Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Τροπάριο της Κασσιανής: Εργο μιας μεγάλης υμνωδού & Ιστορία μιας μοιραίας αγάπης


Σήμερα, Μεγάλη Τρίτη ψάλλεται στην εσπερινή ακολουθία το περίφημο τροπάριο της Κασσιανής...
"Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή...."
Διαβάζοντας ξανά και ξανά τον ύμνο και σκεπτόμενη τι ήταν εκείνο που τον ενέπνευσε και τον άφησε παρακαταθήκη στους αιώνες, αναλογίζομαι ότι ίσως αυτός ο ύμνος είναι το ρέκβιεμ όλων εκείνων που "ηχηθέντες κρότον τοις ωσίν τω φόβω εκκρύπτονται", όλων εκείνων δηλαδή, που τρομάζουν στην καταιγίδα του μεγάλου έρωτα και επιλέγουν την ανιαρή σφάλεια μιας πρόσκαιρης νηνεμίας που τελικά κάθε άλλο παρά στην ευτυχία τους οδηγεί....
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.....
Πόσο, αλήθεια, γνωρίζουμε την αληθινή ιστορία αυτού του υπέροχου τροπαρίου που είναι γραμμένο από μια σπουδαία ποιήτρια και λογία της εποχής της την βυζαντινή αρχόντισσα και μετέπειτα μοναχή Κασσιανή;
Πόσο γνωρίζουμε την ιστορία αγάπης της Κασσιανής με τον αυτοκράτορα Θεόφιλο και τις πολιτικές και ιστορικές συνέπειες από αυτή την λανθασμένη επιλογή να μην παντρευτούν και να ακολουθήσουν τελικά άλλους δρόμους στη ζωή;
Πολλοί κάνουν το λάθος να ταυτίζουν την Κασσιανή με την αμαρτωλή γυναίκα που αναφέρει στο τροπάριό της.  Τα πράγματα όμως είναι εντελώς διαφορετικά !

Η Κασσιανή
Η Κασσιανή, ή Κασσία ή Ικασία ή Εικασία, η Υμνογράφος γεννήθηκε μεταξύ του 805 και του 810 μ.Χ. στην Κωνσταντινούπολη.
Ηταν κόρη ευγενούς και πλουσιοτάτης οικογένειας και πήρε ιδιαίτερα επιμελημένη μόρφωση. Η παιδεία της αλλά και η λογοτεχνική της δεινότητα εντυπωσίαζαν όπως και η καλλονή της και η ευφυϊα της. Ο πατέρας της είχε τον τίτλο του Κανδιδάτου, δηλαδή ήταν υψηλόβαθμος αξιωματούχος, στην αυτοκρατορική αυλή της Βασιλεύουσας.
Η οικογενειακή της καταγωγή, η ομορφιά και η μόρφωσή της την έφεραν το 830 μ.Χ. ανάμεσα στις 12 κοπέλλες στο Χρυσοτρικλίνιο, την αίθουσα του θρόνου, όταν ήρθε η ώρα για την τελετή επιλογής νύφης για τον νεαρό αυτοκράτορα Θεόφιλο όπως συνηθιζόταν τότε να επιλέγει ο αυτοκράτορας τη μέλλουσα σύζυγό του προσφέροντάς της ένα χρυσό μήλο. Η αναφορά αυτή γίνεται από τρεις βυζαντινούς χρονικογράφους τον Συμεών τον μεταφραστή, τον Γεώργιο Αμαρτωλό και τον Λέοντα τον Γραμματικό.
Η συνάντησή των δύο νέων υπήρξε καθοριστική και για τους δυο. Ο Θεόφιλος 17χρονος νεαρός τότε, εντυπωσιάστηκε ζωηρά από την καλλονή της Κασσιανής και θαμπωμένος καθώς ήταν την πλησίασε και της είπε πειρακτικά: «Ως άρα δια γυναικός ερρύη τα φαύλα (από τη γυναίκα πηγάζουν τα χειρότερα)» αναφερόμενος στην αμαρτία και τις συμφορές που προέκυψαν από την Εύα που παρέσυρε τον Αδάμ στην απομάκρυνση από τον Παράδεισο. Η Κασσιανή όμως με καταπληκτική ευγλωττία του απάντησε ετοιμόλογα: «Αλλά και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττω (αλλά και από τη γυναίκα πηγάζουν τα καλύτερα» αναφερόμενη στην Παναγία που γέννησε τον Χριστό για τη σωτηρίας του κόσμου.
Ενα έξυπνο λογοπαίγνιο μεταξύ δυο πολύ μορφωμένων νέων ανθρώπων που έμελλε να καθορίσει τη μοίρα και των δύο και να στοιχίσει ακόμα και πολιτικά στο κράτος.
Ο Θεόφιλος, είτε γιατί θεώρησε την Κασσιανή πολύ έξυπνη και συνεπώς πολύ δυναμική γι' αυτόν, είτε γιατί προς στιγμή εθίγη ο ανδρικός εγωϊσμός του που μια γυναίκα στάθηκε αντάξια της δικής του μόρφωσης και τον αποστόμωσε μπροστά σε τόσο κόσμο, της είπε θυμωμένος "ω γύναι είθε να εσίγας" (γυναίκα, μακάρι να σιωπούσες), της γύρισε την πλάτη αμέσως και πρόσφερε το χρυσό μήλο της εκλογής στην πρώτη όμορφη κοπέλλα που βρέθηκε εκεί χωρίς να ρωτήσει καν ποια είναι. Επέλεξε λοιπόν αντί της πανέμορφης καλλιεργημένης και λογίας Κασσιανής την όμορφη 15άχρονη Θεοδώρα από την Παφλαγονία, αρμενικής καταγωγής, που δυστυχώς όμως ήταν μια πολύ νεαρή κοπέλλα με χαμηλή μόρφωση και όπως αποδείχτηκε αργότερα, γεμάτη δεισιδαιμονίες και θρησκευτικές φοβίες και εμμονές.
Προς στιγμή το θέμα μεταξύ Θεόφιλου και Κασσιανής σταμάτησε εκεί αλλά δεν έληξε.

Αναπαράσταση σκηνής από μεσαιωνικό γυναικείο μουσικό εργαστήριο....

Η Κασσιανή είχε εντυπωσιαστεί από τον όμορφο νεαρό αυτοκράτορα του οποίου αναμφίβολα θαύμαζε την κλασσική παιδεία αλλά η απόρριψή του την πλήγωσε βαθειά. Για πολύ καιρό δεν συμμετείχε σε δημόσιες εκδηλώσεις που λόγω της θέσεως του πατέρα της θα την έφερναν ίσως σε επαφή με τον αυτοκράτορα και κάποια στιγμή έγινε μοναχή.
Ο Θεόφιλος παντρεύτηκε τη Θεοδώρα με την οποία απέκτησε έξι παιδιά, τον Μιχαήλ, τη Θέκλα, την Άννα, την Αναστασία, την Πουλχερία και τη Μαρία και ρίχτηκε με πάθος στο μεταρρυθμιστικό του έργο γιατί η αυτοκρατορία διερχόταν πολύ κρίσιμες στιγμές και πολύ σύντομα έδειξε τις ικανότητές του και αναδείχθηκε σε έναν σημαντικό στρατηγό και μεταρρυθμιστή αυτοκράτορα και μάλιστα τον τελευταίο των μεταρρυθμιστών.
Γνωστός και ως "εραστής της δικαιοσύνης" αλλά και ως ένας από τους σοφότερους άνδρες της εποχής του ανέλαβε το έτος 829 μ.Χ. τις τύχες της παραπαίουσας αυτοκρατορίας η οποία λόγω τής θρησκευτικής της παρακμής είχε μεταβληθεί σε εστία πάσης ακολασίας, ξεπεσμού και αδικίας. Οι εξωτερικοί εχθροί Αραβες και Πέρσες δημιουργούν συνεχώς προβλήματα και στο εσωτερικό χιλιάδες αγράμματοι και φανατισμένοι μοναχοί χωρίς καμμιά ουσιαστική θεολογική κατάρτιση, πάσης φύσεως αγύρτες και θαυματοποιοί, μια εικονολατρεία που άγγιζε την ειδωλολατρεία ήταν το σκηνικό που επικρατούσε μέσα σε μια ατμόσφαιρα αμορφωσιάς που επέτρεπε κάθε είδους τυχοδιωκτισμό στον βυζαντινό μεσαίωνα και φυσικά αποδυνάμωνε τρομερά το κράτος.
Βρισκόμαστε στην περίοδο της Εικονομαχίας - Εικονολατρείας όπου οι αντιμαχόμενες μερίδες πολεμούν κυριολεκτικά λυσσαλέα μεταξύ τους. Η αμορφωσιά μιας μεγάλης μερίδας κλήρου είχε μετατρέψει την προσκύνηση των ιερών εικόνων σε μια πλουτοπαραγωγική διαδικασία από την οποία κέρδιζαν πολλά ενώ ο αμαθής λαός προσκυνούσε με θρησκευτικό παροξυσμό ακόμα και τη μπογιά από τις εικόνες. Ανθούσε το "εμπόριο" των ιερών λειψάνων, των φυλακτών, των εξορκισμών και γενικά όλα εκείνα τα στοιχεία που δεν σχετίζονται με τον σεβασμό του δόγματος και την αληθινή πίστη αλλά με τις δεισιδαιμονίες που δεν απέχουν από την ειδωλολατρεία. Κανένας απ' αυτούς τους θρησκόληπτους δεν φαινόταν να ενδιαφέρεται για τους κινδύνους των εξωτερικών εχθρών που παρέμεναν ισχυροί.
Η μεταρρύθμιση λοιπόν ήταν η μόνη ελπίδα σωτηρίας της αυτοκρατορίας. Η μεταρρύθμιση αυτή στηρίχτηκε στη λογική άποψη ότι έπρεπε να συγκροτηθεί αξιόμαχος στρατός, η ανυπολόγιστα μεγάλη εκκλησιαστική περιουσία έπρεπε να φορολογηθεί επιτέλους, να μπουν περιορισμοί στη δυνατότητα των νέων να εγκαταλείπουν  τα εγκόσμια και να γίνονται μοναχοί κατά χιλιάδες ώστε να μην αδειάζει το στράτευμα και η ύπαιθρος,  να αναδιανεμηθεί η μοναστηριακή περιουσία σε ακτήμονες και να διασωθούν τα κείμενα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας τα οποία οι αμόρφωτοι μοναχοί έκαιγαν σωρηδόν στην πυρά ως ειδωλολατρικά.....
Διδάσκαλός του αυτοκράτορα υπήρξε ο σοφός ιερέας και μετέπειτα πατριάρχης Ιωάννης Γραμματικός, λάτρης των ελληνικών γραμμάτων, που τον είχε μυήσει στα θέματα της μεταρρύθμισης αλλά και στην ελληνική παιδεία. Ετσι λοιπόν ο Θεόφιλος έχοντας βαθειά μόρφωση συνέλεξε και περιέσωσε αρχαία ελληνικά χειρόγραφα τα οποία οι φανατικοί της εποχής έκαιγαν ακόμα και για προσάναμμα στη φωτιά, ευνόησε ιδιαίτερα τα γράμματα, τις τέχνες και την παιδεία όσο κανείς άλλος αυτοκράτορας. Οπως μας λέει ο μεγάλος ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος «Αυτός (ο Ιωάννης Γραμματικός) εξήγειρε τον έρωτα τού νεαρού βασιλέως προς την θύραθεν (κλασική) παιδεία και προς τις καλές τέχνες, οι οποίες άκμασαν επί των χρόνων τούτων όσον ουδέποτε στο ανατολικό κράτος, παράγοντας έργα πολύ αξιόλογα αρχιτεκτονικής, αγαλματοποιίας, ζωγραφικής, και μάλιστα μηχανικής».
Ο Θεόφιλος στήριξε επίσης τούς αγρότες και τις φτωχές τάξεις με ειδικά μέτρα που ανακούφισαν την μαστιζόμενη αγροτιά και αναδιοργάνωσε τον στρατό επιφέροντας τη χαμένη πειθαρχία στους στρατιώτες με την άσκηση και την οικονομική βοήθεια των οικογενειών τους. Αυτά ήταν αναγκαία μέτρα καθώς το μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας κατέφευγε κατά χιλιάδες στα μοναστήρια πολλές φορές προσφέροντας όλη την περιουσία τους με αποτέλεσμα να ερημώνεται επικίνδυνα η ύπαιθρος και ο στρατός.
Σε όλα αυτά ο Θεόφιλος έβαλε ένα τέλος και συγκράτησε δυναμικά το κράτος από τη διάλυση που το απειλούσε.

Ο αυτοκράτωρ Θεόφιλος επισκέπτεται τη Μονή των Βλαχερνών όπως συνήθιζε για να ακούσει τα παράπονα του κόσμου.
Από χειρόγραφο..

Από την άλλη πλευρά η Κασσιανή χάραξε το δικό της δρόμο στη ζωή. Είχε ήδη γίνει γνωστή ως μελωδός και ποιήτρια ενώ ήταν μοναχή και το έργο της συζητιόταν πολύ στους θεολογικούς και αυλικούς κύκλους. Πλούσια και ευγενής καθώς ήταν έκανε σημαντικό φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο δημιουργώντας πνευματικές εστίες για την μόρφωση των γυναικών της εποχής.
Ολη αυτή η δραστηριότητα που έκανε την Κασσιανή ονομαστή στη Βασιλεύουσα και σε κάθε κέντρο γραμμάτων και πολιτισμού δεν περνούσε φυσικά απαρατήρητη από το Ιερό Παλάτιο και τον ίδιο τον αυτοκράτορα Θεόφιλο που δεν ξέχασε ποτέ ότι αυτή η υπέροχη γυναίκα θα μπορούσε να είχε γίνει δική του αν σε μια στιγμή ανόητης νεανικής υπερηφάνειας δεν την απέρριπτε.
Ο αυτοκράτορας είχε ήδη συνειδητοποιήσει ότι αντί για την ευφυέστατη και μορφωμένη Κασσιανή που θα τον αγαπούσε και θα τον στήριζε δυναμικά στο δύσκολο μεταρρυθμιστικό του έργο αφού είχε κι εκείνη βαθειά κλασσική μόρφωση και παιδεία, είχε παντρευτεί τη Θεοδώρα, μια γυναίκα χαμηλής μόρφωσης που όχι μόνο δεν μπόρεσε να αντιληφθεί ποτέ καμμιά από τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις του αυτοκράτορα συζύγου της αλλά ουσιαστικά διατηρούσε στενές σχέσεις με ένα φανατικό ιερατείο που επεδίωκε την κατάργηση όλων των μεταρρυθμίσεων του Θεόφιλου και την επαναφορά στα σκοταδιστικά χρόνια. Αντιλήφθηκε λοιπόν πόσο λάθος είχε κάνει στην επιλογή του και διέκρινε το χάσμα που δεν του επέτρεψε ποτέ να γίνει ευτυχισμένος.
Η Θεοδώρα είχε γίνει όργανο των εχθρών του αυτοκράτορα με τη θέλησή της που πήγαζε από τη φανατική θρησκοληψία της και δεν της επέτρεπε να αντιληφθεί ότι σαν αυτοκράτειρα ώφειλε να προασπίσει το κράτος της από την αμάθεια, την δεισιδαιμονία και τον θρησκευτικό φανατισμό που το οδηγούσαν σε μαρασμό και το έκαναν έρμαιο στα χέρια των εξωτερικών εχθρών. Παρέμενε προσκολλημένη στις οπισθοδρομικές ιδέες της και παράλληλα προσπαθούσε με ζήλο να τις εμφυσήσει και στα παιδιά της υποχρεώνοντάς τα να προσκυνούν με εμμονή διάφορες εικόνες τις οποίες έλεγε συνθηματικά "τα καλά νινία" για να μη γίνεται αντιληπτή από τον εικονομάχο Θεόφιλο.
Και ενώ ο αυτοκράτορας Θεόφιλος μάχεται με επιτυχία αλλά κατ' ουσία μόνος με τα μεγάλα προβλήματα της αυτοκρατορίας η παρουσία της Κασσιανής, από την άλλη, έχει επισκιάσει τους υμνογράφους και μελωδούς της εποχής της διότι αποτελεί την πλέον επιφανή γυναίκα μελωδό, καθώς έγραφε και τους ύμνους και τη μελωδία, στην ιστορία της βυζαντινής μουσικής. Έχοντας ιδιαίτερο ταλέντο, ευφυΐα, ευαισθησία και εκφραστικό πλούτο διακρίθηκε ιδιαίτερα στον τομέα της μελουργίας και δημιουργούσε ένα σημαντικό έργο που έμελλε να γίνει διαχρονικό.

Τα χρόνια περνούν....
Ο Θεόφιλος δεν παρέλειπε να μαθαίνει όλα τα νέα της Κασσιανής, τα επιτεύγματά της, την αίγλη που περιέβαλλε το έργο της. Την θαύμαζε από μακρυά. Θέλησε να επικοινωνήσει μαζί της αλλά εκείνη τον απέφυγε αρκετές φορές.
Οι δυο αυτές ισχυρές προσωπικότητες που είχαν τόσα κοινά ενδιαφέροντα και θα μπορούσαν να είχαν δημιουργήσει ένα ισχυρό ζευγάρι που πέρα από την ευτυχία που θα χάριζε και στους δυο η πνευματική και ψυχική τους ένωση θα είχε να προσφέρει πολλαπλάσια ευεργετήματα στο βυζαντινό κράτος.

Ο Θεόφιλος από το χρονικό του Ιωάννη Σκυλίτζη (μικρογρ)
Κάποια στιγμή ο αυτοκράτορας Θεόφιλος, συνεχίζοντας να είναι ερωτευμένος μαζί της και επιθυμώντας διακαώς να την δει πήγε ο ίδιος αιφνίδια στο μοναστήρι της, ξεπερνώντας κάθε ενδοιασμό.
Η Κασσιανή ήταν μόνη στο κελί της γράφοντας το γνωστό τροπάριο που ψάλλεται στις Εκκλησίες το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης όταν αντιλήφθηκε την άφιξη της αυτοκρατορικής ακολουθίας. Οι χρονογράφοι αναφέρουν ότι η Κασσιανή δεν είχε πάψει να αγαπάει τον αυτοκράτορα αλλά είχε συνειδητά αφιερώσει τη ζωή της στο Θεό. Οταν ο Θεόφιλος έφθασε στο κελί της εκείνη σκέφθηκε να κρυφτεί και μπήκε σε κάποια κρυψώνα από την οποία παρακολούθησε τις αντιδράσεις του αυτοκράτορα. Το παλιό της πάθος σαν μια ανθρώπινη αντίδραση ξεπέρασε για μια στιγμή τον μοναστικό της ζήλο.
Ο μισοτελειωμένος ύμνος της βρισκόταν πάνω στο αναλόγιό της. Ο αυτοκράτορας έκλαψε διαβάζοντάς τον σαν ένα μήνυμα προς αυτόν. Πήρε στο χέρι του τη γραφίδα της Κασσιανής και στο σημείο που εκείνη είχε σταματήσει πρόσθεσε με τα δικά του γράμματα τον περίφημο στίχο «ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν, κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη» δηλαδή "ενώ ήμουν στον παράδεισο το δειλινό η Εύα άκουσε θόρυβο και κρύφτηκε από το φόβο της" υπονοώντας ότι μόλις εκείνος (ων) βρέθηκε στον παράδεισο η Κασσιανή έφυγε τρομαγμένη...
Μια καθαρά ερωτική φράση, σαν ένα μήνυμα, γραμμένο από τον Θεόφιλο που σηματοδότησε τον παράδεισο με το μέρος όπου βρισκόταν η γυναίκα που αγαπούσε....Μια φράση που θα παραμείνει στους αιώνες αυτό το μήνυμα ενός ερωτευμένου άνδρα στην αγαπημένη του, ένας στίχος ξένος και ουσιαστικά άσχετος προς το νόημα του υπόλοιπου ύμνου όπως εύκολα μπορεί να διακρίνει κάποιος.
Αραγε αντιλήφθηκε ο Θεόφιλος την Κασσιανή στην κρυψώνα της τόσο κοντά του; Ποτέ δεν θα μάθουμε αν έφυγε χωρίς να της μιλήσει σεβόμενος την επιθυμία της να μείνει αθέατη. Εκείνη πάντως όταν έφυγε ο αυτοκράτορας συνέχισε τον ύμνο της χωρίς να σβήσει την προσθήκη με την επίμαχη φράση του Θεόφιλου θέλοντας ασφαλώς να κρατήσει την ανάμνησή του.
Ετσι ο περίφημος αυτός στίχος μένει στους αιώνες σαν τον αρραβώνα που δεν έγινε ποτέ...σαν ένα μήνυμα μοιραίας αγάπης που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Γράφτηκε από τον αυτοκράτορα και δεν σβήστηκε από την Κασσιανή, αντίθετα ενσωματώθηκε στον ύμνο της και προστατεύθηκε τρυφερά ως παρακαταθήκη δυο τόσο σημαντικών ανθρώπων.
Τον Ιανουάριο τού 842 μ.Χ. αιφνιδίως ο Θεόφιλος αρρώστησε βαριά από δυσεντερία και πέθανε μόλις 29 χρονών. Ο ξαφνικός θάνατός του κινεί υποψίες για δολοφονία με δηλητήριο απ΄ το ιερατείο. Η υποκινούμενη από τους εικονολάτρες χρονογράφους (Γεώργιο Μοναχό, Λέοντα, Συμεών κ.ά.) χριστιανική ιστορία που βρίζει το Θεόφιλο με χυδαίο τρόπο και τον χαρακτηρίζει ως «θεομισή, τύραννον, βέβηλον, αλιτήριον, απάνθρωπον» κ.ά. ενισχύει την άποψη ότι ο θάνατός του οφείλεται σε δηλητηρίαση προερχόμενη από μια μερίδα φανατικών ιερωμένων την οποία η Θεοδώρα σεβόταν απόλυτα.
Η Θεοδώρα σύζυγος του Θεόφιλου
 Είναι γνωστή η συνέχεια με την Θεοδώρα να αναλαμβάνει την αυτοκρατορία ως επίτροπος του γιού της Μιχαήλ που ήταν μόλις 3 ετών και την κατάργηση όλων των μεταρρυθμίσεων του Θεόφιλου η οποία έγινε γνωστή ως "αναστήλωση των εικόνων" που κατά βάσιν ήταν η άμεση επιστροφή στην Εκκλησία της τεράστιας περιουσίας που είχε αποδοθεί από τον Θεόφιλο σε ακτήμονες παρά η προσκύνηση των Ιερών Εικόνων που είχε πολύ παρεξηγηθεί από πολλούς την εποχή εκείνη. Βεβαίως η Ορθόδοξη Εκκλησία τίμησε την Θεοδώρα την οποία και αγιοποίησε.
Η αλήθεια είναι ότι η θρησκόληπτη Θεοδώρα αδιαφορώντας για την ασφάλεια του κράτους και το στρατό άδειασε κυριολεκτικά το αυτοκρατορικό Ταμείο και αντί να κάνει έργα υποδομής για το λαό ή να ενισχύσει την άμυνα, ενώ γύρω από το κράτος οι εχθροί κάτω από την πίεση της κατακτητικής ορμής των Αράβων είχαν αποσπάσει ήδη τη Συρία, την Παλαιστίνη, την Αίγυπτο και της βορειοαφρικανικές περιοχές της αυτοκρατορίας, έδινε αφειδώς χρήματα σε εκκλησίες και σε επιτήδειους ιερείς που κολάκευαν την θρησκοληψία της μέχρι που κατηγορήθηκε από τον ίδιο τον αδελφό της ως καταχράστρια του δημοσίου χρήματος και εγκλείστηκε υποχρεωτικά σε μοναστήρι μαζί με τις κόρες της.
Με τον θάνατο του Θεόφιλου παύει κάθε μεταρρύθμιση στο Βυζάντιο και επικρατεί για πολλά χρόνια ένας μεσαιωνικός οπισθοδρομισμός. Η επιλογή του να παντρευτεί τη θρησκόληπτη και αμόρφωτη Θεοδώρα ήταν μοιραία για το κράτος. Ο Θεόφιλος ήταν ο τελευταίος μεταρρυθμιστής αυτοκράτορας τής Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο θάνατός του θα σημάνει και το οριστικό τέλος των γραμμάτων, των τεχνών και τής ελληνικής παιδείας στην επικράτειά του. Ο εξελληνισμός τής Νova Roma απέτυχε για άλλη μια φορά, τώρα οριστικά και αμετάκλητα.
Ενα χρόνο μετά το θάνατο του αυτοκράτορα το 843 μ.Χ. η Κασσιανή ίδρυσε ένα κοινόβιο στα δυτικά της Κωνσταντινούπολης, κοντά στα τείχη της πόλης, την περίφημη τότε μονή "Εικασίας της μοναχής" της οποίας έγινε και η πρώτη ηγουμένη. Έδωσε την περιουσία της για να κτισθεί η περίφημη αυτή μονή η οποία γρήγορα έκανε κέντρο γραμμάτων και τεχνών με εργαστήρια ανάγνωσης και συγγραφής,  μικροτεχνίας, αγιογραφίας,μουσικής και αντιγραφής χειρογράφων όπου μπορούσαν να παρακολουθήσουν δωρεάν και νέες οι οποίες δεν ήταν μοναχές με στόχο την πνευματική καλλιέργεια και μόρφωση των γυναικών. 

Πολλοί ερευνητές αποδίδουν την επιλογή της να δημιουργήσει αυτή την πρότυπη για την εποχή της Μονή στην αποτυχία της να γίνει αυτοκράτειρα βρίσκοντας έτσι διέξοδο στην πολύπλευρη προσωπικότητα αλλά και στην έμφυτη δημιουργικότητά της. Αλλοι πάλι λένε ότι η απόφασή της να μονάσει δείχνει περισσότερο την ερωτική απογοήτευση καθώς θα μπορούσε εύκολα να παντρευτεί κάποιον επιφανή και να ζήσει μια ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή.
Γεγονός είναι, όπως αναφέρεται σε μια επιστολή του Θεοδώρου Στουδίτου, ότι η Κασσιανή διατηρούσε στενή σχέση με τη γειτονική Μονή Στουδίου, η οποία έμελλε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επανέκδοση βυζαντινών λειτουργικών βιβλίων τον 9ο και το 10ο αιώνα μ.Χ., με αποτέλεσμα τη διάσωση των έργων αυτών όπως αναφέρει ο Kurt Sherry.
Βλέπουμε ότι η Κασσιανή δεν κλείστηκε στους τέσσερεις τοίχους ενός μοναστηριού μακρυά από τα εγκόσμια. Αντίθετα δημιούργησε μια περίφημη εστία πολιτισμού και πνευματικότητας μέσα στη Κωνσταντινούπολη η οποία λειτουργούσε μέσα στο πνεύμα της Μεταρρύθμισης που έφερε ο Θεόφιλος. Παρακολουθούσε και συνέβαλλε με τον τρόπο αυτό στο δικό του μεταρρυθμιστικό έργο. Ισως μια ακόμα απόδειξη ότι η δική του προσωπικότητα έδενε τόσο αρμονικά με τη δική της και η επίδρασή του Θεόφιλου στην Κασσιανή ήταν καταλυτική δια βίου, ήταν για εκείνην ο "ασέληνος και ζοφώδης έρως της αμαρτίας", μιας "αμαρτίας" μέσα στο πνεύμα της εποχής και μιας διαχρονικής αγάπης και για τους δύο.....
Στην Κασσιανή αποδίδονται γύρω στα 45 έργα, από τα οποία τα 23 τουλάχιστον είναι χωρίς αμφιβολία δικά της, ενώ τα υπόλοιπα είναι αγνώστου προελεύσεως. Έχει επίσης μελοποιήσει κείμενα διαφόρων υμνογράφων.
Από τα πιο γνωστά τροπάρια είναι το περίφημο «Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή» , σε ήχο πλ. δ΄, που ψάλλεται στους ναούς το βράδυ της Μεγάλης Τρίτης, καθώς και οι ειρμοί από την Α΄Ε΄ ωδή του Κανόνος του Μεγάλου Σαββάτου «Κύματι Θαλάσσης» ). Το μεγαλύτερο μέρος του έργου της αποτελείται από στιχηρά για εορταζομένους Αγίους. Στην ίδια αποδίδεται και ο τετραώδιος κανόνας: «Ἄφρων γηραλέε» όπως και πολλά δοξαστικά, μεταξύ των οποίων και ένα περίφημο δοξαστικό των Χριστουγέννων, το «Αὐγούστου μοναρχήσαντος», σέ ήχο β΄. Στο "Αυγούστου μοναρχήσαντος" βλέπουμε και πάλι ένα Κατά τον βυζαντινολόγο Κρουμβάχερ «η Κασσιανή ήταν μια εξαίρετη μορφή και το έργο της το διακρίνει ισχυρά πρωτοβουλία, βαθεία μόρφωσις, αυτοπεποίθησις και παρρησία. Πολύ συναίσθημα και βαθεία θεοσέβεια». Και ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης, αναφερόμενος στο έργο της, έγραψε ότι «το χαρακτηρίζει γλυκύτης μέλους ακορέστου».
Μετά τον θάνατο του αυτοκράτορα η Κασσιανή, η μεγάλη αυτή υμνογράφος και μελωδός της Ορθόδοξης Εκκλησίας ταξίδεψε στην Ιταλία, στην Κρήτη και τελικά μη θέλοντας να γυρίσει στην Βασιλεύουσα κατέφυγε στο νησί της Κάσου όπου τελείωσε τη ζωή της περί το 890 μ.Χ. 
Μετά το θάνατό της οι Κάσιοι τοποθέτησαν το σώμα της σε μαρμάρινη λάρνακα και την έβαλαν σε παρεκκλήσιο που ήταν αφιερωμένο στο όνομά της. Σώζεται σήμερα η λάρνακα και το βυζαντινό ψηφιδωτό του 9ου αιώνα μ.Χ. Επίσης στο εκκλησάκι υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα με σημείο του σταυρού και χρονολογία 890 μ.Χ. Κατά πληροφορίες, πάλι από την Κάσο τα οστά της έχουν μεταφερθεί στην Ικαρία.
Οι Κάσιοι, από τη συγγένεια του ονόματος της με το νησί τους, καθιέρωσαν τη μνήμη αυτής την 7η Σεπτεμβρίου και ο Γεώργιος Σασσός ο Κάσιος φιλοπόνησε και ειδική Ακολουθία, που δημοσιεύθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1889 μ.Χ. στο τυπογραφείο της «Μεταρρυθμίσεως».
Το παράδοξο όμως είναι ότι η Ακολουθία αυτή αφιερώθηκε στον Πατριάρχη Αλεξανδρείας Σωφρόνιο, που ο ίδιος στην συνέχεια την έδωσε για εκτύπωση στον Μητροπολίτη Θηβαΐδας Γερμανό (την 1η Σεπτεμβρίου 1889 μ.Χ.) και έτσι επισημοποιήθηκε κατά κάποιο τρόπο η αγιοποίηση της Κασσιανής από την Εκκλησία της Αλεξανδρείας, όπως το ποθούσαν οι κάτοικοι της Κάσου.


Το Τροπάριο της Κασσιανής

Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα Γυνή,
τὴν σὴν αἰσθομένη Θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν,
ὀδυρομένη μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει.
Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νὺξ μοι, ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας,
ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος, ἔρως τῆς ἁμαρτίας.
Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων,
ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ·
κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας,
ὁ κλίνας τοὺς Οὐρανούς, τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει·
καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας,
ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν, τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις·
ὧν ἐν τῷ Παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν,
κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη.
Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους,
τίς ἐξιχνιάσει ψυχοσῶστα Σωτήρ μου;
Μὴ με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.


Μορφή αινιγματική η Κασσιανή αναδύεται μέσα από το σπουδαίο ποιητικό της έργο καθώς η εποχή που έζησε είναι εποχή άνθησης της γυναικείας ποίησης στο Βυζάντιο.Με απαράμιλη δεινότητα έγραφε και με μοναδική ικανότητα συνέθετε τους ποιητικούς της στοχασμούς σε ύμνους που έμειναν διαχρονικά να θυμίζουν μια υπέροχη γυναίκα....
Η σύγχιση μεταξύ της Κασσιανής και της πόρνης του Ευαγγελίου είναι εντελώς αβάσιμη βέβαια και οφείλεται στην ταύτιση της ποιήτριας με τον υπέροχο ύμνο της. Εχει επισημανθεί από πολλούς μελετητές ότι αυτό οφείλεται κυρίως στην εξαιρετική πιστότητα και μοναδική ζωντάνια με την οποία η Κασσιανή αποδίδει την ψυχική κατάσταση της αμαρτωλής γυναίκας που περιγράφει. Εβαλε άραγε στους στίχους της την δύναμη και το πάθος από την ανεκπλήρωτη αγάπη της καρδιάς της ; Δεν θα το μάθουμε ποτέ....
Κάποιοι θέλουν να βλέπουν σ΄ αυτήν τη μοναχή, την υμνωδό, την ποιήτρια. Αναμφίβολα όμως ήταν μια γυναίκα άξια ν' αγαπηθεί δυνατά, μια γυναίκα πολύ μπροστά από την εποχή της...
“Καμιά γυναίκα δεν σηματοδότησε το Βυζάντιο όσο η Κασσιανή, γύρω από το όνομα της οποίας πλέχτηκαν τόσοι θρύλοι αλλά και αληθινές ιστορίες. Αντιπροσωπευτική μιας ολόκληρης εποχής η υμνωδός Κασσιανή αποτέλεσε έμπνευση για τους μεταγενέστερους. 
Το φημισμένο της τροπάριο μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες. Ο Κωστής Παλαμάς βαθειά συγκινημένος από τον ασέληνο και ζοφώδη έρωτα της αμαρτίας αλλά και την συγχώρεση που αιτείται η "εν πολλαίς αμαρτίαις" γυναίκα που τόσο ζωνταντά αποδίδει η Κασσιανή μετέφερε το ποίημα στη Δημοτική, ενώ ο μεγάλος συνθέτης Δημήτρης Μητρόπουλος συνέθεσε μουσική ειδικά γι’ αυτό". 


Το δοξαστικό των Αποστίχων, ποίημα της Κασσιανής μοναχής (θ΄ αιών) "Κύριε η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή..." σε αργό Στιχηραρχικό μέλος, τονισθέν από τον Πέτρο Λαμπαδάριο τον Πελοποννήσιο (1777) ήχος πλάγιος του δ' 26' 14'.

Κασσιανή και Θεόφιλος....ένας στίχος που μένει αιώνια να τους θυμίζει !!!
"Ων εν τω παραδείσω Εύα το δειλινόν 
ηχηθείσα κρότον τοις ωσίν τω φόβω εκρύβη...."
Ποιός κρύφτηκε απ' τον άλλον; Πόσο αγαπήθηκαν;
Εκείνος συμπλήρωσε στο μισοτελειωμένο της ποίημα
Εκείνη κράτησε το στίχο σαν χάδι....
Και συνέχισε.....

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Αλλα αντ' άλλων.....

Το τι έγινε την προηγούμενη εβδομάδα με μια καταγγελία με άλλα ονόματα είναι "γνωστό εις τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ", δηλαδή σ' εκείνους που ασχολούνται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Είναι γνωστό ότι άλλοι φωνάζανε τηλεφωνικά σε άλλους, άλλοι έτρεχαν να κάνουν υπεύθυνη δήλωση ότι δεν έκαναν αυτοί την καταγγελία που έφερε το όνομά τους κι άλλοι αγνοούσαν εντελώς ότι υπήρχε καν Σταθμός.....
Μέγας πανικός έπεσε ....δικαίως ή αδίκως λίγο με αφορά.
Μήπως αφορούσε κανέναν τόσο καιρό ή αλητεία και η λάσπη μερικών μερικών;
'Η μήπως η λάσπη έχει άλλο χρώμα για τους δικούς μας κι άλλο για τους ξένους;
Ας είναι.....


Κι επειδή πολύ μας τα πρήξατε κύριοι...μην τηλεφωνείτε στα ξένα σπίτια απειλητικά και...ανώνυμα.
Δεν σας φταίει κανένας για το συγκεκριμένο θέμα που τρέχετε και δεν φτάνετε...
Ψάξτε καλύτερα μεταξύ σας ποιός γνώριζε τόσες πολλές πληροφορίες για το επίμαχο θέμα..
Μήπως αυτοί που τους λέγατε "αν σας ρωτήσουν να πείτε έτσι...." το συζήτησαν παραπέρα;
Μήπως δυσαρεστημένοι που ήθελαν να εργαστούν και δεν προσλήφθηκαν;
Οπως και νάχει πάντως...τόσες πληροφορίες δεν θα μπορούσε να γνωρίζει κανείς απέξω...
Ούτε εγώ φυσικά που με πήρε ένας άθλιος Πέμπτη μεσημέρι και μου έσυρε τα εξ αμάξης τηλεφωνικά και ...με απόκρυψη φυσικά...
Κατάπληκτη ρώτησα δεξιά κι αριστερά κι έμαθα τι ακριβώς συνέβη.....
Για πολλοστή φορά πρέπει να βρεθούν εξιλαστήρια θύματα;
Εν πάση περιπτώσει όποιος ΕΧΕΙ όνομα χρησιμοποιεί το ΟΝΟΜΑ του σε ότι λέει και ότι γράφει και δεν καταφεύγει σε τέτοιες μ@@@κίες που κρύβουν σιχαμερή κουτοπονηριά χωριάτικη !
Εγώ δεν ανήκω ούτε στους κουτοπόνηρους χωριάτες ούτε στους ανώνυμους....
Γνωριζόμαστε πια καλά μεταξύ μας.........
Αντε λοιπόν Μεγάλη Δευτέρα μην πω καμμιά βαρειά κουβέντα ή μάλλον καλύτερα...άντε μην τραβήξω καμμιά μήνυση..ακόμα !!!

Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

Κυριακάτικο σεριάνι στην Κωνσταντινούπολη...και στον Αλμυροπόταμο


Πριν μερικούς μήνες ανακάλυψα το εκπληκτικό blog
ΤΙ ΧΑΜΠΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ   http://tixamperiaapothnpolh.blogspot.com ενός νέου ανθρώπου, του Θοδωρή Μπουφίδη, που είναι επαγγελματίας σέφ μαγειρικής με σπουδές στο εξωτερικό και έχει εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη.
Από την πρώτη στιγμή με συνεπήρε η ευαίσθητη και προικισμένη γραφή του, η αναζήτηση της ιστορίας, οι μαγικές φωτογραφίες, τα άγνωστα στους πολλούς ιστορικά στοιχεία που παρουσιάζει, οι πάντα ενήμερες και ακριβείς πληροφορίες του για λεπτομέρειες που είναι αδύνατον να δει ένας τουρίστας σ' αυτή την μοναδική Πόλη....
Δανείζομαι δύο φωτογραφίες από το blog του για να δείξω πόσο σημαντικά πράγματα αναφέρονται στο " Τι χαμπέρια από την Πόλη"
Η Κερκόπορτα απ' όπου εισήλθαν οι Τούρκοι στις 29 Μαϊου 1453
Εχω από τα παιδικά μου χρόνια μια τρέλλα με την Βασιλίδα των Πόλεων, την Κωνσταντινούπολη κι αυτό με οδήγησε στο να επιλέγω πάντα θέματα και μαθήματα σχετικά με την βυζαντινή ιστορία και στο πανεπιστήμιο αλλά και στις προσωπικές μου μελέτες σε ελληνικές και ξένες εκδόσεις. Χωρίς να το "παίζω" ειδική μπορώ να πω ότι απέκτησα έτσι μια σχετικά καλή γνώση της βυζαντινής ιστορίας που είναι απέραντη και πολύμορφη. Πέρα απ' αυτό η προγιαγιά μου Σοφία Λεονάρδου έζησε πολλά χρόνια στην Πόλη γύρω στο 1865 και άκουγα διάφορες παλιές οικογενειακές ιστορίες από εκεί....
Ο παππούς μου που υπηρέτησε στην προσωρινή διοίκηση Σμύρνης για 5 χρόνια και πολέμησε στο Σαγγάριο πάντα ανέφερε τις ιστορίες από τα μέρη εκείνα....
Προσωπικά είχα την τύχη να επισκεφθώ την Κωνσταντινούπολη αρκετές φορές, τη μία μάλιστα ως δήμαρχος Στυρέων με άλλους ευβοείς δημάρχους και φορείς, προσκεκλημένη στην αδελφοποίηση της Σινασσού Ιστιαίας με το Mustafa Pasha πρώην Σινασσό στην Καππαδοκία που ήταν ένα ταξίδι - προσκύνημα στην Πόλη, στην Καισάρεια, το Προκόπι και άλλα μέρη.
Είναι λοιπόν φυσικό να προσέχω οτιδήποτε σχετικό κυκλοφορεί στο διαδίκτυο για τέτοια θέματα. Ετσι, κάποια στιγμή, έπεσε το μάτι μου στον τίτλο που χρησιμοποιεί ο Θοδωρής στο blog του "Τι χαμπέρια από την Πόλη" και μ΄ άρεσε η πολίτικη διάλεκτος της αγαπημένης Λωξάντρας.
Να ένας τίτλος φιλικός, ζεστός, καλωσοριστικός...όπως ταίριαζε σε κείνες της καταπληκτικές ελληνίδες νοικοκυρές του Πέρα και του Γαλατά....σκέφτηκα κι έπεσα στη μελέτη...
Πέρασαν ώρες την πρώτη φορά που μπήκα ψάχνοντας όλα τα άρθα του Θοδωρή....τι να πρωτοδιαβάσεις...για το Αγίασμα στο Μπαλουκλί, για την Παναγία των Βλαχερνών, για την ξεχασμένη διάλεκτο των Καραμανλίδικων, για τους υπόγειους ιστορικούς θησαυρούς, για το Πέραν, για τα ιστορικά γεγονότα του 1955 που ξερίζωσαν τους Ελληνες της Πόλης, για τα παζάρια, για την πολίτικη κουζίνα, για κρυμμένα μυστικά....όλα συνοδευμένα με αυθεντική παραδοσιακή νοσταλγική μουσική από σαντούρι.....

Υπόγεια κιστέρνα (δεξαμενή νερού) στην Πόλη
Ο Θοδωρής δεν είναι ούτε ιστορικός ούτε βυζαντινολόγος και ούτε παριστάνει κάτι τέτοιο. Γράφει όμως ότι βλέπει και ότι βλέπει το ψάχνει και το τεκμηριώνει ιστορικά. Δεν μας παρασύρει σε φανατικούς συναισθηματισμούς αλλά λέει μεγάλες αλήθειες με τέτοιο απλό και ρεαλιστικό τρόπο που κανένας δεν θα μπορούσε να τις αρνηθεί από τους ...εκεί κρατούντες και τους εδώ αναγνώστες.....Τον διαβάζεις και νομίζεις ότι περπατάς μαζί του στην Ιστικλάλ, στο παζάρι, στην υπόγεια κινστέρνα, στα παλάτια, στα δρομάκια, στον τούρκικο γάμο και βλέπεις ότι βλέπει...Γεμίζουν τα μάτια σου εικόνες και το μυαλό χάνεται στους αιώνες αυτής της μοναδικής πόλης όπου το σμίξιμο των Ρωμιών, των Τούρκων, των Αρμενίων, των Εβραίων, και όλων των άλλων φυλών της έδινε πάντα το ξεχωριστό της χρώμα που κανείς, όποια πολιτική κι αν εφαρμόσει δεν μπορεί να της το πάρει.
Τα άρθρα του Θοδωρή για μένα ήταν κάθε φορά μια ευχάριστη έκπληξη που κατέληγε πάντα σε βαθειά συγκίνηση ! Ετσι αποφάσισα να του γράψω για να τον συγχαρώ, όπως γίνεται στα blogs. Του είπα ποια είμαι και του έδωσα τις ευχές μου για καλή συνέχεια στην μεγάλη προσπάθειά του να παρουσιάζει αυτά τα δύσκολα θέματα.....
Η απάντησή του όμως, άμεση και γρήγορη ήταν μια ακόμα πολύ ευχάριστη έκπληξη για μένα. Μου έγραφε λοιπόν ο Θοδωρής...
.....Και κάτι ακόμα....κοίτα να δεις σύμπτωση...αν και δεν υπάρχουν συμπτώσεις στην ζωή....
Ολόκληρη η παιδική ζωή μου είναι δεμένη με την Εύβοια και συγκεκριμένα κοντά στην περιοχή που εσύ ήσουν υπεύθυνη!!!! Περνούσα όλα τα καλοκαίρια από το '83 εώς το '90 και από τον Ιούνιο ως τον Σεπτέμβρη στο Αλμυροπόταμο!!! Καθώς και κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο τον χειμώνα. Τώρα που είπες Στύρα...θυμήθηκα που πέρναμε το καράβι για να πάμε... αχ τι χρόνια...!!!!
Υπάρχει ακόμα εκείνο το χωριουδάκι; Ίσως να έχει αλλάξει και όνομα. Αν και τότε ήταν παρθένος και ανεξερεύνητος χώρος..τώρα ίσως έχει γίνει διάσημο θέρετρο.....
Εμεινα άναυδη...
Ο Θοδωρής πέρασε όλα τα καλοκαίρια των παιδικών του χρόνων στον Αλμυροπόταμο ...το χωριό μου !!!! Δεν χρειαζόταν τίποτ' άλλο για να πιάσουμε ψιλή κουβέντα στα mail και να λέμε ...και να λέμε για τον Αλμυροπόταμο που τον λατρεύει ο Θοδωρής ....
Του έστειλα δυο ηλιόλουστες φωτογραφίες της παραλίας μας από τη βόλτα του προηγούμενου Σαββάτου που έβγαλα ειδικά για κείνον....να πάρει το γαλάζιο της δικής μας θάλασσας και τ' ουρανού εκεί στο μαγικό Βόσπορο...να πάρει την γεύση των παιδικών του χρόνων από το αγαπημένο χωριουδάκι μας εκεί στην Πόλη των Πόλεων που συναντιούνται οι πολιτισμοί δυο ηπείρων εδώ και 3.000 χρόνια απ' το αρχαίο Βυζάντιο και την αποικία των Μεγαρέων, την Αγία Σοφία των στεναγμών και της πίστης, την κοσμοπολίτισσα και τη αιώνια μάγισα και πλανεύτρα...
Οταν έβγαζα αυτές τις φωτογραφίες είχα τη σκέψη του Ακρίτα στο μυαλό μου....κάπως έτσι είναι ο Θοδωρής στην Πόλη για μένα. Ενας Ακρίτας που, χωρίς κούφια λόγια, αγωνίζεται να μας μεταδόσει εικόνες και γνώσεις απ' ότι μας συνδέει με την πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά μας στην Πόλη εκεί στην άκρη της Ευρώπης....θεματοφύλακας της ελληνικότητας εκεί που οι πολιτικές των ανθρώπων έβαλαν φραγμούς και σύνορα......Αλλωστε η προσωπική του ζωή κυλάει ανάμεσα σε δυο εθνολογικές κοινότητες, στην Ελλάδα και στην Τουρκία.... 
Αυτό που κάνει είναι εξαιρετικά σπουδαίο και καθόλου εύκολο. Γιαυτό θα ήθελα να γνωρίσουν όσο πιο πολλοί γίνεται το Ιστολόγιό του και τις γνώσεις που τόσο όμορφα παρουσιάζει, σαν ένας νέος άνθρωπος, Ελληνας, στην Κωνσταντινούπολη. 
Εβαλα και στο δικό μου blog (πάνω αριστερά) το σήμα "Τι χαμπέρια από την Πόλη" στηρίζοντας την μεγάλη του προσπάθεια που εύχομαι από καρδιάς να συνεχίσει και να μεγαλώσει κι αν κρίνω από τις τόσες χιλιάδες επισκέψεις σίγουρα τα καταφέρνει εξαιρετικά !!!
Μόλις πριν λίγες μέρες η ηλεκτρονική εφημερίδα "Ελεύθερη Φωνή των Πολιτών" της Ιστιαίας των φίλων μου Γιάννη Δραπανιώτη και Γιώτας Δαβιδία - Περήφανου που τόσο στηρίζουν και τις δικές μας "Γεύσεις της Εύβοιας" ανακοίνωσε ότι ξεκινάει συνεργασία με τον Θοδωρή Μπουφίδη ο οποίος θα παρουσιάζει συνταγές πολίτικης - μικρασιάτικης κουζίνας, κάτι που ενθουσιάζει τους κατοίκους της Βόρειας Εύβοιας πολλοί από τους οποίους κατάγονται από τα μέρη αυτά και οι γονείς ή οι παππούδες τους ήρθαν πρόσφυγες από τις αλησμόνητες πατρίδες....

Ολος ο κόσμος μια βόλτα είναι τελικά....Αν έχεις μάθει να βλέπεις με τα μάτια της ψυχής συναντάς κι άλλους πολλούς ανθρώπους να μοιραστείς όνειρα και ιδέες, ανθρώπους με ωραία ψυχή και μεγαλείο...ανθρώπους που λίγο μένει να τους θεωρείς φίλους κι αδέλφια ...στην αληθινή τους διάσταση, χωρίς υστεροβουλία και  συμφέροντα απ' αυτά που χαλάνε τη ζωή μας, την τόσο μικρή !!!

Για τον φίλο Θοδωρή Μπουφίδη  από τον Αλμυροπόταμο με αγάπη
μια άποψη της παραλίας που πέρασε όμορφα παιδικά καλοκαίρια !!! 

Αγαπημένε Θοδωρή νάσαι καλά που μας ταξιδεύεις από εδώ...εκεί...και πέρα από κεί...στην αλήθεια και την ομορφιά του πολιτισμού και της παράδοσής μας που καμμιά πολιτική δεν μπορεί να σβήσει.....

    

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Εργο πνοής

Τρεις φωτογραφίες που τα λένε όλα.
Λένε πώς γίνονται "έξυπνα" και "γρήγορα" τα δημόσια έργα.
Στο τάκα τάκα και στο άψε σβήσε έξω από κάθε νομιμότητα....
Φέρνουμε μηχανήματα και ξηλώνουμε τα πάντα (εντός αιγιαλού και παραλίας κι άμα έρθει το Λιμενικό λέμε...ναι μωρέ εντάξει..μελέτη υπάρχει...)
Φέρνουμε μηχανήματα και ισοπεδώνουμε τα πάντα τάκα τάκα
Φέρνουμε μπετονιέρες, όσες γουστάρουμε και ρίχνουμε όσο θέλουμε, και "χειροκροτεί" ο κοσμάκης το έργο πνοής....
Κι απ' τη χαρά μας βγάζουμε και φωτογραφίες....
Ολα καλά !!!
Μερικές .... ασήμαντες μικρολεπτομέρειες ....
Το έργο δεν γράφεται πουθενά...Μελέτες και εγκρίσεις δεν υπάρχουν παρότι απαιτούνται πολλές......
Πολλές δεκάδες χιλιάδες ευρώ στον αέρα .... γιατί εμείς έτσι γουστάρουμε....

Με αυτά θα ασχολούμαστε τώρα;
Ναι, με αυτά θα ασχοληθούμε ΤΩΡΑ !
Γιατί έτσι ήξερα κι εγώ να το κάνω ...όχι που έτρωγα τόσο καιρό με τις μελέτες του έργου....
Και μου ήρθανε μετά κάποιοι άλλοι και τσάκα τσάκα ...τσουπ το έργο...
Γι' αυτό έχω ένα λόγο παραπάνω.....

Μ' αρέσει που οι παρατρεχάμενοι χαρήκανε κιόλας....

Αφού λοιπόν έγινε.....είναι ώρα για την εξέταση του όλου θέματος.....
Ετσι για να καταλάβω κι εγώ πώς γίνονται αυτά από όσους κόπτονται περί νομιμότητας !!!
Γιατί να σιωπήσει κανείς;
Για να ποντάρουν πάντα κάποιοι στις ευαισθησίες μας και να κάνουν ασύδοτα ότι τους γουστάρει και να παρουσιάζονται για ικανοί και έξυπνοι ;
Εεεεεε.....όχι δα !!!






Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

500 σελίδες προς απάντηση....


                                 
Τόσες πολλές; Σοβαρά;
Τι λες βρε παιδί μου;
Πω πω...ούτε να τα διαβάσεις δεν προλαβαίνεις....

Εγώ τώρα πρέπει να λυπηθώ δηλαδή;
"Εκεί σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα" λέει η λαϊκή παροιμία.

Κι εγώ λέω..."Εσύ τ' άρχισες αυτά όλα διότι ήθελες να σκάψεις λάκους. 
Πέσε μέσα τώρα...."

Τρίτη, 16 Απριλίου 2013

Αρσενικοθήλυκα


ο γεννηθείς - η γεννηθείσα


Οταν έρχεται κάποιος να βγάλει πιστοποιητικό να προσέχετε το γένος, να τον κοιτάτε καλά ....αν είναι αρσενικός ή θηλυκός.... και να βάζετε το σωστό κύριε τέτοιε μου..
Κι άμα δεν ξέρουνε τα παιδιά ....να γράψετε ένα χαρτί (γιου νόου ...πέιπερ) και να το κολλήσετε παντού που να λέει : "γεννηθείς" το αρσενικό, "γεννηθείσα" το θηλυκό !!!

Μη γινόσαστε και ρόμπα στον κόσμο.
Δεν βόσκουν όλοι γίδια στη ραχούλα !!!
Βέβαια...τι περιμένεις άμα έχει κοτσάρει ο άλλος το μπλουζάκι Λακόστ ενώ γενικώς κατά τα άλλα δεν ξέρει την τύφλα του...
Αμ..."πρέπει να νογάς και να βλογάς" λένε οι παλιοί...
Αντε ...γιατί σας έχουνε ξεφωνίσει και οι πέτρες και γελάνε...


αααα... και το ουδέτερο "γεννηθέν" μην ακούσω πάλι καμμιά κοτσάνα !!!!

Μέρα νύχτα τα ίδια και τα ίδια...ας δούμε κάτι που ν΄ αξίζει


Η Βάσω κι εγώ στον κήπο μας

Η Βάσω ήταν/είναι η μαμά μου.... 
η προσωποποίηση του ήθους, της γλυκύτητας, της γνώσης και της ομορφιάς !
Οταν φεύγουν τέτοιοι άνθρωποι ο κόσμος γίνεται φτωχότερος...


Πόσα κρύβουν αλλά και πόσα αναδεικνύουν οι φωτογραφίες...
για το ποιός είναι ο καθένας μας.....

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

Τι ωφελούν οι ΑΠΕ σήμερα την νότια Εύβοια; Ας δούμε επιτέλους κατάματα την αλήθεια

Η Εύβοια, λέει, έχει το φαινόμενο βοριάδων του Αιγαίου όπως είπε και ο κύριος Δήμαρχος Καρύστου στην εισήγησή του πρόσφατα στο Δημοτικό Συμβούλιο κατά τη συζήτηση περί Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.
Είπε επίσης ο κύριος Δήμαρχος όπως διαβάσαμε και μεταφέρουμε αυτολεξεί : "Στο Δήμο μας, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, υπάρχει πολύ συχνή η παρουσία δυνατών ανέμων με μεγαλύτερη συχνότητα αυτή των βοριάδων. Κύρια αιτία του φαινομένου αυτού είναι η γεωγραφική του θέση, αφού βρίσκεται σε σημείο που «γεννιούνται» πραγματικά οι βοριάδες του Αιγαίου, ένα παγκόσμιο ετήσιο φαινόμενο, που παρομοιάζεται με τους Μουσώνες της Ασίας.Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την γειτνίαση του Δήμου μας με την Αθήνα, προσέλκυσε και προσελκύει συνεχώς ενδιαφερόμενους επενδυτές του κλάδου στον Δήμο μας. Το ενδιαφέρον αυτό είναι πολύ έντονο αν λάβουμε υπόψη, ότι η ένταση και η διάρκεια των ανέμων στην περιοχή μας είναι αρκετά μεγάλη, γεγονός που υπόσχεται και τελικά εξασφαλίζει υψηλά κέρδη στους επενδυτές του είδους./........"
...........
Εμένα εκείνο με τους Μουσώνες της Ασίας πολύ μου άρεσε και ναι μεν...μουσωνικού τύπου είναι οι βοριάδες αυτοί αλλά τέλος πάντων ευτυχώς...δεν φέρνουν και κατακλυσμούς στην νότια Εύβοια, να ευχαριστούμε το Θεό που δεν ρίχνει καρεκλοπόδαρα κάθε φορά που φυσάει δηλαδή....γιατί όταν κάνει Μουσώνες στην Ασία γίνονται τέτοια τραγικά όπως στις φωτογραφίες....μέχρι που βγαίνουν τα καβούρια στα βουνά ....

Μουσώνες στην Ινδία

Καβούρια στα βουνά παρασυρμένα από τους Μουσώνες στο Πακιστάν

Οφείλουμε όμως να πούμε ότι δεν φυσάει μόνο στη νότια Εύβοια. Τους ίδιους "Μουσώνες" κάνει και στην Μύκονο και στην Ανδρο και στην Πάρο και στην Τήνο και σε όλο το Αιγαίο αλλά ούτε διανοήθηκαν οι επενδυτές αλλά και οι υπουργοί περιβάλλοντος να οργανώσουν τέτοιες επενδύσεις εκεί που φυσάει και πιο πολύ από μας.....
Σε μας τους έφερε μάλλον η πλεονεξία, η αγραμματωσύνη, η τάση για εύκολο κέρδος, η πονηριά μερικών μερικών.....γιατί στα άλλα τουριστικά μέρη δεν τολμάνε να πάνε να πουλήσουν φύκια για μεταξωτές κορδέλλες για δήθεν θέσεις εργασίας και ωφέλη της τοπικής κοινωνίας....
Ποιές θέσεις εργασίας όταν στα αιολικά πάρκα ισχύος 90 MW του πρώην δήμου Στυρέων μόνο 2 άτομα από την περιοχή εργάζονταν ως φύλακες επί συνόλου 3.500 κατοίκων....
Για ποια ωφέλη της τοπικής κοινωνίας μιλάνε όταν οι κάτοικοι δεν ωφελούνται απολύτως τίποτα και δεν έχουν ούτε μειωμένες τιμές ρεύματος ούτε καμμιά άλλη δωρεάν παροχή; Αντίθετα στους λογαριασμούς της ΔΕΗ πληρώνουν αδρά το Ελληνικό Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας Η/Δ και το Ελληνικό Σύστημα Διανομής Η/Δ που στην πλειονότητα των λογαριασμών φθάνει από 60-130 ευρώ και πλέον -σε κάθε λογαριασμό φυσικά)!!!!
Μήπως κάνουν ποτέ οι επενδυτές κανένα δρόμο πυρασφάλειας και δεν το ξέρουμε;
Η μήπως όταν ξεσπάνε οι καταστροφικές πυρκαγιές όπως έχει συμβεί πολύ συχνά στα Μεσοχώρια δεν έχουν ποτέ σχέση οι ανεμογεννήτριες;
Τι ωφελούν λοιπόν οι ανεμογεννήτριες την τόσο επιβαρυμένη περιοχή μας;
Πώς και πότε θα αποκατασταθούν τα αιολικά πάρκα όταν θα πάψουν να λειτουργούν; Ποτέ !!!
Η μήπως έχει πλέον ο δήμος τόσο μεγάλα ωφέλη από το μειωμένο τέλος ΑΠΕ που αποδίδεται΄;
Και όποιος ήταν στη συζήτηση για το Χωροταξικό των ΑΠΕ στη Νομαρχία πριν μερικά χρόνια θα θυμάται τι λέει αυτή η περίφημη μελέτη που εκπόνησε το σεβαστό ΥΠΕΚΑ...οι κάτοικοι της νότιας Εύβοιας, λέει, είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό ...αγράμματοι ή κάπως έτσι....Και επειδή η μελέτη τους χαρακτηρίζει έτσι είναι φυσικά εύκολοι στόχοι και ακόμα ευκολότερο να πεισθούν ότι θα σωθεί ο τόπος από τους μεγάλους άσπρους ανεμόμυλους......
Αυτά τα θυμάται πολύ καλά όποιος ήταν στο Γιοκάλειο το καλοκαίρι του 2009 όπου έγινε μεγάλη συζήτηση με εκπροσώπους φορέων των νησιών του Αιγαίου....εν απουσία των τότε δημάρχων της περιοχής πλην ...εμού !!!
Ο Δήμος Στυρέων πήρε 11 απορριπτικές αποφάσεις Δημοτικού Συμβουλίου για την δημιουργία νέων αιολικών πάρκων επί δημαρχίας μου.
Αυτά τα θυμάται καλά επίσης ΟΠΟΙΟΣ ήταν στην συζήτηση για το Χωροταξικό των ΑΠΕ στη Νομαρχία προ μερικών ετών...αλλά όποιος δεν ήταν και απουσίαζε θα πρέπει κάποτε να πει ΓΙΑΤΙ απουσίαζε από μια τόσο κρίσιμη συζήτηση, την εποχή που αποφασίζονταν και κρίνονταν όλα για τη νότια Εύβοια....
Εγώ ήμουν παρούσα σ' εκείνη τη σύσκεψη και όλα τα θέματα αυτά τα έθεσα και εγγράφως και μάλιστα ζήτησα να πληροφορηθώ γιατί εξαιρέθηκε η Βόρεια Εύβοια από την εγκατάσταση ΑΠΕ.....
Το ευτύχημα είναι ότι το κοινό Ψήφισμα εκείνης της σύσκεψης υπάρχει και αναφέρει τα ονόματα των συμμετεχόντων φορέων ...αλλά και των απόντων !!!!
Και για να μη λέμε λοιπόν ότι θέλουμε ας πούμε τελικά όλοι τι κάναμε την περίοδο που η κυρία Μπιρμπίλη, τότε Υπουργός ΥΠΕΚΑ το 2010 με ένα νόμο - αίσχος για την προώθηση των ΑΠΕ αποφάσισε να μειώσει το ειδικό τέλος ΑΠΕ που εισέπραταν οι Δήμοι από 3% σε 1,5% για να ωφελούνται δήθεν οι πολίτες το υπόλοιπο;
Ποιός Δήμαρχος διαμαρτυρήθηκε γι' αυτό;
Ως δήμαρχος Στυρέων το έκανα και μάλιστα με έγγραφη παρέμβασή μου στο συνέδριο της Κεντρικής Ενωσης Δήμων και Κοινοτήτων τότε τον Ιανουάριο του 2010.
Ας μας δείξουν και οι άλλοι τι έκαναν όταν έχασαν οι Δήμοι τους προϋπολογισθένα έσοδα εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ από την υπουργική "εξυπνάδα" που δήθεν θα ωφελούσε τους πολίτες;
Οι πολίτες φυσικά δεν ωφελήθηκαν ποτέ γιατί απλούστατα το κράτος βρήκε έναν ακόμα τρόπο να τους επιβαρύνει χωρίς ποτέ να αποδώσει το 1,5 στα νοικοκυριά αλλά και οι δήμοι έχασαν νόμιμα δικαιώματα και έσοδα ..... Και τα νοικοκυριά πληρώνουν τα αιματηρά περίφημα τέλη που προανέφερα.
Οσο για το ιδιοκτησιακό...αυτό είναι θέμα που χειρίζεται εξαιρετικά και με σοβαρότητα ο Σύλλογος Ιδιοκτητών γης "Καβοντόρου Γη" και ασφαλώς θα επιτύχει στους στόχους του. Αλλωστε η λύση είναι μία και μόνη..."αλλαγή του ιδιοκτησιακού στάτους" το λέμε χρόνια τώρα και υπαγωγή της νότιας Εύβοιας στον ειδικό νόμο....
Ο Δήμος, αν θέλει να προσφέρει θετική υπηρεσία στο θέμα αυτό, πρέπει να συνδράμει τον αγώνα του Συλλόγου.
Τέλος προσωπικά πιστεύω ότι όποιος ασκεί ή άσκησε διοίκηση στον τόπο αυτό πρέπει να δηλώσει αν έχει νοικιασμένα κτήματά του σε εταιρείες αιολικής ενέργειας. Δικαίωμά του είναι αλλά αυτό είναι το λιγώτερο που μπορεί να κάνει κάποιος που θέλει να είναι ξεκάθαρος απέναντι στον κόσμο. Προσωπικά δεν έχω ούτε κανένα άλλο μέλος της οικογένειάς μου έχει.......

Τι άλλο να πούμε σήμερα για τις ΑΠΕ στη Νότια Εύβοια;
Τουλάχιστον ας μην λέμε πράγματα που ξέρουμε ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ πώς είναι !!!!!!

Η παρέμβασή μου στην ΚΕΔΚΕ
Δικαίωμα του Δημοτικού Συμβουλίου είναι να ορίζει νομικούς, να ενημερώνεται, να παίρνει αποφάσεις......
Αλλά οφείλει να γνωρίζει εις βάθος το πρόβλημα στην πράγματική του διάσταση και να μην αυταπατάται κανείς για δήθεν ωφέλη της περιοχής γιατί αυτά δεν πείθουν πλέον ούτε τα μικρά παιδιά!!!


Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Οταν λέγαμε ότι θα κλείσει η ΔΟΥ Καρύστου ...9 είχε ο μήνας !

Οι φωτογραφίες μιλάνε μόνες τους...
Τον Δεκέμβριο του 2010 έλεγα και έγραφα δημοσίως ότι αν κλείσει η ΔΟΥ Καρύστου αυτό ισοδυναμεί με ακύρωση ολόκληρης της νότιας Καρυστίας.
16 Δεκεμβρίου 2010. Τις ίδιες μέρες που κάποιοι άλλοι για το μόνο που νοιάζονταν ήταν πόσα ....σουβλάκια θα καταγράψουν ότι ξοδεύτηκαν σε εκδηλώσεις ....
Ξέρουν αυτοί τι πρεμούρα έδειξαν ...και γιατί....
Εγώ έγραφα, έστελνα επιστολές κι όχι μόνο για τη ΔΟΥ ....
Δεν βαριέσαι αδελφέ...9 έχει ο μήνας για άλλους....
Τι έκαναν για το θέμα της ΔΟΥ Καρύστου τότε εκείνοι που επρόκειτο να αναλάβουν εξουσία από 1/1/2011 ;
Μην απαντήσουν γιατί έχω κι άλλο δημοσίευμα .....
Αυτά για την ιστορία και ....τα χάλια μας ....τα μαύρα !!!

Η δήλωση....προφητική μάλλον

Η ημερομηνία του δημοσιεύματος


Τα παραλειπόμενα ενός δικαστηρίου.....προσεχώς !

Επειδή πολλοί φίλοι είχαν περιέργεια τι έγινε με τη μήνυση που είχα υποβάλλει για συκοφαντική δυσφήμηση και επρόκειτο να εκδικαστεί τη Δευτέρα 8/4 ...είπα να γράψω μερικές σκέψεις...
Υπομονή....θα τις γράψω οπωσδήποτε ...
Πολύ -πάρα πολύ - σύντομα !

Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013

Ακόμα στο συνεργείο είναι το γκρέιντερ διαδημοτικής συνεργασίας Στύρων - Μαρμαρίου;


Ο Δήμος Στυρέων είχε από κοινού με τον Δήμο Μαρμαρίου ένα ΓΚΡΕΪΝΤΕΡ που είχε αγοραστεί με πιστώσεις ΘΗΣΕΑ διαδημοτικής συνεργασίας. Αλλο ένα, παρόμοιο μηχάνημα, είχε ο Δήμος Καρύστου με την Κοινότητα Καφηρέα.
Αυτά τα δύο πολύ μεγάλα και πολύ χρήσιμα μηχανήματα αγοράστηκαν καινούργια με πιστώσεις της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας από "Θησέα" για την εξυπηρέτηση ολόκληρης της νότιας Εύβοιας. 
Ο τότε δήμαρχος  Μαρμαρίου Ν. Μανώλης είχε εξουσιοδοτηθεί από τους δημάρχους Στυρέων, Καρύστου και τον Κοινοτάρχη Καφηρέα να κάνει την προκήρυξη, τον διαγωνισμό και τελικά την προμήθεια των δύο αυτών μηχανημάτων έργου.
Δεν ξέρω τι και πώς το έκανε αλλά τελικά προμηθευτήκαμε αυτά τα 2 μηχανήματα από τα οποία το ένα ήταν κοινό για τα Στύρα και το Μαρμάρι και το άλλο για την Κάρυστο και τον Καφηρέα.
Βέβαια, ο τότε δήμαρχος Μαρμαρίου και οι συνεργάτες του το χρησιμοποιούσαν όσο το χρειάζονταν για να κάνουν τις εργασίες οδοποιϊας και τα σχετικά στην περιοχή τους και ...μάλλον ξεχνούσαν ότι το είχαμε μισό -μισό και αναγκαζόμαστε κάθε φορά να το ζητάμε...λες και μας έκαναν χάρη.
Οταν τελικά το παίρναμε, το μηχάνημα είχε τόσο πολύ δουλέψει στο Μαρμάρι και τα χωριά του ώστε μόλις δούλευε μετά βίας καμμιά βδομάδα στα Στύρα και ...τίναζε τα πέταλα, οπότε επί της ουσίας το παίρναμε και αμέσως το πηγαίναμε για επισκευή...
Δηλαδή είχαμε καταντήσει να επισκευάζουμε εμείς ότι αβαρία είχε πάθει στο Μαρμάρι.....
Και τις περισσότερες φορές βέβαια παίρναμε και τον ιδιώτη χειριστή που μας σύστηνε ο δήμαρχος Μαρμαρίου αφού υπάλληλος του δήμου μας δεν διέθετε τέτοιο δίπλωμα.
Αυτά το ξέρουν όλοι.
Τα ίδια έγιναν και την τελευταία χρονιά. Ζητούσαμε το γκρέιντερ από τον Απρίλιο για να καθαρίσουμε και να βελτιώσουμε αγροτικούς δρόμους μετά τον χειμώνα...αλλά όπως φαίνεται στην επιστολή του αρχείου μου τον Ιούνιο του 2010 ακόμα δεν μας είχαν κάνει "τη χάρη" να μας το δώσουν. Τελικά μάλλον κατά τον Αύγουστο του 2010 το πήραμε πάλι σε κακή κατάσταση. Δούλεψε ελάχιστα στα Στύρα και χρειάστηκε πάλι επισκευή. 
Κι από δω αρχίζει η Οδύσσεια του περίφημου αυτού γκρέιντερ !!!
Μας συνέστησαν να το πάμε σε κάποιο συνεργείο στην Κάρυστο. Το πήγαμε.
Φαίνεται όμως ότι το συνεργείο είχε τόση πολλή δουλειά που δεν μπόρεσε να ασχοληθεί και μας είπε ότι το γκρέιντερ έχει τεράστια ζημιά πολλών χιλιάδων ευρώ...
Τελικά σκεφτήκαμε να το πάμε κάπου αλλού, να πάρουμε κι άλλη γνώμη σχετικά με το κόστος επισκευής του ... Το πήγαμε στο Αλιβέρι για επισκευή το φθινόπωρο  του 2010. 
Η δημοτική μας θητεία έληξε τον Δεκέμβριου του 2010 και ξεκίνησε ο Καλλικράτης και ο νέος Δήμος Καρύστου. Το Γκέιντερ Στύρων - Μαρμαρίου όμως παρέμεινε στο συνεργείο από τότε. Κανείς δεν το ζήτησε; Κανένας δεν το χρειάζεται; 
Το κόστος επισκευής του είναι τελικά σχετικά μικρό, περίπου 6.000 ευρώ αν δεν απατώμαι ... γιατί δεν πληρώθηκε ποτέ λοιπόν αυτά τα 2,5 χρόνια;

Και πώς μπορεί ένα τόσο ακριβό αλλά και απολύτως απαραίτητο και βασικό μηχάνημα έργου ιδιοκτησίας του Δήμου να βρίσκεται παρατημένο σε ένα συνεργείο 2,5 χρόνια χωρίς να ενδιαφέρεται κανείς να το πάρει ώστε να το χρησιμοποιεί ο δήμος για τις εργασίες καθαρισμού και οδοποίας αντί να παίρνει ιδιώτες για τις δουλειές αυτές και να πληρώνει διπλά και τρίδιπλα τα σχετικά έργα;
Γιατί η δημοτική αρχή το κάνει αυτό;
Οι δημοτικοί σύμβουλοι Χρήστος Γκότσης πρώην αντιδήμαρχος Στυρέων που γνωρίζει το μηχάνημα, αλλά και Ζαχαρίας Λέκας πρώην δήμαρχος Στυρέων και Γιάννης Γκεμίσης τι λένε επ' αυτού;
Η αντιδήμαρχος Στύρων Παγώνα Τζαβάρα δεν ξέρει ότι το μηχάνημα αυτό βρίσκεται 2,5 χρόνια στο συνεργείο; Ποιές είναι οι ενέργειές της όπως ώφειλε;
Οι πρόεδροι των Τοπικών Συμβουλίων Αλμυροποτάμου, Μεσοχωρίων, Νέων Στύρων κλπ δεν χρειάστηκαν μηχάνημα να βελτιώσουν την αγροτική οδοποιϊα των χωριών τους τόσα χρόνια; Τρίτη άνοιξη μπαίνει μπαίνει πια.....Διερωτώμαι αν συμφωνούν όλοι αυτοί οι άνθρωποι να μένει αζήτητο το μηχάνημα περιουσίας του δήμου και να δαπανώνται χρήματα σε ιδιώτες;
Αυτό λέγεται εξορθολογισμός δαπανών; Αυτό λέγεται περιστολή δαπανών;
Ολοι έχουν ευθύνη όταν συμβαίνουν τέτοια....Αγνοια δεν υπάρχει για κανέναν.....
Εάν, παρόλα αυτά, κάποιοι ισχυριστούν για να δικαιολογήσουν την απίστευτη αμέλεια, αδιαφορία και εγκατάλειψη του γκρέιντερ που είναι δημοτική περιουσία ότι το μηχάνημα είναι άχρηστο πλέον, τότε, θα πρέπει να γίνει ένα πρωτόκολλο καταστροφής του και να υπογράψουν τα μέλη μιας επιτροπής και ο προϊστάμενος της Τεχνικής Υπηρεσίας του δήμου.....αλλά θα βρεθεί υπάλληλος που να υπογράψει κάτι τέτοιο;
Νομίζω ότι η υπόθεση καταντάει σκανδαλώδης πλέον........
Τα υπόλοιπα θα τα βρουν ... αρμοδίως !!!!



Η επιστολή που έστειλα τον Ιούνιο του 2010 για να ζητήσω για πολλοστή φορά
 το γκρέιντερ από τον δήμαρχο Μαρμαρίου......

Σάββατο, 6 Απριλίου 2013

Αιωνία η μνήμη του Ναυάρχου Νίκου Παππά


Η είδηση του θανάτου του ηρωϊκού Ναυάρχου Νίκου Παππά μας γέμισε θλίψη. Ο συμπατριώτης μας Κυμαίος που αν και ανώτατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού δεν δίστασε να αμφισβητήσει και να εκθέσει δημόσια και διεθνώς τη Χούντα των συνταγματαρχών, ανήκει πια στην Ιστορία της Ελλάδας !!!
Ο κυβερνήτης του ΒΕΛΟΥΣ Νίκος Παππάς
με τους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς  του ηρωϊκού σκάφους
Για την Ιστορία λοιπόν :
Στις 25 Μαίου 1973, το απόγευμα, το αντιτορπιλικό Βέλος αγκυροβολεί έξω από το λιμάνι του Φιουμιτσίνο της Ιταλίας, στην περιοχή της Ρώμης. Πρωτεργάτης του Κινήματος του Ναυτικού κατά της δικτατορίας των συνταγματαρχών, ο Παππάς εγκατέλειψε νατοϊκή άσκηση με το Α/Τ Βέλος στο Τυρρηνικό Πέλαγος και το οδήγησε στην Ιταλία ζητώντας πολιτικό άσυλο το οποίο και δόθηκε τελικά από την κυβέρνηση της χώρας στον ίδιο και στο πλήρωμα. Μαζί του, έξι αξιωματικοί και 25 υπαξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού. Ολοι τους αποφασισμένοι να αντισταθούν στη χούντα της Αθήνας.
 Το ζήτημα γίνεται αμέσως πρωτοσέλιδο στην Ιταλία και όχι μόνον:  εκτενέστατα σχετικά δημοσιεύματα εμφανίζονται ακόμα και σε ιαπωνικές εφημερίδες. Το πλήρωμα εκφράζει την ομόθυμη επιθυμία του να αντιμετωπισθούν τα μέλη του ως πολιτικοί πρόσφυγες. Η «κυβέρνηση» στην Αθήνα και η ελληνική πρεσβεία στη Ρώμη, τα χάνουν. Ο Παππάς γίνεται αμέσως σύμβολο ενός αγώνα που το ηθικό του αίτημα ξεπερνά κατά πολύ τα ελληνικά σύνορα.
Οι φωτογραφίες των αξιωματικών και των ναυτών του Βέλος με πίσω τους απλωμένη την ελληνική σημαία κάνουν το γύρο του κόσμου. Από όλη την Ευρώπη φτάνουν εφημερίδες και δίκτυα, αλλά και έλληνες που θέλουν να τους συναντήσουν. Στις δηλώσεις τους, οι έλληνες αξιωματικοί αναφέρονται στην πίστη τους στη νομιμότητα, τη δημοκρατία, την πατρίδα. Ο Παππάς ασκεί σκληρή κριτική στη στάση του ΝΑΤΟ έναντι της χούντας.
Παρουσιάζει στοιχεία για την αντίδραση πολλών αξιωματικών σε αυτή και η δικτατορία τα παρακολουθεί όλα αυτά σε «ζωντανή μετάδοση»… Η κυβέρνηση Αντρεότι δέχεται αφόρητες πιέσεις από την ελληνική «κυβέρνηση», και ίσως όχι μόνον, για να μην παράσχει το πολιτικό άσυλο. Επιβάλλονται ορισμένα περιοριστικά μέτρα στα μέλη του πληρώματος, κάτι που καταδικάζει σύσσωμος ο ιταλικός Τύπος ο οποίος ζητά από τη Ρώμη να δεχθεί το αίτημά τους. Επιστολές συμπαράστασης φτάνουν από όλο τον κόσμο. Τις αμέσως επόμενες ημέρες, η χούντα ζητά πίσω το σκάφος. Αναγκάστηκε να αποστείλει στην Ιταλία νέο πλήρωμα για να το φέρει ξανά στην Ελλάδα.
Παρά την αποτυχία του Κινήματος του Ναυτικού, η κίνηση αυτή του ναυάρχου Παππά, έδωσε μια νέα πνοή στην ελληνική αντίσταση κατά της χούντας και είχε τεράστια απήχηση τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.
Η δικτατορία ανησύχησε πάρα πολύ όχι μόνον για την ίδια την πράξη του Παππά και την επίδρασή της, αλλά και επειδή πληροφορίες της έλεγαν ότι σε αυτή την υπόθεση εμπλέκονταν και άλλοι παράγοντες εκτός Ελλάδος: βασική ανησυχία των χουντικών είναι το αν το καθεστώς τους κινδυνεύει από μία νέα, ευρύτερη κίνηση εναντίον του τόσο από τον Κωνσταντίνο όσο και από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά και από ξένες κυβερνήσεις οι οποίες, έξι χρόνια μετά την επικράτηση της χούντας, ίσως επιθυμούν πλέον την επιστροφή της Ελλάδας στην ομαλότητα.
Ο Παπαδόπουλος και οι λοιποί χουντικοί βρίσκονται μπροστά στο ερώτημα αν οι ΗΠΑ έχουν κάποια σχέση με αυτή την κίνηση: πάντως, το γεγονός είναι ότι λίγες μόνον ημέρες μετά τον κατάπλου του Βέλος στην Ιταλία, η χούντα θα κηρύξει έκπτωτη τη δυναστεία, την Παρασκευή 1η Ιουνίου 1973.
Πέρα από την τεράστια σημασία της για το ηθικό των Ελλήνων και για τη διεθνή κατανόηση του ζητήματος της χούντας, σημαντική διάσταση της πράξης του Παππά, του Βέλος και των ανδρών του, υπήρξε η έγερση αμφιβολιών για το κατά πόσο η Ελλάδα, υπό το δικτατορικό καθεστώς, μπορούσε να αποτελέσει αξιόπιστη δύναμη στην περιοχή και στα πλαίσια του ΝΑΤΟ.
Το «Βέλος», σκάφος ναυπηγηθέν το 1942, αναβαθμίστηκε το 1958 και είχε δοθεί στην Ελλάδα από τις ΗΠΑ στα πλαίσια της στρατιωτικής βοήθειας το 1959 με πρώτο του κυβερνήτη τον ναύαρχο Γεώργιο Μόραλη, μία άλλη σημαντική μορφή του Πολεμικού Ναυτικού, με δράση στον «Αγώνα έξω» κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το σκάφος συμμετείχε στον αγώνα εναντίον του Αττίλα στην Κύπρο, ενώ παροπλίστηκε το 1991 για να γίνει μουσείο στο ναύσταθμο Σαλαμίνας.
Τιμώντας τη μακρά παράδοση του όπλου του, ο ναύαρχος Παππάς υπήρξε ένας από τους πλέον δημοκρατικούς αλλά και στρατιωτικά επαρκείς αξιωματικούς του όπλου, αλλά και ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλλε όσο λίγοι στην αποκατάσταση των δεσμών και της εμπιστοσύνης μεταξύ του πολιτικού κόσμου και του στρατεύματος στην Ελλάδα μετά τη χούντα.
Πληροφορίες ΤΟ ΒΗΜΑ

Παρασκευή, 5 Απριλίου 2013

Ο μαχητής στην τύφλα του τα βλέπει όλα ωραία

Η ανάρτηση αυτή μπαίνει για 3 φορά. Κάθε φορά γίνεται και πιο επίκαιρη.
Κάθε φορά την καταλαβαίνουν όλο και περισσότεροι...
Η ιδέα μου δόθηκε από το ποίημα του Coleridge "the spleeping fighter" .
Η ελεύθερη διασκευή μου ταιριάζει σε κείνον που το παίζει ...και πολύ "μαχητής" αλλά κατά βάση είναι ένα ανθρωπάκι που ζει στο ψέμα και στον αυτοθαυμασμό....μέχρι που ξυπνάει απότομα μια μέρα....και "η ραγισμένη του μαγκιά ξεφτίζει πια μοιραία".... 



Ο μαχητής
Δύσκολο πράγμα να το παίζεις μαχητής.
Δουλειά σκληρή και χωρίς ΙΚΑ.
Να σου ζητούν "τον ταύρο απ' τα κέρατα" όλη την ώρα;
Τι διάολο γέμισε ο κόσμος ταύρους πια;
Η μήπως απαιτητικούς απείθαρχους ανθρώπους
που δεν σ΄αφήνουνε ποτέ στην ησυχία σου;
Ολο προβλήματα η ζωή του μαχητή. Να πας εδώ, να πας εκεί,
να φτιάξεις, να μπαλώσεις, να μαζέψεις,
να πιεις κανά ποτό, να παίξεις καμμιά πρέφα
στο πίσω το δρομάκι που δε βλέπουνε οι δούλοι σου
μη γίνεις και ρεζίλι ολότελα.
Είναι που είσαι ο μαχητής κι η πρέφα δεν προβλέπεται
στη σύμβαση για το καλό σου μάρκετινγκ.
Πουλάς καλύτερα σαν το καλό παιδί με σπίτι και οικογένεια.

Που λέτε με τον ταύρο είναι το πρόβλημα.
Πώς να τον πιάσεις κάθε τόσο απ' τα κέρατα;
Είναι που δεν τον βλέπεις καθαρά τον άτιμο.
Κάτι που κουνιέται αυτός, κάτι που κουνιέσαι εσύ από το βραδυνό ξενύχτι,
άστα να πάνε, μην τα συζητάς.
Καμμιά φορά τον βλέπεις και διπλό
και τετραπλό. Ζυγό νούμερο πάντως.
Καμμιά φορά ούτε που προλαβαίνεις να τον δεις.
Ερχεται ο αναθεματισμένος καταπάνω σου,
σε ρίχνει, σε ποδοπατάει, σε λιώνει.
Χάλια η στολή με τα γαλόνια, ένα σύσκατο !
Το κακό πούρχεται ολόισια πάνω σου πού να το δεις σε τόση τύφλα;
Είσαι γενναίος ! Και δυνατός ! Και σίγουρος !
Τόσο σίγουρος που όταν πέτρες σου πετούν κι ακόντια
λες μετά βεβαιότητας πως οι πληγές σου τρέχουν βυσινάδα.
Το ψέμα ανάγκη στη ζωή του μαχητή.

Είσαι ωραίος ! Και μάγκας ! Και άξιος !
Τόσο "άξιος" που οι φίλοι φεύγουν τρέχοντας.
Τα κατορθώματά σου δεν τ' αντέχουν πια.
Εσύ όμως λες πώς πάνε για τσιγάρα
και πως θάρθουνε.
Κι ήσυχος πέφτεις για να κοιμηθείς.
Κουράστηκες πάλι σήμερα με τόσες μάχες.
Ευτυχώς όμως ξέρεις να μην αγαπάς
κανέναν περισσότερο από τον εαυτό σου.
Κι ας κάνεις δήθεν τον πονόψυχο.
Το μόνο που ήθελες σε τούτη τη ζωή αληθινά
είναι μια πολυθρόνα κουνιστή,
εκεί να ονειρεύεσαι το μεγαλείο σου
και να το σκέφτεσαι χωρίς δυσάρεστα εμπόδια.
Ποιος να σ' εμποδίσει τάχα εσένανε;
Εμπόδιο δεν ξέρεις τι θα πει.
Πατάς ότι μπροστά σου θα βρεθεί, σκουλήκι που το λιώνεις.

Είσαι μεγάλος εσύ !
Τόσο "μεγάλος" που τα χέρια, η γλώσσα, το μυαλό ποτέ δεν συντονίζονται.
Ετσι ότι θέλεις πάντα λες, χωρίς αρχή και τέλος.
Αλλά γιατί να μην το πεις; Πληρώνεις κανα φόρο;
Μες στο μακάριο ύπνο σου ουρί του παραδείσου
για να σε νανουρίσουν έρχονται, με τις κοιλίτσες έξω,
γιατί τα όμορφα τα ορέγεσαι.
Είναι καιρός που πέταξες το γιδοτόμαρο και πήρες θερμοφόρα
και παλτό καλό δερμάτινο.
Κατάφερες να γίνεις ότι σκέφτηκες.
Τι άλλο να ζητήσεις πια; Ολα τ' απέκτησες από το τίποτα.
Ερποντας, γλύφοντας και με τα κέρατά σου
σαν τους σαλιάγκους σιχαμένος αλλά ακάθεκτος.
Μαχητικός και σίγουρος πως κάποια μέρα
η πλάση θα σε κάνει βασιλιά.

Με κείνο το χαμόγελο το γλίτσικο ξεγέλασες τους πάντες.
Ολοι φώναζαν "ζήτω στο παλλικάρι".
Ενας μπερδεύτηκε και είπε "σαλιγκάρι"
Ακόμα κρέμεται στα δέντρα το τομάρι του
να μάθουν πια οι υποτακτικοί να μη μιλάνε.
Κι έτσι όμορφα πέρασαν πολλά χρόνια.
Μακάρια, ειρηνικά, νωχελικά.
Βαλς στο ρυθμό του τίποτα.
Το μέλλον εσύ χάραξες στα μέτρα σου
να σε περιλαμβάνει με τους κολλητούς.
Ενας εκ δεξιών, άλλος εξ ευωνύμων, τρίτος πιο χαμηλά στα πόδια σου.
Και οι chear leaders απαραίτητες με τις φουστίτσες τους
να δείχνει πια η γκλαμουριά σε όλη της την έκταση.
Χαρά κι αυτές οι χαζοβιόλες.
Κι άλλοι πιο πίσω κλόουν μπόλικοι.
Ο κάθε μαχητής έχει τους κλόουν του.
Αξεσουάρ της μοναξιάς και της απελπισίας του.

Κι ήρθε μια μέρα αλλόκοτη κι αλλιώτικη.
Μέρα που όλοι είπανε αργότερα "αρχή αδιεξόδου".
Ενας που πούλαγε καθρέφτες έφτασε στο παλάτι σου.
Αγόρασες και χρυσοπλήρωσες τον πιο καλό.
Εναν ολόσωμο να βλέπεις το μεγαλείο σου ολόκληρο,
με τα παπούτσια και τις κάλτσες.
Τον έστησες, τον γυάλισες και τον καμάρωνες
που τόσο ωραίο σ' έδειχνε.
Αλλά μες στον καθρέφτη αυτό
κάποιοι περίεργοι υποτακτικοί
με δήθεν γνώσεις κι άλλα τέτοια περιττά,
βλέπανε κι άλλα πρόσωπα
πίσω από σένα να στριμώχνονται
Μικρά, μεγάλα, ύποπτα και πονηρά.
Με αδηφάγα βλέμματα, με σκέψεις σκοτεινές.
Νέα γενιά παμφάγων.
Μες στον καθρέφτη, βλέπεις, όλα φαίνονται.

Για πότε γύρισε βοριάς κι εσύ δεν το κατάλαβες.
Ούτε χαμπάρι πήρες για τις αλλαγές
που γίνανε και γίνονται
ενώ κοιμάσαι σίγουρος πώς όλα μένουν στη θέση που τα έβαλες.
Το πώς ο δρόμος έκλεισε ποτέ δεν θα το μάθεις.
Η ραγισμένη σου μαγκιά ξεφτίζει πια μοιραία.
Παντού και πάντα αυτό γίνεται ...
Ο "μαχητής" στην τύφλα του τα βλέπει όλα ωραία.

Τρίτη, 2 Απριλίου 2013

Χωρίς ντροπή

Μη τους κακοφανεί καθόλου αλλά ήρθε η ώρα να δει ο αρμόδιος εισαγγελεύς τα περίφημα έργα που με τόσο "πολιτικό τσαμπουκά" και τόση ...απίστευτη παρανομία έκαναν  .....
Χωρίς μελέτες, χωρίς εγκρίσεις και εκτός Τεχνικών Προγραμμάτων γιατί έτσι τους γούσταρε...
Καμάρωναν κιόλας για την μαγκιά τους....
Ας έχουν υπόψη τους λοιπόν ότι έχουν καταγγελθεί τα κακώς κείμενα...κι όχι μόνο από έναν....
Και έπεται και συνέχεια...
Οταν θα κληθούν οι υπεύθυνοι να λογοδοτήσουν να μην διερωτηθούν γιατί....
Ετσι..... για να μάθουν να μιλάνε χωρίς καμμιά ντροπή περί νομιμότητας !!!!!!!