Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Αγάπη σε ευθεία γραμμή

1936 Κάρυστος
Σταυρούλα και Δημήτριος Βραχνός - η γιαγιά και ο παππούς μου
 με τις κόρες τους Βασιλική και Σοφία.
Η μικρή με τον απίστευτο φιόγκο .....η μαμά μου !!!  
1953 Αθήνα
Βασιλική Βραχνού & Γεώργιος Μούτσος, οι γονείς μου
Η φωτογραφία του αρραβώνα τους.
Μια αγάπη που κράτησε μια ζωή !!!
 1981 Παρίσι
Σόφη Μούτσου (νυν Σοφία)
2007 Αθήνα
Γιώργος Νικ. Παπαδάκης, ο γιός μου.
Η αλήθεια και η ουσία της ζωής !!!

Η ιδέα να μπουν αυτές οι φωτογραφίες στο ιστολόγιο "Σε ευθεία γραμμή" ήταν ξαφνική και γιορτινή, μέσα στο κλίμα των ημερών. Είναι τόσο όμορφο να βλέπεις τη διαδοχή των γενεών μέσα στην οικογένεια !!! 


Πέμπτη, 27 Δεκεμβρίου 2012

Το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν έφτασε στον πρώην δήμο Στυρέων

Σ' ούλον τον κόσμο ξαστεριά, σ' ούλο τον κόσμο ήλιος 
τα βουλιασμένα Στούρα πολύ 'ναι βουρκωμένα,
που κίνησε ο Μπεηζαδές στην Εγριπο να πάγει
μα πήγε κι αποκλείστηκε στα Στούρα, κει στο μύλο....

Το δημοτικό τραγούδι μιλάει για τον ηρωϊκό θάνατο του Ηλία Μαυρομιχάλη στον Κοκκινόμυλο των Στύρων το 1822 αλλά εμένα μου ήρθε ο στίχος στο μυαλό όταν διάβασα την πετυχημένη παρέμβαση του Λευτέρη Ραβιόλου για την παντελή απουσία χριστουγεννιάτικου στολισμού στον πρώην Δήμο Στυρέων.
Η παρέμβαση λοιπόν του κ. Ραβιόλου λέει :

"ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΔΕΝ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΟ ΣΤΥΡΕΩΝ"
Εντύπωση προκαλεί η εικόνα στον πρώην Δήμο Στυρέων αφού ο στολισμός για την περίοδο των Χριστουγέννων είναι σχεδόν ανύπαρκτος, δικαιολογημένη είναι και η αγανάκτηση των δημοτών οι οποίοι κατανοούν ότι η περίοδος που διανύουμε δεν επιτρέπει σπατάλες αλλά εύλογα αναρωτούνται γιατί δεν χρησιμοποιήθηκαν τα στολίδια από τα προηγούμενα χρόνια.
Ο στολισμός της περιοχής, που θα μπορούσε να γίνει χωρίς επιπλέον έξοδα, θα ενίσχυε το εορταστικό κλίμα των ημερών τόσο στον εμπορικό κόσμο της περιοχής ό οποίος έχει ανάγκη από τόνωση όσο και στους επισκέπτες, οι οποίοι αυξάνονται τη συγκεκριμένη περίοδο αλλά και στους δημότες η ψυχολογία των οποίων απαιτεί ενίσχυση και δείγματα στήριξης από τη Δημοτική αρχή.
Αν και δεν είναι αντιληπτό για ποιόν λόγο ο πρώην Δήμος Στυρέων θα διανύσει την περίοδο των Χριστουγέννων χωρίς στολισμό , ευχόμαστε ολόψυχα το πνεύμα των Χριστουγέννων να στολίσει τα σπιτικά όλων με αγάπη , ζεστασιά και αισιοδοξία!! "
Με όσους δημότες επικοινώνησα κι εγώ αυτές τις μέρες των εορτών όλοι αυτό είχαν να επισημάνουν "Στο Δήμο Στυρέων δεν έγινε κανένας στολισμός".
Μερικές απλές ερωτήσεις προκύπτουν αβίαστα ;
  1. Αν ήταν απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου να μη γίνει στολισμός σε καμμιά Δημοτική Ενότητα τότε γιατί σε άλλες έγινε και όχι στη Δ.Ε. Στυρέων;  Αρα δεν έχουμε τέτοια περίπτωση!
  2. Τι έγιναν τα δύο τεράστια ηλεκτρικά χριστουγεννιάτικα δέντρα που είχαμε προμηθευτεί επί δημαρχίας μου, ένα για το λιμάνι των Νέων Στύρων και ένα λίγο μικρότερο για την πλατεία των Στύρων; Δεν θα έπρεπε να τοποθετηθούν στοιχειωδώς τουλάχιστον τα δύο αυτά δέντρα; Δεν είναι μικροπράγματα που μπορεί να "χαθούν" και υποτίθεται ότι φυλάσσονται με ευθύνη κάποιων.
  3. Τι έγιναν τα δεκάδες νέα χριστουγεννιάτικα επιστήλια φωτιστικά που προμηθευτήκαμε επί δημαρχίας μου; 
Δυστυχώς κάποιοι "αρμόδιοι" εννοούν να τα παραβλέπουν αυτά και να λειτουργούν σαν άβουλοι και απαθείς χειροκροτητές μιας τακτικής που οδηγεί τον τόπο στην συνεχή υποβάθμιση. 
Οσοι το κάνουν.... ας χαίρονται την ανικανότητα και την αδράνειά τους, ας μη χαλάνε τη ζαχαρένια τους..... και.... ας κλείνουν αδιάφορα τ' αυτιά τους στην γενική ενόχληση και δυσαρέσκεια......!!! 

Τετάρτη, 26 Δεκεμβρίου 2012

Μαγικά Χριστούγεννα στο σπίτι μας


Ηρθαν και πέρασαν τα Χριστούγεννα του 2012 αφήνοντας στην ψυχή μας τη μαγική πάχνη της οικογενειακής θαλπωρής που όμοιά της δεν βρίσκεις όσο και να ψάξεις στ' αξιώματα, στις δόξες και σ' όλα εκείνα που όρισε ο άνθρωπος για να νοιώθει αφέντης του κόσμου...
Οικογένεια....
Τα γαλάζια μάτια του γιού μου, το φιλί και το καθαρό πουκάμισο της γιορτής, το ζεστό χαμόγελο του Γιώργου μου και τα πρώτα Χρόνια Πολλά της ημέρας από το διπλανό μαξιλάρι....
Χριστούγεννα στο σπίτι μας......
Η σκάλα που ανεβοκατεβαίνουν παιδιά, ανήψια, ξαδέλφια, φίλοι, η αδελφή της μάνας μου από απόμεινε μοναδική από τις τρεις αδελφές και κάθε χρόνο λέω "ήρθε και φέτος"...
Το μεγάλο δέντρο, κουτιά με χρυσόχαρτα, φαγητά της καρδιάς απ' τα παλιά, τραγούδια αγαπημένα και γέλια.....
Ο Γιώργος και η Βάσω που πάντα θα είναι εδώ από ψηλά .. οι γονείς μου...
Πάντα η χαρά πάει χέρι χέρι με τη θλίψη, αυτά που έχουμε μ'αυτά που χάσαμε, πάντα μαζί.
Η μαγική βαθειά νύχτα της παραμονής, δίπλα στο τζάκι, με τον Παπαδιαμάντη μου....Στο Χριστό στο Κάστρο, ο Αμερικάνος, Ερωτας στα Χιόνια...
Οι παλιοί ανεκτίμητοι φίλοι που σου εύχονται και οι μνήμες που σε δένουν μαζί τους..
Οι πολύτιμοι καινούργιοι φίλοι που ήρθαν και τους αποζητάς σαν να τους ξέρεις χρόνια....
Τα πολύχρωμα φώτα στα μπαλκόνια...
Η σιωπή γεμάτη ήχους και εικόνες όταν φεύγουν όλοι.....
Το παλιό ρολόι σημαίνει ώρες αγάπης....
Οι δικές μου ώρες της σκέψης και της περισυλλογής....
Αύριο θα 'ναι μια καινούργια μέρα....
Πόσο λίγο, αλήθεια, συνειδητοποιούμε οι άνθρωποι την ευτυχία μας !!!

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

Χρόνια πολλά - Να τα πούμε;

Με Κάλαντα των Στύρων και των Καψάλων
με μικρές παραλλαγές και στα άλλα χωριά του πρώην δήμου Στυρέων

Ο περίφημος πίνακας του Λύτρα "Κάλαντα" 1837
Στα μέρη μας τούτες τις άγιες μέρες πριν έρθει η παγκοσμιοποίηση να χαλάσει ότι όμορφο μας παρέδωσε η λαϊκή ψυχή τα παιδιά έβγαιναν συντροφιές συντροφιές, χτυπούσαν τις πόρτες των γειτόνων σ' όλο το χωριό και με αυτοσχέδια μουσικά όργανα έψαλλαν τα τοπικά κάλαντα.
Οι νοικοκυραίοι τα καλοδέχονταν και τα φίλευαν εκτός από νομίσματα, όσοι είχαν βέβαια, και καλούδια του σπιτιού πορτοκάλια, καρύδια, σύκα ξερά, αμύγδαλα, γλυκά των ημερών.
Το χωριό γέμιζε παιδικές χαρούμενες φωνές και οι μυρωδιές από τα παραδοσιακά γλυκίσματα και  φαγητά που ετοίμαζαν οι νοικοκυρές ξεχύνονταν παντού δίνοντας το μοναδικό χρώμα των Χριστουγέννων στη νότια Καρυστία.
Τα όμορφα τοπικά μας κάλαντα που έχουν σχεδόν ξεχαστεί σήμερα είναι :

Χριστούγεννα πρωτούγεννα πρώτη γιορτή του Χρόνου
για βγείτε, δείτε, μάθετε που ο Χριστός γεννιέται
γεννιέται κι’ αναθρέφεται με μέλι και με γάλα
το μέλι τρων οι άρχοντες το γάλα οι αφεντάδες
και το μελισσοχόρταρο το τρώνε οι κυράδες.
Ανοίχτε τα σεντούκια σας τα κατακλειδωμένα
και δώστε μας τον κόπο μας απ’ το χρυσό πουγγί σας.
Αν είστε από τους πλούσιους φλουριά μη τα λυπάστε,
αν είστε από τους δεύτερους τάλλαρα και δραχμίτσες
κι’ αν είστε απ’ τους πεντάφτωχους ένα ζευγάρι κότες 
Και σας καληνυχτίζουμε πέστε να κοιμηθείτε
ολίγον ύπνον πάρετε και ευθύς να σηκωθείτε
στην εκκλησιά να τρέξετε μ’ όλη την προθυμία
και του Χριστού ν’ ακούσετε την Θεία λειτουργία.
Και του Χρόνου και εις έτη πολλά. 

Όταν τα παιδιά που έλεγαν τα κάλαντα δεν έμεναν ευχαριστημένα από το νοικοκύρη, ή όταν δεν τους άνοιγαν την πόρτα, τα λόγια ήταν σκωπτικά: 
Αφέντη μου, στην κάπα σου χίλιες χιλιάδες μέρες,
άλλες γεννούν, άλλες κλωσούν, άλλες αυγά μαζώνουν...
κι άλλα διάφορα σκωπτικά ανάλογα με τη φαντασία των παιδιών και τα "κουσούρια" του σπιτιού....



                  


Καλά Χριστούγεννα με υγεία και χαρά 
όση περισσότερη μπορούμε να δώσουμε
και να πάρουμε τούτες τις μέρες !!! 

ΣΗΜ. Τα παραδοσιακά μας κάλαντα έχουν καταγράψει και έχουν διασώσει στα έργα τους οι Χρήστος Μητροπέτρος (1990) και Ευάγγελος Γλυκός (2000). 

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Σοφία & Αριστέα : Χριστουγεννιάτικες προμήθειες στην Εύβοια


Οπως είχαμε προαναγγείλει με δημόσιες ανακοινώσεις και τυμπανοκρουσίες προς πάντα ενδιαφερόμενο και στις ΓΕΥΣΕΙΣ της ΕΥΒΟΙΑΣ το γνωστό δίδυμο Σοφία & Αριστέα κατεβήκαμε στην πατρίδα για τις χριστουγεννιάτικες προμήθειες διότι ως γνωστόν μόνο τα τοπικά προϊόντα της Εύβοιας εμπιστευόμεθα !!!
Μέχρι και φωτογραφίες είχαμε κολλήσει στο facebook η αφεντομουτσουνάρα μου και η γνωστή πανεπιστημιακός Αριστέα ότι θα μεταβούμε προς ΩΝΙΑ, εξ ού και ψώνια για όσους δεν θυμούνται τη λέξη και προς ανταλλαγή εορτασίμων ευχών με φίλους και συγγενείς.
Και αφού πήραμε τις ευχές των κολλητών μας από τις ΓΕΥΣΕΙΣ της ΕΥΒΟΙΑΣ και διαφόρων άλλων καλών φίλων από το facebook (που ποτέ δεν καταλαβαίνουν οι άνθρωποι γιατί εμείς ανακοινώνουμε πότε ξεκινάμε και πότε φτάνουμε αλλά πάντα μας καλοεύχονται γιατί είναι ευγενικοί άνθρωποι), τέλος πάντων αφού πήραμε τις ευχές τους για καλό δρόμο και το φλυτζάνι με τον καφέ στο χέρι να το πίνουμε στο δρόμο ξεκινήσαμε, δηλαδή εγώ ξεκίνησα από το Ψυχικό, ανέβηκα στα Τουρκοβούνια και παρέλαβα την Αριστέα από το Γαλάτσι μαζί με μία τεράστια γλάστρα με κίτρινη ορχιδέα και άλλη μία ανθοδέσμη πάλι με κίτρινες ορχιδέες.
Αν και δεν καταλάβαινα το λόγο γιατί έπρεπε να συναποκομίσουμε τις γλαστροορχιδέες δεν μίλησα διότι Αριστέα είναι αυτή και δεν σηκώνει πολλά πολλά. Είπα όμως μέσα μου ότι σάμπως δεν είναι καλά τούτη να τρέχουμε στον Αλμυροπόταμο με τις ορχιδέες να γελάει ο κόσμος.
Πίνοντας τον καφέ μας μέσα στο αυτοκίνητο, όπου το μισό τον έπινε το παντελόνι μου καθώς τρανταζόμαστε από τα γέλια, καθώς λέγαμε για "ετσά τη Σοφιά που παρασταίνει τη πρωτευουσάνα τσε τη σοϊλού από τα Ψυχικά" και τα άλλα μαργαριτάρια του δίδυμου Μούντριχα - Δεληπέτρου και εν γένει είχαμε γίνει σα μη μπω καφεπίνοντας και χαχανίζοντας κι άμα φτάναμε στα διόδια ψαχνόμαστε μανιωδώς σαν καθυστερημένες για ψιλά και σταυροκοπιόντουσαν οι υπάλληλοι, τέλος πάντων καμμιά φορά ρήμαξε και φτάσαμε στη Χαλκίδα όπου είχαμε διάφορες δουλειές σοβαρές που δε σας τις λέμε.
Αμα τελειώσαμε τραβήξαμε γραμμή για το Εργατικό Κέντρο Χαλκίδας που ήτανε το Χαριστικό και Ανταλλακτικό Παζάρι και η κ. Σταυρούλα Γιοβανάκη που κάνει καταπληκτική δουλειά μαζί με τις άλλες κυρίες για τόσους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Φιλιά και αγκαλιές με την κ. Σταυρούλα τη φίλη μας που μας σύστησε και στις άλλες εξαιρετικές κυρίες και πολύ χαρήκαμε που τις είδαμε και τις γνωρίσαμε κι άμα υπάρχουνε τέτοιοι άνθρωποι ο κόσμος γίνεται καλύτερος. Κάτι πακετάκια με κορδελίτσες που είχαμε φτιάξει με την Αριστέα τα αφήσαμε και φύγαμε χωρίς πολλά λόγια διότι άμα κάνεις τέτοια πράματα δεν κάνει να λες πολλά και μακάρι να δώσουν χαρά εκεί που πάνε.......
Η Αριστέα ήθελε καφέ και τον κέρναγε κιόλας κι εγώ άλλο που δεν ήθελα. Στο ξενοδοχείο Παλίρροια παρακαλώ οι μούρες μας για εσπρεσσάκι, καπουτσινάκι και σαντουιτσάκι με τέλειο σέρβις και εξαιρετική ευγένεια και με νερό φιλτραρισμένο που σερβίρει το ξενοδοχείο σε ωραιότατο μπουκάλι και πολύ καλά κάνει που φροντίζει έτσι τους πελάτες του.
Το υπέροχο χριστουγεννιάτικο δέντρο του ξενοδοχείου Παλίρροια στη Χαλκίδα
που ο διευθυντής του κ. Βασίλης Μπασινάς μας επέτρεψε να φωτογραφήσουμε  για τις ΓΕΥΣΕΙΣ

Πήραμε καμμιά φορά το δρόμο προς τα κάτω αν και καθόλου δεν θέλαμε ν' αφήσουμε τη Χαλκίδα και τον Εύριπο που όσες φορές και να τον δεις μαγεύεσαι και δεν θέλεις να φύγεις.
Τρελλή κίνηση στο Βασιλικό και βροχή με το τουλούμι να χάνεται ο κόσμος. Δώσαμε και πήραμε να ξεκολλήσουμε και λέγε λέγε πάλι για τα γνωστά και μη εξαιρετέα "πολιτικο-γευστικά" φτάσαμε στο Αλιβέρι και πήγαμε να δούμε φίλους που μας περίμεναν.
Σκούντα βρόντα τραβούσα την Αριστέα να φύγουμε διότι ο κολλήγας στον Αλμυροπόταμο θα είχε βγάλει αφρούς που περίμενε να πάμε να παραλάβουμε το δόλιο αρνί που έχει κανονιστεί ως ενοίκιο για το χωράφι στο πέρα βουνό, να ξεμπερδεύει κι αυτός.
Ευτυχώς η βροχή λιγόστεψε και φτάσαμε αισίως στα σπίτια μας στον Αλμυροπόταμο όπου η Αριστέα μετέβη στο κοιμητήριο να στολίσει τον άνδρα της και τους γονείς μου με τις υπέροχες ορχιδέες της και τότε κατάλαβα γιατί τις κουβάλαγε τόσο δρόμο και τι σκοπό είχε. Εγώ δεν πήγα μαζί της διότι ως αντισυμβατικό άτομο που είμαι κάνω τα πάντα με το δικό μου τρόπο, my way που λέει κι ο Σινάτρα.
Αφού φωτογράφησα για πολλοστή φορά τα χειμωνιάτικα αρωματικά τριαντάφυλλά μου που μέσα στο δεκέμβρη είναι μια οπτασία, έπεσα με τα μούτρα στη βιβλιοθήκη μου, την οποία ιδιαιτέρως καμαρώνω και  βρήκα τα  εξαιρετικά βιβλία που ήθελα για τις ΓΕΥΣΕΙΣ και τη ΣΤΥΡΕΩΝ ΓΗ. Πολύ χάρηκα διότι πάντα ξέρω τι βιβλία έχω αλλά πάντα το πρόβλημα είναι αν βρίσκονται στην Αθήνα ή το χωριό και με τόσα βιβλία λέω ότι καμμιά μέρα δεν θα χωράμε πλέον στο σπίτι, ούτε δω ούτε κει και θα γελάει κάθε πικραμένος αλλά συνεχίζω να εμπλουτίζω τις βιβλιοθήκες μου με μανία....
Μια βόλτα στα Νέα Στύρα, στα Μεσοχώρια και πάλι πίσω στην παραλία Αλμυροποτάμου για να δούμε φίλους και να κάνουμε τις προμήθειές μας. Οταν βλέπεις αγαπημένους ανθρώπους ποτέ δεν φτάνει η ώρα να πεις όσα θέλεις. Εεεε κι άμα έχεις κάνει και δήμαρχος στον τόπο όσο νάναι πάντα σου γυρίζουν την κουβέντα στο "τι γίνεται...πώς γίνεται", σου λένε -θέλεις δεν θέλεις- και ότι στραβό βλέπουν...οπότε μαθαίνεις και όλα τα νέα, όσα δεν σου τα έχουν τηλεφωνήσει. Βλέπεις και τα νέα έργα μπετόν,λίγο εδώ λίγο εκεί, βλέπεις και τα ρουσφετορουσφέτια που αποκαλούνται έργα και χαμογελάς ....
Οπως απεδείχθη τελικά ο κολλήγας μου είχε παραδώσει το αρνί σε έμπιστα χέρια, στον φίλο μου τον Κώστα και τη Σοφία, και πήγε ν'αρμέξει με την ησυχία του διότι ο άνθρωπος έχει ένα πρόγραμμα στη ζωή του και δεν είναι ρεμπεσκές να γυρνοβολάει δεξιά κι αριστερά και σιγά μην περίμενε πότε θα ευδοκήσουμε εμείς να τελειώνουμε τις χαιρετούρες και να πάμε σπίτι του να πάρουμε τ'αρνί μας. 
Κάτι με τους ντενεκέδες το λάδι που έπρεπε να πάρουμε η καθεμιά από τα χωράφια της, κάτι με τα πεντανόστιμα λουκάνικα του κ. Τάκη Πάλλη από τα Μεσοχώρια και τα λεμονοπορτόκαλα από το περιβόλι μου, κάτι με το σπιτικό χοιρινό του κ. Κώστα από τον Αλμυροπόταμο, κάτι ψωμιά, αυγά, κρασιά, τσίπουρα, ρίγανες, θρούμπια, ζαρζαβατικά και τα πεσκέσια μαζί με μελομακάρονα, κουραμπιέδες και διάφορα άλλα ήρθε και φρακάρισε το αυτοκίνητο που είχαμε ρίξει και τα καθίσματα και πάλι ίσα που χώραγε η Αριστέα δίπλα.

το νοστιμότατο λουκάνικο του φίλου μου Τάκη Πάλλη 
Ευτυχώς δηλαδή που δεν είχαμε και το τυρί του κολλήγα αφού το είχαμε πάρει την άλλη φορά και έτσι δεν θα είχαμε πάλι να πετάγονται τα καπάκια και να σταματάμε στην Εθνική να βουλώσουμε τους ντενεκέδες και να γελάμε  σαν τις παλαβές, νύχτα η ώρα, και να κοροϊδεύει αυτό το τέρας ο Μούντριχας με τα καπάκια τα δικά μας και να μας κάνει επιπλέον ρεζίλι σε όλη την παρέα των Γεύσεων ότι δεν ξέρουμε τάχα μου να κλείσουμε δυο μαυροντενεκέδες με τυρί.
Πήραμε καμμιά φορά το δρόμο της επιστροφής πάλι μέσω Χαλκίδας γιατί αυτό είναι το αγαπημένο μας δρομολόγιο για ν'απολαμβάνουμε την Εύβοια όσο περισσότερο γίνεται και η βροχή, αγαπημένη συντρόφισσα, καθόλου δεν μας τρόμαζε.....
Ντράγκα ντρούγκα τα διάφορα μέσα στο αμάξι και η Αριστέα έβγαζε φιρμάνι κάθε τόσο "αυτό δεν το έβαλες καλά, εκείνο έπρεπε να το βάλεις πιο πίσω" και γενικώς όλο είχε κάτι να πει για τη χωροταξική κατανομή του αυτοκινούμενο τρελλοκομείου μας εκεί μέσα που όμως θα γίνει ένα υπέροχο χριστουγεννιάτικο τραπέζι για την απόλαυση ματιών και γεύσης .....
Με ωραία μουσική, τα κινητά να χτυπάνε κάθε τόσο καθότι ο σύζυγός μου - που ως γνωστόν με πήρε από αγάπη - και οι κόρες της Αριστέας ανησυχούσαν πότε θα φτάσουμε αλλά και τα ατέλειωτα πειράγματα και αποσπάσματα από τους μνημειώδεις διαλόγους Μάκη Δεληπέτρου - Σταμάτη Μούντριχα σε στυλ "Ετσά η Σοφιά που δεν καταδέχεται η μούρη της να πάει στο μπακάλη και στέλνει την περέτρα στο Βασιλόπουλο" πέρασε η ώρα και αράξαμε στη Χαλκίδα για το καθιερωμένο σουβλάκι στον Εύριπο πάνω στα νερά που δε σταματάνε το τρελλοτάξιδό τους στους αιώνες των αιώνων.
Αμα δεν το φάμε αυτό το σουβλάκι στην επιστροφή με την Αριστέα δεν μας πάει καλά η μέρα ούτε η νύχτα και μόλις φτάσαμε πέσαμε πάνω σε διάφορους γνωστούς με αγκαλιές και φιλιά και κοντέψαμε να ξημερωθούμε γιατί πάλι πλακώσαμε τις γνωστές συζητήσεις και πώς και τι και τελειωμό δεν είχαμε.


Αειντε να φτάσεις μέχρι το σπίτι κι άειντε να ξεφορτώσεις, ευτυχώς που ο σύζυγός μου είναι παλλικαράτσι που λέει κι ο Δεληπέτρος, και τα ξεφόρτωσε μια χαρά γιατί εγώ είχα να πάω την Αριστέα σπίτι της με όλα τα συμπράγκαλά της νύχτα η ώρα να τρέχουμε σαν τα λιουγκάτια που λένε στο χωριό μου τους καλλικάντζαρους...
Εδωσε ο Θεός να πέσουμε στα κρεββάτια μας με δοντάκια πυτζαμάκια και τα λοιπά έτοιμα επιτέλους και ήρθε η ώρα ν' ανοίξω το λάπτοπ, που ως γνωστόν το παίρνω αγκαλιά και να διαπιστώσω μετά μεγάλης ευτυχίας ότι τα αγαπημένα μου φιλαράκια στις ΓΕΥΣΕΙΣ είχανε περάσει μια χαρά και όσο νάναι είχανε ανησυχήσει και λιγάκι για το τι γίναμε..... 
Ιδού ένα υπέροχο δείγμα διαλόγου μεταξύ των γνωστών πειραχτηριών της Ομάδας την Τετάρτη το βράδυ :
Μάκης ΔεληπέτροςΣτέλουνε οι χωριανοί οι καρυστινοί λοκάνικα να κάνουμε πανηζύρι τσε έρχονται του πειρασμού οι Στουραίτες τσε ο Μούντριχας τσε τα βάνουνε κάτου τσε δεν φτάνει τίβοτα μέσα, αμού σκασμένοι θα πάτε με τόσα ξύγκια τσε λίγδες που καταπίνετε, άμα δεν ήμανε σεβαστικός θα τα ακούγατε αλλά έχετε χάρη που πάω να βάλω τον δράκο για ύπνο τσε τα λέμε ένα σεράτσι μετά...
Σταμάτης Μούντριχας σε απάντησηΠετάχτης τσαι ποδώ ρε βουρδούλακα; Που να σε προλάβου που τρουπώνεις σαν τις αλεπές. Τι σου κάμανε ρε οι Στουραϊτες που όντες φυσάει στον τόπο σου βρίσκεις το καρέκλι σου στην Άντρο; Τσαι κάνεις τις κοπέλες τσαι παρατρέχουνε στο μέρος με τις μουρλάδες σου τσαι ντρέπουντες τσαι βάζουνε παπάτσι και περισπωμένη να κρυφτούνε.

Κι από κάτω να ξεκαρδίζονται στα σχόλια η Μάρω Κουκουτσέα Μπουσσίου από το Μαρμάρι και η Σοφία η Κόλλια από την Κάρυστο και η Μαρία η Ρούπα από τους Ραπταίους και η Γιώτα Κώστας η Αλούκαινα από τα Στύρα και η Παμφίλη Ιωάννου και η Σοφία Εφη Λούκα από το Αλιβέρι και η Ελευθερία Γλυκού από την Κύμη, η Sofi Karayiannis από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, η Maria Podiki, ο George Sideris από το  Οχάιο κι άλλοι τόσοι άλλοι φίλοι και φίλες από την Ιστιαία, τη Λίμνη, την Αρτάκη.......κι όλη η Εύβοια να γίνεται μια μεγάλη απίθανη παρέα ανθρώπων που συνδέονται με πηγαίο χιούμορ και καλή διάθεση !!!

Τέλος και ΤΩ ΘΕΩ ΔΟΞΑ που γράφανε και στα παλιά μυθιστορήματα 
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ σε όλο τον κόσμο !!!
και

ο Θεός νάχει καλά τους φίλους μας γιατί είναι πολύτιμοι!






  

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Ax κουνελάκι ...κουνελάκι


"Αχ κουνελάκι κουνελάκι
ξύλο που θα το φας
μέσα στο ξένο περιβολάκι
τρύπες γιατί τρυπάς ....."
παιδικό τραγουδάκι


Αχ ...δεν ήξερες απ' αυτά εσύ ....Μήτσο μου....
δεν ρώταγες κιόλας....
γιατί όλα τάξερες ......
Ας πρόσεχες !!!!!!!!!!!!!!!!  

Αντε....καλά Χριστούγεννα !


Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Γλυκόπικρα !!!

Η αγαπημένη μου φιλενάδα με ρώτησε με το γνωστό χαριτωμένο και πανέξυπνο στυλάκι της: " Τόσο  λαμπερό και γιορταστικό που έκανες το Ιστολόγιο χριστουγεννιάτικα πώς μπορείς και λες μερικά... φαρμακερά...;" 
Πολύ λογικό το βρήκα. 
Η αλήθεια είναι ότι λατρεύω το κλίμα των γιορτών, τα λαμπερά φωτάκια, όλο αυτό το παραμυθένιο που μας βγάζουν τα Χριστούγεννα...και θα ήθελα να ζωγραφίζω μόνο και να κολλάω αστεράκια ρίχνοντας τόνους χρυσόσκονη σε ότι μαύρο υπάρχει στον κόσμο.....
Αλλά η πραγματικότητα δεν αλλάζει....
Τα κακά παραμένουν κακά....
Οι λύκοι παραμένουν λύκοι....
Τα κοράκια παραμένουν κοράκια....
Κι η δική μου ψυχή έχει σηκώσει τη σημαία της.....





Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Πολύ διακριτικές οι συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου...

Οι συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου Καρύστου είναι ίσως οι πλέον "διακριτικές" στην Τοπική Αυτοδιοίκηση...αφού συνήθως δεν παρευρίσκονται δημότες !!
Δεν ξέρω αν αναρτώνται πουθενά αλλού -πλην της ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ και ίσως στο ιστολόγιο του Δήμου οι προσκλήσεις του Δημοτικού Συμβουλίου αλλά μάλλον όχι, γιατί και όσους ρώτησα είχαν την ίδια απορία με μένα.....
Δεν θα έπρεπε να προσκαλούνται οι φορείς της περιοχής κάθε φορά;
Δεν θα έπρεπε να στέλνεται η πρόσκληση με τα θέματα στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης ευρείας κυκλοφορίας όπως κάνουν όλοι οι δήμοι της Εύβοιας;
Δεν θα έπρεπε ο Πρόεδρος να μεριμνά ανελλιπώς για την δημοσιοποίηση των συνεδριάσεων διότι τι είδους δημοκρατία είναι αυτή χωρίς τον Δήμο, δηλαδή τον λαό της περιοχής ; Πού να μάθει ο κόσμος  περί των συνεδριάσεων;
Πέραν δηλαδή του ότι οι συνεδριάσεις γίνονται εκτός έδρας του δήμου στα Καλύβια -που παρατράβηξε το θέμα και αν δεν το κατάλαβαν ας το καταλάβουν πλέον- δεν τις μαθαίνει και ο κόσμος όπως θα έπρεπε...
Εμείς κολλάγαμε τις προσκλήσεις ακόμα και στα καφενεία των χωριών και στα γραφεία των Κοινοτήτων....Οποιος θέλει ας το διαψεύσει !!!
Τέλος, και πολύ σημαντικό, δεν θα έπρεπε -επιτέλους- να έρχονται τα απομαγνητοφωνημένα και βιβλιοδετημένα Πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου τακτικά στις συνεδριάσεις ώστε να παίρνουν όλοι οι σύμβουλοι ; Εμείς έτσι κάναμε τουλάχιστον ανά δίμηνο.....
Τόση "διακριτικότης" πια;
Τόση σιωπή;
Είναι πλέον θέμα !!!
Ετσι είναι. Στη δημοκρατία δεν μπορείς όπου γουστάρεις να βαράς καμπάνες, τροκάνια και κουδούνια και όπου γουστάρεις να βαράς σιωπητήριο ......



Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Ασχετοι και ανίδεοι αιρετοί εναντίον μηχανικών;

Είναι στα καλά τους μερικοί αιρετοί που επειδή εκλέχτηκαν νομίζουν ότι μπορούν να αποφασίζουν επί παντός επιστητού; 
Δηλαδή κάνουν πέρα τους αρμόδιους και εξειδικευμένους μηχανικούς και κάνουν ότι τους έρθει στο κεφάλι σε θέματα πολύ σοβαρά από τα οποία εξαρτάται το μέλλον μιας περιοχής; 
Νοικοκυρές, αγροτοκτηνοτρόφοι, μαγαζάτορες καθόλα συμπαθείς άνθρωποι αλλά παντελώς άσχετοι, συστήνουν επιτροπές -κατά το δοκούν- και κόβουν και ράβουν πολεοδομικά και άλλα ρουσφετολογικά ων ουκ έστι αριθμός ...
Με τι γνώσεις; Με τι φόντα; 
Σιγά παιδιά, γιατί και ρεζιλευόσαστε και τον τόπο σας υποβαθμίζετε....
Κι αν δεν το παίρνετε χαμπάρι....ξεκαβαλάτε από το καλάμι !!!

Ολες οι βασιλείες έχουν αρχή και τέλος ......


Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Χρόνια πολλά

Εκτός των άλλων εορταζόντων
και στον Δήμαρχο της περιοχής μας κ. Νίκο Μανώλη.
Προσωπικά του εύχομαι να είναι υγιής
και να κάνει πράγματα που να τιμούν το θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης !!!

Του Αγίου Νικολάου σήμερα ..

Νικολάου επισκόπου Μύρων της Λυκίας, προστάτη του Ελληνικού Πολεμικού και Εμπορικού Ναυτικού και πολιούχου της Καρύστου μας !!!
Ο αγαπημένος άγιος της ελληνικής θαλασσινής παράδοσης και ιστορίας, είναι ο άγιος που τιμάται ιδιαίτερα από όλα τα χριστιανικά δόγματα και συνδέεται με τη χαρά και το πνεύμα των Εορτών που έρχονται.
Οπως λέμε στην παράδοσή μας από τα Νικολοβάρβαρα (Αγίας Βαρβάρας και Αγίου Νικολάου) αρχίζει ουσιαστικά ο χειμώνας και η προετοιμασία των Χριστουγέννων αλλά και στη δυτικοευρωπαϊκή παράδοση o Αγιος προστατεύει τα παιδιά και τους φτωχούς και φτάνει να γίνει ο Santa Claus και ο Pere Noel που ενσαρκώνει τέλεια το πνεύμα των Εορτών.
Χρόνια πολλά λοιπόν σε όλους τους Νίκους και τις Νικούλες που γιορτάζουν σήμερα !!!
Εύχομαι στον καθένα και την καθεμιά ξεχωριστά υγεία, χαρά, πρόοδο και επίτευξη κάθε καλού στόχου !!!
Με μια δροσερή αγκαλιά τριαντάφυλλα χειμωνιάτικα από τον κήπο μου !!!


Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

Χαστούκισαν δημότη;

Εγραψε το ΕVIA TOP χτες ότι ένας δημότης ζήτησε από το δήμο Καρύστου τη διάνοιξη ενός δρόμου και εισέπραξε χαστούκια....
Το άρθρο είναι το http://eviatop.blogspot.com/2012/12/blog-post_3380.html?spref=fb
Ο άνθρωπος, λέει, κατέφυγε στην Αστυνομία και λοιπά και λοιπά....
Εγώ πάντως, περιμένω να διαψευστεί από τον δήμο Καρύστου.
Δεν μπορεί να είναι αλήθεια.... !!


Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

Δημοπρατήθηκε το έργο Κάψαλα - Νημποριό ;

Για όσους δεν κατάλαβαν χτες και έχουν απορία.... για το έργο Κάψαλα - Νημποριό ρώτησα αν δημοπρατήθηκε πρόσφατα από τον δήμο Καρύστου.
Πώς έγινε αυτό αφού το έργο είναι σε εξέλιξη στον δήμο Στυρέων από το 2002-2003 και έχει παρουσιάσει ένα σωρό προβλήματα χωρίς όμως μέχρι σήμερα ο προηγούμενος εργολάβος να έχει ποτέ κηρυχθεί έκπτωτος;
Το τι ακριβώς συμβαίνει και σε τι περιπέτεια μπήκε ο δήμος Καρύστου με το έργο αυτό θα τα δούμε στην πορεία.
Δεν είναι ένα απλό δημοπρατημένο έργο που κατέπεσε η δημοπρασία όπως φαντάζονται κάποιοι. Είναι έργο σε εξέλιξη με πολλά και ποικίλα προβλήματα που κρατάνε χρόνια και η Περιφέρεια έχει δικαιώσει εν μέρει τον εργολάβο....
Θα τα δούμε όλα και πολύ αναλυτικά.....
Τώρα βέβαια αν η αντιπολίτευση δεν φέρει το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο και το αφήσει στο σκοτάδι θα έχει κι αυτή τις δικές της σοβαρές ευθύνες.
Δεν είναι ώρα να απαντήσουν οι αρμόδιοι ΠΩΣ δημοπράτησαν έργο προηγούμενου δήμου που είναι σε εξέλιξη και ο εργολάβος δεν έχει αποβληθεί;
Ο Προϊστάμενος της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου τι στοιχεία είχε; Πώς εισηγήθηκε την δημοπράτηση αυτή;
Πώς εισηγήθηκαν οι αρμόδιοι αιρετοί στο δημοτικό συμβούλιο μελέτες για το έργο αυτό τη στιγμή που ήξεραν πολύ καλά το πρόβλημα του έργου;
Αληθεύει ότι ο ίδιος ο δήμαρχος Καρύστου έστειλε την υπόθεση στους Επιθεωρητές Δημόσιας Διοίκησης; Αν το έκανε, μπράβο του και από μένα.
Αλλά τότε πώς προχώρησε σε δημοπράτηση του ίδιου έργου πριν κλείσει η προηγούμενη εργολαβία; Εμείς τόσα χρόνια γιατί δεν το κάναμε; Ηλίθιοι είμαστε;
Δεν είναι ώρα να μάθουμε όλοι με ποιο "μαγικό τρόπο" λύθηκαν όλες οι "αμαρτίες" αυτού του έργου και μάλιστα εντάχθηκε και στο πρόγραμμα Αγροτικής Οδοποιϊας "Αλέξανδρος Μπαλτατζής" ενώ δεν πρόκειται καν για αγροτική οδοποιϊα;
Και πώς οι αρμόδιοι πέταξαν στην άκρη τις εγκεκριμένες μελέτες του πυρόπληκτου Δήμου Στυρέων για την πραγματική αγροτική οδοποιϊα Αλμυροποτάμου - Μεσοχωρίων (4 χιλ), Νέων Στύρων (περιφερειακός 4 χιλ.) και Στύρων (4 χιλ) που ήταν ειδικά για το πρόγραμμα "Μπαλτατζής"; Γιατί δεν προτιμήθηκε να ενταχθεί ένα από τα προαναφερόμενα 3 σοβαρά έργα αλλά αντιθέτως εισηγήθηκαν στο δημοτικό Συμβούλιο το "Κάψαλα - Νημποριό" με νέες μελέτες ενώ γνώριζαν τα προβλήματα;
Οι Σύμβουλοι του πρώην δήμου Στυρέων δεν γνώριζαν τι ψήφιζαν; Δεν ρώτησε κανείς αν έχουν τελειώσει οι υποχρεώσεις του προηγούμενου έργου;
Δεν είναι ώρα να μάθουμε τι λέει το Υπουργείο περί αυτής της περίφημης δημοπράτησης ενός έργου που βρίσκεται σε εξέλιξη;
Ολα αυτά τις επόμενες μέρες......


Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

Δημοπρατείται ...έργο σε εξέλιξη;

Γίνονται αυτά τα πράγματα;
Ερώτηση κάνω και απάντηση δεν περιμένω γιατί την ξέρω.
Και μάλιστα πολύ καλά....
Θα επανέλθω με νεώτερα !!!

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Τραπεζώματα και γλέντια οι Παιδικοί Σταθμοί?

Το πληροφορήθηκα αλλά αρνούμαι να το πιστέψω....
Με δεδομένη την οικονομική κρίση και την δυσπραγία των δήμων κάποιοι έχουν εφεύρει το κολπάκι να περνάνε έξοδα δημοσίων σχέσεων και άλλα λειτουργικά έξοδα του δήμου τους σε άλλα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) αρμοδιότητάς τους προκειμένου να πληρωθούν.
Ετσι, και έξοδα δημοσίων σχέσεων δεν φαίνεται ότι κάνουν μέσα στην κρίση και τη δουλίτσα τους κάνουν μια χαρά....
Με τον τρόπο αυτό εμφανίζονται π.χ. Παιδικοί Σταθμοί να έχουν "τραπεζώσει" χορωδίες, μουσικά συγκροτήματα ή να δαπανούν για χαρτί φωτοτυπικού σε εξωφρενικές ποσότητες ή να έχουν κάνει άλλες εκδηλώσεις που ουδεμία σχέση έχουν με αυτούς....
Νάταν μόνο αυτό; Μέχρι μπετόν από έργα των δήμων, λέει, πληρώνουν μερικοί Παιδικοί Σταθμοί ή άλλα Νομικά Πρόσωπα?
Αυτό όμως δεν αφαιρεί ζωτικούς πόρους από τους Παιδικούς Σταθμούς ή τα άλλα Νομικά Πρόσωπα που σήμερα φυτοζωούν ήδη με τους μειωμένους πόρους;
Μα πώς γίνονται αυτά τα πράγματα αφού είναι παράνομα;
Εεεεεε.....αν οι Πρόεδροι των φορέων αυτών είναι ....υποχωρητικοί και δεν θέλουν να δυσαρεστήσουν τους δημάρχους τους...όλα γίνονται...!!!
Χτίζουν, κερνάνε, πληρώνουν....
Πληρώνουν.......μέχρι να την ....πληρώσουν ...όσοι το κάνουν !!!


Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Χρόνια πολλά στις Κατερίνες που γιορτάζουν !!!


Τι μπορεί να ζητήσει ένας άνθρωπος;
Υγεία, ευτυχία, πρόοδο !!!
Σας το εύχομαι ολόψυχα 

Κι επειδή το "Κατερίνα" είναι μόνο γυναικείο όνομα
εύχομαι μια ζωή μέσα στην ομορφιά και τα αρώματα της ζωής !!!

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Επιτέλους !!!


Ερώτηση κατέθεσε ο βουλευτής Εύβοιας Συμεών Κεδίκογλου προς τον Υπουργό Εσωτερικών και συζητήθηκε στη Βουλή για την "Ανάγκη επείγοντος διαχειριστικού ελέγχου στον Δήμο Καρύστου" τόσο για λόγους διαφάνειας όσο και να για ολοκληρωθεί η Απογραφή του Δήμου.
Ο βουλευτής αναφέρθηκε επίσης σε καταγγελίες για τη χρηστή διοίκηση του καλλικρατικού δήμου Καρύστου και κατέθεσε σχετικά έγγραφα.
Ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών συμφώνησε με τον ερωτώντα βουλευτή και δήλωσε ότι εκτός   όσων έχουν γίνει θα ακολουθήσει και ο έλεγχος των πρώην Δήμων Μαρμαρίου και Καρύστου.
Καιρός ήταν !!!
 

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

Στην Κάρυστο του 1936

Ο παππούς μου Δημήτριος Χ. Βραχνός την εποχή που υπηρετούσε 
ως προϊστάμενος στο Δημόσιο Ταμείο Καρύστου
(1934-38) με τη σύζυγό του Σταυρούλα και τις 2 από τις 3 κόρες του Σοφία και Βασιλική.
Η μικρή με τον απίστευτο φιόγκο ....η μαμά μου
 !!!
Η φωτό του 1936 στην Κάρυστο

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

Γεύση και άρωμα Γυναίκας στα Δημοτικά Συμβούλια

Μια που είναι επίκαιρο το θέμα καθώς οι δημαιρεσίες για την εκλογή των νέων Προέδρων των Δημοτικών Συμβουλίων επίκεινται αρχή του Γενάρη 2013 για την προσεχή διετία μου ήρθε μια ιδέα και την καταθέτω σαν πρόταση : Περισσότερες γυναίκες για Πρόεδροι Δημοτικών Συμβουλίων στη νέα διετία ! Αλλωστε η θέση των Αιρετών Γυναικών πρέπει να στηριχθεί και να ενισχυθεί !!!


 Χωρίς να έχω τίποτα εναντίον των ανδρών δημοτικών συμβούλων που είναι καθόλα άξιοι και πολλούς από αυτούς γνωρίζω και εκτιμώ, πιστεύω ότι μέσα στις δύσκολες συγκυρίες που ζει η Αυτοδιοίκηση οι γυναίκες Πρόεδροι θα έδιναν - σε κάποια Δημοτικά Συμβούλια - μια άλλη νότα και όχι μόνο τυπική αλλά και ουσιαστική. 
Αλλωστε η δεύτερη διετία των δημοτικών αρχών είναι πιο κοντά στη λήξη της θητείας και ενδεχόμενα λάθη, παραλείψεις, παρατυπίες, προκλητική και αλλαζονική συμπεριφορά που οφείλονται σε κακή χρήση του αξιώματος του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου και στιγματίζουν ολόκληρη τη δημοτική αρχή καταδικάζοντάς την στα μάτια των δημοτών μπορούν -ίσως- να διορθωθούν ! 
Εξάλλου η εναλλαγή πολλών Δημοτικών Συμβούλων σε θέσεις ευθύνης δίνει σε όλους τη δυνατότητα να μάθουν πολλά πράγματα και να αναλάβουν πρωτοβουλίες αποκτώντας πολύτιμες εμπειρίες γινόμενοι έτσι αποδοτικότεροι ως αιρετοί. 
Για να πνεύσει λοιπόν ένας άλλος αέρας, πιο φρέσκος, πιο εκλεπτυσμένος και κυρίως ένας αέρας ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ και ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ στα ήδη επιβαρυμένα από τα τόσα προβλήματα Δημοτικά Συμβούλια -όπως διαβάζουμε και μαθαίνουμε - η εκλογή γυναικών Προέδρων για την νέα διετία θα ήταν μια πολύ καλή ιδέα. 
Δεν έχω στο μυαλό μου συγκεκριμένα πρόσωπα και πράγματα. Θα έβλεπα θετικά την εκλογή οποιαδήποτε γυναίκας Προέδρου Δημοτικού Συμβουλίου, ακόμα και εκείνων που ούτε θα φαντάζονταν ποτέ από μένα μια τέτοια πρόταση για το άτομό τους. Και αυτό για έναν απλούστατο λόγο. Γιατί οι γυναίκες, ακόμα και εκείνες που εγώ δικαιολογημένα δεν συμπαθώ, θα συμμάζευαν τα ασυμμάζευτα που ορισμένοι -υπερφίαλοι και αλλαζόνες- άνδρες συνάδελφοί τους δημιούργησαν με ολέθρια αποτελέσματα. Θα ήταν πιο τυπικές, θα είχαν καλύτερη συμπεριφορά, θα σέβονταν περισσότερο τις διαδικασίες και γενικά δεν θα έκαναν "ταρζανιές" !!!


Για να μην παρεξηγηθώ για τα γραφόμενά μου οφείλω να πω ότι οι καλύτεροί μου φίλοι είναι άνδρες και εκτιμώ σ΄αυτούς τη μπέσα, τη λεβεντιά ψυχής, την σταθερότητα των απόψεων και των θέσεων, το χιούμορ, την ανθρωπιά, τα ίδια δηλαδή πράγματα που λατρεύω και στις γυναίκες φίλες μου. 
Πέρα όμως απ' αυτό είναι γενικά αποδεδειγμένο ότι εκεί όπου ορισμένοι ανόητοι, μικρόψυχοι, ματαιόδοξοι, κουτοπόνηροι, ξερόλες, άνδρες τα κάνουν "θάλασσα λεβεντοπνίχτρα", οι γυναίκες και μάλιστα όταν θέλουν, μπορούν να τα καταφέρουν θαυμάσια και με θεαματικά αποτελέσματα !!!

Ετσι για να γελάσει λιγάκι το χειλάκι μερικών Δημάρχων που οι Πρόεδροί τους έχουν προκαλέσει πολύ το δημόσιο αίσθημα !!!     

Θα μου πεις "όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια". Σύμφωνοι.
Απλά, εμείς οι κοινοί θνητοί κρίνουμε και .....όταν έρθει η ώρα αποφασίζουμε...

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Πλήρης διάλυση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με το Μεσοπρόθεσμο

Με το υπό ψήφιση Μεσοπρόθεσμο επιχειρείται η πλήρης διάλυση του θεσμού της Τοπικής Αυτοδιοίκησης συνολικά και των Aιρετών ειδικότερα.
Αφού αποδεικνύεται περίτρανα για άλλη μια φορά η ανικανότητα του κρατικού μηχανισμού να ελέγξει ουσιαστικά την πραγματική σπατάλη - όπου αυτή γίνεται - στην Τοπική Αυτοδιοίκηση οι ευαγγελιζόμενοι την "αναβάθμισή" της φωστήρες σύμβουλοι των υπουργικών γραφείων, οι οποίοι κινούνται μεταξύ πλατείας Κολωνακίου και εντευκτηρίου της Βουλής και κοστίζουν εκατομμύρια στον ελληνικό λαό, κοντόφθαλμα και παράλογα εισηγούνται, εκτός των άλλων, την περικοπή των ελαχίστων αποζημιώσεων προς τους Περιφερειακούς, Δημοτικούς και Τοπικούς συμβούλους που καλούνται να διανύουν πολλά χιλιόμετρα προκειμένου να ανταποκριθούν στοιχειωδώς στα καθήκοντά τους προς τα Οργανα όπου συμμετέχουν υποχρεωτικά ως εκ της αιρετής τους ιδιότητας.
Ποιός αιρετός είναι αυτός που θα μπορέσει πλέον να συμμετέχει στις συνεδριάσεις ενός δημοτικού συμβουλίου οπουδήποτε στη χώρα όταν χρειάζεται να μετακινηθεί 90-200 και πλέον χιλιόμετρα κάθε φορά αν καταργηθεί η μικρή αυτή αποζημίωση (η οποία βεβαίως φορολογείται) για την συμμετοχή του ; 
Οταν η Οικονομική Επιτροπή του δήμου Καρύστου, επί παραδείγματι,  συνεδριάζει σε εβδομαδιαία βάση ή το Δημοτικό Συμβούλιο συνεδριάζει 3 φορές μηνιαίως, με ποιο ανισσόροπο σκεπτικό οι αιρετοί πρέπει να πληρώνουν από την τσέπη τους τις μετακινήσεις τους αφού η γνωμοδότησή τους αφορά σημαντικές και ζωτικές δημοτικές υποθέσεις και όχι ατομική τους υπόθεση; Γνωρίζουν οι φωστήρες εισηγητές του Μεσοπρόθεσμου στην Αθήνα ότι η απόσταση από π.χ. τον Αλμυροπόταμο μέχρι την έδρα του Δήμου στην Κάρυστο με επιστροφή είναι 90 χιλιόμετρα; Γνωρίζουν την απόσταση από την Αμυγδαλιά στην Κάρυστο; Γνωρίζουν το οδικό δίκτυο της περιοχής μας ή της χώρας μας; 
Γνωρίζουν οι φωστήρες ότι οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι της Εύβοιας πρέπει να διανύουν 500 χιλιόμετρα (με καύσιμα και διόδια) για να πηγαινοέρχονται στη Λαμία προκειμένου να συμμετάσχουν στα Περιφερειακά Συμβούλια από Χαλκίδα, Κάρυστο, Ιστιαία;
Γνωρίζουν ότι οι περισσότεροι Πρόεδροι Τοπικών Κοινοτήτων έχουν ήδη δυσβάστακτο βάρος ευθύνης σε σχέση με την ελαχιστότατη αποζημίωση που λαμβάνουν σε όσους δήμους αντέχουν ακόμα να την καλύπτουν;
Αραγε θα υπάρχει Αυτοδιοίκηση την επόμενη μέρα ψήφισης του τραγικού αυτού Μεσοπρόθεσμου που επιβάλλει, εκτός των άλλων, και το παράλογο και βαθύτατα εξευτελιστικό "χαράτσωμα" των Αιρετών;
Εάν χαθεί η αξιοπρέπεια του ρόλου των Αιρετών χάνεται μαζί της και το Οραμα μιας Αυτοδιοίκησης δημοκρατικής και ανεξάρτητης από συμφέροντα όπως οφείλει να είναι.
Αφού το κράτος δεν τολμά να φορολογήσει όσους "κατέχοντες" κερδοσκοπούν ασύστολα και ανενόχλητοι βρίσκει την εύκολη λύση !!! Καταργεί την μικρή αποζημίωση του Αιρετού ο οποίος έχει εκλεγεί για να δίνει λύσεις σε θέματα επιβίωσης και ποιότητας ζωής των συμπολιτών του με το χέρι στην καρδιά και με τον φόβο πάντα της "παράβασης καθήκοντος".    
Η λέξη "ντροπή" πολύ λίγα αποδίδει από όσα ταιριάζουν σε αυτές τις λογικές που επιχειρούνται !!!

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Κυριακή γιορτή και σχόλη και κατσικάκι στουραϊτικο

Αγαπημένοι φίλοι και φίλες, αυτή τη συνταγή μην τη χάσετε με τίποτα !!!
Φυσικά από τις Γεύσεις της Εύβοιας 
Η κ. Γιώτα Αλούκου από τα Στύρα προτείνει για σήμερα ...

Κυριακάτικο κοκκινιστό με κατσικάκι στουραϊτικο και χοντρό μακαρόνι !!!



Υλικά:
1 ½ κιλό κρέας της αρεσκείας σας (με κατσικάκι στουραϊτικο γίνεται τέλειο)
½ φλυτζ. τσαγιού ελαιόλαδο
αν θέλετε 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
400 γρ. ντοματάκια κονσέρβας ψιλοκομμένα
2 κουτ. σούπας πελτέ ντομάτας διαλυμένο σε ½ φλιτζάνι νερό
1 ½ ποτήρι νερό (και όσο χρειαστεί)
Αλάτι, πιπέρι
λίγη κανέλλα τριμμένη
500 γρ. μακαρόνια χοντρά
Τριμμένο κεφαλοτύρι για πασπάλισμα

Εκτέλεση:
Ροδίζετε καλά στο ελαιόλαδο (μαζί με το κρεμμύδι) το κρέας απο τις δυο πλευρές. Ρίχνετε τα ντοματάκια, τον πελτέ ντομάτας, την κανέλα, το νερό, αλάτι και πιπέρι, και σιγοβράζετε το φαγητό για 1 - 1 ½ ώρα περίπου, ή μέχρι να μαλακώσει το κρέας και να μελώσει η σάλτσα (όσο βράζει το κρέας, προσθέτετε λίγο ζεστό νερό αν χρειάζεται). Όταν το κρέας είναι έτοιμο το βγάζετε από τη κατσαρόλα. Βράζετε τα μακαρόνια σε αλατισμένο νερό τόσο που να κρατάνε. Τα σουρώνετε, τα ρίχνετε στην κατσαρόλα με την σάλτσα, τα ανακατεύετε και τα μεταφέρετε στην πιατέλα σερβιρίσματος. Πασπαλίζετε με τριμμένο κεφαλοτύρι και σερβίρετε τις μερίδες κρέατος απο πάνω.

Καλή Επιτυχία...

Καλή Κυριακή σε όλους !!!

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Αλλού τα κακαρίσματα ....μέρος 2ον

Εγραψα προχτές "αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες" για την πρεμούρα που πιάνει μερικούς δημοτικούς συμβούλους στα δημοτικά συμβούλια γενικώς να γίνουν αντιδήμαρχοι, πρόεδροι δημοτικών συμβουλίων κλπ κλπ με την νέα διετία που αρχίζει την 1η του Γενάρη.
Κοντός ψαλμός αλληλούια.
Σήμερα θα γίνω πιο.....συγκεκριμένη !!!
Θα συμβουλεύσω μερικούς που είναι πολύ σίγουροι -ότι θα κρατήσουν τη θέση που κατέχουν και την επόμενη διετία- να μην έχουν τόση σιγουριά. Θα έλεγα μάλιστα να ετοιμάσουν βαλίτσα να πάνε για χειμερινά θερμά λουτρά ανάπαυσης γιατί πολύ κουράστηκαν......γενικώς...
Ηδη, εξυφαίνονται σχέδια ανατροπής τους στα οποία πρωτοστατούν οι μέχρι τώρα προστάτες τους και αρκετοί που φαίνονταν φίλοι και φίλες τους,....γενικώς....
Καταιγίδες έρχονται ....γενικώς....
Αργά αλλά σταθερά, slowly but surely, αποδομούνται καθημερινά, αυτοί που κούρασαν με τις υπερβολές τους, που έγλυψαν μέχρι αηδίας, που ήταν βασιλικότεροι του βασιλέως.....γενικώς...
Το τι γέλιο έχω ρίξει με τις συμπαιγνίες που μαθαίνω...δεν λέγεται. Ετσι πουλάκια μου...στην απόξω για να μάθετε τι εστί βερύκοκο. Ας προσέχατε ....γενικώς....
Αλλά περί αυτών ...θα ομιλήσουμε και πάλι αγαπητοί αναγνώστες και ....σύμβουλοι ....γενικώς !!!


Μικρέ μου εσύ που διαβάζεις το κείμενο και δεν βγάζεις άκρη..... άσε ......!!
Εσύ τρέχα πέστο στους αρμόδιους ...ξέρεις... τον στενό κύκλο και θα καταλάβουν αυτοί....
Θα καταλάβουν και όσοι έχουν κατά νου να ξωπετάξουν τους δυσάρεστους και όσοι πρόκειται να ξωπεταχτούν .....γενικώς.
  

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Οταν περνάς μπροστά από ένα λιοντάρι που κοιμάται..


Ποτέ μην το κλωτσάς στα μούτρα......


Θα ξυπνήσει και θα σε ...φάει !  
Λέει μια σοφή ινδική παροιμία.....

Αστο πουλάκι μου το λιοντάρι στην ησυχία του, μην το τσιγκλάς συνέχεια..... !!!
Απλά δεν ασχολείται μαζί σου... σε βλέπει, σε ακούει, 
αλλά μάλλον δεν σε παίρνει στα σοβαρά !!!

Μήπως νόμισες ότι έπαψε να είναι λιοντάρι ???
Δικό σου λάθος αν το υποτιμήσεις...

Το λιοντάρι είναι έξυπνο, μεγαλόψυχο, 
υπομονετικό, εξαιρετικά αξιοπρεπές 
και 
εφαρμόζει πάντα κατά γράμμα τον νόμο του Murphy :
Never argue with a fool, people might not know the difference
(ποτέ μην τα βάζεις με έναν παλαβό κανείς δεν θα καταλάβει τη διαφορά σου απ' αυτόν)

Γι΄αυτό και παραμένει ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς 
αν και υπάρχουν πολύ πιο δυνατά ζώα απ' αυτό !!!

Τρίτη, 30 Οκτωβρίου 2012

Οχι βρε παιδί μου και...συγκομιδή αποριμμάτων !!!

Σε μια παρέα που βρέθηκα γελούσαν με τη "συγκομιδή" αποριμμάτων που γράφτηκε σε μια ανακοίνωση του δήμου Καρύστου πρόσφατα.
Δεν ξέρω ποιός συνέταξε αυτή την ανακοίνωση σχετικά με το ότι θα δοθεί λύση στο πρόβλημα αποριμμάτων του Καφηρέα με τη "συγκομιδή" τους από το δήμο.
Οποιος όμως την έγραψε μάλλον πρέπει να συμβουλεύεται λεξικό πριν δώσει το κείμενο για δημοσίευση.  
Δεν γίνεται συγκομιδή αποριμμάτων. Αποκομιδή γίνεται. Σε όλη τη Ελλάδα και από αρχαίων χρόνων.
ΑΠΟΚΟΜΙΔΗ όπως το έγραψε η Καρυστία Πρες με μεγάλα γράμματα.
Συγκομίζω = μαζεύω (συν+κομίζω), φέρνω κάτι κοντά μου με σκοπό την αξιοποίηση ή τη φύλαξη.
Συγκομιδή γίνεται στους ωφέλιμους καρπούς, στη σοδειά π.χ. συγκομιδή σιτηρών, ελαιών κλπ.
Συγκομιδή δεν γίνεται π.χ για άυλα πράγματα όπως οι πληροφορίες. (συλλογή πληροφοριών).
Αποκομίζω = παίρνω κάτι από κάπου, μεταφέρω.
Αποκομιδή αποριμμάτων λοιπόν.
Εκτός αν τα φέρνεις κοντά σου τα σκουπίδια κι αρχίζεις να μαζεύεις τη σοδειά !!
Πάλι καλά που δεν έγραψαν ότι θα γίνει "ανακομιδή" των αποριμμάτων όπως γίνεται στα ...λείψανα !!

Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες ...

Τέτοια εποχή αρχίζουν οι μεγάλες γκρίνιες στις δημοτικές αρχές. Ετοιμάζονται τα νέα σενάρια για την επόμενη διετία, ποιός θα γίνει αντιδήμαρχος, ποιός θα φύγει, ποιός θα γίνει πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου, ποιός θα φύγει και.....γίνεται - γενικά μιλώντας - του κουτρούλη ο γάμος !!!
Αρχίζουν τα μεγάλα ερωτηματικά, οι συζητήσεις, οι συννενοήσεις, οι συμμαχίες....
Αλλά αρχίζουν και τα εσωκομματικά μαχαιρώματα ...χαλάνε παραταξιακές φιλίες....άστα να πάνε !!!
Είναι μερικοί που θέλουν - γενικά μιλάω πάντα - όσο τίποτ' άλλο να παραμείνουν στη θέση τους.
Είναι κι άλλοι που θέλουν π.χ. τη θέση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου ή του αντιδημάρχου, αλλά κάθονται φρόνιμα φρόνιμα σαν τις αρσακειάδες και ξεφουρνίζουν, τσουπ, την επιθυμία τους... κάπου εκεί κατά τις 20 Δεκεμβρίου...μπαμ και κάτω.... για να πιάσουν τους άλλους στον ύπνο αφού πρώτα έχουν εξασφαλίσει την υπόσχεση του δημάρχου τους....
Λέμε τώρα ...
Ο Γάμος του Κουτρούλη

Κι επειδή σαν τη γριά σοφή κουκουβάγια κάθομαι εδώ στο "λαπιτόπιον" που λέει κι ο κολλητός μου, κάνοντας ασκήσεις επί χάρτου και βγάζω χρησμούς σαν την Πυθία λέω το εξής :
 "Μηδένα προ του τέλους ....κακάριζε".
"Κακάριζε" χρυσέ μου αναγνώστη που με διαβάζεις με τον πρωϊνό καφέ, "κακάριζε και όχι μακάριζε".
Πολύ απλά διότι "αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες".
Οι κότες και όχι οι κόκκορες !
Γιατί έτσι και πέσουν κότες πάνω σε κόκκορα....κλάφτον !!!






Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Μόνο αυτούς που πολέμησαν για μας πρέπει να σκεφτούμε σήμερα

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΜΝΗΜΗΣ

Είναι η εθνική μας επέτειος της 28ης Οκτωβρίου. Δεν θέλω να σκέφτομαι πια τον Βενιζέλο και τη λίστα Λαγκάρντ, δεν θέλω να σκέφτομαι τους μεγαλοκαταθέτες της Ελβετίας, δεν θέλω να σκέφτομαι τους ανίκανους και οσφυοκάμπτες πολιτικούς, όποιοι κι αν είναι. Εχουμε τόσο καιρό γι' αυτά. Τα λέμε τα ξαναλέμε κάθε μέρα και τελικά φτάνουμε να διώκουμε τους δημοσιογράφους που βγάζουν την αλήθεια στη φόρα.
Δεν θέλω να γκρινιάζω και να μιζεριάζω τέτοια μέρα. Σήμερα δεν είναι μια μέρα σαν τις άλλες. Δεν θέλω να ανήκω σ' αυτούς που με την ανοχή, την άγνοια, τον κομπλεξισμό τους παραδίδουν την εικόνα της Ελλάδας στον κόσμο αλλιώτικη απ' αυτή που πιστεύω.  
Σήμερα θέλω να σκέφτομαι όλους εκείνους που έπεσαν για την ελευθερία της Ελλάδας αυθόρμητα και γενναία, ψηλά στα βουνά της Αλβανίας. Θέλω να τους σκεφτώ με αγάπη και με συγκίνηση. Αν δεν το κάνω νοιώθω ότι τους ξεχνάω. Οχι από τον ανισόρροπο πατριωτισμό των πάσης φύσεως φασιστοειδών, αλλά από τον αληθινό σεβασμό που οφείλει κάθε άνθρωπος σε εκείνους που αψήφησαν τα πάντα και δόθηκαν στον εθνικό αγώνα της πατρίδας του.
Εκείνους που ξεκίνησαν να πολεμήσουν σαν να πήγαιναν σε γλέντι, άνθρωποι καθημερινοί, παιδιά της γειτονιάς, φανταράκια που ντύθηκαν στο χακί σε μια παραζάλη ενθουσιασμού που είχε συνεπάρει όλους τους Ελληνες, να πετάξουν τους Ιταλούς του Μουσολίνι στη θάλασσα.
Μόνο αυτό θέλω να σκέφτομαι σήμερα. Μόνο αυτό πρέπει όλοι μας να θυμόμαστε και να δείχνουμε σε όλο τον κόσμο ότι εμείς μπορούμε να πολεμάμε και να βγαίνουμε νικητές. Μνημόσυνο στη μνήμη των ανθρώπων που έπεσαν στα χιόνια της Αλβανίας αλλά δεν φοβήθηκαν και δεν έκαναν πίσω ούτε με τα κρυοπαγήματα, ούτε με τα λιγοστά τους όπλα. Αυτούς που έκαναν το θαύμα του 40.
Κάθε σπίτι έχει να πει μια ιστορία για την 28η Οκτωβρίου 1940. Εβδομήντα δύο χρόνια πέρασαν, δεν πέρασαν δα και αιώνες. Ας θυμηθούμε κι ας μιλήσουμε για όσα ο καθένας μας ξέρει. Το οφείλουμε στη μνήμη των ανθρώπων μας που χάθηκαν, που ακρωτηριάστηκαν, που πολέμησαν για μας.  
Εγώ θέλω να μιλήσω σήμερα για τον Πέτρο. Τον Πέτρο Ζούμπερη, 21 ετών, φοιτητή της Νομικής που έφυγε σαν σήμερα να πολεμήσει στην Αλβανία. 
Η μάνα του έμεινε χήρα στα 27 της χρόνια με το μονάκριβο παιδί της μόλις 4 ετών κι ένα χρέος στο κεφάλι της 90.000 δραχμές, υπέρογκο ποσό τότε, από το σπίτι της στο Θησείο που έμεινε μισοτελειωμένο όταν χάθηκε πρόωρα ο άντρας της. Για να τα βγάλει πέρα αγωνίστηκε σκληρά. Πάλεψε μάνα και πατέρας μαζί να μη λείψει τίποτα από το παιδί της. Και τα κατάφερε.
Ο Πέτρος την δικαίωνε κάθε στιγμή για τον αγώνα της. Ενα ήσυχο, μελετηρό παιδί που αρίστευε στο σχολείο και μπήκε με υποτροφία στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ολη η γειτονιά καμάρωνε τον Πέτρο, το γελαστό παιδί της κυρίας Αγγελικής. Τα όμορφα καλοκαιρινά βραδάκια τα κορίτσια καθόντουσαν στις γύρω αυλές κι ακούγανε την κιθάρα του Πέτρου  από δίπλα. Κάποιες γειτόνισσες είχανε αρχίσει κιόλας και στέλνανε προξενειά γιατί ο Πέτρος ήταν κι όμορφο παιδί, θα γινόταν και δικηγόρος, συνηθιζότανε τότε έτσι...
Η μάνα του τον σταύρωνε κρυφά κι έφτιαχνε ιστορίες με το νού της, να τελειώσει ο Πέτρος τις σπουδές και το στρατιωτικό, να γίνει δικηγόρος, να βρεθεί ένα καλό κορίτσι να μπει στο σπίτι να της δώσει κι αυτηνής χαρά, να κάνουνε παιδιά, ίσως να πιάσουνε και τ' όνομά της.
Κι όλο βούρκωνε που τα σκεφτόταν κι έλεγε "ας έχει καλή τύχη το παιδί μου" κι έπαιρνε η όψη της όλη τη γλύκα της Παναγίας που κοιτάει το Χριστό. Κι όλο έπλεκε "κοπανέλι" λευκά κεντήματα, πανωσέντονα με το μονόγραμμα ΠΖ του γιού της κι όλο κεντούσε τραπεζομάντηλα και τα "κοφτά" της τα ζηλεύανε οι γειτόνισσες που της λέγανε "προίκα φτιάχνεις στο γιό κυρία Αγγελική; οι νύφες τα φτιάχνουνε αυτά όχι οι γαμπροί". Κι εκείνη χαμογελούσε κι έλεγε "εμένα η νύφη μου θα τα βρει όλα έτοιμα, κι ας είναι μια φτωχούλα. Καλή κοπέλλα θέλω, μόνο ν' αγαπάει τον Πέτρο μου γιατί μεγάλωσε ορφανό το παιδί μου". 
Εκείνο το καλοκαίρι του 1940 φαίνεται πώς ο Πέτρος κάποιο κορίτσι της γειτονιάς είχε αγαπήσει γιατί κάθε μέρα η μάνα του έβλεπε απ' τις γαρδένιες της να λείπουνε λουλούδια. Κι όσο λιγόστευαν οι γαρδένιες στις γλάστρες της η κυρία Αγγελική τόσο μεγάλωνε η χαρά της. Σταύρωνε τα χέρια στην ποδιά της κι έλεγε "δόξα σοι ο Θεός, μια καλή κοπέλλα να μου φέρει" κι έπλεκε μέσα στο μυαλό της ζιπουνάκια για τα μωρά που θα έρχονταν κάποια μέρα.
Δεν τον ρώτησε τίποτα. Περίμενε το γιό της να της πει. Κι εκείνος που όλα της τάλεγε, ένοιωθε ξαφνικά μια ντροπή, ένα κόμπο στο λαιμό κι όλο το ανέβαλλε να της πει ότι αγαπάει τη Φανούλα του κυρ Γιάννη του Μπασιάκου που μένανε δυο σπίτια πιο κάτω, χρυσοί άνθρωποι, χρόνια γείτονες. Τη Φανούλα, με την ξανθιά αλογοουρά, που εκείνη τη χρονιά είχε μπει στην Παιδαγωγική Ακαδημία, να γίνει δασκάλα.  
Με τα πρωτοβρόχια του Σεπτέμβρη ο Πέτρος μίλησε στη μάνα του για τη Φανούλα που τον αγαπούσε κι εκείνη και του 'γραφε τόσο ωραία γράμματα σε σιέλ μυρωδάτο χαρτί. Ανοιξε η μάνα την  αγκαλιά της στο μοναχογιό της, τον κράτησε σφιχτά ώρα πολλή και κλάψανε κι οι δυο από χαρά. Ολη τη νύχτα στη σάλα μάνα και γιός κάνανε σχέδια πώς να ζητήσουνε την κοπέλλα απ' τους δικούς της και τους βρήκε το ξημέρωμα. Η κυρία Αγγελική βρήκε κιόλας το δαχτυλίδι των αρραβώνων της να το χαρίσει ο γιός της στη νύφη όταν θα δίνανε λόγο και του το δωσε με την ευχή της.
Σε λίγες μέρες  ο Πέτρος ξεκινούσε τα μαθήματά του στο Πανεπιστήμιο και η μάνα του όπως κάθε χρόνο έφυγε για το χωριό της να βρει εργάτες για τις ελιές και να φέρει τις προμήθειες του χειμώνα για το σπίτι της. Φεύγοντας φίλησε το γιό της και του υποσχέθηκε πως άμα γυρίσει απ' το χωριό θα πάνε να ζητήσουνε την Φανούλα.
Ξημέρωσε η 28η Οκτωβρίου 1940. Ο πόλεμος με την Ιταλία κηρύχτηκε κι ο Πέτρος αποφάσισε να πάει να πολεμήσει. Βρε τι του είπανε, τι του κάνανε ότι είναι φοιτητής και μπορεί να μην πάει, τίποτ' αυτός. Να πάει στο Μέτωπο να πολεμήσει για την Ελλάδα. 
Ντύθηκε το χακί κι η μάνα του, ακόμα στο χωριό, δεν τον είδε. Πού να σκεφτεί ότι ο γιός θα φύγει για το Μέτωπο.  Μόνο η Φανούλα τον είδε κι εκείνος της έβαλε στο χέρι το δαχτυλίδι της μάνας του λέγοντας "θα γυρίσω για σένα". Η μάνα του δεν τον φίλησε, ούτε του ευχήθηκε "στο καλό και με τη νίκη". Μόνο η Φανούλα έτρεξε μαζί του στο σταθμό και δεν την ένοιαζε πού την έβλεπαν οι γείτονες να κλαίει που έφευγε ο Πέτρος έφεδρος ανθυπολοχαγός.


Ο Πέτρος ο Ζούμπερης, φοτητής της Νομικής στα 21 του χρόνια, έφυγε για το Μέτωπο και δεν γύρισε ποτέ. Δεν καταγράφηκε ποτέ στους 7.948 νεκρούς του Αλβανικού Μετώπου και δεν βρέθηκε ποτέ. Ο τελευταίος άνθρωπος που τον είδε, ένας συμπολεμιστής και γείτονάς του απ' το Θησείο ανέφερε ότι τον συνάντησε τραυματισμένο στο χέρι να πηγαίνει στο νοσοκομείο Ιωαννίνων, καβάλα σ' ένα στρατιωτικό μουλάρι.
Η μάνα του τρελλή από πόνο, έκανε ανάστα ο Θεός το Υπουργείο Στρατιωτικών κι όλο τον κόσμο να μάθει αλλά δεν έμαθε ποτέ τίποτα. Το πιθανότερο, της είπαν, να έχει σκοτωθεί στο βομβαρδισμό του νοσοκομείου Ιωαννίνων, αφού πήγαινε εκεί. Αλλά και στα αρχεία του νοσοκομείου δεν βρέθηκε το όνομά του, ίσως δεν καταγράφηκε ή κάηκαν τα αρχεία. 
Εκείνη δεν δέχτηκε ποτέ ότι ο γιός της σκοτώθηκε. Καμμιά μάνα δεν το δέχεται αυτό. Της βγάλανε μια μικρή σύνταξη μετά από ετών έρευνες του Υπουργείου Στρατιωτικών αλλά δεν την δέχτηκε. Σηκώθηκε και πήγε μόνη της στον συνταγματάρχη που ήτανε υπεύθυνος γι' αυτές τις συντάξεις θυμάτων πολέμου και του είπε "Τι να την κάνω εγώ τη σύνταξη. Το γιό μου θέλω πίσω, μπορείς να μου τον φέρεις; "  
Τα ψυχοσάββατα δεν έγραφε ποτέ Υπέρ Αναπαύσεως Πέτρου....Εγραφε πάντα Υπέρ Υγείας, όπως τότε που τον είχε κοντά της,  επί 40 χρόνια που έζησε μετά από κείνον μέχρι το 1980 που πέθανε σε βαθύ γήρας. 
Η κυρία Αγγελική δεν παραδόθηκε όμως στον αβάσταχτο πόνο της. Πήρε στο σπίτι της και μεγάλωσε το Γιώργο και τον Τάσο, τον γιό της αδελφής της και τον γιο του αδελφού της. Τελειώνανε το δημοτικό όταν τα πήρε, τα καλομεγάλωσε, τα σπούδασε, τα πάντρεψε και δεν έπαψε στιγμή να είναι Μάνα αληθινή γι' αυτά τα δυό αγόρια που της ανταπέδωσαν την προσφορά της με λατρεία μέχρι την τελευταία της στιγμή. Τις νύχτες μόνο στο κρεββάτι της έκλαιγε για τον Πέτρο κι έλεγε "ας είναι καλά εκεί που είναι".  
Η Φανούλα έγινε μια όμορφη δασκάλα. Δεν παντρεύτηκε ποτέ. Δεν έβγαλε ποτέ από το χέρι της το δαχτυλίδι του Πέτρου μέχρι που πέθανε, από μια παραξενιά της μοίρας, ανήμερα της 28ης Οκτωβρίου το 2002. Δέκα χρόνια πριν, σαν σήμερα. 
Η κυρία Αγγελική Ζούμπερη ήταν η γιαγιά μου η Αγγελική. Αδελφή της γιαγιάς μου της Σοφίας. Αυτή μεγάλωσε τον πατέρα μου σ' εκείνο το όμορφο σπίτι στο Θησείο με την αυλή γεμάτη γιασεμιά, γιούλια, γαρυφαλιές και γαρδένιες κι ένα καναρίνι που πάντα έμενε το ίδιο. Ηταν η τρίτη μου γιαγιά κι ένοιωθα πολύ περήφανη που εγώ είχα τρεις γιαγιάδες ενώ τα άλλα παιδιά είχαν δύο.
Για μένα ήταν πιο γιαγιά μου αυτή από τις άλλες δύο γιατί ένοιωθα πώς είχαμε διαλέξει η μια την άλλη να γίνουμε γιαγιά και εγγονή και είμαστε αχώριστες ακόμα και στα παιχνίδια. Δεν είπαμε ποτέ τίποτα για τον Πέτρο. Ηξερα ότι αυτό το όμορφο παιδί στις φωτογραφίες έφυγε ένα πρωί για τον πόλεμο και δεν γύρισε ποτέ. Η κιθάρα του έμενε πάντα στην ίδια θέση στη σάλα, τα βιβλία του στο γραφειάκι σαν θα γύριζε απ' το πανεπιστήμιο να μελετήσει. Στο γραφειάκι του Πέτρου με έβαζε η γιαγιά μου η Αγγελική να ζωγραφίζω. Ημασταν πάντα όλοι μαζί, σαν να ήταν να γυρίσει ο Πέτρος το βράδυ. 
Οταν τρύπωνα στο πάντα λευκοστρωμένο κρεββάτι της μου άρεσε να χαϊδεύω τη δαντέλα στο σεντόνι και τη ρωτούσα τι είναι αυτό το σχεδιάκι ΠΖ που έκανε εκεί στη γωνία μου έλεγε πάντα μ' ένα γλυκόπικρο χαμόγελο "είναι η καρδούλα του Πέτρου". Τίποτ' άλλο ποτέ. 
Μόνο την 28η Οκτωβρίου δεν την έβρισκες τη γιαγιά μου την Αγγελική. Ηθελε να περνάει την ημέρα αυτή με το δικό της τρόπο. Να πηγαίνει μόνη της το πρωί απαραιτήτως στην παρέλαση στο Σύνταγμα και μετά να χάνεται....για να ξαναγυρίσει στην κανονική της ζωή την άλλη μέρα το πρωί. 
Αργότερα, μετά που πέθανε, έμαθα ότι περνούσε πάντα την ημέρα αυτή με τη Φανούλα.
Τη Φανούλα που έμεινε για πάντα πιστή στον δικό της "Χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας" που δεν γράφτηκε ποτέ σε κανένα Ηρώον. Μόνο στην καρδιά των δικών του ανθρώπων !!!


Οδυσσέας Ελύτης "Ασμα ηρωϊκό και πένθιμο για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας"
.................
Γιατί, ρωτάει ο αϊτός, πού ’ναι το παλικάρι;
Κι όλα τ’ αϊτόπουλ’ απορούν πού ’ναι το παλικάρι!
Γιατί, ρωτάει στενάζοντας η μάνα, πού ’ναι ο γιος μου;
Κι όλες οι μάνες απορούν πού να ’ναι το παιδί!
Γιατί, ρωτάει ο σύντροφος, πού να ’ναι ο αδερφός μου;
Κι όλοι του οι σύντροφοι απορούν πού να ’ναι ο πιο μικρός!
Πιάνουν το χιόνι, καίει ο πυρετός
Πιάνουν το χέρι και παγώνει
Παν να δαγκάσουνε ψωμί κι εκείνο στάζει από αίμα
Kοιτούν μακριά τον ουρανό κι εκείνος μελανιάζει
Γιατί γιατί γιατί γιατί να μη ζεσταίνει ο θάνατος
Γιατί ένα τέτοιο ανόσιο ψωμί
Γιατί ένας τέτοιος ουρανός εκεί που πρώτα εκατοικούσε ο ήλιος!
 
Ήταν ωραίο παιδί. Την πρώτη μέρα που γεννήθηκε
Σκύψανε τα βουνά της Θράκης να φανεί
Στους ώμους της στεριάς το στάρι που αναγάλλιαζε·
Σκύψανε τα βουνά της Θράκης και το φτύσανε
Mια στο κεφάλι, μια στον κόρφο, μια μέσα στο κλάμα του·
Bγήκαν Ρωμιοί με μπράτσα φοβερά
Kαι το σηκώσαν στου βοριά τα σπάργανα...
Ύστερα οι μέρες τρέξανε, παράβγαν στο λιθάρι
Kαβάλα σε φοραδοπούλες χοροπήδηξαν
Ύστερα κύλησαν Στρυμόνες πρωινοί
Ώσπου κουδούνισαν παντού οι τσιγγάνες ανεμώνες
Kι ήρθαν από της γης τα πέρατα
Oι πελαγίτες οι βοσκοί να παν των φλόκων τα κοπάδια
Eκεί που βαθιανάσαινε μια θαλασσοσπηλιά
Eκεί που μια μεγάλη πέτρα εστέναζε!
 
Ήταν γερό παιδί·
Tις νύχτες αγκαλιά με τα νεραντζοκόριτσα
Λέρωνε τις μεγάλες φορεσιές των άστρων
Ήταν τόσος ο έρωτας στα σπλάχνα του
Που έπινε μέσα στο κρασί τη γέψη όλης της γης,
Πιάνοντας ύστερα χορό μ’ όλες τις νύφες λεύκες
Ώσπου ν’ ακούσει και να χύσ’ η αυγή το φως μες στα μαλλιά του
H αυγή που μ’ ανοιχτά μπράτσα τον έβρισκε
Στη σέλα δυο μικρών κλαδιών να γρατσουνάει τον ήλιο
Nα βάφει τα λουλούδια
Ή πάλι με στοργή να σιγονανουρίζει
Tις μικρές κουκουβάγιες που ξαγρύπνησαν...
Α τι θυμάρι δυνατό η ανασαιμιά του
Τι χάρτης περηφάνιας το γυμνό του στήθος
Όπου ξεσπούσαν λευτεριά και θάλασσα...
 
Ήταν γενναίο παιδί.
Με τα θαμπόχρυσα κουμπιά και το πιστόλι του
Mε τον αέρα του άντρα στην περπατηξιά
Kαι με το κράνος του, γυαλιστερό σημάδι
(Φτάσανε τόσο εύκολα μες στο μυαλό
Που δεν εγνώρισε κακό ποτέ του)
Mε τους στρατιώτες του ζερβά δεξιά
Kαι την εκδίκηση της αδικίας μπροστά του
―Φωτιά στην άνομη φωτιά!―
Με το αίμα πάνω από τα φρύδια
Tα βουνά της Αλβανίας βροντήξανε
Ύστερα λιώσαν χιόνι να ξεπλύνουν
Tο κορμί του, σιωπηλό ναυάγιο της αυγής
Kαι το στόμα του, μικρό πουλί ακελάηδιστο
Kαι τα χέρια του, ανοιχτές πλατείες της ερημίας
Βρόντηξαν τα βουνά της Αλβανίας
Δεν έκλαψαν
Γιατί να κλάψουν
Ήταν γενναίο παιδί!
.............