Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

Τιμή για τον τόπο μας ο παραολυμπιονίκης Χρήστος Ταμπαξής


Σημαιοφόρος της ελληνικής παραολυμπιακής ομάδας 
Ενας σπουδαίος αθλητής αλλά και άνθρωπος-υπόδειγµα για την υπερνίκηση των δυσκολιών, ο δύο φορές Παρα-Ολυµπιονίκης Χρήστος Ταµπαξής, περνάει τα καλοκαίρια του με την οικογένειά του και αθλείται στον Αλμυροπόταμο εδώ και πολλά χρόνια.
Ενας νέος άνθρωπος με σιδερένια θέληση και εκπληκτικό κουράγιο που όλοι γνωρίζουμε και θαυμάζουμε τιμά με τις αθλητικές του πρωτιές στους παραολυμπιακούς αγώνες και τον δικό μας τόπο, τον Αλμυροπόταμο !!!
Ο Χρήστος Ταµπαξής (Αθλητής της Χρονιάς ΑΜΕΑ το 2010) έλαβε πρόσφατα την ύψιστη τιµητική διάκριση που µπορεί να λάβει ένας αθλητής: ήταν ο σηµαιοφόρος της ελληνικής οµάδας στην τελετή έναρξης των Παραολυµπιακών Αγώνων του Λονδίνου η οποία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012 (22:30 ώρα Ελλάδας) στο Ολυµπιακό στάδιο του Λονδίνου. 
Πρόκειται για την 5η συµµετοχή του Χρήστου σε Παραολυµπιακούς Αγώνες µετά τη συµµετοχή του στους Παραολυµπιακούς της Ατλάντα το 1996, του Σύδνεϋ το 2000, της Αθήνας το 2004 και του Πεκίνου το 2008. Ο 35χρονος Χρήστος είναι κάτοχος τεσσάρων ολυµπιακών µεταλλίων και δύο παγκοσµίων ρεκόρ και ήταν πρώτος στα 50 µέτρα ύπτιο τόσο στην Αθήνα όσο και στο Πεκίνο, ενώ το 2004 κατέκτησε και δύο ασηµένια µετάλλια στα 50 και 100 µέτρα ελεύθερο. Κατέχει τα παγκόσµια ρεκόρ στα 50 και 100 µέτρα ύπτιο.








Στο βιογραφικό του διαβάζουμε :
Ο Χρήστος Ταμπαξής γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1977 στην Αθήνα. 
Ξεκίνησε την κολύμβηση για λόγους αποκατάστασης σύντομα όμως άρχισε να προπονείται συστηματικά και να παίρνει μέρος σε αγώνες. Αγαπά τη κολύμβηση γιατί προσφέρει ελευθερία κινήσεων ενώ η πιθανότητα να τραυματιστείς είναι πολύ μικρή. 
Είναι αθλητής του Συλλόγου ΠΑΣΚΑ. Προπονήτρια του είναι η Αρχοντία Καζάκη. Ο Χρήστος έχει εγκεφαλική παράλυση – σπαστική τετραπληγία εκ γενετής και χρησιμοποιεί αμαξίδιο για τη καθημερινή του μετακίνηση.   
Του αρέσει η Μουσική, ο αθλητισμός και τα ταξίδια και είναι υπάλληλος του Δήμου Αθηναίων. Μιλάει Ελληνικά και Αγγλικά. 
Αθλητική δραστηριότητα
Παραολυμπιακοί Αγώνες 
  1. 2004, Κολύμβηση, 50m ύπτιο S1 1ος,
  2. 2004 Κολύμβηση,50m ελεύθερο S1 2ος
  3. 2004 Κολύμβηση,100m ελεύθερο  S1 2ος  
  4. 2000 Κολύμβηση, 50m ελεύθερο S1 9ος
  5. 2000 Κολύμβηση, 50m ύπτιο S1 9ος  
  6. 1996 Κολύμβηση, 50m ελεύθερο S1 5ος  
  7. 1996 Κολύμβηση, 50m ύπτιο S1 5ος  
Παγκόσμια Πρωταθλήματα
  1. 2006 Κολύμβηση 50m Ελεύθερο 1:24.98 1ος
  2. 2006 Κολύμβηση 50m Ύπτιο 1:15.14 2ος
  3. 2006 Κολύμβηση 100m Ελεύθερο 2:58.55 1ος
  4. 2002 Κολύμβηση,100m ελεύθερο S1 1ος
  5. 2002 Κολύμβηση, 50m Back S1 1ος  
  6. 2002 Κολύμβηση 50m Ελεύθερο S1 3ος
  7. 1998 Κολύμβηση 50m Ελεύθερο S1 1ος
  8. 1998 Κολύμβηση 50m Ύπτιο S1 1ος
Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα 
  1. 2009 Κολύμβηση 50m Ύπτιο S1 1ος  
  2. 2009 Κολύμβηση 50m Ελεύθερο S1 2ος  
  3. 2002 Κολύμβηση 100m Ελεύθερο S1 1ος  
  4. 2002 Κολύμβηση 50m Ελεύθερο S1 2ος  
  5. 2002 Κολύμβηση 50m Ελεύθερο S1 4ος  
  6. 2001 Κολύμβηση 100m Ύπτιο S1 6ος  
  7. 2001 Κολύμβηση 100m Ελεύθερο S1 2ος  
  8. 1999 Κολύμβηση 50m Ελεύθερο S1 1ος
  9. 1999 Κολύμβηση 50m Ύπτιο S1 1ος  
  10. 1997 Κολύμβηση 50m Ελεύθερο S1 4ος



Ο Δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο Καρύστου 
οφείλουν να τιμήσουν τον ολυμπιονίκη μας !!!




Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Ποιοί οδηγούν τα κρατικά οχήματα;

Βγαίνοντας από το σπίτι μου στην πλατεία Αλμυροποτάμου χτες βράδυ στις 9.30 βλέπω την υδροφόρα του πρώην δήμου Στυρέων και νυν δήμου Καρύστου στον πυροσβεστικό κρουνό να γεμίζει νερό. Πλήρωμα, οδηγός - συνοδηγός ήταν δύο άτομα που δεν είναι υπάλληλοι του Δήμου Καρύστου, ούτε αιρετοί. Τον ένα τον γνώριζα και μου είναι και ιδιαιτέρως συμπαθής, τον άλλο δεν τον γνώριζα.
Τους χαιρέτησα και με χαιρέτησαν οι άνθρωποι φυσικά και τους ρώτησα πού πάνε το νερό. Κατάλαβα ότι ένοιωσαν πολύ άβολα που βγήκα μπροστά τους, αλλά πολιτισμένοι άνθρωποι είμαστε, δεν πετροβολιόμαστε κιόλας. 
Στο Ράφτανι, μου είπανε χαριτολογώντας, όπως λέμε εμείς εδώ τους Ραπταίους και ανταλλάξαμε ακόμα μερικές κοινότυπες φράσεις για το πρόβλημα νερού. 
ΟΚ το ξέρουμε, οι Ραπταίοι κάθε καλοκαίρι αντιμετωπίζουν πρόβλημα λειψυδρίας και εγώ πρώτη είχα εφαρμόσει το σύστημα μεταφοράς νερού στη δεξαμενής τους, μόλις αποκτήσαμε την καινούργια υπερσύγχρονη πυροσβεστική 10τονη υδροφόρα δωρεά της Εθνικής Τράπεζας προς τον πυρόπληκτο δήμο Στυρέων.  
ΟΚ καταλαβαίνω ότι δεν βρίσκει κανέναν οδηγό ο δήμαρχος να βάλει τέτοια ώρα, μπορεί να λείπει και προσωπικό. 
ΟΚ όταν το χωριό δεν έχει νερό πρέπει να μεταφερθεί για να γεμίσει η δεξαμενή αλλά αυτό γίνεται καθημερινά το καλοκαίρι και δεν είναι κάτι έκτακτο. Αλλωστε το ίδιο γίνεται για το Δήλισο, τη Λιμιώνα και όπου αλλού χρειαστεί. 
Εκείνο όμως που δεν επιτρέπεται σε καμμιά περίπτωση και είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ και καταγγελόμενο είναι τα κρατικά οχήματα του Δήμου Καρύστου να οδηγούνται από άτομα που δεν ανήκουν στο προσωπικό του δήμου και δεν είναι οδηγοί ή δεν έχουν ειδική κατ' εξαίρεση έγγραφη άδεια από την Περιφέρεια.
Κι εμείς αντιμετωπίζαμε πρόβλημα προσωπικού και είχαν εκδοθεί ειδικές άδειες από την Περιφέρεια για κατ΄εξαίρεση οδήγηση από υπαλλήλους με άλλη ειδικότητα, ποτέ όμως δεν τα οδήγησαν άσχετα άτομα ή εποχιακοί διμηνίτες εργάτες.
Να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω απολύτως τίποτα με τους ανθρώπους που παίρνουν μια εντολή να οδηγήσουν ένα κρατικό όχημα και να κάνουν μια δουλειά του δήμου. Συμπολίτες μας είναι και τους σέβομαι απόλυτα. Αλλά πρέπει και οι ίδιοι να γνωρίζουν τις ευθύνες τους αν, ό μη γένοιτο, προκύψει κάποιο πρόβλημα.
Η πρώτη ευθύνη βεβαίως είναι όσων δίνουν εντολή σ' αυτά τα άτομα να οδηγούν κρατικό όχημα χωρίς να είναι υπάλληλοι του δήμου και χωρίς άδεια.
Επειδή από πέρσι μέχρι σήμερα έχω δει προσωπικά αλλά και πολύς άλλος κόσμος, να οδηγούν τα οχήματα τελείως άσχετοι άνθρωποι - και μάλιστα κάποιος νεαρός που κι εγώ έπαιρνα ως εποχιακό εργάτη και δεν έχει ούτε καν δίπλωμα, δεν συμβουλεύω κανέναν, απλά προειδοποιώ ότι αν συνεχιστεί αυτή η απαράδεκτη κατάσταση θα καταγγελθεί αρμοδίως.
Αυτό που γίνεται με τα κρατικά οχήματα δεν έχει προηγούμενο. Οποιος προλαβαίνει, βουτάει ένα και τρέχει, φτάνει, όπως είπε ο Λευτέρης Ραβιόλος στο δημοτικό συμβούλιο, να έχει ψηφίσει Μανώλη στις εκλογές. Στο δήμο Στυρέων βρήκανε πολλά και καινούργια, βλέπεις !!!
Υπάρχουν αρκετές φωτογραφίες μέχρι και φωτογραφίες πυροσβεστικού ημιφορτηγού χωρίς την πυροσβεστική υπερκατασκευή του, μέσα στην αντιπυρική περίοδο, και φορτωμένου με άσχετο προς το δήμο τεράστιο κιβώτιο να μεταφέρεται σε σπίτι στην Κεφάλα Νέων Στύρων.
Αφήνουμε κατά μέρος (προς το παρόν) το θέμα της υπερκατανάλωσης καυσίμων που κανένας έλεγχος δεν υπάρχει. 

Το απόγευμα της Τρίτης 7 Αυγούστου 2012 το κρατικό αυτοκίνητο ιδιοκτησίας πρώην Δήμου Στυρέων Τοyota 4X4 ημιφορτηγό μπλε χωρίς την πυροσβεστική υπερκατασκευή του, φορτωμένο με ένα  τεράστιο όρθιο κουτί που αργότερα μεταφέρθηκε σε σπίτι στην Κεφάλα. Οι λεπτομέρειες είναι γνωστές !!!

Τα αυτοκίνητα, οχήματα και μηχανήματα εργασίας που έδωσε ο δήμος Στυρέων στον δήμο Καρύστου είναι πολλά, καινούργια, υπερσύγχρονα και κανένας δήμος δεν είχε αυτόν τον στόλο οχημάτων που αποτελεί πολύτιμη δημοτική περιουσία που δεν αντικαθίσταται εύκολα πλέον.
Δυστυχώς τα βλέπουμε όλοι να "ρημαδιάζουν" στην κυριολεξία (αποριμματοφόρα, τσάπες, ημιφορτηγά, κλούβα κλπ), να οδηγούνται απρόσεκτα και επικίνδυνα όπως πρόσφατα αποριμματοφόρο που ακινητοποιήθηκε πλέον, να τρακάρουν και να μην συντηρούνται όπως πρέπει και πολλοί δημότες μου το ανέφεραν με πραγματική λύπη.  
ΑΝ :
1.δεν υπάρχει συντονισμός και έχουν χάσει τ' αυγά και τα καλάθια μέσα στη φούρια της δουλειάς,
2.επειδή τα βρήκαν έτοιμα από αλλουνού τους κόπους και λένε "δε βαριέσαι", 
3.δεν έχουν συναίσθηση ότι αν γίνει ένα ατύχημα από άσχετο άτομο στο τιμόνι κρατικού οχήματος, θα κλείσουν σπίτια, 
ΤΟΤΕ :
Να μη διαμαρτυρηθούν και να μην τους κακοφανεί η καταγγελία.   

Οι δημοτικοί και τοπικοί σύμβουλοι να πάρουν τα μέτρα τους.
Ο αντιδήμαρχος έργων και καθαριότητας Νίκος Μανώλης να βάλει τώρα μια τάξη στο χάος που έχει γίνει με τα αυτοκίνητα....
H αντιπολίτευση επίσης οφείλει να πάρει θέση. 
Η δημοτική περιουσία δεν είναι τσιφλίκι κανενός !!!

Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2012

Οταν οι δημοτικές αρχές χορεύουν τσιφτετέλι....

Δεν υπάρχει αθλιότερο θέαμα από μια δημοτική αρχή που χορεύει μεθυσμένη σε πανηγύρια.
Δεν αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι αυτοί ότι γελοιοποιούνται στα μάτια των συμπολιτών τους;
Δεν καταλαβαίνουν ότι μόνο ένας μικρός στενός κύκλος κολλητών τους επικροτεί ενώ όλος ο υπόλοιπος κόσμος τους σιχαίνεται και τους συζητάει σαν παράδειγμα προς αποφυγή;
Δεν καταλαβαίνουν ότι γίνονται περίγελως και εξετευλίζουν και τον θεσμό που εκπροσωπούν;

Δημοτική Αρχή και μεθυσμένα τσιφτετέλια δεν πάνε μαζί. Ας το καταλάβουν επιτέλους!


Σάββατο, 25 Αυγούστου 2012

Εθελοντική αιμοδοσία : Πράξη αλληλεγγύης στον συνάνθρωπο

Το κείμενο αφιερώνεται στη μνήμη των γονέων μου.

Διαβάζοντας την ανακοίνωση της Αδελφότητας Καρυστίων της Αθήνας για την καλοκαιρινή αιμοδοσία που γίνεται από 25-27 Αυγούστου μου έρχονται στο νου σκέψεις και βιώματα σχετικά με την σπουδαιότητα της εθελοντικής αιμοδοσίας ως πράξης ουσιαστικής αλληλεγγύης στον πάσχοντα συνάνθρωπο.
Παρότι στις μέρες μας όλο και περισσότεροι άνθρωποι κατανοούν και συνειδητοποιούν την ανάγκη να προσφέρουν αίμα ως εθελοντές αιμοδότες εντούτοις δυστυχώς οι ανάγκες αυξάνονται διαρκώς και η προσφορά δεν είναι ποτέ αρκετή ώστε να εξυπηρετηθούν όλες τις περιπτώσεις. 
Ατυχήματα και χειρουργικές επεμβάσεις, αιματολογικά προβλήματα και αντίστοιχες θεραπείες, αλλά και διάφορες παθήσεις απαιτούν χορήγηση μεγάλου αριθμού μονάδων αίματος, πλάσματος και αιμοπεταλίων στους τραυματίες και ασθενείς όλων των ηλικιακών ομάδων. Ενας μεγάλος αριθμός συνανθρώπων μας ανήκουν στους πολυμεταγγιζόμενους ασθενείς, δηλαδή σε εκείνους που χρειάζονται τακτική μετάγγιση αίματος και αιμοπεταλίων και στους οποίους η χορήγηση αυτών των πολύτιμων στοιχείων συνδέεται άμεσα με την ποιότητα και τη συνέχιση της ίδιας τους της ζωής.
Εχοντας χάσει και τους δυο γονείς μου από σοβαρά αιματολογικά προβλήματα το 1994 και το 2007 συνειδητοποίησα αρκετά νωρίς τι σημαίνει "ανάγκη αίματος" στην πιο επιτακτική της μορφή.
Μέσα από τους δικούς μου ανθρώπους που λάτρευα και έβλεπα να χάνονται από ανίατες ασθένειες, γνώρισα εκατοντάδες περιπτώσεις συνανθρώπων μας στο διπλανό κρεββάτι, στη διπλανή πόρτα που αγωνιούσαν, όπως κι εμείς, αν θα εξασφαλίσουν την πολυπόθητη μονάδα αίματος ή αιμοπεταλίων για να καλύψουν έστω και πρόσκαιρα την ανάγκη τους να ζήσουν για δυο - τρεις μέρες ακόμα μέχρι ν' αρχίσει πάλι βασανιστικά η αναζήτηση και άλλων μονάδων για την επόμενη μετάγγιση..... 
Παιδάκια με αιματολογικά προβλήματα, αθώα πλάσματα με σύνδρομο Dawn, νεφροπαθείς σε αιμοκάθαρση, γονείς με μικρά παιδιά χτυπημένοι από οξεία λευχαιμία, νέες γυναίκες καρκινοπαθείς σε χημειοθεραπεία, δεν είναι μακρινές εικόνες σε κάποιων άλλων τις ιστορίες. Είναι οι συγγενείς μας, οι φίλοι μας, οι άνθρωποι που αγαπάμε και παλεύουν για τη ζωή τους καθημερινά. 
Σ' αυτό τον διαρκή αγώνα να κρατηθούν οι άνθρωποι αυτοί στη ζωή πολύ βασικό ρόλο παίζει η έγκαιρη μετάγγιση αίματος και αιμοπεταλίων και όταν αυτά τα πολύτιμα στοιχεία δεν ανευρίσκονται η ζωή των ανθρώπων τίθεται σε άμεσο και προφανή κίνδυνο.
Οσοι δεν το έχουν βιώσει ίσως δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει να ψάχνεις απεγνωσμένα αίμα και να μη βρίσκεις, να έχεις ανάγκη αιμοπεταλίων και να μην υπάρχουν στο νοσοκομείο.....Οταν όμως ξέρεις τι σημαίνει να γυρίζεις όλα τα νοσοκομεία της Αθήνας για αίμα, να κάνεις εκκλήσεις στο ραδιόφωνο με τον καύσωνα του Αυγούστου, να κάθεσαι ο ίδιος στο μηχάνημα για πολλοστή φορά γιατί δεν υπάρχει άλλος δότης αιμοπεταλίων και να λες "πόσο ακόμα μπορώ να δώσω", τότε μπορείς να καταλάβεις πόσο σημαντική είναι μια μικρούλα μονάδα ανθρώπινο ΑΙΜΑ.
Οταν κοιτάς τα μάτια των ανθρώπων που υποφέρουν και το χρειάζονται τότε καταλαβαίνεις. Τα μάτια των δικών σου ανθρώπων και τα μάτια των άλλων που δεν τους ξέρεις κι όμως ο κοινός πόνος τους φέρνει κοντά και γίνονται κι αυτοί δικοί σου. Κι όλοι εκείνοι που υποφέρουν και συμπάσχουν μαζί τους, οι οικογένειές τους που μέχρι χτες δεν σου έλεγαν τίποτα, άγνωστοι άνθρωποι που η μοίρα τους έφερε στο διπλανό κρεββάτι του δικού σου ανθρώπου κι αρχίζεις πια ν' αγωνιάς και γι' αυτούς κι εκείνοι για σένα.
Οταν οι άνθρωποι που λατρεύεις, οι ανεκτίμητοι θησαυροί σου, γεμάτοι ζωντάνια, ομορφιά, ψυχή, μυαλό, γνώσεις, αγάπη, γίνονται απλά "ιατρικά περιστατικά" και ένας πενταψήφιος αριθμός μητρώου ασθενούς σε έναν ακόμα ιατρικό φάκελλο τότε μαθαίνεις, με τον πιο σκληρό τρόπο και δεν το ξεχνάς ποτέ, τι σημαίνει μία μονάδα ανθρώπινο ΑΙΜΑ. 
Στον Δήμο Στυρέων είχαμε οργανωμένη Τράπεζα Αίματος με εθελοντική αιμοδοσία δύο φορές τον χρόνο που με αγάπη και επιτυχία συντόνιζε η υπάλληλος κ. Σοφία Μήττα και μπορέσαμε να εξυπηρετήσουμε αρκετούς συμπολίτες μας που το χρειάστηκαν.΄
Ελπίζω αυτό να συνεχίζεται και στο Δήμο Καρύστου σε συνεργασία και με το νοσοκομείο. Αν για κάποιους λόγους έχει διακοπεί είναι πρωταρχικής σημασίας να οργανωθεί ξανά, τώρα πλέον σε ευρύτερη κλίμακα και να γίνεται η σχετική καμπάνια ενημέρωσης των δημοτών. 
Εύχομαι να συνειδητοποιήσουν όλοι οι συνάνθρωποί μας ότι η εθελοντική αιμοδοσία είναι η ίδια η ζωή που χαρίζεται απλά, εύκολα, γρήγορα και χωρίς κανένα κόστος. 

Είναι το υπέρτατο δώρο ζωής που ένας άνθρωπος μπορεί να χαρίσει σε έναν άλλον που το έχει απόλυτη ανάγκη για να ζήσει. 


   



Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

Βραδιά μουσικής πανδαισίας στην Κάρυστο και κοσμικές εμφανίσεις


Το Σάββατο 18 Αυγούστου παρουσιάστηκαν στην Κάρυστο από τα Μουσικά Σύνολα της Φιλαρμονικής Ορχήστρας Δ.Ο.Α.Π.ΠΕ. Χαλκίδας υπό τη διεύθυνση του γνωστού Μαέστρου κ. Πέτρου Πρόκου οι "Μουσικές Περιπλανήσεις στο αυγουστιάτικο φεγγάρι". 
Μουσική πανδαισία, όπως ήταν αναμενόμενο αφού τα Μουσικά Σύνολα και ο κ. Πέτρος Πρόκος παρουσιάζουν πάντα υψηλή ακουστική και αισθητική απόλαυση στους πολυπληθείς φίλους τους. 
Αλλά και η Μουσική Σχολή της κ. Σέβης Στελιάτου έδωσε πολύ ωραία δείγματα της δουλειάς της. 
Αν και είχα προσκληθεί από καιρό δεν παραβρέθηκα παρότι το ήθελα πολύ. Λυπάμαι που δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να απολαύσω αυτή την θαυμάσια μουσική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία των ΟΣΠΑΕ-ΑΙΓΑΙΑ, Πολιτιστικός Σύλλογος Φίλων Μουσικής Εύβοιας "Ορφέας", Πολιτιστικό Επικοινωνιακό Εξωραϊστικό Κέντρο "Δεσκούρης", Μουσική Σχολή "Σέβη Στελιάτου" και Δήμος Καρύστου και με συμμετοχή χορευτριών από την Σχολή Σοφίας Ντενούλη. 
Αλλά, επειδή όσο γερνάει ο άνθρωπος τόσο "ότι θυμάται χαίρεται" έτσι κι εγώ την ίδια βραδιά γιόρτασα τα γενέθλιά μου στον Αλμυροπόταμο με συγγενείς και φίλους, τούρτα, κεράκια (52 τον αριθμό σαν μανουάλι ήτανε), happy birthday, μπύρες και άλλα πολλά χαρωπά κι έτσι έχασα δυστυχώς την ευκαιρία να απολαύσω τα Μουσικά Σύνολα που πολύ αγαπώ.
Ο αγαπημένος μου φίλος Δημήτρης Παπαμιχαήλ που μεγάλη διαδρομή και προσφορά έχει στον Πολιτισμό της Εύβοιας έκανε πάλι το θαύμα του αφού κατάφερε να συνταιριάξει όλους αυτούς τους φορείς και να προσφέρει μια ακόμα ποιοτική εκδήλωση στην περιοχή μας.
Να μην ξεχνάμε ότι ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ήταν επί 4ετία 2007 - 2010 η ψυχή και ο συντονιστής του πραγματικά δύσκολου εγχειρήματος του τριήμερου Πανευβοϊκού Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών που διοργανώναμε στα Nέα Στύρα σε συνεργασία με την Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Εύβοιας με μεγάλη επιτυχία και παρουσία 35 - 40 χορευτικές ομάδες από όλη την Εύβοια και τώρα πλέον διοργανώνεται με επιτυχία από τον Δήμο Κύμης - Αλιβερίου.
Δεν παρέλειψαν βέβαια οι καλοί μου φίλοι να μου στείλουν αρκετές φωτογραφίες, άκουσα και το ηχητικό οπότε πήρα μια καλή γεύση και φυσικά οι συζητήσεις έδωσαν και πήραν καθώς και οι κοινωνικοί σχολιασμοί.
Οσοι είναι μέσα στα πολιτιστικά δρώμενα της Εύβοιας πολύ το χάρηκαν, όπως και το κοινό που πήγε από επιλογή. 
Είδα και τους εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Κάρυστο αλλά δεν κατάλαβα γιατί ήταν τόσο σοβαροί και σκεπτικοί στις φωτογραφίες. Πιστεύω ότι θα τους άρεσε η εκδήλωση αλλά μάλλον ο αέρας που φυσούσε θα τους είχε χαλάσει το κέφι.
Πάντως εγώ πολύ το χάρηκα κι εύχομαι πάντα τέτοια.
Δεν νομίζω βέβαια ότι διαφημίστηκε το γεγονός όσο έπρεπε και θεωρώ παράλειψη του Δήμου Καρύστου το ότι δεν έβγαλε ένα δελτίο τύπου για να εξάρει την θαυμάσια αυτή εκδήλωση την επομένη μέρα. 
Οσο καλλιεργούμε τον πολιτισμό τόσο ανεβάζουμε το επίπεδο. Αριστος ο καβοντορίτικος γιατί είναι οι ρίζες μας και τις τιμάμε αλλά όχι μόνο πανηγύρια το καλοκαίρι στα χωριά μας. Χρειάζονται πολλές και ποιοτικές εκδηλώσεις. 
Αλλωστε όσο βαθαίνει η κρίση τόσο έχουμε ανάγκη τον πολιτισμό !!!


Ας δούμε και φωτογραφικό υλικό με σχολιασμό παλιάς κοσμικής στήλης !!!!
Ο μαέστρος κ. Πέτρος Πρόκος και τα Μουσικά Σύνολα

Η ψυχή της βραδιάς Δημήτρης Παπαμιχαήλ με συνολάκι λευκό - μαύρο - baby pink.
O Δήμαρχος Καρύστου ομιλών με πουκάμισο στο χρώμα της λεβάντας. 
Κώστας Δρόσος, αντιδήμαρχος Πολιτισμού Γιώργος Οικονόμου,
αντιδήμαρχος Καθαριότητας και Εργων Νίκος Μανώλης με χέρια σταυρωμένα,
αντιδήμαρχος Μαρία Κιούκη με έξωμο black 'n white ανσάμπλ και βραχιόλι Νεφερτίτης
και Λευτέρης Ραβιόλος.
Αποψη του κοινού
Η κ. Μαρία Μανώλη σύζυγος του δημάρχου
και η κ. Σίσυ Λαϊου .
Κοντινό πλάνο των δύο αντιδημάρχων Νίκου Μανώλη και Μαρίας Κιούκη
και του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης Λευτέρη Ραβιόλου
                     
Στη δεύτερη σειρά μέσα στο κοινό και η αντιδήμαρχος Στύρων Παγώνα Τζαβάρα μετά συζύγου
ντυμένη στα μαύρα με touch λευκού foulard και..... (αν δεν με γελούν τα μάτια μου)
δίπλα της η κ. Ιουλία Χατζοπούλου υπάλληλος του Δήμου.



Και για να ρίξω και το καρφί μου .... 
έτσι για να μάθουν τι εστί βερύκοκο μερικοί μερικοί που κατηγορούν 
τις δικές μας ποιοτικές εκδηλώσεις όλα τα προηγούμενα χρόνια !








Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Κυριακάτικο παραμύθι "Ο Ρούλης και το σόι του"


Για να τρώνε τα παιδιά το φαϊ τους


Μια φορά κι έναν καιρό, λέει, στα πολύ παλιά χρόνια ήτανε δυό αρχοντογείτονες πολύ αγαπημένοι. Ποτέ δεν είχανε μαλώσει κι όποτε βρισκόντουσαν όλο αγκαλιές και φιλιά ήτανε.

Ο ένας, ας τον πούμε Ρούλη, ήτανε λιγάκι αλεπουδιάρης και ψευταράκος, χωμένος σε κόλπα και έτσι, με τα σέα του και τα μέα του που λέει κι ο Τσιφόρος στα "Παλιόπαιδα τ΄ατίθασα".


Ο άλλος ήτανε αλλιώτικος τύπος, καμμιά σχέση με το Ρούλη. Ητανε της καλής ανατροφής που λέει πάλι ο Τσιφόρος. Οποτε είχε τραπέζι το Ρούλη καλούσε πρώτα και στην πρώτη θέση τον έβαζε.


Μια μέρα, Σεπτέμβριος ήτανε, φωνάζει ο καλοαναθρεμμένος το Ρούλη και του λέει : 
"Ελα απ' το αρχοντικό μου που έχω να σου πω σοβαρά πράματα".
Ο Ρούλης πήρε δυο τρεις συγγενείς για να κάνει μπούγιο, γιατί πάντα με το σόι του πήγαινε αυτός, πώς λέμε "Ο Ρόκκο και τ΄αδέλφια του" και ..τσουπ νάσου τον στο γείτονά του. Τρία - τρία ανέβαινε τα σκαλιά του αρχοντικού ο Ρούλης φορτσάτος να μάθει τι τον θέλανε και τον φωνάξανε έτσι ξαφνικά.
Ο γείτονας είχε καλέσει και κάτι άλλα παιδιά απ' την πρωτεύουσα και πολύ τον καλοδεχτήκανε όλοι το Ρούλη και το σόι του μόλις τους είδανε. 
Γελαστός γελαστός ο γείτονας τους κέρασε καφεδάκι, νερατζάκι και νεράκι δροσερό κι αφού είπανε για τον καιρό και την ακρίβεια στην αγορά, γυρίζει και λέει σοβαρά του Ρούλη : "Αρχοντογείτονά μου εγώ θα φύγω για ένα μεγάλο ταξίδι πολύ καιρό κι άλλον πιο δικό μου από σένα δεν έχω. Θέλω να τ' αναλάβεις όλα εσύ που σε ξέρω και πολύ σ' εμπιστεύομαι. Το αρχοντικό, τα χωράφια, τ' αυτοκίνητα, τα μηχανήματα, όλα δικά σου να τα προσέχεις και να τα χαίρεσαι. Οτι θέλεις κάνε, σαν νοικοκύρης θάσαι, έχω εμπιστοσύνη. Κι ότι χρειαστείς και δεν ξέρεις εδώ μέσα τα διάφορα δικά μου πράματα, μη στεναχωριέσαι καθόλου. Ενα τηλέφωνο θα μου κάνεις κι εγώ θα σου λέω ότι θέλεις κι ότι δεν καταλαβαίνεις. Δεν θα χαθούμε βρε αδελφέ, εγώ δίπλα σου θα 'μαι. Αντε με το καλό και καλά να περάσεις"

Αστραψε από χαρά το μούτρο του Ρούλη γιατί από καιρό είχε βάλει στο μάτι τα καλά που έβλεπε στο γείτονα που δεν ήτανε και λίγα.
Αρχοντικό καινούργιο επιπλωμένο κι εξοπλισμένο που άλλο τέτοιο δεν υπήρχε τριγύρω, μηχανήματα, αυτοκίνητα πολλά, όλα καινούργια. Ανώγια και κατώγια και μπαλκόνια και χωράφια παραθαλάσσια και χωράφια στα βουνά με τον πολύ αέρα να κάνει επενδύσεις που λένε και στην πιάτσα.



Ο Ρούλης σαν καλομέτρησε την τύχη του που του τα δίνανε όλα έτοιμα στο πιάτο, πετάχτηκε πάνω, αγκάλιασε το γείτονα και μπροστά σ' όλους τον φίλησε σταυρωτά. "Μη σε νοιάζει φίλε μου, του λέει, φύγε συ ήσυχος, εγώ είμαι εδώ θα τα προσέχω όλα σαν τα μάτια μου και θα τα έχω όλα καλύτερα κι από σένα που είσαι νοικοκύρης καλός και τα έχεις όλα έτοιμα".

Μετά το Ρούλη πεταχτήκανε κι οι συγγενείς του και δώστου κι αυτοί αγκαλιές και φιλιά με τον καλό γείτονα που τους έδωσε το κλειδί στο χέρι. Βλέπανε κι ξένοι άνθρωποι από την πρωτεύουσα και πολύ χαιρόντουσαν με τέτοιους αγαπημένους γειτόνους.


Φύγανε καμμιά φορά ο Ρούλης με το σόι του και στη σκάλα τους κλείνει το μάτι και τους κάνει νόημα "τσιμουδιά και θα τα πούμε στο σπίτι".
Στο σπίτι που πήγανε πρώτα τσιμπιόντουσαν να δούνε αν είν' αλήθεια και μετά βάλανε όλοι μαζί τα γέλια, ανοίξανε κι ένα κρασί που πολύ το αγαπούσανε και το ρημάζανε όταν το βρίσκανε. Ηπιανε ένα σκασμό στην υγειά του γείτονα του κορόιδου που τους τα έδωσε όλα στο πιάτο.


Την άλλη μέρα που σηκωθήκανε απ΄ το μεθύσι αρχίσανε να διαβολομετράνε πώς θα ξεφορτωθούνε τελείως το γείτονα μη σώσει και ξαναγυρίσει.
"Για να πάει μια και καλή στον αγύριστο αυτός, λέει στους δικούς του ο Ρούλης, θέλει τσαπί και φτυάρι. Μπρος όλοι μαζί πάρτε τα φτυάρια ν' αρχίσουμε το θάψιμο". Και βάλανε μπρος τη μηχανή που τη λένε "θάψιμο"  όσοι κατέχουνε από τέτοια και κανένας δεν τους έβγαινε μπροστά, τόσο άξιοι ήτανε στο θάψιμο.

Τι παλιάνθρωπο τον λέγανε το γείτονα, τι απατεώνα τον λέγανε, τι λαμόγιο τον λέγανε, τι χαμένο υποκείμενο τον λέγανε, τι φτύνανε στον κόρφο τους και τραβούσανε τα μαλλιά τους να τους λυπηθεί ο κόσμος που τους άφησε αμανάτι ο γείτονας τόσα βάσανα να τραβάνε με κείνο το ρημάδι το αρχοντικό που δήθεν έμπαζε νερά η στέγη, με τα ρημάδια τα μηχανήματα τα χαλασμένα, με τη σοδειά που τη φάγανε τα ποντίκια κι είχανε επιταγές απλήρωτες, ένα σωρό βάσανα λέγανε και βρίσκανε να πούνε....

Και να κατάρες στο γείτονα "τον άτιμο που μας έφαγε" " που να μη σώσει" κι άλλα. Δεν ξέρανε όμως ότι η κατάρα είναι γαϊδάρα που γυρνάει στο νοικοκύρη.

Εν τω μεταξύ είχανε μπαστακωθεί γερά στ' αρχοντικό που τους άφησε ο γείτονας, είχανε στρώσει και το καλό τραπεζομάντηλο, τρέχανε πάνω κάτω με τ' αυτοκίνητα που βρήκανε έτοιμα, κάνανε όλες τις δουλειές τους με τα μηχανήματα που βρήκανε έτοιμα και κατεβάζανε καντήλια μέρα νύχτα που ..... δεν τους άφησε κι άλλα ο γείτονας να καλοπερνάνε.



Βρίζε βρίζε όμως ζαλιστήκανε στο τέλος κι από τα πολλά καντήλια που κατεβάζανε του γείτονα όλο ξεχνάγανε να κάνουνε σωστά τις δουλειές και τ΄αφήνανε όλα μισερά και ζαβά. 
Μέσα στ' αρχοντικό δεν ξέρανε πού τους πηγαίνανε τα τέσσερα. Ολο λάθη κάνανε, όλο χάνανε τα χαρτιά του αρχοντικού που ήτανε κάτω απ' τη μύτη τους αλλά αυτοί άκρη δε βρίσκανε, όλο χάνανε το λογαριασμό πόσα χρωστάνε και πόσα τους χρωστάνε, ώσπου στο τέλος αρχίσανε να τρώγονται και μεταξύ τους και τους πήρανε όλοι χαμπάρι και γελάγανε μαζί τους μέχρι και οι λάσπες.


Μ' όλα αυτά πού νάχει μούτρα ο Ρούλης και το σόι του να ρωτήσουνε το γείτονα που παλιάνθρωπο τον ανεβάζανε, λαμόγιο τον κατεβάζανε κι ας τον είχανε φιλήσει σταυρωτά και διπλοκαλοχαιρετήσει. Οτι χάνανε ρωτάγανε το μπάρμπα Μήτσο που ήτανε γνωστός τους, ότι δε βρίσκανε ρωτάγανε το μικρό για τα θελήματα, ότι τους ξέφευγε ρωτάγανε την κακιά μάγισσα Κούτσα - Λούτσα που ήτανε της παρέας τους. 
Και δώστου όλοι αυτοί, ο μπάρμπα Μήτσος, το παιδί για τα θελήματα κι κακιά μάγισσα Κούτσα - Λούτσα να συνεδριάζουνε μεταξύ τους και με το Ρούλη κάθε μέρα  να βρούνε πού είναι το ρολόι του ηλεκτρικού κι η βάνα του νερού εκεί μέσα, που λέει ο λόγος, αφού όλα τα χάνανε και μπλέκανε σώβρακα και φανέλλες πλυμένα κι άπλυτα.


Κι ο Ρούλης είχε πια έναν εγωισμό με περικεφαλαία κι ένα τουπέ..... μα τι τουπέ. Αλλά το τουπέ δεν είν' μπερέ να το φοράς στο κεφάλι που λέει ο λαός.


Μ' αυτά και μ΄αυτά οι άλλοι γείτονες γύρω τριγύρω μαθαίνανε τα καμώματα του Ρούλη και του σογιού του κι αρχίσανε να σταυροκοπιούνται. 

Υστερα από καιρό αρχίσανε να του κλείνουνε την πόρτα κατάμουτρα ένας ένας μην τυχόν πάει στο σπίτι τους και τους μπαστακωθεί και κάθε φορά που τον συναπαντούσανε φτύνανε στον κόρφο τους και τον λέγανε χρουσούζη και κατσικοπόδαρο γιατί είχανε σιχαθεί τη γκρίνια του και την κακομοιριά του που όλα στραβά τα 'βρισκε και καλή κουβέντα δε σταύρωνε.



Ομως ο Ρούλης με το σόι του που είχανε πολύ κακές συνήθειες τα παίξανε και τα χάσανε σιγά σιγά όλα στα ζάρια κι οι γείτονες γύρω τριγύρω τους πήρανε στο κυνήγι με τις πέτρες και τους φτάσανε σ' ένα μέρος μακρυνό που δεν τους έβλεπε ανθρώπου μάτι.


Εκεί αφού κλάψανε κάμποσο για ότι χάσανε μετά ξύσανε το κεφάλι τους να δούνε τι θα κάνουνε παρακάτω γιατί δεν ίδρωνε και πολύ τ' αυτί τους. 
Βάλανε όλοι μαζί τις οικονομίες τους κι ανοίξανε ένα σαλούν να ποτίζουνε ουίσκια τους διψασμένους. Αλλά προκοπή δεν γινότανε και με το σαλούν γιατί όταν φεύγανε οι πελάτες θέλανε να πίνουνε μόνοι τους και ρουφάγανε όλη την είσπραξη της μέρας.


........................................................................................................

Ολα αυτά έχουνε σήμερα χαθεί στη σκόνη του χρόνου.



Αέρας φύσηξε και πήρε ότι θυμόντουσαν κι οι τελευταίοι γείτονες γύρω τριγύρω.

Κι όμως εκεί στο μακρινό μέρος υπάρχει ακόμα ερειπωμένο το παλιό σαλούν που το λέγανε "Η συμμορία της ξεκούμπωτης ρόμπας" για να θυμίζει ότι κάποτε πέρασε από κει ο Ρούλης και το σόι του.





Και ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα !!!!!



Παρασκευή, 17 Αυγούστου 2012

Πώς είναι να κλείνεις τα 52 ;


Ακριβώς σαν να κλείνεις τα 25 !!!




Ευχαριστώ θερμά για τις ευχές σας
και...
δεν πρόκειται να μεγαλώσω άλλο ...
Στα 25 θα μείνω !!!
 Χα Χα


Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012

Αλήθειες που πονάνε αναδεικνύει ο Ηλίας Ευφροσύνης



Ο γνωστός επιχειρηματίας των Νέων Στύρων και επίσης πολύ γνωστός ως ένας από τους πλέον καταρτισμένους αυτοδιοικητικά δημότες ο Ηλίας Ευφροσύνης, πρώην δημοτικός σύμβουλος, τακτικός μέλος της προηγούμενης Λιμενικής Επιτροπής Νέων Στύρων και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στις εκλογές του 2010 με τον συνδυασμό του Λευτέρη Ραβιόλου, έγραψε πριν λίγες μέρες : "κατά πληροφορίες της τελευταίας στιγμής, ο Δήμαρχος Νίκος Μανώλης, πήρε την παραίτηση του νέου Δημοτικού Συμβούλου, κυρίου Γιάννη Παγκάκη που αντικαθιστούσε τον παραιτηθέντα, κύριο  Γιάννη Νικολή για να εξυπηρετήσει εσωκομματικές ισορροπίες. Αποτελεί ύβρη στους κατοίκους των Νέων Στύρων και σε αυτούς που τον ετίμησαν τον κύριο Παγκάκη. Ντροπή!!!"
Με τον τρόπο αυτό σχολίασε ο Ηλίας Ευφροσύνης την παραίτηση που, όπως λέγεται ζήτησε ο δήμαρχος Καρύστου από τον 1ο επιλαχόντα Δημοτικό Σύμβουλο Γιάννη Παγκάκη από τα Νέα Στύρα ο οποίος είναι σήμερα Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου Νέων Στύρων, μετά την παραίτηση του Δημοτικού Συμβούλου της παράταξής του Γιάννη Νικολή. 
Είναι σαφές ότι στην περίπτωση του Γιάννη Παγκάκη δεν υπήρχε ασυμβίβαστο και βέβαια αν ο ίδιος δεν ήθελε κανείς δεν μπορούσε να τον πιέσει να παραιτηθεί από το αξίωμα του δημοτικού συμβούλου. Η όποια παραταξιακή ισορροπία ή προσωπική φιλία δεν μπορεί να μπαίνει πάνω από τα φλέγοντα προβλήματα της περιοχής που έχει εκλέξει και τιμήσει με την ψήφο των δημοτών έναν υποψήφιο.
Με το πρόσχημα όμως ότι ο Γιάννης Παγκάκης είναι Πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου ο δήμαρχος προφανώς σκέφτηκε ότι πρέπει να "ικανοποιηθεί" κι άλλο μέλος της παράταξής του και αφού πήρε την παραίτηση Παγκάκη προχώρησε στην ορκωμοσία του 2ου επιλαχόντα Χρήστου Γκότση από τον Αλμυροπόταμο, πρώην αντιδημάρχου Στυρέων. 
Δηλαδή ο δήμαρχος επέλεξε ένα σενάριο σαφώς πιο ήπιο και πιο βολικό για μια παράταξη που σπαράσσεται εδώ και πολύ καιρό από σοβαρές εσωτερικές τριβές που όλοι αντιλαμβάνονται και όπου δημοτικοί σύμβουλοι καταγόμενοι από μικρά τοπικά διαμερίσματα καλούνται να επιλύσουν προβλήματα αστικών περιοχών όπως η Κάρυστος και τα Νέα Στύρα. Μια ακόμα δυσμενής παράμετρος του άθλιου Καλλικράτη που συνένωσε τους πάντες "φύρδην - μίγδην" και τώρα "χάνει η μάνα το παιδί", κι ο κάθε δήμαρχος "τ' αυγά και τα καλάθια" ειδικά αν ο ίδιος δεν γνωρίζει σε βάθος τα αστικού τύπου προβλήματα (σχέδια πόλης, αποχετεύσεις, αναπτυξιακά σχέδια κλπ) των μεγάλων κέντρων που διοικεί και δεν πλαισιώνεται από δημοτικούς συμβούλους που να τα κατέχουν. 
Ειδικά για την περιοχή των Νέων Στύρων διαμορφώθηκε μια δυαρχία μεταξύ της αντιδημάρχου Παγώνας Τζαβάρα από τον Πολυπόταμο και του δημοτικού Συμβούλου και ανηψιού του δημάρχου Γιώργου Παλυβού με εκατέρωθεν γνωστές δυσαρέσκειες για το "κουμάντο".     
Εύστοχος και με ακρίβεια χειρουργικού νυστεριού ο Ηλίας Ευφροσύνης λέει ξεκάθαρα αυτό που πολλοί λένε πλέον και περισσότεροι καταλαβαίνουν, ακόμα κι αν δεν μιλούν. Κανείς δεν σχολίασε αρνητικά τη δήλωσή του. Ποιός θα τολμούσε άλλωστε; 
Τα Νέα Στύρα, το μεγαλύτερο δημοτικό διαμέρισμα του πρώην δήμου Στυρέων, το τουριστικό και οικονομικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής, επί της ουσίας δεν εκπροσωπούνται από έμπειρο δημοτικό σύμβουλο στη συμπολίτευση και τα ιδιαίτερα και συγκεκριμένα προβλήματα τους δεν εξετάζονται κατά προτεραιότητα όπως θα έπρεπε να διεκδικεί καταρχήν το Τοπικό Συμβούλιο και να τα βάζει ως πιεστικά προαπαιτούμενα στη δημοτική αρχή. Ποιές πιέσεις άσκησε μέχρι σήμερα το Τοπικό Συμβούλιο;  
Πέρα όμως από αυτό οι δημοτικοί σύμβουλοι οι προερχόμενοι από την Δημοτική Ενότητα Στυρέων δεν μπορεί να αδιαφορούν και να μην παίρνουν κανενός είδους πρωτοβουλία ώστε επιτέλους να τεθούν επί τάπητος τα μεγάλα προβλήματα της περιοχής και ειδικά των Νέων Στύρων. 
Η πρόσφατη παραίτηση του Γιάννη Νικολή δημοτικού συμβούλου της συμπολίτευσης έθεσε με σαφήνεια τέτοια ζητήματα. 
Είναι επίσης σαφές ότι όσον αφορά τα Νέα Στύρα η διαχείρηση των προβλημάτων τους δεν είναι μέχρι σήμερα ικανοποιητική δεδομένου ότι :
1. Ακυρώθηκε το 2011 στο Συμβούλιο Επικρατείας το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Νέων Στύρων κάτι που θα έχει πολλαπλές δυσμενείς επιπτώσεις στην περιοχή για πολλά χρόνια με άμεσες συνέπειες στο Σχέδιο Πόλης που βρίσκεται πλέον "στον αέρα", κάτι που η δημοτική αρχή αγνοούσε και δεν έλαβε καμμιά μέριμνα. 
2. Δεν δίδεται καμμιά έμφαση στην απαραίτητη τουριστική προβολή της περιοχής για την προσέλκυση επισκεπτών κάτι που γινόταν συστηματικά την δεκαετία 2000-2010 με τουριστικές εκθέσεις, περίπτερα, έντυπο και ηλεκτρονικό υλικό, διαφήμιση, συνέδρια, εκδηλώσεις κλπ ενώ είναι μια περιοχή με τουριστική δυναμικότητα 5.000 κλινών και ένα από τα δύο λιμάνια εισόδου του Δήμου. Στα Νέα Στύρα υπάρχουν 11 νομίμως λειτουργούσες ξενοδοχειακές μονάδες (ΕΟΤ), πάνω από 1000 appartements, studios, ενοικιαζόμενα σε μικρότερες μονάδες και οικογενειακές επιχειρήσεις καθώς και πολλά καταστήματα εστίασης, διασκέδασης και λοιπές επιχειρήσεις πουν ζουν κυριολεκτικά από τον τουρισμό. 
3. Δεν έχει ακόμα εγκατασταθεί (ούτε καν δημοπρατηθεί) η Μονάδα Compact για την άμεση ανακούφιση της περιοχής από το οξύ πρόβλημα της αποχέτευσης ενώ η εγκεκριμένη μελέτη παραδόθηκε από εμένα στον νεοεκλεγέντα δήμαρχο Καρύστου για κατάθεση στην Περιφέρεια από τον Δεκέμβριο του 2010.
4. Δεν προωθείται η κατασκευή του Περιφερειακού των Νέων Στύρων μήκους 4 χιλιομέτρων (από ταβέρνα Μουριές μέχρι οικία Νίκου Τοτού και Ροιά) για την ανακούφιση του κυκλοφοριακού προβλήματος ενώ παραδώσαμε έτοιμες και εγκεκριμένες τις  αντίστοιχες μελέτες οδοποιϊας, περιβαλλοντικές κλπ.
5. Δεν έχει τεθεί ακόμα σε λειτουργία το νέο υπερσύγχρονο δίκτυο ύδρευσης που κατασκευάστηκε το 2009-2010 και αντικατέστησε το παλιό από αμιαντοσωλήνες σε Νέα Στύρα και Στύρα (μήκους 13 χιλιομέτρων) με αποτέλεσμα οι βλάβες της ύδρευσης να είναι καθημερινό φαινόμενο και η περιοχή να στερείται την ποιότητα του κύριου βασικού αγαθού που είναι το νερό.

Σήμερα, 20 μήνες μετά την δημιουργία του νέου Καλλικρατικού Δήμου Καρύστου και ακριβώς στη μέση της δημοτικής περιόδου (2011-2014) πώς αντιλαμβάνονται αλήθεια οι δημοτικοί σύμβουλοι την δημοτική αρχή και τον εαυτό τους μέσα σε αυτήν ως μοχλοί ανάπτυξης για τον τόπο; 
Είναι απλοί υποστηρικτές και χειροκροτητές ενός  δημάρχου στοχεύοντας προφανώς σε ενδεχόμενη επανεκλογή τους αδιαφορώντας για τα πραγματικά προβλήματα ή είναι δυναμικοί δημοτικοί σύμβουλοι που αναλαμβάνουν ευθύνες σε όλους τους τομείς επιλύοντας ή δρομολογώντας λύσεις για τα ουσιαστικά και μεγάλα προβλήματα και τελικά προσφέρουν θετική υπηρεσία στον τόπο;
Αναμασάνε την όποια διαφωνία τους στα δημοτικά συμβούλια που γίνονται στην ερημιά του Θεού στα Καλύβια ενώπιον 5-6 δημοτών ή παίρνουν θέση κάθετη και υπεύθυνη σε δημόσιο διάλογο;  
Η δραστηριότητα ή η αδράνειά τους κρίνεται. 
Με μερικά χωματουργικά "έργα" με απευθείας ανάθεση σε συγκεκριμένους χωματουργούς για τα οποία δαπανώνται αυθαίρετα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε καύσιμα και συντηρήσεις οχημάτων ετησίως, με την επισκευή του περίφημου αγάλματος του Μπούρου που κόστισε τον κούκο γι΄αηδόνι (3.000 ευρώ σε αλλοδαπούς), με την κατασπατάληση χρημάτων από ΑΠΕ σε διάφορα έργα και όχι στα δημοτικά διαμερίσματα που αναλογούν, με τη συγκάλυψη του δημοτικού χρέους που μόνο από οφειλές του 2011 ανέρχεται σε 1.500.000 ευρώ αναπτύσσεται και προβάλλεται ο τόπος; 
Οταν ο Δήμος δεν έχει εκτελέσει μέχρι σήμερα την εκ του νόμου υποχρεωτική Απογραφή και τον Ισολογισμό Εναρξης για την συνένωση των Δήμων που έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Μάρτιο του 2011 και ακόμα κωλλυσιεργεί κατάφωρα πώς θα βρεθούν λύσεις;
Οταν στις οφειλές των πρώην δήμων αναφέρονται π.χ. δάνεια που ποτέ δεν έχουν ληφθεί (δάνειο πλατείας Στύρων 69.000 ευρώ) ή ως απλήρωτες κανονικά καταβληθείσες οφειλές σε σχολικές επιτροπές το 2010 (π.χ. Λειτουργικές δαπάνες σχολείων Στύρων πληρωθέντα 21.497,22 Κωδικός 8113.01) τι είδους συντονισμός υπάρχει; 
Το όραμα και οι στόχοι απουσιάζουν και αυτό είναι πασιφανές. Τα πάντα αντιμετωπίζονται όταν προκύψουν, δηλαδή αποσπασματικά και χωρίς σχεδιασμό και γι΄αυτό χωρίς αποτέλεσμα. 
Η εγκατάσταση των ΑΠΕ, το ιδιοκτησιακό, τα σχεδιαζόμενα ιχθυοκαλλιεργητικά πάρκα (ΠΟΑΥ), τα ΣΧΟΟΑΠ, η δημοτική περιουσία εκ κληροδοτημάτων της Καρύστου που ουδείς γνωρίζει, οι αποζημιώσεις απαλλοτριώσεων της Επέκτασης Σχεδίου (υπερκειμένων) στην Κάρυστο, το Σχέδιο Πόλης Νέων Στύρων, το Σχέδιο Πόλης Αλμυροποτάμου, οι ζώνες προστασίας περιβάλλοντος, η ανάπτυξη οικισμών και πολλά άλλα δεν μπαίνουν ποτέ επί τάπητος, κι αν μπει κάποιο απ' αυτά με την πίεση των γεγονότων βγάζει το δημοτικό συμβούλιο ένα "ψήφισμα" και νομίζουν ότι έτσι λύνουν το πρόβλημα.  
Τελικά αποδείχτηκε ότι η προσπάθεια αποδόμησης κάθε καλού έργου που πραγματοποιήθηκε από προηγούμενες δημοτικές αρχές που ήταν ο πρωταρχικός στόχος της δημοτικής αρχής όχι  μόνο ήταν  μια λάθος επιλογή αλλά στην περίπτωση των μεγάλων προβλημάτων π.χ. Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο Νέων Στύρων κατέληξε ολέθρια και σε άλλα μικρότερα προβλήματα δημιουργεί φαύλους κύκλους. 
Οι δικαιολογίες του τύπου "οι άλλοι φταίνε" είναι αρεστές πλέον μόνο στους σε ένα στενό ολιγομελή κύκλο, στους "κολλητούς" που εξαρτούν άμεσα την πολιτική ή την οικονομική τους επιβίωση από συγκεκριμένα άτομα, ενώ πολλοί είναι εκείνοι πλέον σε όλες τις δημοτικές ενότητες που αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα.
Το μοντέλο διοίκησης μιας παλιάς κοινότητας δεν μπορεί σε καμμιά περίπτωση να στηρίξει και να αναπτύξει έναν μεγάλο Καλλικρατικό δήμο που αρχίζει από τον Αλμυροπόταμο και φτάνει στην Αμυγδαλιά στον Καφηρέα και οι δημοτικοί σύμβουλοι συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης πρέπει να δουν καθαρά πλέον την κατάσταση που έχουν να αντιμετωπίσουν.  



      

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2012

Μεγάλη η Χάρη Της !!!

Ετσι απλά σαν εξομολόγηση....

Στην εκκλησία πάω όποτε το νοιώθω. Ασχετα από τα πρέπει και τα "καθωσπρέπει" που δεν μπόρεσα ποτέ να αποδεχτώ και απορρίπτω. Αλλωστε ποτέ δεν κατάφερε κανείς να με πείσει να κάνω με όσα θεωρώ ιερά και όσια κάτι περισσότερο απ' αυτό που πιστεύω. 
Μια εσωτερική παρόρμηση από παιδί με κάνει να αναζητώ πότε πότε τη γαλήνη και τον εσωτερικό διάλογο που προσφέρει η πίστη μας σε κάποιο ξωκλήσι χωρίς κανέναν. 
Γενικά όταν εκκλησιάζομαι δεν αντιλαμβάνομαι πολλά πράγματα που μπορεί να συμβαίνουν γύρω μου γιατί είμαι εκεί από δική μου ψυχική ανάγκη και σπάνια παρατηρώ τι κάνουν οι άλλοι. 
Τέτοιες μέρες όμως όπως τον Δεκαπενταύγουστο πολύς κόσμος συγκεντρώνεται στις εκκλησίες και είναι φυσικό να χαιρετάς και να σε χαιρετούν πολλοί άνθρωποι. Ειδικά στην ιδιαίτερη πατρίδα μας πολλοί οι γνωστοί, αγκαλιές, φιλιά και γενικά ένα ευφρόσυνο κλίμα χαράς επικρατεί αυτές τις μέρες που διανθίζει τη θρησκευτική κατάνυξη με μια νότα γιορτής που έχουμε συνηθίσει από τα παιδικά μας χρόνια και όλοι αγαπάμε.
Το Δεκαπενταύγουστο γιορτάζει η εκκλησία της Παναγίτσας στην παραλία του Αλμυροποτάμου και την παραμονή γίνεται περιφορά της εικόνας στην παραλία που την ακολουθεί κάθε χρόνο πλήθος πιστών ντόπιων και παραθεριστών. Αγαπώ πολύ αυτή την βραδυνή εκδήλωση λατρείας στην Παναγία που είναι πάντα γεμάτη κόσμο εδώ στο χωριό μας. 
Χτες βράδυ ένας ακόμα κατανυκτικός Εσπερινός στην παραμονή της Γιορτής της Παναγίας έλαβε χώρα στην παραλία μας. Ενας θαυμάσια στολισμένος Επιτάφιος από τις γυναίκες του χωριού, το γνωστό τελετουργικό και εκατοντάδες κόσμου ακολούθησαν την περιφορά του Επιταφίου της Παναγίας σε όλη την παραλία. 
Ο ήλιος δύοντας έβαψε πορφυρά και μετά μαβιά τα νερά και η εικόνα μόνο από το χρωστήρα ενός ζωγράφου θα μπορούσε να αποθανατιστεί. Η πιο όμορφη ώρα του δειλινού στην πιο όμορφη ώρα ενός πανανθρώπινου μοιρολογιού για την Κοίμηση της Θεοτόκου μέσα στην καρδιά του ελληνικού καλοκαιριού.
Ψυχική ανάταση και αγαλλίαση για κάποιους, θρησκευτική κατάνυξη και ενδοσκόπηση για κάποιους άλλους. Μια υπέροχη εικόνα για όλους. 
Τέτοιες ώρες είναι αληθινή ευτυχία να μην έχεις κανένα αξίωμα και να μπορείς απλός άνθρωπος  μέσα στο πλήθος να απολαύσεις με την ψυχή, τα μάτια και τ' αυτιά όσα η πίστη και η φύση σου προσφέρουν απλόχερα. Τέτοιες ώρες συγχωρείς ακόμα και χωρίς να το θέλεις.......αν και η συγνώμη πρέπει να δίδεται, όχι μόνο να ζητείται, συνειδητά. 
Χτες βράδυ όμως μου συνέβη ένα περίεργο γεγονός που ακόμα ψάχνω να το κατατάξω σε ποιας μορφής συναίσθημα ανήκει. 
Οταν η Περιφορά της Εικόνας της Παναγίας ολοκληρώθηκε με την επιστροφή του Επιταφίου και στεκόμαστε στην σειρά μπροστά στην εκκλησία κι ενώ χαιρετιόμαστε με κάποιους φίλους βλέπω λίγο πιο πίσω μου μια κυρία "πιστή χριστιανή" που ήρθε για πρώτη φορά να τιμήσει την Παναγία ενώ άλλες χρονιές ούτε της είχε περάσει απ΄ το μυαλό να παρευρεθεί ποτέ εκεί. Μάλλον όμως κάποιοι την κάλεσαν να της δείξουν την ατραξιόν εκτός κι αν ήθελαν να δείξουν την ίδια ως ατραξιόν της βραδιάς. Κι εκείνη ερμήνευσε καλά το ρόλο της μέχρι.... ευλάβεια έδειξε.
Η εν λόγω κυρία κάποτε που μιλούσα με μεγάλη ζέση για τις υπεραιωνόβιες ελιές της Παναγίτσας εκάγχαζε ειρωνικά λέγοντας "η Σοφία ασχολείται με χελώνες και ελιές...." και συνέχιζε να παίζει ...τελίτσες με την κολλητή της. Να μην πω άλλα....δεν κάνει. 
Ξέρω ότι διαβάζει αυτό εδώ το ιστολόγιο και μάλλον θα καταλάβει και η ίδια και άλλοι πολλοί περί ποιάς πρόκειται.
Διερωτώμαι τι τους θέλουν τους μεγάλους σταυρούς μερικοί άνθρωποι; Δεν σκέφτονται ότι "πυρί κατακαύσονται πάντα" όπως λέει το ευαγγέλιο για τους διπρόσωπους; Δεν γνωρίζουν το "ουαί υμίν Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί"; 
Δεν συνειδητοποιούν ότι όταν συκοφαντούν και ψεύδονται ασύστολα, όταν υβρίζουν, όταν με φθόνο αγωνίζονται να σκάψουν το λάκκο άλλων ανθρώπων που δεν τους έφταιξαν, όταν επιδεικνύουν κακία και μίσος αναίτιο, δεν έχουν καμμιά σχέση με όσα ο Χριστιανισμός πρεσβεύει και συνεπώς δεν έχουν καμμιά δουλειά να "τρέχουν" πρώτοι πρώτοι και να σταυροκοπιούνται ; 
Ασφαλώς οι θρησκευτικές τελετές και εκδηλώσεις είναι μια ακόμα ευκαιρία για κάποιους τέτοιους ανθρώπους, παντελώς αδιάφορους για την ουσία της πίστης, να δείξουν  την κοινωνική τους θέση ή το αξίωμά τους και ακόμα και μέσα σε τέτοιες ώρες κατάνυξης και ενδοσκόπησης παραμένουν τα ίδια τέρατα που κάνουν τα πάντα προκειμένου να ικανοποιήσουν τον απύθμενο εγωισμό τους.
Για μένα η γυναίκα αυτή ήταν μια σκληρή παραφωνία στη χτεσινή κατανυκτική εκδήλωση πίστης. Mια αξιοθρήνητη ύπαρξη που χρόνια τώρα τρέφεται από τον ίδιο της το φθόνο....
Το χειρότερο όμως είναι ότι βλέποντάς την, αυτή την τόσο όμορφη ώρα, ένοιωσα για πρώτη φορά στη ζωή μου ..... ότι κάποια πράγματα δεν συγχωρούνται ποτέ !!! 
Λυπάμαι που αυτή τη γυναίκα δεν μπορώ να την συγχωρήσω ....
Και όσα δεν μπορείς να συγχωρείς πρέπει να τα εξομολογείσαι ........  
    

Κυριακή, 12 Αυγούστου 2012

"Τα είχαμε χύμα μας ήρθαν και τσουβαλάτα "

Για την παραίτηση του Γιάννη Νικολή από το Δημοτικό Συμβούλιο Καρύστου δεν έχω σχολιάσει τίποτα. Είπα να το κάνω αφού περάσουν λίγες μέρες και κατασταλάξει το πράγμα. 
Διάβασα όμως το σχόλιο της Προέδρου της Τοπικής Ενότητας Νέων Στύρων Μαρίας Φωτεινού στην Καρυστία Πρες με αφορμή την παραίτηση Νικολή από το Δημοτικό Συμβούλιο με κύριο θέμα "για ποια ηθική και αξιοπρέπεια μιλάει ο κ. Νικολής;" και μπήκα στον πειρασμό να ...αντισχολιάσω, όχι μόνο γιατί ο Γιάννης Νικολής διετέλεσε μέλος της παράταξής μου και Αντιδήμαρχος Στυρέων αλλά και γιατί δεν εννοώ πώς μερικοί άνθρωποι δικαιούνται να μιλάνε και άλλοι όχι.
Γιατί να μην το κάνω;
Οταν δεν μιλάς κανείς δεν μαθαίνει τίποτα και στο τέλος σε περνάνε και για μ.....άκα !!!

Η Μαρία Φωτεινού λοιπόν παρότι δεν ήταν Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Νέων Στύρων αλλά απλό μέλος αντιμετωπίστηκε από την Δημοτική Αρχή Στυρέων και εμένα προσωπικά για 4 ολόκληρα χρόνια 2007-2010 ως Τοπική Σύμβουλος με πλήρεις αρμοδιότητες και της ζητούσα πάντα προτάσεις για το Τεχνικό Πρόγραμμα του Δήμου που συμπεριλαμβάνονταν όλες χωρίς περικοπές κάθε χρόνο.  
Η Μαρία Φωτεινού ορίστηκε με δική μου εισήγηση για 4 χρόνια μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης Στυρέων (Δ.Ε.Υ.Α.Σ) και συμμετείχε ομόφωνα σε όλες τις αποφάσεις. Συνεργάστηκε αρμονικά και με τον Γιάννη Νικολή που ήταν επίσης μέλος Δ.Σ. της ΔΕΥΑΣ.
Η Μαρία Φωτεινού ορίστηκε με δική μου εισήγηση για 4 χρόνια μέλος της Επιτροπής Πολιτισμού και Τουρισμού του Δήμου Στυρέων και δεν θυμάμαι αν ποτέ βοήθησε σε κάτι τον υπεύθυνο πολιτιστικών θεμάτων κ. Στράτη Μεντάκη στο Πανευβοϊκό Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών που διοργανώναμε κάθε χρόνο στα Νέα Στύρα ή σε οποιαδήποτε άλλη εκδήλωση γινόταν στην περιοχή της.
Η πόρτα του γραφείου μου ήταν πάντα διάπλατα ανοιχτή για την Μαρία Φωτεινού και οποιαδήποτε εισήγηση έκανε για το δημοτικό διαμέρισμα Νέων Στύρων γινόταν ΑΜΕΣΩΣ αποδεκτή. 
Η Μαρία Φωτεινού υποστηρίχθηκε από όλους μας να εκλεγεί στο Συμβούλιο Εθελοντών Δασοπυροσβεστών Στύρων του οποίου είμαστε όλοι μέλη και με δική της υπογραφή ως Γενικής Γραμματέως και του Θανάση Ελευθερίου ως Προέδρου μου απονεμήθηκαν "Θερμές Ευχαριστίες"  για την προσφορά μου στο Σύλλογο Εθελοντών Δασοπυροσβεστών Στύρων.
Την τίμησα και την σεβάστηκα για όσα η ίδια μπορούσε και ήθελε να προσφέρει σ' αυτό τον τόπο.
Σήμερα η Μαρία Φωτεινού προφανώς όλα τα προηγούμενα χρόνια θέλει να τα λησμονεί. 

Ας μη λησμονήσει όμως κυρίως να ζητήσει ευθύνες από αυτούς που έχασαν το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο των Νέων Στύρων στο Συμβούλιο Επικρατείας και δεν εκπροσώπησαν τον Δήμο Καρύστου στις 16 Φεβρουαρίου 2011. 

Η δική της ευθύνη και αρμοδιότητα είναι να προασπίζει τα συμφέροντα των Νέων Στύρων όπου έχει εκλεγεί Πρόεδρος της Τοπικής Ενότητας.

Από το Σύλλογο Εθελοντών Δασοπυροσβεστών Στύρων
με υπογραφή Μαρίας Φωτεινού (κάτω δεξιά) !!! 

Δικαίωμα της Μαρίας Φωτεινού να χειρίζεται τη μνήμη της όπως θέλει. Αλλά και δικαίωμα όλων των άλλων να μην ακυρώνουν τη δική τους μνήμη.