζωή, όπως αναφέρουν οι ψυχολόγοι της κλινικής Helios στο Bad Berleburg της Γερμανίας. 
Ισχύει ως αξίωμα πλέον, ότι ο άνθρωπος με καταθλιπτική διαταραχή μπορεί να θεραπευτεί μέσω της ιπποθεραπείας. Ο ενδιαφερόμενος είναι καλό, να φέρει μαζί του την προθυμία να θεραπευτεί, να είναι ικανός να ονοματίζει τα δεδομένα και τις σκέψεις που τον βασανίζουν.
Η θεραπευτική ιππασία ή ιπποθεραπεία σήμερα χορηγείται σε άτομα με ειδικές ικανότητες για να συντελέσει κι αυτή στην προσπάθεια να καλυτερέψουν τον τρόπο διαβίωσης τους. Πράγματι, κάποιος μπορεί να δεί αποτελέσματα που δεν θα περίμενε και θα έμενε έκπληκτος μπροστά σ’ αυτά που μπορεί να κάνει ένα άλογο στον αναβάτη του. Το σίγουρο είναι πως ενισχύεται η κινησιολογία του, καθώς πρόκειται για άθλημα, το περίεργο όμως θα μπορούσε κάποιος να πεί είναι το ότι βελτιώνονται όσο αναφορά την λειτουργία τους, οι «ψυχολογικές σφαίρες» (μνήμη, προσοχή, αντίληψη, επεξεργασία κ.α.), σε παιδιά και ενήλικες. 
Ακόμη και σήμερα αποτελεί μυστήριο το πως ακριβώς επιδρά σ’ αυτό το επίπεδο η θεραπεία. Υποστηρίζεται πως, το γεγονός ότι ο θεραπευόμενος «αφήνεται» στην πλάτη του αλόγου, χωρίς να έχει ο ίδιος άμεση επαφή με το έδαφος, τον υποβοηθά στην συγκέντρωση και στην προσοχή. Σε άτομο με επικοινωνιακές δυσλειτουργίες και αναπτυξιακές διαταραχές, το άλογο γίνεται το μέσο επικοινωνίας, σε πρώτο στάδιο με τον θεραπευτή και τους βοηθούς του κι έπειτα με τους τριγύρω του, εκτός θεραπευτικού πλαισίου. Σε άτομα με θέματα άρθρωσης , λόγω της ανάπτυξης της γενικής και λεπτής κινητικότητας, όπως και της ρύθμισης του κεντρικού και περιφερικού νευρικού συστήματος, παρατηρείται πως βελτιώνεται σημαντικά, σε συνδυασμό με την παράλληλη ή ακόμη ταυτόχρονη λογοθεραπευτική παρέμβαση. Η παιδαγωγική ιπποθεραπεία, η οποία εφαρμόζεται κυρίως στο εξωτερικό, αναπτύσει πιο συγκεκριμένα τις ικανότητες των παιδιών σε όλους τους τομείς και δίνει γερές νοητικές και πνευματικές βάσεις για την εξέλιξη και την ανάπτυξή τους, καθώς τα παιδιά μαθαίνουν να παίζουν, να κάνουν διάλογο, να σκεύτονται συγκροτημένα την ώρα που ιππεύουν.
Η θεραπευτική ιππασία είναι ςεναλλακτική μέθοδο θεραπείας, την οποία ακολουθούν αρκετοί στην Ελλάδα. Τα παιδιά μαθαίνουν πως να περιποιούνται, πως να ιππεύουν, πως να επιβραβεύουν και να αγαπάνε τα άλογα, αναπτύσουν το αίσθημα της ευθύνης και της εμπιστοσύνης προς το άλογο και τον εαυτό τους. Η ιπποθεραπεία βοηθά στην ανάπτυξη των γνωστικών και αισθητηριακών λειτουργιών σε άτομα με ιδιαίτερες ικανότητες. 


Συνοψίζοντας θα μπορούσαμε να πούμε ειδικά για τη σχέση του αλόγου με το παιδί ότι τα οφέλη της ιππασίας, ειδικά για τα παιδιά, είναι πολλαπλά αφού έχει το ασύγκριτο πλεονέκτημα ότι γίνεται σε απολύτως φυσικό περιβάλλον, προσφέροντας έτσι στο παιδί εξαιρετικό όφελος. Η αληθινή επαφή με τα άλογα, η συντροφικότητα, η συμμετοχή παιδιού και αλόγου στην κοινή διαδικασία της ιππασίας, καλλιεργεί το παιδί και το βαθαίνει συναισθηματικά. Ο μικρός ιππέας διοχετεύει την ενέργειά του και παράλληλα χαλαρώνει, μαθαίνει να κρατά εστιασμένη την προσοχή του, συνειδητοποιεί τη δυνατότητά του να επικοινωνεί με το ζώο, μαθαίνει να το νοιάζεται. Τα οφέλη όμως είναι και σωματικά. Η ισορροπία που διδάσκεται το παιδί, η αίσθηση του ρυθμού από τον βηματισμό του αλόγου, ο έλεγχος που αποκτά, και του εαυτού του και του αλόγου, είναι πολύ σημαντικά.
Τα οφέλη λοιπόν είναι ψυχικά, κινητικά και παιδαγωγικά, καθώς αναπτύσσεται η κοινωνικότητα και το πνεύμα της ομαδικής προσπάθειας και ο ιππέας γίνεται πιο εξωστρεφής και συνεργάσιμος. Οι μύες του κορμού των ατόμων με δυσκολίες στην κίνηση αναπτύσσονται σημαντικά, ενώ το ευθύ κάθισμα διευκολύνει την αναπνοή τους.



Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σχέση του ανθρώπου με το άλογο είναι σχεδόν μαγική. Σύμφωνα με μύθο των Βεδουίνων, ο Θεός δημιούργησε το άλογο από τους τέσσερις άνεμους. Προίκισε το ζώο με πνεύμα από το Βορρά, δύναμη από το Νότο, ταχύτητα από την Ανατολή και εξυπνάδα από τη Δύση. 
Ισως αυτά τα στοιχεία είναι που κάνουν το άλογο ένα από τα ομορφότερα πλάσματα στη γη, έναν υπέροχο φίλο και έναν μοναδικό συμπαραστάτη του ανθρώπου.
Και είναι πολύ τυχεροί οι άνθρωποι και ιδιαίτερα τα παιδιά που μπορούν να απολαύσουν μια τέτοια σχέση !!!

Τετάρτη, 2 Απριλίου 2014

Αμεση αντίδραση

Αμεση ήταν η αντίδραση της κ. Μαρίας Κιούκη αντιδημάρχου του δήμου Καρύστου στο θέμα που ανέφερα με τον τίτλο "Ξέρουμε τι γράφουμε;".
Μου διευκρίνησε ότι η απόφαση 64/2014της Οικονομικής Επιτροπής του δήμου Καρύστου γράφτηκε εκ λάθους και αυτό οφείλεται στη λάθος διατύπωση του Ειρηνοδικείου Καρύστου στην οποία στηρίχθηκε η υπάλληλος που συνέταξε την απόφαση και έχει ήδη διορθωθεί στο ορθό.
Βέβαια δεν αντιλαμβάνομαι πώς ανέγραψε το Ειρηνοδικείο τον δήμο Στυρέων στις συγκεκριμένες διαταγές πληρωμής προμηθευτών που ουδέποτε συνεργάστηκαν μαζί του.
Ευχαριστώ πάντως την κ. Κιούκη για την άμεση απάντησή της !!!!

Δεν ξέρουμε τι γράφουμε;



Ποιοί αιρετοί και ποιός υπάλληλος ευθύνεται γι' αυτό;
Δεν ξέρουμε τι γράφουμε ή ..... ξέρουμε; 

Απόφαση 64/2014 της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Καρύστου
Εχει υπογραφεί από τον Δήμαρχο Καρύστου ως Πρόεδρο της Οικονομικής Επιτροπής και έχουν ψηφίσει την απόφαση οι : Κιούκη Μαρία, Οικονόμου Γεώργιος, Τζαβάρα Παγώνα και Λέκας Ζαχαρίας.
Λέει λοιπόν η απόφαση αυτή ότι ορίζεται δικηγόρος να ασκήσει ανακοπή και αναστολή κατά συγκεκριμένων 10 διαταγών πληρωμής μιας εμπορικής φίρμας (αναφέρεται το όνομά της) Καρύστου, οι οποίες, διαταγές πληρωμής, αφορούν ποσά οφειλόμενα από τον Δήμο Στυρέων !!!!!!

ΟΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΕΣ ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ ΠΟΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΣΤΥΡΕΩΝ. Συνεπώς δεν υπάρχει καμμιά οφειλή του δήμου Στυρέων προς αυτούς, ούτε υπήρξε ποτέ !!!! 

Πληροφορήθηκα λοιπόν ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια των προμηθευτών είναι κομμένα το 2013 (Δεκέμβριο) και αφορούν τον δήμο Καρύστου.
Βεβαίως καμμιά ευθύνη για την απόφαση δεν φέρουν οι προμηθευτές, οι οποίοι κανονικά κατέθεσαν τα τιμολόγια για τις εργασίες τους στον δήμο Καρύστου και νομίμως διεκδικούν τα οφειλόμενα χρήματα.
Ο Δήμος Καρύστου όμως τι γράφει στην απόφαση; 
Εμφανίζει την δική του συγκεκριμένη σημαντική οφειλή του 2013 ως οφειλή του πρώην δήμου Στυρέων !!!!
Γιατί;
Το "ως καθολικός διάδοχος του δήμου Στυρέων" ψηφίστηκε και γράφτηκε από τον δήμο Καρύστου είτε ..... γιατί έγινε λάθος από τον υπάλληλο που συνέταξε την απόφαση είτε γιατί .... "δεν βαριέσαι αδελφέ χρεώσέ το στο δήμο Στυρέων".... μήπως για να πληρωθεί από το ποσόν της επιχορήγησης για τα οφειλόμενα παρελθόντων ετών των πρώην δήμων ;






Διορθώστε λοιπόν το ΛΑΘΟΣ κύριοι γιατί η ευθύνη είναι δική σας για ότι συμβεί με αυτό το θέμα !!!!