Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

Πολλές φορές πάει η στάμνα στη βρύση, αλλά μια φορά θα σπάσει !

Ασχετο ???

Καθόλουουουουουου !!!

....................................................................

Αγαπητή Evia top

Διαβάζοντάς σε απόψε, όπως κάνω 2-3 φορές την ημέρα γιατί βρίσκω πολύ ωραίο το στυλ γραφής αλλά και τον τρόπο παρουσίασης των ειδήσεων είδα ένα μικρό post με τον τίτλο "Συνεχίζεται η κόντρα" !
Γέλασα με την ψυχή μου γιατί τυχαίνει λίγο να ξέρω από δημοσιογραφία, χωρίς να φιλοδοξώ, προς Θεού, να το παίξω ειδήμων. Ευχαριστώ λοιπόν !
Οσον αφορά την "είδηση" δεν υπάρχει καμμιά κόντρα, από πλευράς μου τουλάχιστον, με κανέναν γενικά και ειδικά. Το πώς αντιμετωπίζει ο καθένας τα πράγματα είναι συνισταμένη πολλών παραγόντων. Καταρχήν της ψυχοσύνθεσής του και στη συνέχεια της παιδείας του, του πολιτισμού του και των επιδιώξεών του. 
Αν αναρωτιέται κάποιος γιατί γράφω, το έχω χούι από μικρή. Μόλις δω υπολογιστή (στυλό παλιότερα) στρώνομαι στο γράψιμο. Το τι τράβηξα μικρή να μάθω γράμματα από μαμά και δασκάλες δεν λέγεται. Χαμένα να πάνε τα γράμματα; 
Αστειεύομαι βέβαια αλλά μεταξύ αστείου και σοβαρού λέγονται τα σοβαρότερα πράγματα. Απλά έχω φτιάξει ένα ιστολόγιο που έγινε το χόμπυ μου, όπως πολλοί άλλοι κάνουν συλλογή γραμματοσήμων ας πούμε. Εκεί βάζω σκέψεις, προτάσεις, παρεμβάσεις, όνειρα, εξομολογήσεις, τέλος πάντων την ψυχή μου όπως βγαίνει κάθε φορά. 
Την ψυχή μου και το όνομά μου δεν επιτρέπω σε κανέναν να τα παρουσιάσει με το δικό του τρόπο στον έξω κόσμο, όπως κάποιοι αυτόκλητοι παρουσιαστές μου προσπαθούν.   
Εγώ δεν ξέρω να γράφω βαρύγδουπα άρθρα όπως άλλοι με "βαρειές" επιστήμες ή "βαρειά" αξιώματα, που πολύ τους θαυμάζω αλλά δεν μπορώ να τους μιμηθώ, γιατί τι είμαι εγώ μπροστά σ΄ αυτούς που θέλουν ντε και καλά να πείσουν ότι ξέρουν όλες τις αλήθειες και μπορούν να σώσουν τον κόσμο άμα τους δοθεί η ευκαιρία; Λέω όμως όσα ξέρω και μπορώ, για όσους έχουν την περιέργεια να τα διαβάσουν. 
Σαν δημότης παράλληλα κι εγώ, παρατηρώ, ακούω, βλέπω, ενημερώνομαι για το τι γίνεται γύρω μου. Σχολιάζω λοιπόν αυτά που ακούω και βλέπω και προτείνω πράγματα. "Της γειτόνισσας το δίκιο, θα το πω δεν θα τ' αφήκω", λέγανε οι γιαγιάδες μας και κάπως έτσι, πετάγομαι κι εγώ μέσα στη μέση σε κάποια θέματα και λέω τα δικά μου, πότε με χιούμορ, πότε με αλήθειες που μπορεί να φαίνονται πικρές αλλά νοιώθω ότι θέλω να τις μοιραστώ και ίσως στον κοινό προβληματισμό να φανούν χρήσιμες.
Αραγε πρέπει να έχεις θεσμικό ρόλο πάντα για να λες ότι σκέφτεσαι; Οι απλοί άνθρωποι δεν μπορούν να λένε ότι σκέφτονται; Τα ερωτήματά μου είναι ακαδημαϊκά βέβαια γιατί όλοι έχουμε το δικαίωμα να λέμε τις σκέψεις μας και να τις γράφουμε στο χαρτί, στο FB, στο ιστολόγιο. Αλλωστε όταν είσαι ακόμα νέος και νοιώθεις δραστήριος πρέπει να το κρύβεις;
Οποιος διαβάζει αυτό το ιστολόγιο είναι καλοδεχούμενος και τον ευχαριστώ για την τιμή, ακόμα κι αν το κάνει για να ασκήσει κριτική. Η κριτική σε μένα λειτουργεί θετικά, με βοηθάει να δω τα πράγματα και από την οπτική των άλλων.
Σαν δήμαρχος αλλά και σε όλα τα χρόνια που πέρασαν είχα την τύχη να δω πολλά πράγματα, να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους και να αποκτήσω σημαντικές εμπειρίες. Τις καταθέτω μέσα από τα γραπτά μου. Οποιος μπορεί να διαβάζει και κάτω από τις λέξεις, ίσως βρει πράγματα να γελάσει, να κλάψει, να προβληματιστεί. Αλλωστε ετοιμάζω και ένα βιβλίο ! 
Η πολυτέλεια του χρόνου που δεν είχα παλαιότερα μου επιτρέπει τώρα πια να ασχολούμαι και με αγαπημένα πράγματα που λόγω ασχολιών είχα αφήσει. Ενα από αυτά είναι και το γράψιμο. Αν κάπου φανεί χρήσιμο θα είμαι ευτυχής.
Εύχομαι ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ και καλή δύναμη σε σας στην ενημέρωση της αγαπημένης μας Εύβοιας !!!

Ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία,

Φιλικά

Σοφία Μούτσου 
τ. Δήμαρχος Στυρέων

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

Ο αυταρχισμός στην τοπική αυτοδιοίκηση οδηγεί στη διάλυση


Ενα από τα μεγάλα προβλήματα που έφερε ο Καλλικράτης στην αυτοδιοίκηση των περιφερειακών κυρίως μικρών περιοχών που έχει αρχίσει ήδη να διαφαίνεται -εκτός φυσικά από τα οικονομικά- ήταν το ότι δημιούργησε δημοτικές παρατάξεις αποτελούμενες από πρόσωπα από διαφορετικά περιβάλλοντα, με διαφορετικά αξιολογικά χαρακτηριστικά και διαφορετική αντίληψη όσον  αφορά την αυτοδιοίκηση.
Αυτό δεν είναι κατ' ανάγκη κακό αλλά αν δεν προσεχθεί μπορεί να μετεξελιχθεί σε αδυναμία λειτουργίας.  
Κατά την άποψή μου η περίπτωση αποπομπής της αντιδημάρχου κ. Γεωργίας Τούρλα από τον δήμαρχο Καρύστου, που παρακολουθήσαμε την παραμονή των Χριστουγέννων ζωντανά στην συνέντευξη του δημάρχου, εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο.
Η κ. Τούρλα, γνωστό στέλεχος της κοινωνίας της Καρύστου, με εμπειρία στην διοίκηση αφού διετέλεσε διοικητής του νοσοκομείου Καρύστου, εκπαιδευτικός, μια  νέα γυναίκα εργατική και υπεύθυνη, η οποία έφερε το βάρος του συντονισμού των διοικητικών θεμάτων στην δημοτική αρχή εφόσον δεν είναι "δημοτική σύμβουλος του σαββατοκύριακου" όπως άλλοι, αλλά μόνιμη κάτοικος και με ενεργό ρόλο καθημερινά στο δημαρχείο, πληροφορήθηκε μαζί με τους υπόλοιπους ακροατές της συνέντευξης του δημάρχου ότι «θα είναι αντιδήμαρχος μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου και μετά θα αποπεμφθεί από τα καθήκοντά της».
Οι αιτιάσεις του δημάρχου έπεισαν μόνο όσους ήθελαν να πειστούν. Προσωπικά αυτά τα «περί ευρωπαϊκών προγραμμάτων που δεν έκανε τίποτα η αντιδήμαρχος» μου ακούστηκαν αστεία. Τα ευρωπαϊκά προγράμματα είναι συγκεκριμένα και οι δήμοι εντάσσονται ή δεν εντάσσονται σ’ αυτά αν έχουν ώριμες τις αντίστοιχες μελέτες που έχουν προετοιμαστεί πολύ καιρό πριν. Οσον αφορά το ότι η κ. Τούρλα εξέθεσε τον δήμαρχο με όσα είπε για το θέμα του παραιτηθέντος δημοτικού συμβούλου κ. Ξυπόλητου αυτό είναι κάτι που ουδείς μπορεί να το πιστέψει άκριτα. Κανέναν δεν μπορούμε να κρίνουμε αν δεν ακούσουμε και τις δύο πλευρές διότι «μηδενί δίκην δικάσεις πριν άμφοιν μύθον ακούσεις». Μέχρι τώρα ακούσαμε μόνο τον δήμαρχο.  
Δεν γνωρίζω τα εσωτερικά θέματα της παράταξης του δημάρχου. Η παραίτηση όμως του κ. Διγαλλέτου, ενός άλλου γνωστού στελέχους της καρυστινής κοινωνίας, από την αντιδημαρχία λίγους μήνες πριν, σε συνδυασμό με την αποπομπή της κ. Τούρλα τώρα, δείχνει σε κάθε λογικά σκεπτόμενο και όχι φανατισμένο άνθρωπο ότι οι ισορροπίες ανάμεσα στα στελέχη της δημοτικής αρχής και η ύπαρξη διαφόρων παραγόντων στην Κάρυστο δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα που τελικά καθυστερεί την παραγωγή ουσιαστικού έργου και επιδίδεται σ’ ένα διαφορετικό «κυνήγι μαγισσών» κάθε φορά με στόχο την ικανοποίηση προσωπικών συμπαθειών ή αντιπαθειών.
Είναι αυτονόητο ότι δεν μπορεί να αναβαθμίζονται σε "παράγοντες" οι συγγενείς και οι φίλοι  και να  απαξιώνονται οι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι. Αυτό είναι σοβαρό πρόβλημα δημοκρατίας πλέον.
Ολοι οι δημοτικοί σύμβουλοι έχουν αναφαίρετο δικαίωμα ψήφου κατά συνείδηση και όλοι έχουν έχουν τα ίδια δικαιώματα. Αλλά δεν έχουν όλοι τα ίδια προσόντα και τις ίδιες δυνατότητες. Οσοι έχουν το δημοτικό συμβούλιο για να περνάνε ευχάριστα την ώρα τους ή απλώς να χειροκροτούν δεν προσφέρουν θετική υπηρεσία στον τόπο. Η ύπαρξη αξιόλογων στελεχών και η αξιοποίηση του καθενός ανάλογα με τα ιδιαίτερα προσόντα του είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την καλή λειτουργία μιας δημοτικής αρχής.
Οποια κι αν είναι τα εσωτερικά ζητήματα της παράταξης της δημοτικής αρχής, ο τρόπος που ο δήμαρχος επέλεξε να απομακρύνει την κ. Τούρλα από τα καθήκοντά της αντιδημάρχου, ήταν ακατάλληλος, άκομψος και εν τέλει άδικος. Είναι αναφαίρετο δικαίωμά του να ορίζει και να παύει τους αντιδημάρχους, αλλά η δημόσια αυτή αποπομπή και μάλιστα χωρίς προηγούμενη ενημέρωση της ενδιαφερομένης ισοδυναμεί με ευτελισμό του ρόλου της ως στελέχους όχι μόνο της παράταξής του αλλά της τοπικής κοινωνίας, κάτι το οποίο αποτυπώνεται ως γενικότερη δυσαρέσκεια της τοπικής κοινωνίας ανεξάρτητα από τις συμπάθειες που έχει η κ. Τούρλα.
Προσωπικά έχω βιώσει το πώς συμπεριφέρεται ο δήμαρχος και κάποιοι πέριξ αυτού σε θέματα που ξεπερνούν κατά πολύ τα πλαίσια της αυτοδιοίκησης και γίνονται προσωπική εμπάθεια καταστρέφοντας κάθε δυνατότητα πολιτισμένου διαλόγου. Εξ αυτού του λόγου, που όλοι γνωρίζουν, έχω μια ιδιαίτερη ευαισθησία όταν βλέπω η στάση αυτή να επεκτείνεται και σε άλλους ανθρώπους με μόρφωση, επίπεδο και προσφορά στον τόπο.
Δεν ζήτησα ποτέ και από κανέναν παρέμβαση για τα θέματα που αναφέρονται συχνά πυκνά ως καραμέλλα από τη δημοτική αρχή και αφορούν τον πρώην δήμο Στυρέων και κανένας δεν μου ζήτησε την παρέμβαση αυτή που κάνω τώρα.
Δεν θέλω να δικαιώσω ή να στηρίξω κανέναν γιατί δεν το χρωστάω σε κανέναν. Ο καθένας στην αυτοδιοίκηση αντιμετωπίζει με τον τρόπο που ο ίδιος ξέρει και μπορεί την κάθε κρίση.  Ετσι, αποδεικνύεται αν αντέχει ή δεν αντέχει τους κλυδωνισμούς και τα χτυπήματα που είναι συχνά στο ταξίδι της συμμετοχής στα κοινά. Ετσι αποδεικνύεται τελικά το μέγεθος του καθενός.
Λέω απλά και αυθόρμητα τις σκέψεις μου για το πρόβλημα δημοκρατικής λειτουργίας της αυτοδιοίκησης στην περιοχή μας σαν πρώην δήμαρχος αλλά και σαν άνθρωπος που θήτευσε αρκετά χρόνια στην αυτοδιοίκηση της νότιας Εύβοιας και σαν απλή δημότισσα.
Εχοντας παράλληλα γνωρίσει την κ. Τούρλα ως διοικητή του νοσοκομείου Καρύστου την περίοδο που διετέλεσα δήμαρχος Στυρέων και έχοντας συνεργαστεί μαζί της σε θέματα της αρμοδιότητάς της λυπήθηκα  πολύ που άκουσα τον δήμαρχο να μιλάει έτσι για εκείνη και αυτό εκφράζω. Κι εγώ αντιμετώπισα σοβαρά θέματα με δημοτικούς συμβούλους αλλά δεν τους απαξίωσα ποτέ, ακόμα και όταν οι ίδιοι εσκεμμένα προσπάθησαν να το κάνουν σε μένα.
Ξέρω ότι και άλλοι πολλοί άνθρωποι ενοχλήθηκαν από τις εξελίξεις αυτές. Η δημόσια αποπομπή της δημοτικής συμβούλου Καρύστου, που ήρθε πρώτη σε ψήφους και εργάστηκε μέχρι σήμερα υπεύθυνα, δεν είναι κατ' ουδένα τρόπο σοβαρή αντιμετώπιση ενός προβλήματος σε αυτοδιοικητικό επίπεδο αλλά είναι αποτέλεσμα της αντίληψης «Letat cest moi = το κράτος είμαι εγώ» που δεν ταιριάζει στις απαιτήσεις μια δημοκρατικής αυτοδιοίκησης και μας γυρίζει δεκαετίες πίσω σε παλιές εποχές των πρώην κοινοτήτων που έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
Επιπλέον δε σε μια πόλη με τον πολιτισμό και την ιστορία της Καρύστου τέτοιες πρακτικές δείχνουν άγνοια της ανθρωπογεωγραφίας και προσβάλλουν το κοινό αίσθημα.
Δεν μπορούν να εξομοιώνονται ούτε να ισοπεδώνονται όλοι και όλα στο όνομα της διατήρησης μιας αυτοδιοικητικής παντοδυναμίας χωρίς αντίλογο που απαξιώνει και τρομοκρατεί όποιον της εναντιωθεί.
Η κοινωνία μας σήμερα δεν αντέχει άλλους αποκλεισμούς. Απαιτεί συγκλίσεις, πολυφωνία, συμμετοχικότητα και συλλογικότητα για να υπάρξουν προτάσεις και λύσεις στα μεγάλα προβλήματα. Αυτό πρέπει να το αντιληφθούν όσοι έχουν μάθει να διοικούν χωρίς έλεγχο και αντίλογο.
Οι μικρές τοπικές κοινωνίες, το ξέρουμε όλοι, δεν έχουν να επιδείξουν μεγάλο αριθμό αξιόλογων στελεχών. Συνεπώς το να ρίχνουμε στον Καιάδα όποιον έχει άποψη και γνώσεις μόνο και μόνο γιατί δεν αρέσει σε κάποιους, είναι μια ανεπίτρεπτη "πολυτέλεια" και οδηγεί τελικά σε συρρίκνωση των δυνατοτήτων οικονομικής και πολιτιστικής ανάπτυξης ενός τόπου, αφού ο Κρόνος του ηγεμονισμού κατασπαράζει τα παιδιά του. Αλλωστε, ο περιορισμός των αποφάσεων σε ένα μικρό κύκλο «κολλητών» γίνεται πάντα μπούμεραγκ σε πολιτικές κοντόφθαλμες και στενόκαρδες.  
Το «ουδείς αναντικατάστατος» είναι μια γενίκευση που όταν λέγεται με αυταρχισμό και απαξίωση πάντα αποδεικνύεται τραγικό λάθος που μοιραία οδηγεί στη διάλυση.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Συγνώμη, λάθος !

Σε ανακοίνωσή μου ανέφερα ότι στο γκάλοπ που γίνεται από την Karystia press "πώς κρίνετε τη διοίκηση του Νίκου Μανώλη - πώς κρίνετε την αντιπολίτευση του Λευτέρη Ραβιόλου;"  "όποιος θέλει ψηφίζει όσες φορές θέλει". Ετσι νόμισα η ίδια και έτσι μου είπαν και άλλοι.
Τελικά όμως αυτό δεν ισχύει και οφείλω να ζητήσω συγνώμη από την κ. Σοφία Κεντιστού διότι διαπίστωσα ότι όταν ψηφίσεις αναρτάται ανακοίνωση στη σελίδα "έχετε ήδη ψηφίσει για σήμερα" κάτι το οποίο δεν σου επιτρέπει να ψηφίσεις πάλι, αλλά μόνο να περιηγηθείς.
Χαίρομαι που το διαπίστωσα διότι αυτό διασφαλίζει το αδιάβλητο της ψηφοφορίας και εγγυάται την εξαγωγή ασφαλών αποτελεσμάτων του γκάλοπ.

Πρέπει να ζητάμε και συγνώμη όταν διαπιστώνουμε ότι κάνουμε λάθος ! 

Τι υπέροχη μέραααααααα !!!!!!!

Ολα καλά !!!




Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Χρόνια πολλά !


Καλά Χριστούγεννα
&
Ευτυχισμένος ο νέος χρόνος 2012
Οι φετεινές γιορτές ας είναι η αφετηρία
για Ειρήνη και Αγάπη σε όλο τον κόσμο !
*****



Ευχές για τις γιορτές που έρχονται


Καλά Χριστούγεννα 
&
Ευτυχισμένος ο νέος χρόνος


Ας γίνουν οι φετεινές γιορτές 
η αφετηρία για Ειρήνη και Αγάπη
σε όλο τον κόσμο 

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Η αθωότητα δεν είναι προνόμιο των φίλων μας



Για άλλη μια φορά, από τις εκατοντάδες μέσα στο χρόνο που πέρασε, κάποιοι της δημοτικής αρχής Καρύστου συνεχίζουν τον πρωτοφανή πόλεμο λάσπης εναντίον μου. Και λέω κάποιοι γιατί το δημοσίευμα που εμφανίστηκε στην εφημερίδα Karystia press σήμερα με τον τίτλο «Καταδικάζουμε παράνομες πράξεις, δεν προδικάζουμε πρόσωπα» υπογράφεται απλώς ως «Γραφείο Τύπου» και δεν γνωρίζω ποιος είναι ο εγκέφαλος που το συνέλαβε και το έγραψε.
Σε ότι αφορά τον Δήμο Καρύστου πολύ καλά κάνει και απερίφραστα καταδικάζει μη νόμιμες ενέργειες και συμπεριφορές σχετικά με την υπόθεση πρώην δημοτικού συμβούλου και δεν προδικάζει πρόσωπα.
Σε ότι αφορά εμένα όμως, αυτό το αυτοαποκαλούμενο «Γραφείο Τύπου» καλά θα κάνει να διαβάζει το προσωπικό μου ιστολόγιο πιο προσεκτικά αν θέλει να το κρίνει. Αν το έκανε και δεν βιαζόταν ως συνήθως να εξαπολύσει τόση λάσπη εναντίον μου, θα έβλεπε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι μιλάω για μια θλιβερή περίπτωση και με ιδιαίτερα μεγάλη προσοχή αναφέρομαι σε θέματα που δημοσίευσαν όλες οι εφημερίδες και όλα τα blogs στην Εύβοια και διαβάστηκαν από χιλιάδες άτομα παντού.
Εχω ήδη προχωρήσει σε νομικές διαδικασίες προστασίας του ονόματός μου και δεν χρειάζεται να απασχολούμαι πλέον με το τι λένε αυτοί που απλώς χαίρονται να μιλάνε εναντίον μου πίνοντας καφέ.
Το ποιος «ελέγχεται για διασπάθιση δημοσίου χρήματος και άλλες εγκληματικές πράξεις» δεν το σχολιάζω καθόλου. Χάνουν το νόημά τους οι λέξεις στα χείλη εμπαθών ανθρώπων.
Δεν αξίζει ούτε ο παραμικρός σχολιασμός γιατί όλα αυτά είναι στο μακκιαβελικό μυαλό όσων σχεδίασαν και μάλιστα με έγγραφά τους, αυτή την ιστορία από τις 20 Νοεμβρίου 2010 πριν καν ξεκινήσουν την λειτουργία τους οι νέοι δήμοι,  για να βρουν εξιλαστήρια θύματα της πολιτικής μισαλλοδοξίας τους και του πολιτικού καννιβαλισμού, όχι μόνο απέναντί μου αλλά και απέναντι σε κάθε άνθρωπο που μπορεί να αρθρώσει μια λογική πρόταση σ’ αυτό τον τόπο, να πει με θάρρος την άποψή του και να γνωρίζει γραφή και ανάγνωση.
Το πώς εκφράζονται εναντίον δημοτικών συμβούλων της αντιπολίτευσης, πρώην δημάρχων ή πολιτών με άποψη είναι πλέον γνωστό σε όλους. Αλλά η συντήρηση ως ιδεολογία χρησιμοποιεί πάντα τον εξευτελισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για να τσακίσει κάθε αντίδραση !!!
Προσωπικά δεν σπατάλησα τη ζωή μου στα ποτά και τα ξενύχτια αλλά στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στην δημόσια ανεπίληπτη καρριέρα μου των σχεδόν 30 χρόνων και στην οικογένειά μου. Δεν με αφορά συνεπώς η άποψη όσων προσπαθούν να με τρομάξουν και να μου κλείσουν το στόμα, θεωρώντας ότι επειδή είμαι γυναίκα είμαι ο πλέον εύκολος στόχος.  
Δεν θα μου διδάξουν όμως τον σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, προσωπικότητα και οικογένεια αυτοί που δεν σεβάστηκαν την δική μου αξιοπρέπεια, προσωπικότητα και οικογένεια και επιδίδονται σε έναν άνευ προηγουμένου ανθρωποφαγικό χορό, χωρίς μάλιστα να υπάρχουν τα στοιχεία εκείνα που ορίζει η πολιτεία για την προστασία των μελών από τις αυθαιρεσίες οποιασδήποτε εξουσίας. Οι ίδιοι εξευτελίζονται πλέον στα μάτια των ανθρώπων γύρω μας με το μένος τους.
Ο πρώην δημοτικός σύμβουλος δικαιούται το κριτήριο της αθωότητας ασφαλώς και είμαι η πρώτη που του το εύχομαι γιατί γνωρίζω πολύ καλά τι σημαίνει να κατηγορείσαι απάνθρωπα, ανελέητα και άδικα, έχοντας δουλέψει χιλιάδες ώρες για τον τόπο σου. Μακάρι ο άνθρωπος να αποδείξει το δίκιο του απέναντι σε όσους σήμερα τον κατηγορούν. Δεν ανήκω σ’ αυτούς γιατί δεν ξέρω να βρίζω, να λασπολογώ, να φτύνω, να ουρλιάζω, να βρυχώμαι σαν άγριο θηρίο. Είμαι άνθρωπος και θα παραμείνω άνθρωπος ακόμα και μπροστά σε όσους καμαρώνουν που είναι «θηρία».
Αλλά το κριτήριο της αθωότητας το δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι σ’ αυτόν τον πλανήτη βάσει του Χάρτη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεν είναι προνόμιο των φίλων μας η αθωότητα ενώ οι άλλοι είναι όλοι «παλιάνθρωποι» και «λαμόγια». Δεν υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Υπάρχει μόνο μία δικαιοσύνη στην πολιτισμένη κοινωνία μας και αυτήν την αποδίδουν τα δικαστήρια σε όλες τις βαθμίδες  όταν καλούνται να εξετάσουν υποθέσεις συνεξετάζοντας μάλιστα τις ιδιαίτερες συνθήκες τέλεσης κάθε πράξης, την ύπαρξη δόλου ή άλλων αιτίων και πολλά πολλά άλλα που είναι υπόθεση της Νομικής Επιστήμης και όχι των Πολιτικών Επιστημών. Τα λαϊκά δικαστήρια έχουν λήξει με το τέλος του Εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα και η γκιλοτίνα έχει καταργηθεί από το 1800 στη Γαλλία.
Τόση λύσσα πια καταντάει αρρώστια, έγραψα πρόσφατα.
Στα 51 χρόνια μου έχω δώσει άπειρα δείγματα σεβασμού στο διάλογο και στην ανθρώπινη ευαισθησία καθόλη τη διάρκεια της δημόσιας καρριέρας μου και δεν θα μου μιλήσουν σήμερα για τα αυτονόητα που διδάσκεται κάποιος από το σπίτι του. Υπήρξα στρατευμένη σε αυτές τις ιδέες από τους εξαιρετικούς γονείς μου.
Εχω τρέξει πολλές φορές για προβλήματα με ουσίες μαθητών μου και μάλιστα σε περιοχές της Αθήνας ιδιαίτερα πληγείσες από την μάστιγα αυτή. Ως δήμαρχος δημιούργησα και με απόφαση του δημοτικού Συμβούλιου το Συμβούλιο Πρόληψης της Εγκληματικότητας στον δήμο Στυρέων όπως όριζε ο νόμος. Στήριξα όσο κανείς άλλος τον Πολιτισμό, την Τέχνη, την Παράδοση, τον Εθελοντισμό  ακόμα και πέρα από τις μικρές μου δυνάμεις και αυτό είναι γνωστό σε όλη την Εύβοια. Αλλωστε ο Δήμος Στυρέων τιμήθηκε από την UNESCO για όλα αυτά με την παρουσία μάλιστα υπεύθυνου εκπροσώπου στα Στύρα.
Πέραν τούτου όμως όπως λέει ο Δήμος Καρύστου στο έγγραφό του 4207 18/4/2011 και υπογράφει ο Δήμαρχος κ. Μανώλης «Ο Δήμος Στύρων και η Δημοτική Αρχή προσπαθούσε ανέκαθεν να ενεργεί για το γενικό συμφέρον των Δημοτών της. Με το ίδιο σκεπτικό λειτουργεί και η νέα δημοτική αρχή στα πλαίσια της διοίκησης Καλλικράτη»
Το τι διδάσκω στους εκατοντάδες εφήβους μαθητές μου που πέρασαν από τα χέρια μου τα τελευταία 15 χρόνια το γνωρίζουν οι ίδιοι. Η δική τους αγάπη και αποδοχή μου έδωσε τις μεγαλύτερες συγκινήσεις της ζωής μου. Η δική τους αγάπη και αποδοχή με ενδιαφέρει !
Το ποιος μπορεί να διδάξει ήθος αυτό το κρίνουν άλλοι και όχι το συγκεκριμένο «Γραφείο Τύπου» του δήμου Καρύστου του οποίου κι εγώ τυγχάνω δημότης και συνεπώς έχω απεριόριστο το δικαίωμα του λόγου και της ελεύθερης σκέψης μέχρι να κλείσω τα μάτια μου ή να πάθω αλτσχάιμερ.
Με εκτίμηση
Σοφία Μούτσου
Καθηγήτρια
Τ. Δήμαρχος Στυρέων

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Χριστουγεννιάτικο Bazaar του Γυμνασίου Καρύστου

Τα παιδιά του Γυμνασίου Καρύστου μας προσκαλούν στο Χριστουγεννιάτικο Bazaar τους την Τρίτη 20 Δεκεμβρίου από τις 5.00 το απόγευμα μέχρι τις 9.00 το βράδυ στο Γιοκάλειο.
Με σύνθημά τους "Αντιστεκόμαστε στην κρίση, γιορτάζουμε, δημιουργούμε, χαμογελάμε" περιμένουν όλους να πλαισιώσουν την προσπάθειά τους και έχουν ετοιμάσει μόνα τους πολύ όμορφες δημιουργίες!
Με συμπαραστάτες τους καθηγητές τους έχουν κάνει πολλή δουλειά που σίγουρα αξίζει συγχαρητήρια!
Καλή επιτυχία παιδιά !!!

Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

Η μεγάλη φωνή της Cesaria Evora σώπασε

Μια μοναδική φωνή που συγκλόνισε τoυς λάτρεις των mornas σώπασε. Η Cesaria Evora "η ξυπόλητη ντίβα" πέθανε σε ηλικία 70 ετών.
Γεννημένη στο νησί San Vicente στο Πράσινο Ακρωτήριο η Cesaria μεγάλωσε μέσα σε τρομερή φτώχεια και μπήκε οικότροφη σε ορφανοτροφείο σε ηλικία 7 ετών όπου έμαθε να τραγουδά στη σχολική χορωδία. Εκεί πρωτοφάνηκε το καταπληκτικό μέταλλο της σπάνιας φωνής της. Σε ηλικία 16 ετών γνώρισε την αγάπη στο πρόσωπο ενός ναυτικού που την δίδαξε τα παραδοσιακά μουσικά στυλ των  coladeiras και mornas, τα μελαγχολικά τραγούδια της πατρίδας της. Πολύ γρήγορα έγινε διάσημη στο νησί της αλλά πάντα αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και σταμάτησε να τραγουδά για δέκα χρόνια ενώ ταυτόχρονα είχε προβλήματα αλκοολισμού τα οποία ξεπέρασε με σιδερένια θέληση.
Με τη χρηματοδότηση μιας ομάδας γυναικών η Cesaria άρχισε να τραγουδά στην Πορτογαλία και ο Ζοζέ Ντα Σίλβα την έπεισε να πάει στο Παρίσι όπου ηχογράφησε το άλμπουμ "La dive aux pieds nus" (H ξυπόλητη ντίβα) που την έκανε διάσημη. Το τραγούδι Sodate το μοναδικό που δεν είναι γραμμένο στα γαλλικά αλλά στα πορτογαλικά την αποθέωσε και την καθιέρωσε σε κοινό και κριτικούς.
Η Cesaria έγινε διάσημη σε ηλικία 47 χρονών και έζησε στο Παρίσι μέχρι το θάνατό της που επήλθε από καρδιολογικά προβλήματα.

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

Η κοινωνία ανησυχεί για τα παιδιά της

Μετά την πρόσφατη ιστορία με την σύλληψη των δύο ατόμων για ναρκωτικά στην Κάρυστο, όπως είναι φυσικό άρχισαν μεταξύ μας συζητήσεις όπως γίνεται παντού και πάντα. Λογικό είναι γιατί τέτοιες ειδήσεις ξυπνάνε βίαια από τον λήθαργο την υπνώτουσα κοινωνία μας που ξέρει μεν, αλλά σιωπά, σεβόμενη τις δικές της ισορροπίες, τις σχέσεις, τις συγγένειες, το κοινωνικό φαίνεσθαι τέλος πάντων.
Με αφορμή το άρθρο μου "συνελήφθησαν δύο άτομα για ναρκωτικά στην Κάρυστο" πολλοί φίλοι επικοινώνησαν μαζί μου διαδικτυακά και τηλεφωνικά συζητώντας το θέμα αυτό. Οι περισσότεροι μου είπαν "επιτέλους, να μαζευτούν κάποιοι"
Προσωπικά δεν ξέρω τίποτα περισσότερο από αυτά που μάθαμε όλοι, αλλά ένοιωσα πολύ περίεργα όταν το έμαθα. Κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να επιχαίρει για τέτοιες καταστάσεις. Είναι θλιβερές αν τα πρόσωπα είναι χρήστες γιατί χρειάζονται ειδική υποστήριξη και τραγικά επικίνδυνες αν τα πρόσωπα είναι έμποροι ουσιών γιατί επιβάλλεται παραδειγματική τιμωρία. 
Με αυτά τα πράγματα δεν δικαιούται να παίζει κανείς. Εδώ δεν είναι για να λέμε μεγάλα λόγια και να το παίζουμε "υπεράνω". Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά αλλά δεν χρειάζεται. Ολοι ξέρουν τι πρέπει να γίνει. Η κοινωνία της περιοχής ανησυχεί για τα παιδιά της και δικαίως. Οταν η μάστιγα των ναρκωτικών σου χτυπάει την πόρτα και απειλεί το παιδί σου που θα πάει να πιει αμέριμνο τον καφέ του στην παραλία εξαγριώνεσαι και ξεχνάς σχέσεις και φιλίες. Και παύεις πια να αποδέχεσαι μοιρολατρικά τα πράγματα.
Συγκάλυψη και "προστασία" δεν νοείται σε τέτοιες περιπτώσεις. Οι μόνοι που χρειάζονται προστασία  είναι τα νέα παιδιά στην εφηβεία που τα πλησιάζει ο κάθε επιτήδειος και τα βάζει σ' ένα δρόμο χωρίς επιστροφή, σ΄ ένα δρόμο θανάτου.

Οι "κολλητοί" και τα ... λαθάκια τους

Τελικά, τα αδικήματα διαβαθμίζονται ανάλογα με τη σχέση που έχει κάποιος με την εξουσία, όπως φαίνεται. Αν είσαι "κολλητός" ακόμα κι αν είσαι ρεμάλι σου χαϊδεύουν και τα μαλλιά, σου βάζουν και ιώδιο στις πληγές και λένε :   "δεν ήξερε το καϋμένο, ένα λάθος έκανε". Λέμε τώρα γενικές θεωρίες.
Προσωπικά ήμουν βέβαιη γι΄αυτές !
Αλλά όσο και να το μαζέψεις... δεν μαζεύεται !

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

Σύλληψη δύο ατόμων για ναρκωτικά στην Κάρυστο

Συνελήφθησαν δύο άτομα για κατοχή ποσότητας ναρκωτικών (χασίς και κοκαϊνης) στην Κάρυστο σε έλεγχο που έκανε η Τροχαία. Οι συλληφθέντες είναι κάτοικοι της περιοχής, ηλικίας 31 και 40 ετών.
Συζητείται ευρύτατα ότι έχουν και ενδιαφέρον για τα κοινά.
Δεν ξέρω αν αληθεύει, αλλά ΜΠΡΑΒΟ τέτοια μπουμπούκια !!!

Αλήθεια μήπως έχει έρθει η ώρα να γίνει γενική εκκαθάριση στην περιοχή μας από τη μάστιγα των ναρκωτικών; Πρέπει να πέσουν και άλλοι νέοι της περιοχής θύματα των αδίστακτων εμπόρων που διακινούν τις ουσίες του θανάτου;
Θα τρέξουν κάποιοι να κλείσουν τις υποθέσεις, να συγκαλύψουν, να βγάλουν λάδι κάποιους; Συνήθως έτσι γίνεται.
Ας αφήσουμε τις υποκρισίες κατά μέρος και ας δούμε τις αλήθειες που πονάνε .....
Εχει πολύ πράγμα, δυστυχώς !

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2011

Για τα παιδιά μας !

Παγκόσμια ημέρα του Παιδιού η 11η Δεκεμβρίου. Ελάχιστα έως καθόλου αφιερώματα στα ΜΜΕ της Εύβοιας, πολύ λίγα στα κεντρικά της Αθήνας. 
Στην Εύβοια βέβαια έχουμε το σοβαρό γεγονός των εκλογών του Επιμελητηρίου που εξελίσσεται και όλα τα μάτια και τ' αυτιά είναι στραμμένα σ' αυτό. Με παιδιά θ' ασχοληθούμε τώρα; Τα δικά μας τ' αγαπάμε ούτως ή άλλως. Τα άλλα τ' αγαπάνε οι δικοί τους γονείς και έτσι είμαστε ήσυχοι ν' ασχοληθούμε με σοβαρότερα θέματα.
Εγώ, πηγαίνοντας ως συνήθως σαν τους σολωμούς κόντρα στο ρεύμα, σήμερα θα γράψω για τα παιδιά, με αφορμή και τον Τηλεμαραθώνιο Αγάπης για τα Παιδιά που διοργανώνει η Ελληνική Επιτροπή της UNICEF σε συνεργασία με την ΕΡΤ την Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011.
Γράφω για τα δικά μας παιδιά που γεννιούνται σαν επισφράγηση ενός μεγάλου έρωτα, σαν προϊόν πειραματισμού μιας άγουρης σχέσης, σαν ελπίδα ενός συμβατικού γάμου, σαν επιβεβαίωση της δυνατότητάς μας να διαιωνιστούμε, σαν επιλογή να μη μείνουμε μόνοι στα γεράματά μας, σαν απόφαση να πάμε κόντρα στα κατεστημένα που δεν δέχονται ακόμα τις ανύπαντρες μητέρες, σαν εσωτερική βαθειά παρόρμηση να γίνουμε γονείς. 
Για όσα τα περιμένουμε με χτυποκάρδια να μεγαλώσουν και για όσα δεν τα περιμένει κανείς να γυρίσουν σπίτι. 
Για όσα αγωνιζόμαστε να τα μεγαλώσουμε με θυσίες και κόπους ατέλειωτους και για όσα αναγκάζονται να παλέψουν σκληρά για μια θέση στον ήλιο.
Για όσα μας πουλάνε και μας αγοράζουν μ' ένα χαμόγελό τους και για όσα πουλάνε λουλούδια στα φανάρια. 
Για όσα φροντίζουμε να μην τα φυσήξει αέρας και για όσα τα παγώνει ο βοριάς σαν τα κλαράκια.
Για όσα τα κοιμίζουμε με γλυκά τραγούδια στην αγκαλιά μας και για όσα κοιμούνται τρομαγμένα κάτω απ' τις γέφυρες. 
Για την αθωότητα που δεν έχει φυλή, χρώμα και θρησκεία, αυτά δηλαδή τα στοιχεία που χωρίζουν τους ανθρώπους σε "δικούς μας" και "ξένους", σε "καλούς" και "κακούς".
Γράφω για όσα θα ζήσουν το παραμύθι των Χριστουγέννων στα όμορφα σπίτια τους και για όσα ίσως δεν βρουν ποτέ το δικό τους αστέρι.
Αν η αγκαλιά του κόσμου ήταν αληθινή τότε θα χωρούσαν όλα τα μικρούλια, αλλά δεν είναι. 
Αν είχαμε τη δύναμη όλοι ν' ασχοληθούμε και μ' ένα άλλο παιδί εκτός από τα δικά μας τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα, αλλά δεν το κάνουμε γιατί λέμε ότι δεν έχουμε χρόνο και χρήμα. Απλά δεν έχουμε όλοι την ψυχή να το κάνουμε.
Αν οι κυβερνήσεις δαπανούσαν περισσότερα στην παιδική μέριμνα απ' ότι στους εξοπλισμούς τα προβλήματα θα εξαλείφονταν πολύ γρήγορα, αλλά δεν το κάνουν κι εμείς δεν τους πιέζουμε γιατί λέμε ότι δεν μας ακούνε και είναι όλοι ίδιοι. Απλά δεν το διεκδικούμε.
Σήμερα είναι πολύ δύσκολο να είσαι παιδί. Πολύ πιο δύσκολο από την εποχή του Τομ Σιώγερ και της Σταχτοπούτας. 
Για να μιλήσουμε ενδεικτικά για την Ευρώπη αφήνοντας τα τραγικά ποσοστά παιδικών ασθενειών και πείνας στις άλλες ηπείρους ας αρκεστούμε σε μερικά στοιχεία που έδωσε πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Βάσει των στοιχείων αυτών από τα 78 εκατομμύρια πολιτών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ένας στους τέσσερεις είναι παιδί. Δηλαδή 14.820.000 άτομα είναι παιδιά που απειλούνται από τη φτώχεια, το 19% των κατοίκων της Ευρωπαϊκής Ενωσης όταν στο σύνολο του γενικού πληθυσμού της γης το ποσοστό είναι χαμηλότερο δηλαδή 16%.
Στις περισσότερες χώρες της Ευρ. Ενωσης τα παιδιά διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο φτώχειας σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό.
Πέραν όσων όμως συμβαίνουν στην Ευρώπη σύμφωνα με εκτιμήσεις του Διεθνούς Κέντρου για τα Εξαφανισμένα και Θύματα Εκμετάλλευσης Παιδιά (International Center for Missing and Exploited Children) το 2012 ο αριθμός των παιδιών που ενδέχεται να πέσουν θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης με σκοπό το κέρδος αναμένεται να αγγίξει τα 2.000.000 παιδιά παγκοσμίως, ενώ εκτιμάται ότι θα εξαφανιστούν συνολικά 8.000.000 παιδιά. Συνολικά 300.000.000 παιδιά εκτιμάται ότι θα κακοποιηθούν σεξουαλικά πριν την ενηλικίωσή τους.
Τα παραπάνω στοιχεία ανακοίνωσε το "Χαμόγελο του Παιδιού" με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού και επισημαίνει ότι για το 2009 οι παγκόσμιες γραμμές βοήθειας δέχτηκαν 14.087.484 κλήσεις.
Το "Χαμόγελο του Παιδιού" εδώ και 16 χρόνια στηρίζει υλικά, ψυχολογικά, ηθικά και ιατρικά τα παιδιά και μέχρι σήμερα έχει εξυπηρετήσει πάνω από 30.000 παιδιά στην Ελλάδα, ενώ ο αριθμός των παιδιών που έχουν ανάγκη αυξάνεται καθημερινά. Τα τελευταία χρόνια, ένας στους πέντε Ελληνες, ενήλικες ή παιδιά, έχουν καλέσει τη γραμμή SOS 1056 του "Χαμόγελου".
Η κεντρική ιδέα του Χαμόγελου είναι ότι η παιδική ηλικία αποτελεί τη βάση για κάθε ενήλικα. Γι΄αυτό το λόγο τα παιδιά θα πρέπει να ενθαρρύνονται σε κάθε τους προσπάθεια, να παίζουν, να νοιώθουν την αγάπη, την ασφάλεια και την προστασία των ενηλίκων από κάθε κίνδυνο που απειλεί την σωματική, ψυχική η πνευματική τους υγεία.
Η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών τον Δεκέμβριο του 1954 ξεκίνησε να προωθεί τον Χάρτη για την Παιδική Υγεία και Ασφάλεια τον οποίο ολοκλήρωσε και ψήφισε το 1959. Μετά από αρκετά χρόνια σοβαρής δουλειάς και παρατηρήσεων των ειδικών σε όλο τον κόσμο ο ΟΗΕ υιοθέτησε στις 20 Νοεμβρίου 1989 την Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που αποτελεί το πλέον αποδεκτό κείμενο για τα ανθρώπινα δικαιώματα παγκοσμίως. Το κείμενο αυτό έχει επικυρωθεί από 191 χώρες εκτός των Η.Π.Α. και της Σομαλίας και τα 54 άρθρα του χωρίζονται σε 4 τομείς : Δικαιώματα Επιβίωσης, Ανάπτυξης, Προστασίας και Δικαιώματα Συμμετοχής. Η 20η Νοεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού.
Δυστυχώς όμως παρά τα διεθνή κείμενα προστασίας των παιδιών που σε πολλές χώρες αποτελούν γράμμα κενό, εκατομμύρια παιδιά εξακολουθούν να υποφέρουν από τη φτώχεια και την πείνα, να στερούνται της στοιχειώδους σχολικής εκπαίδευσης, εκατοντάδες χιλιάδες υφίστανται τις τραγικές συνέπειες του οικονομικού χάους, δεκάδες χιλιάδες πεθαίνουν, ακρωτηριάζονται ή μένουν ορφανά από τους πολέμους, πεθαίνουν από τον ιό του AIDS ή άλλες ασθένειες.
Τα στοιχεία είναι καταπέλτης για τον εφησυχασμό των συνειδήσεών μας.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της UNICEF για την παιδική φτώχεια ανάμεσα σε 24 χώρες μέλη του ΟΟΣΑ διαπιστώθηκε ότι η Ελλάδα υποφέρει από πολύ μεγάλες ανισότητες σε σχέση με άλλες ανεπτυγμένες χώρες. Η χώρα μας βρίσκεται σε δυσχερέστατη θέση σχετικά με τα κριτήρια που επηρεάζουν καθοριστικά την ανάπτυξη των παιδιών στην υλική ευημερία, την εκπαίδευση και την υγεία. Χαρακτηρίζεται από πολύ μεγάλες ανισότητες που οδηγούν τα παιδιά των ευάλωτων κοινωνικά ομάδων στο περιθώριο και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
Ο Τηλεμαραθώνιος Αγάπης είναι μια κορυφαία εκδήλωση της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF που σε συνεργασία με δήμους της Αττικής (Ιλιον, Πέραμα, Αγία Βαρβάρα) θα προχωρήσει σε εμβολιασμούς παιδιών κοινωνικών ομάδων που ζουν στη φτώχεια και τον αποκλεισμό. Ο Τηλεμαραθώνιος θα ξεκινήσει στις 4 μ.μ της Δευτέρας 12/12, θα μεταδοθεί δορυφορικά και το κοινό μπορεί να τηλεφωνεί στη γραμμή δωρεών Τηλεμαραθώνιος Αγάπης 211-1041-000.
Κανένας δεν μπορεί να θεωρηθεί πολιτισμένος άνθρωπος αν πιστεύει ότι κάποια παιδιά ήρθαν στον κόσμο κατά λάθος και γι΄αυτό πρέπει να ζουν σαν λάθη που δεν μας αφορούν.
Η παρουσία κάθε παιδιού στον κόσμο είναι πολύτιμη και μοναδική. Είναι ένα αναντικατάστατο δώρο της ζωής που πρέπει να μεγαλώσει με αγάπη και ασφάλεια, να έχει πλήρη δικαιώματα στην υγεία, και τη μόρφωση και ευκαιρίες ίσης συμμετοχής σε όλες τις ευκαιρίες της ζωής.
Μικρές ή μεγάλες οι οικονομικές μας δυνατότητες δεν είναι αυτές που θα καθορίσουν το πόσο μας ενδιαφέρουν τα παιδιά, όχι μόνο τα δικά μας αλλά όλα τα παιδιά του κόσμου. Κυρίως αυτά που έχουν πραγματικά την ανάγκη όλων μας γιατί δεν έχουν κανέναν δικό τους ενήλικο να τα σκεφθεί και να τα φροντίσει. Μπορούμε ν' ασχοληθούμε μαζί τους αρκεί να το θέλουμε. Να δώσουμε μέρος της αγάπης που νοιώθουμε για τα δικά μας παιδιά. Ετσι και τα δικά μας θα γίνουν πιο ευτυχισμένα και πιο ολοκληρωμένα άτομα.
Καθοριστικός παράγοντας της ενασχόλησής μας με τα παιδιά, πυξίδα για κάθε δραστηριότητά μας προς ώφελός τους είναι πρώτα και πάνω απ' όλα η αγάπη μας γι΄αυτά.  Η αγάπη αυτή θα μας οδηγήσει ν' ανοίξουμε την καρδιά μας, τα μάτια μας και τ' αυτιά μας, να επικοινωνήσουμε με τους υπεύθυνους φορείς, να ενημερωθούμε από τις εφημερίδες, το Ιντερνετ, τους φίλους μας, να στηρίξουμε με τον τρόπο που μπορούμε συλλογικά ή ατομικά δραστηριότητες υπέρ των παιδιών, να συμμετέχουμε, να δραστηριοποιηθούμε στη γειτονιά, στο σχολείο, στην ενορία, στο σύλλογο, στον εθελοντισμό για τη μείωση και την εξάλειψη της παιδικής φτώχειας, της αρρώστιας και του αποκλεισμού παιδιών που μας έχουν τόση ανάγκη.  Ο καθένας μας μπορεί να συμβάλλει.
Ενα λιθαράκι από όλους μας χτίζει το μεγάλο, δυνατό οικοδόμημα της παιδικής ευτυχίας !

Σοφία Μούτσου
Εκπαιδευτικός
τ. Δήμαρχος Στυρέων

Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2011

Εφυγε ο Βαγγέλης Αλούκος

Ενας αληθινός ευπατρίδης της τοπικής μας κοινωνίας, ο Βαγγέλης Αλούκος, ο διακεκριμένος συμπατριώτης μας από τα Νέα Στύρα και καταγωγή από τα Κάψαλα, που με σπάνιο ήθος, αξιοπρέπεια και δημοκρατικότητα διέγραψε μια σημαντική πορεία στη ζωή, έφυγε από κοντά μας χτες σε μια ηλικία ακόμα δημιουργική.
Η είδηση του θανάτου του, μας λύπησε όλους ιδιαίτερα. 
Υπήρξε ένα εξέχον στέλεχος της τοπικής μας κοινωνίας, με διακεκριμένη μόρφωση και υψηλή παιδεία, με ειλικρινές ενδιαφέρον για τα κοινά και τον πολιτισμό, με αληθινή αγάπη και ενδιαφέρον για την ιδιαίτερη πατρίδα του και κυρίως ένας άνθρωπος με ευγένεια, σοβαρότητα και συνέπεια.
Είχα την τιμή να τον γνωρίσω το 2002 όταν έθεσε υποψηφιότητα ως Δήμαρχος Στυρέων με στόχο να κάνει το όραμά του πραγματικότητα για τα Νέα Στύρα. Ως υποψήφια δημοτική σύμβουλος άλλου συνδυασμού τότε κι εγώ είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω το ήθος και την αξιοπρέπεια με τα οποία διεξήγε τον αγώνα του αλλά και την σοβαρότητα των προτάσεών του για τον τόπο μας ιδιαίτερα σε θέματα υποδομών για τα οποία διέθετε σημαντικές γνώσεις και εμπειρία.
Στην πορεία τον γνώρισα περισσότερο ως άνθρωπο και αρκετές φορές με τίμησε με τις προτάσεις του για την επίλυση σοβαρών ζητημάτων του τόπου μας. 
Η περιπέτεια της υγείας του με συγκίνησε όχι μόνο ως ανθρώπινο γεγονός αλλά κυρίως για το σθένος με το οποίο την αντιμετώπισε σε μια δύσκολη πορεία με ακλόνητους συμπαραστάτες τα δυο πολυαγαπημένα του πρόσωπα, την σύζυγο και τον γιό του.
Η κοινωνία των Νέων Στύρων γίνεται φτωχότερη με τον θάνατο του Βαγγέλη Αλούκου. Θερμά συλληπητήρια στην υπέροχη οικογένεια που με τόση αγάπη δημιούργησε !
Ας είναι αιώνια η μνήμη του ! 



Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Χρόνια Πολλά για τη γιορτή σου



Η ζωή είναι πολύ μικρή για να γκρινιάζουμε ....
....χάνουμε τα καλύτερα !

Χρόνια πολλά
με υγεία, ευτυχία και χαρά !

Στους Νίκους και τις Νικούλες  
που γιορτάζουν σήμερα
ένα υπέροχο κομμάτι με τις πιο θερμές ευχές μου



Σοφία  

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011

Ευχαριστώ

Οταν έγραφα το άρθρο "Περί εφεδρείας....και άλλων δαιμονίων' δεν φανταζόμουνα ότι θα ενδιαφέρονταν τόσοι άνθρωποι για το μάλλον αυτοβιογραφικό αυτό κείμενο. Με έκπληξη είδα 236 επισκέψεις που ομολογώ με συγκίνησαν.
Το κείμενο αυτό είναι μέρος του βιβλίου που ετοιμάζω και θα κυκλοφορήσει μέχρι το καλοκαίρι. 
Ενα μεγάλο ευχαριστώ από καρδιάς στους φίλους που μου έστειλαν e-mail για τα καλά τους σχόλια, όσους το ανάρτησαν στη σελίδα τους αλλά και όλους όσους μπήκαν στον κόπο να το διαβάσουν.


Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία

Σήμερα 3 Δεκεμβρίου η ημέρα είναι αφιερωμένη στους συνανθρώπους μας με αναπηρίες.
Δεν χρειάζονται ψεύτικα δάκρυα και υποκριτικές συμπεριφορές.
Χρειάζονται μόνο αγάπη και υπομονή !


Και προσβασιμότητα σε όλους τους χώρους.

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2011

Σχόλιο

Ηλεκτρονική εφημερίδα της περιοχής Καρύστου δημοσίευσε την ανάρτησή μου "Οι προσπάθειες αποδίδουν" σχετικά με το έργο "Γήπεδο 5Χ5 στον Αλμυροπόταμο" που ζήτησε ο Δήμος Στυρέων το 2009 από την τότε Νομαρχία και υλοποιείται τώρα.
Ενας ανώνυμος κύριος, που για να μένει ανώνυμος ασφαλώς έχει τους λόγους του, σχολίασε κάτω από το δημοσίευμα :
"Μπράβο στη Δήμαρχο Στυρέων, μετά τα σκάνδαλα και τα τεράστια χρέη προσπαθεί τώρα να καπηλευτεί τα έργα άλλων. Ωδή στον Χουντάση !"
Του απάντησα, γιατί καλό είναι να απαντάμε και στους ανώνυμους (όταν ξέρουμε ποιοι είναι βέβαια) τα εξής :
"Το έργο ζητήθηκε εγγράφως από τον Δήμο Στυρέων και αυτό το ξέρουν και οι πέτρες εκτός από αυτούς που έμαθαν τα Στύρα από τους συγγενείς τους.
Οσο για τα "τεράστια" χρέη 3.300.000 είναι το σύνολο των οφειλών που δήλωσε επίσημα ο ενιαίος Δήμος Καρύστου στην απογραφή για τους τρεις πρώην Δήμους.
Τα σκάνδαλα είναι μάλλον στα μυαλά όσων σκανδαλίζονται μόνοι τους.
Τόση λύσσα πια καταντάει αρρώστια.
Και όχι ανώνυμα. Επώνυμα. Σοφία Μούτσου"

Μη στεναχωριέσαι καθόλου ανώνυμε φίλε μου. Ζήτα κι εσύ ένα έργο από τον αντιπεριφερειάρχη ή πες στους γνωστούς και συγγενείς σου να ζητήσουν.
Θα σας το κάνει.
Αν βέβαια μάθετε επιτέλους να μιλάτε σαν άνθρωποι και να μη βρυχάσθε σαν άγρια θηρία απειλώντας προκλητικά τον κόσμο.

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

Περί εφεδρείας και άλλων ..δαιμονίων

Απεργώ κι εγώ όπως όλος ο κόσμος σήμερα με την γενική απεργία ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Εχοντας λοιπόν λίγο περισσότερο ελεύθερο χρόνο, κάνω ίσως ενστικτωδώς μερικούς συνειρμούς.
Οταν δεν είσαι αργόσχολος τυχοδιώκτης ή παρατρεχάμενος πολιτικών γραφείων, αλλά έχεις μια καρριέρα σχεδόν τριάντα χρόνων πίσω σου με σκληρή δουλειά και συνέπεια, σήμερα νοιώθεις πολύ άσχημα.
Για τα εργασιακά κατοχυρωμένα δικαιώματα που βλέπεις να καταρρέουν, για την ανασφάλεια που καλλιεργείται πλέον μάλλον τεχνηέντως, για όσα πίστευες σταθερά στην εργασιακή σου ζωή και χάνονται σιγά-σιγά, για τους άνεργους που αυξάνονται καθημερινά.
Για τους ανθρώπους που, αφού το Δημόσιο τους έστιψε τόσα χρόνια παίρνοντας την δραστηριότητα και την προσφορά τους, ξαφνικά τους πετάει "σαν την τρίχα από το ζυμάρι", λες και ήταν αυτοί το πρόβλημα. Δεν υπάρχει πιο ηλίθιο και πιο ανάλγητο μέτρο από την εφεδρεία που εφαρμόστηκε στους δημοσίους υπαλλήλους.
Επειδή το ανεγκέφαλο κράτος δεν μπορεί να μαζέψει τη μεγάλη φοροδιαφυγή των απατεώνων μεγαλοκαρχαριών πετάει άρον - άρον στη σύνταξη πείνας ανθρώπους με μόρφωση, με καρριέρα, με οικογένειες, που τους έχει σκληρά φορολογήσει τόσα χρόνια και τους κάνει να νοιώθουν "άδειοι" όπως είπε κάποιος στην τηλεόραση και νομίζω βρήκε την πιο σωστή λέξη.
Για τους φίλους σου με ζηλευτή καρριέρα που βλέπεις να βγαίνουν στη εφεδρεία λυπάσαι και ταυτόχρονα κάνεις το σταυρό σου που δεν είσαι ανάμεσα σ' αυτούς.
Θυμάμαι τη χαρά των γονέων μου όταν τελείωσα το πανεπιστήμιο και διορίστηκα αμέσως στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης το 1983. Καμάρωναν που όλα τελείωσαν γρήγορα και σωστά όπως έλεγε η μάνα μου που σαν τυπική εκπαιδευτικός ήθελε τάξη και οργάνωση στη ζωή μας. Μεγάλη υπόθεση η εργασιακή αποκατάσταση. Θυμάμαι τον πρώτο μισθό μέσα στον λευκό φάκελλο που τον ξόδεψα όλο για δωράκια και αηδιούλες που μου έδωσαν μεγάλη χαρά και την άλλη μέρα δεν είχα φράγκο.
Μέσα σ' όλα αυτά κι ο γιός μου έξι μηνών μωράκι. Ολα γρήγορα κι όλα μαζί, φοιτήτρια και μωρομάνα κι ύστερα η ορκωμοσία στη μεγάλη αίθουσα τελετών του Εθνικού και Καποδιστριακού με το μωρό αγκαλιά και την οικογένεια συγκινημένη να βγάζει φωτογραφίες. Αμέσως μετά ο διορισμός το ίδιο καλοκαίρι στο Υπουργείο. Χαρές και πανηγύρια και οικογενειακά τραπεζώματα της μητέρας που σνομπάριζα όπως όλοι οι νέοι !
Σήμερα εικοσιοχτώ και μισό χρόνια συμπληρωμένα στο ελληνικό Δημόσιο και οι αναμνήσεις χιλιάδες. Στιγμές ευχάριστες, δύσκολες, όμορφες. Υπερωρίες, δουλειά τρελή στο Υπουργείο, στη Διεθνή Αστυνομική Συνεργασία, στα συνέδρια και στις Βρυξέλλες. Μετά οι αποσπάσεις στο Υπουργείο Προεδρίας το 84 και στο Υπουργείο Μεταφορών το 85, τόσες εμπειρίες, τόσες γνωριμίες. Στις δύο ελληνικές προεδρίες του 86 και του 94 στα μέσα και στα έξω πλέον, τόσες ευθύνες και τόσα ξενύχτια για να είναι τέλειο το εργασιακό αποτέλεσμα που απαιτούσε η υπηρεσία, δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Αψογος υπηρεσιακός φάκελλος, άνοδος και έπαινοι. Ταυτόχρονα κι ένα ρημάδι μεταπτυχιακό που μου έτρωγε ώρες απ' αυτές που δεν είχα, επιμορφώσεις, σεμινάρια. Είχα βλέπεις και την πετριά της "δια βίου μάθησης" που ακόμα δεν λέει να μ' αφήσει.
Υστερα η μετάταξη στο Υπουργείο Παιδείας το 95 και η πρώτη μέρα που μπήκα στην τάξη να διδάξω. Τριανταπέντε χρονών γυναίκα κι όμως αγωνιούσα εγώ πιο πολύ απ' τα παιδιά. Θυμάμαι τις χαρές και τις εκπλήξεις, την απίστευτη συγκίνηση από τη σχέση με τα παιδιά, την πιο αθώα και ανιδιοτελή σχέση που υπάρχει στη ζωή. Το πρώτο θεατρικό που ανέβασα στο σχολείο, παραμονές Χριστουγέννων του 95, "Τα χριστούγεννα του τεμπέλη" και να βλέπεις τα γυμνασιόπαιδα να ρουφάνε τη μαγεία του Παπαδιαμάντη σαν να τον ήξεραν από πάντα. Να μιλάς για την άλωση της Κωνσταντινούπολης τέσσερεις ολόκληρες μέρες και να μην κουράζονται να ρωτάνε....Να σε παίρνει η νύχτα στο απογευματινό με την Γ' Λυκείου στην Φιλοσοφία, να μιλάς περί "Αισθητικής". Να μην ακούς το κουδούνι κι αυτά τα άτιμα να μην κουνιούνται από τη θέση τους να βγούνε έξω. Να βλέπεις την αγάπη και τον θαυμασμό στα μάτια τους και να θέλεις να τους δώσεις όλη την ψυχή σου, όση έχεις κι ότι δεν έχεις να ψάξεις να το βρεις για να τους το δώσεις. Να γίνεις καλύτερος άνθρωπος γι' αυτά που ξεκινάνε τη ζωή τους και σε κοιτάνε στα μάτια .
Πενταήμερες αλησμόνητες εκδρομές με τα Λύκεια και αναμένες φωτιές με κιθάρα στις παραλίες. Πλακωμοί και ξυλοδαρμοί και να μπαίνεις στη μέση να τα χωρίζεις, εξομολογήσεις για τους πρώτους έρωτές τους που "κυρία δεν θα τον ξεχάσω ποτέ" και να τρέχεις να βρεις χάπι για το στομάχι τους τα ξημερώματα. Παρελάσεις, αποκριάτικα πάρτυ, γλέντια με τους συλλόγους των συναδέλφων, βαθμολογίες, αγωνίες, πανελλήνιες εξετάσεις και επιτηρήσεις. Ενα νέο ενδιαφέρον η λογοτεχνική μετάφραση που ξανακάθισα πάλι στα θρανία δυο χρόνια, και νέες ξένες γλώσσες ισπανικά και τούρκικα.
Η δημαρχία μου ήταν μια συνειδητή και δύσκολη επιλογή γιατί ήθελα και πίστευα ότι μπορούσα να προσφέρω κάποια πράγματα στον τόπο μου.
Αυτή η δημαρχία ήταν σκληρή δουλειά, η πιο σκληρή απ' όλες γιατί σε βάζει αντιμέτωπο με τον εαυτό σου κάθε μέρα. Ιδιαίτερα όταν είσαι γυναίκα σε μια κλειστή επαρχιακή κοινωνία που δεν σε ξέρει καλά, που δεν σε είδε παιδί να πας στο σχολείο, που δεν φαντάζεται και δεν την άφορά άλλωστε τι σκέφτεσαι και τι ζητάς. Οταν είσαι γυναίκα που δεν ξέρεις να πίνεις τσίπουρα στα καφενεία και που δεν ξέρεις να παίζεις πρέφα. Οταν είσαι γυναίκα και αντιμετωπίζεις τη μεγαλύτερη καταστροφή του τόπου στις πυρκαγιές του 2007 με 90.000 στρέμματα καμένης γης. Οταν σ΄ένα μικρό δήμο χωρίς υποδομές και εξοπλισμό εξελίσσεται μια τεράστια καταστροφή που δεν προβλέπεται και δεν ελέγχεται. Οταν αρχίζεις τα πάντα από την αρχή για να μπορέσεις να βάλεις μια υποτυπώδη τάξη στα δίκτυα ύδρευσης που καταστράφηκαν, στα χιλιόμετρα αγροτικών δρόμων που έκλεισαν, στα ποτάμια, στις αγροτικές ζημιές, σε όσα τραγικά συνέβησαν σ΄αυτό τον όμορφο τόπο.
Οταν είσαι δήμαρχος σου ζητάνε συνέχεια να κάνεις, να ενεργείς, να αποφασίζεις εσύ γι' αυτούς. Είναι ο χώρος της καθημερινής άσκησης της εξουσίας και της αντιμετώπισης όχι θεωρητικών αλλά πρακτικών προβλημάτων. Και η αντιπολίτευση να σε εγκαλεί απλώς γιατί δεν σε συγχωρεί που της πήρες τις εκλογές.
Οταν σπάνε οι σωλήνες του νερού τον Δεκαπενταύγουστο και τα Νέα Στύρα βουλιάζουν από κόσμο πρέπει να βρεις άμεση λύση γιατί ο κόσμος θέλει νερό κι όχι φιλοσοφίες. Οταν δεν υπάρχει χώρος να πέσουν τα λύμματα εσύ πρέπει να δώσεις λύση για να μην τρέχουν στους δρόμους. Οταν δεν έχεις εργάτες να κάνεις τους καθαρισμούς και όλο το χαμαλίκι που χρειάζεται, ο κόσμος σου φωνάζεις να πάρεις όποιον βρεις και μετά να ψάχνεις να βρεις τρόπο να τον πληρώσεις. Οταν πιάσει φωτιά η χωματερή να φυλάς σκοπιά γιατί δεν έχεις άλλον. Εσύ μ΄ έναν κατάκοπο υπάλληλο που κοιμάται στο τιμόνι. Αν δεν έχεις φυλάξει σκοπιά τη νύχτα σε χωματερή που καίγεται δεν ξέρεις τίποτα.
Στην αυτοδιοίκηση για να ξεπεράσεις τη γραφειοκρατία και να αντιμετωπίσεις δύσκολες καταστάσεις όλοι σου λένε "κόψε το λαιμό σου" κι εσύ πρέπει να τον κόψεις. Δεν λέω και τίποτα καινούργιο, αυτά τα ξέρουν όλοι, ειδικά στα μικρά μέρη.
Μέσα σ' όλα και η διαχείρηση των αποριμμάτων, η Προεδρία του Συνδέσμου, οι κόντρες, οι γκρίνιες, οι αναβολές, οι ενορχηστρωμένες αντιδράσεις. Εκατοντάδες ώρες από τη ζωή σου για να βρεις πού θα πάνε τα απορίματα αυτουνού που σου φωνάζει "όχι εδώ". 
Ακόμα κι όταν κουράζεσαι κι όταν η ψυχή σου φουσκώνει κι όταν κάνεις λάθη κι όταν αδικείς άθελά σου αλλά κι όταν νοιώθεις ότι αδικείσαι, ξέρεις ότι κανείς άλλος δεν φταίει παρά μόνο εσύ. Κανείς δεν στο επέβαλλε. Η ευθύνη είναι μόνο δική σου γιατί εσύ έχεις επιλέξει να βγεις από την καλά οργανωμένη και εξαιρετικά τακτοποιημένη ζωή σου και να εμπλακείς στα κοινά που έχουν περισσότερες λύπες παρά χαρές. Οχι για όλους βέβαια, όχι για τους ¨επαγγελματίες πολιτικούς. Μόνο για τους μοναχικούς που παλεύουν όπως μπορούν και όπως ξέρουν και δεν έχουν "σόγια" και "πλάτες" για στήριγμα οι πίκρες αλλά και οι δυσκολίες είναι περισσότερες. Υπάρχουν όμως και μοναδικές ανεκτίμητες χαρές ειδικά όταν βλέπεις πώς οι προσπάθειές σου αντιμετωπίζονται θετικά από τον κόσμο.
Οταν δεν είσαι το προϊόν μιας πολιτικής συναλλαγής και το αποτέλεσμα διαφόρων συμμαχιών, περίεργων καμμιά φορά, έχεις παράλληλα και το μεγάλο προνόμιο να βλέπεις με άλλα μάτια, από άλλη οπτική τις καταστάσεις. 
Οσα πράγματα έχουν γίνει με τη δική σου συμβολή σε γεμίζουν καθαρή χαρά και ξέρεις πώς, ότι κι αν λένε οι αντίπαλοί σου, αυτά βρίσκονται στον τόπο αυτό από σένα, από τη δική σου επιμονή, προσπάθεια, ιδέα. Εσύ μόνο ξέρεις πόσοι κόποι και προσπάθειες χρειάστηκαν για όσα οι άλλοι θεωρούν αυτονόητα. Εσύ μόνο ξέρεις πόσο έχεις ξενυχτήσει δουλεύοντας, πόσα ξημερώματα σε βρήκαν αποκαμωμένο στον καναπέ του γραφείου. Το ξέρουν και μερικοί άλλοι, οι πιο κοντινοί. Κι οι υπάλληλοι που σε βρήκαν το άλλο πρωϊ.
Ολα αυτά σε κάνουν πιο δυνατό και πιο σοφό. Βλέπεις τη μικροψυχία και την αντιπαρέρχεσαι, ξέρεις τη σκοπιμότητα και την ξεπερνάς, γνωρίζεις τα πρόσωπα και τα αφήνεις να λένε τα δικά τους.
Ξέρεις πολύ καλά ποιος είσαι και πόση υποκρισία κρύβεται σε πράξεις και λόγια άλλων.
Ξέρεις γιατί κάποιοι δεν μπορούν να σε κοιτάξουν στα μάτια.
Ξέρεις ποιος έχει ανέβει τρέχοντας τα σκαλιά του δημαρχείου για να εξασφαλίσει τη στήριξή σου.  Ξέρεις ποιον έχεις βοηθήσει με την παρουσία σου αλλά και με την απουσία σου.
Ξέρεις ποιός προσπαθεί να σε βλάψει και γιατί το κάνει.
Ξέρεις ποιος είναι εκτός πραγματικότητας και ποιος εκμεταλλεύεται καταστάσεις.
Η σιωπή είναι η μόνη απάντηση στη γελοιότητα, είπε ο Μπέρναρντ Σω.
Εμαθες πια ότι "Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται", αλλά έμαθες και τους αληθινούς, ανεκτίμητους φίλους. Αυτούς τους πολύτιμους ανθρώπους χωρίς τους οποίους δεν θα είχες κάνει τίποτα, όσο κι αν προσπαθούσες.
Αυτούς τους ανθρώπους θέλω να τους αναφέρω γιατί νομίζω ότι έτσι μπορώ να τους δώσω κάτι από τα πολλά που τους χρωστάω. Τον άντρα μου που στάθηκε βράχος δίπλα μου, το γιο μου που μου πρόσφερε πολύτιμα χρόνια από τη δική του ζωή για να κάνω εγώ πράξη τα όνειρά μου. Τον Κυριάκο που δεν με άφησε λεπτό μόνη στα δύσκολα, τη Δήμητρα, την Ελένη, τη Λίζα που η κάθε μια τους έδωσε με την ψυχή της ότι καλύτερο είχε στο γραφείο μου. Το Στράτη που αφιερώθηκε και δούλεψε σκληρά για τον πολιτισμό με εξαιρετικά αποτελέσματα. Την Κατερίνα Τ. και τη Σοφία Μ. για την μεγάλη προσφορά τους στις φωτιές και όχι μόνο. Τον Βαγγέλη και τη Σοφία για τη στήριξή τους. Τους δημοτικούς και τοπικούς συμβούλους μου που μαζί πορευτήκαμε και αντιμετωπίσαμε δυσκολίες καμμιά φορά ανυπέρβλητες. Ξέρω ότι όλοι τους προσπάθησαν πολύ ο καθένας όπως πίστευε και όπως ήξερε. Τους δημοτικούς υπαλλήλους και τους εξωτερικούς συνεργάτες για τη φιλότιμη δουλειά τους. Τον φίλο μου τον Κώστα για όλα !
Αν κάποιον πίκρανα, έγινε άθελά μου και λυπάμαι πολύ γι' αυτό
Είναι καλό να σκέφτεσαι με αλήθεια ψυχής !!! 
Ετσι περπατάς με δύναμη μπροστά γιατί αυτά που έγιναν με τη δική σου παρέμβαση δεν μπορεί κανείς να τα βγάλει από την ψυχή σου αλλά ούτε και να τα ακυρώσει από τον τόπο. Θα μένουν πάντα εκεί. Αυτά είναι ο δικός σου μυστικός κήπος που σε ξεκουράζει και σε γιατρεύει, ειδικά όταν είσαι γυναίκα. Οι γυναίκες μέσα από τις ευαισθησίες τους είναι πολύ δυνατές !
Τώρα με την επιστροφή στην κανονική ζωή της οικογένειας, την επάνοδο στην υπηρεσία και στις υπόλοιπες ενασχολήσεις μου βλέπω το δύσκολο γενικό αλλά και εργασιακό κλίμα που υπάρχει στα πρόσωπα φίλων, γνωστών και συναδέλφων και θλίβομαι βαθειά. Ολοι ζούμε την ίδια κατάσταση. Η ανασφάλεια είναι το πιο χαρακτηριστικό από όλα τα συμπτώματα αυτής της κρίσης. Η ανασφάλεια είναι αυτό που μας καλλιεργούν για να είμαστε πιο πειθαρχικοί και λιγώτερο μαχητικοί.
Οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις  είναι ο κοινός τόπος που συναντιόμαστε όλοι πλέον, η κοινή συνισταμένη των νέων κοινωνικών αγώνων που η δική μου η γενιά τουλάχιστον δεν είχε φανταστεί ότι θα ζούσε αφού περάσαμε τα πιο δημιουργικά μας χρόνια σ' ένα κράτος που διατηρούσε σε μεγάλο βαθμό τον αυτοσεβασμό του κι αυτό είχε την αντανάκλασή του στον τρόπο που εμείς οι ίδιοι αντιμετωπίζαμε τον εαυτό μας και τους γύρω μας.
Ολες οι κοινωνίες αντιμετώπισαν κρίσεις που οδήγησαν στις αναγκαίες μετεξελίξεις. Ομως οι δυσκολίες που επιφέρουν αυτές οι κρίσεις νομοτελειακά ξεπερνούνται κάποτε και το ταξίδι της ζωής πάντα συνεχίζεται φέρνοντας μαζί του καινούργια ενδιαφέροντα πράγματα.
Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσουμε την κρίση είναι με ρεαλισμό και δυναμισμό γιατί αλλοίμονο αν τους αφήσουμε να βάλουν τη ίδια μας τη ζωή μας στην ...εφεδρεία !
Η ψυχή μας, ο αυτοσεβασμός μας, η οικογένειά μας, οι άνθρωποι που μας αγαπούν και μας εμπιστεύονται αλλά και οι γενιές που θάρθουν, αξίζουν τον καλύτερο αγώνα. Με .. εφεδρείες δυνατές και πηγές ανεξάντλητες αυτά που ο καθένας μας κατάκτησε στη ζωή του.
Εκ βάθους ψυχής
Σοφία


Μάριος Φραγκούλης :  "τον εαυτό του παιδί"
Αφιερωμένο στον γιο μου για όσα πολύτιμα κάθε μέρα με μαθαίνει...

Δημοτικοί Σύμβουλοι χωρίς Ιντερνετ;

"Πού πάς εσύ ορέ Καραμήτσο δόλιεεεε ; " μου θυμίζουν οι δημοτικοί σύμβουλοι που θέλουν και μπορούν να προσφέρουν πολλά στις τοπικές κοινωνίες αλλά δεν έχουν καμμιά σχέση με το Ιντερνετ.
Δεν είπαμε να κρέμονται στο facebook αλλά όχι και να μην μπορούν να ενημερωθούν για όσα πρέπει να ξέρουν. Ειδικά οι νεώτεροι που πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουν ότι το σερφάρισμα δεν γίνεται για να παίζεις farmville και άλλα χαρούμενα παιχνιδάκια αλλά για να ενημερώνεσαι γι' αυτό που έχεις εκλεγεί.

Καλό μήνα !

Καλό μήνα φιλαράκια μου !
25 και σήμερα για τα Χριστούγεννα και ας αρχίσουμε σιγά-σιγά να μπαίνουμε στο κλίμα των εορτών αφού τελικά αυτό μας σώζει από την παράνοια.
Επιστροφή στη δραχμή - παραμονή στο ευρώ, ότι και να γίνει μάθαμε τελικά ότι δεν ήταν διεφθαρμένες οι κυβερνήσεις αλλά φταίει η δομή της Νομισματικής Ενωσης και δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ ηρέμησα, γιατί για να το λέει ο Economist μάλλον κάτι θα ξέρει.
Μπαίνουμε στο κλίμα των Χριστουγέννων λοιπόν σε πείσμα της κρίσης που μας έχει διαλύσει και σκεφτόμαστε θετικά !

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011

Οι προσπάθειες αποδίδουν !

Το 2009 ζητήσαμε σαν Δήμος Στυρέων από τον τότε νομάρχη Εύβοιας Θανάση Μπουραντά να γίνει γήπεδο ποδοσφαίρου στον Αλμυροπόταμο στον γνωστό χώρο του Δημοσίου Κτήματος ΒΚ 61, ο οποίος βρισκόταν στη διαδικασία αποδέσμευσής του από το Δημόσιο.
Ο Νομάρχης το ενέταξε στο Τεχνικό Πρόγραμμα της Νομαρχίας Εύβοιας και το 2010 εγκρίθηκε.
Κάποιοι μας έλεγαν τότε "σιγά μη γίνει ποτέ".. Η επιμονή όμως και η καλή συνεργασία των φορέων φέρνει πάντα αποτελέσματα.
Ετσι, αφού καταφέραμε τελικά την αποδέσμευση ολόκληρου του Δημόσιου Ελους Φλέβας έκτασης 36 στρεμμάτων περίπου και περιήλθε αυτό στον Δήμο Στυρέων το 2010 μετά από πολύχρονες προσπάθειες του κ. Λέκα και δικές μου, τελικά δημοπρατήθηκε από την Νομαρχία Εύβοιας το έργο "Γήπεδο ποδοσφαίρου 5Χ5 στον Αλμυροπόταμο" και ανακηρύχθηκε εργολήπτης ο Α. Λεβέντης.
Σήμερα ο εργολάβος επισκέφθηκε το χώρο στον Αλμυροπόταμο και οι εργασίες ξεκινούν σύντομα με χρηματοδότηση Περιφέρειας.
Προσωπικά νοιώθω την ανάγκη να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Θανάση Μπουραντά, τότε Νομάρχη Εύβοιας και σημερινό Αντιπεριφερειάρχη, γιατί το έργο γίνεται τελικά στο χωριό καταγωγής μου και χαίρομαι πραγματικά που ξεκινάει.
Αν θα ακούσει άλλα ευχαριστώ ο Θανάσης δεν ξέρω και καθόλου δεν με απασχολεί, όπως φαντάζομαι ούτε τον ίδιο.
Εκείνο που μετράει είναι ότι η νεολαία της περιοχής αποκτά τον δικό της χώρο άθλησης, Υπάρχει στον Αλμυροπόταμο ένας δραστήριος σύλλογος από νέα παιδιά που σίγουρα θα το χαρεί και θα το αξιοποιήσει !!!


Για του λόγου το αληθές παραθέτουμε τον σχετικό σύνδεσμο που δημοσίευσε η ηλεκτρονική εφημερίδα "Σερβιτόρος της Εύβοιας" τον Σεπτέμβρη του 2010:

http://www.servitoros.gr/news/view.php/30027/


Κάλαντα με αποδείξεις πληρωμής

Χαριτωμένο αλλά μήπως τελικά ....αληθινό ;

" Οσα παιδιά θέλουν να πουν τα κάλαντα θα πρέπει μέχρι τις 15 Δεκέμβρη να προσκομίσουν τα απαραίτητα έγγραφα στο Υπουργείο Οικονομικών, να κάνουν έναρξη επαγγέλματος καλλιτέχνη και να πάρουν μπλοκ αποδείξεων-πληρωμών. Οι παραβάτες θα διώκονται ποινικά με φυλάκιση έως δύο χρόνων. Ισχύει και για των Φώτων. "
"Κάλαντα" το αριστούργημα του Νικολάου Λύτρα
Ο Αριστοφάνης γεννήθηκε στην Ελλάδα και το σκωπτικό χιούμορ το έχουμε στο γονίδιό μας. 
Ισως γι' αυτό αντέχουμε σε όσα γίνονται γύρω μας. 
Από πάσης απόψεως !!!

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011

Προβολή καρυστινών και στυραϊκών προϊόντων

Στην Εκθεση Τροφίμων και Ποτών  "3η ΕΛΤΡΟΠ" που διοργανώθηκε στο ΜΕC Παιανίας προβλήθηκαν υπέροχα παραδοσιακά προϊόντα της Καρύστου και των Στύρων


Η παρουσία της Καρύστου έγινε με τα κρασιά ΠΕΖΑ και των Στύρων με τα σπιτικά λικέρ του Στράτη Μεντάκη, το μέλι και προϊόντα βιολογικής παραγωγής της Σοφίας Τόλια και το ΣΤΕΚΙ ΤΩΝ ΔΕΙΠΝΟΣΟΦΙΣΤΩΝ το γνωστό gourmet εστιατόριο της Μεγάλης Βρύσης Στύρων.
Ο Γιάννης Πεζάς, ο Στράτης Μεντάκης, η Σοφία Τόλια και ο Βαγγέλης Γκουβέντας παρουσίασαν τα προϊόντα τους και τη δουλειά τους, όλοι μαζί, σε ένα ωραία διαμορφωμένο και καλαίσθητο περίπτερο στην έκθεση και δέχθηκαν εκατοντάδες επισκέπτες που χάρηκαν τις παραδοσιακές γεύσεις από την νότια Καρυστία.
Καταπληκτικά κρασιά από τον Πεζά, Λικέρ με γεύσεις φρέσκων φρούτων και αρωματικών σε υπέροχα μπουκάλια από τον Μεντάκη, αγνό μέλι και φυσικά προϊόντα από την Τόλια και οι αρχαίοι τρόποι εστίασης και άλλα μυστικά της γευσιγνωσίας από τον Γκουβέντα έκαναν την παραμονή μας εκεί πολύ ευχάριστη.
Στην κεντρική εκδήλωση της Εκθεσης παρουσιάστηκαν επίσης πολλά χορευτικά συγκροτήματα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας που συμμετείχαν στην διοργάνωση και καταχειροκροτήθηκαν. Μάθαμε ότι ενώ επρόκειτο να παρουσιαστεί και μια ομάδα του χορευτικού του δήμου Καρύστου τελικά δυστυχώς ματαιώθηκε.
Με πολλή χαρά είδα αυτούς τους ανθρώπους να συνεχίζουν με αμείωτο κέφι την προώθηση των προϊόντων τους και της δουλειάς τους σε σημαντικές εκθέσεις όπως κάνουν τα τελευταία χρόνια και φυσικά μέσα απ' αυτές να διαφημίζουν την Κάρυστο και τα Στύρα.
Ενα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ σε όλους τους !  

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

Οι ανεμογεννήτριες δεν είναι ανεμόμυλοι !


Ως πρώην Δήμαρχος Στυρέων έχοντας διαχειριστεί για αρκετά χρόνια θέματα εγκατάστασης αιολικών πάρκων στον δήμο μου, που σημειωτέον διαθέτει ένα δυναμικό ισχύος 90 ΜW, και κρίνοντας τα θετικά και αρνητικά των επενδύσεων αυτών για την τοπική αυτοδιοίκηση αλλά την τοπική κοινωνία, θεωρώ χρέος μου να συμβάλλω στην γενικότερη ενημέρωση ενόψει των νέων μεγάλων αιολικών πάρκων που αδειοδοτούνται για την νότια Καρυστία γενικότερα.
Πιστεύω ακράδαντα –και το έχω επαναλάβει πολλές φορές – ότι το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό έγκλημα που έγινε ποτέ στην Καρυστία θα συντελεστεί με συνοπτικές διαδικασίες με την εγκατάσταση εκατοντάδων νέων ανεμογεννητριών στην Οχη.
Η περιοχή περιλαμβάνεται κατά ένα σημαντικό μέρος της στο δίκτυο περιοχών Ναtura 2000 και χαρακτηρίζεται ως ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, ενώ παράλληλα διαθέτει αρκετά είδη σπάνιας χλωρίδας και πανίδας που συνθέτουν την μοναδική φυσιογνωμία της, όπως αποτυπώνονται στο εξαιρετικό βιβλίο της κ. Βλάμη "Στα μονοπάτια της Οχης" που εκδόθηκε με φροντίδα της νομαρχίας Εύβοιας πριν λίγα χρόνια.
Αυτά τα στοιχεία ακριβώς είναι το μεγάλο ατού της νότιας Καρυστίας για να ανταγωνίζεται επάξια περιοχές με διαμορφωμένη οικολογική συνείδηση και υποδομές σε όλα τα διεθνή forums οικολογίας, εναλλακτικού αλλά και κλασσικού υψηλού τουρισμού. 
Σημαντικοί αρχαιολογικοί χώροι επίσης υπάρχουν στην ευρύτερη περιοχή Στύρων – Καρύστου και έχουν συγκεντρώσει το ενδιαφέρον μεγάλων πανεπιστημίων της Ευρώπης και της Αμερικής (Οξφόρδης, Μίτσιγκαν, Βοστώνης, Σορβόννης, ΑΠΘ, Δημοκριτείου, Αιγαίου) καθώς και ξένων αρχαιολογικών σχολών όπως παρουσιάστηκε στο διεθνές αρχαιολογικό συνέδριο των Στύρων (3-5 Ιουλίου 2009). Είναι λοιπόν τα περιβαλλοντικά και τα αρχαιολογικά στοιχεία της νότιας Καρυστίας που πρέπει να αναδειχθούν και να προστατευθούν πάση θυσία στην παρούσα φάση.
Η προστασία όμως του μοναδικού φυσικού τοπίου της νότιας Εύβοιας δεν μπορεί σε καμμιά περίπτωση να γίνει με την άναρχη «επέλαση» εκατοντάδων τεράστιων ανεμογεννητριών και των έργων που τις συνοδεύουν. Τα συνοδά έργα είναι δύο ειδών : χωματουργικά - θεμελιώσεις (εκσκαφές μεγάλων περιοχών του εδάφους, ανατινάξεις, διαμορφώσεις πρανών, κατασκευή και πάκτωση των βάσεων ανεμογεννητριών και γραμμών μεταφοράς του ρεύματος) και  έργα μεταφοράς του ρεύματος (πυλώνες υψηλής και υπερυψηλής τάσης, υποσταθμοί, εγκαταστάσεις ελέγχου και λειτουργίας των αιολικών πάρκων). Αυτή η απλή περιγραφή μας δίνει ανάγλυφη πλέον την εικόνα της δραματικής αλλαγής του τοπίου και του φυσικού χώρου της Οχης και των περιοχών της.
Το πώς αφέθηκε στη μοίρα της η νότια Καρυστία και γιατί δεν μπήκαν ασφαλιστικές δικλείδες προστασίας του περιβάλλοντος κατά την επεξεργασία και ψήφιση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου των ΑΠΕ το 2007-2008, δεν μπορεί να μας απασχολήσει τώρα. Είναι εξοργιστικό αλλά δεν έχει νόημα αυτή την ώρα. Οσοι ασχολούμαστε ενεργά την τελευταία δεκαετία με την τοπική αυτοδιοίκηση της νότιας Εύβοιας γνωρίζουμε πρόσωπα και πράγματα. Αλλωστε η ίδια η μελέτη του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου αναφέρει ότι η περιοχή είναι αραιοκατοικημένη και ο πληθυσμός της έχει στο μεγαλύτερο μέρος του στοιχειώδη εκπαίδευση.
Τώρα είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων και κάθε άλλη συζήτηση μόνο θόρυβο προκαλεί που τελικά ίσως εξυπηρετεί όσους προσπαθούν να επωφεληθούν από τις εγγενείς αδυναμίες της νότιας Καρυστίας.Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση σήμερα η τοπική κοινωνία έχει να εξετάσει τέσσερεις παραμέτρους του προβλήματος αυτού άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους και να επιλέξει ποια θα είναι τα βήματά της :
  1. Την προστασία του περιβάλλοντος που συνδέεται άμεσα με την ποιότητα ζωής των κατοίκων και την ανάδειξη των τουριστικών πλεονεκτημάτων του τόπου
  2. Την ανάπτυξη της τοπικής οικονομίας και την μείωση της ανεργίας
  3. Την ικανοποίηση των ιδιοκτητών γης (περίπου 15% του πληθυσμού) που έχουν ήδη ενοικιάσει κτήματά τους σε διάφορες εταιρείες αιολικής ενέργειας
  4.  Τα οικονομικά οφέλη του δήμου Καρύστου από την είσπραξη του ειδικού τέλους ΑΠΕ (1,2%).

Τέτοια ζητήματα πρέπει να επιλύονται με την ευρύτερη δυνατή κοινωνική συμμετοχή και διάλογο. Στη συγκεκριμένη υπόθεση πιστεύω ότι η Επιτροπή Κοινωνικής Διαβούλευσης του Δήμου και τα Συμβούλια των Τοπικών Ενοτήτων πρέπει να διαμορφώσουν σαφή άποψη πέρα από «παραταξιακές» γραμμές και να κατατεθούν οι απόψεις των Περιβαλλοντικών, Πολιτιστικών και λοιπών Συλλόγων, των εμπλεκομένων υπηρεσιών π.χ. της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και να συζητηθεί η εμπειρία και οι καλές πρακτικές άλλων περιοχών στο θέμα αυτό. Στη συνέχεια το Δημοτικό Συμβούλιο να πάρει οριστική απόφαση. 
Οσο περισσότερο ανοίγει στην κοινωνία ένα τέτοιο θέμα οι πολίτες ενημερώνονται σωστά για τις θετικές και αρνητικές επιπτώσεις στη ζωή τους και στη ζωή των παιδιών τους και μπορούν να έχουν κατά το δυνατόν τεκμηριωμένη άποψη αλλά και οι επενδυτές γνωρίζουν ότι έχουν να κάνουν με πολίτες ενεργούς και ενημερωμένους που σημαίνει ότι δεν μπορούν να δρουν ανεξέλεγκτα.
Οσο συσκοτίζεται ένα τέτοιο ζήτημα ή μένει σαν επτασφράγιστο μυστικό μεταξύ των ολίγων τόσο πιο εύκολα περνάνε οι μεθοδεύσεις και οι γνωστές πρακτικές των μεγάλων (ειδικά) εταιρειών, δεδομένου ότι με την παροχή «ψιχίων» αποκομίζουν τεράστια οφέλη.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι :

  1. Η δραματική αλλαγή του φυσικού περιβάλλοντος θα επιδράσει αρνητικά στον τουρισμό που είναι ένας από τους σημαντικότερους πόρους της τοπικής οικονομίας. Ηδη ομάδες επισκεπτών εναλλακτικού και ειδικού τουρισμού έχουν αρνητική γνώμη για την εγκατάσταση νέων μεγάλων αιολικών πάρκων στην περιοχή της Οχης.
  2. Τα μεγάλα αιολικά πάρκα δεν ανοίγουν αντίστοιχα μεγάλο αριθμό νέων θέσεων εργασίας οπότε η όλη αναστάτωση του χώρου δεν αποφέρει ούτε αυτό το κέρδος στην τοπική κοινωνία.
  3. Ο μέσος όρος λειτουργίας των αιολικών πάρκων είναι 20 χρόνια και κανένας νόμος δεν υποχρεώνει τις εταιρείες να απομακρύνουν τις ανεμογεννήτριες και τις εγκαταστάσεις τους μετά την παύση λειτουργίας. Συνεπώς θα παραμένουν στη θέση τους σαν σκέλεθρα στον αέρα μέχρι να πέσουν. Παράλληλα πρέπει να σημειωθεί ότι η θεμελίωσή τους στο έδαφος απαιτεί βάση περίπου 300-400 κυβικών μπετόν μέσα και πάνω στο έδαφος που θα παραμείνουν για πάντα εκεί. Οι ανεμογεννήτριες δεν είναι ανεμόμυλοι.
  4. Τα οικονομικά οφέλη του Δήμου από το ειδικό τέλος Α.Π.Ε. ( μόλις 1,2% από 3% που ήταν) δεν μπορούν να διατεθούν βάσει του νόμου για μείωση των δημοτικών τελών ή άλλες ελαφρύνσεις ή κοινωνικές παροχές προς τους δημότες αλλά μόνο για τεχνικά έργα στις Τοπικές Ενότητες που φιλοξενούν τα αιολικά πάρκα. Παράλληλα το υπόλοιπο 1,7% δεν αποδίδεται στους πολίτες για μείωση των λογαριασμών ρεύματος, όπως παραπλανητικά αναφέρεται στον νόμο, αλλά χάνεται τελικά κάπου ανάμεσα στη ΔΕΣΜΗΕ και την ΔΕΗ, χωρίς ποτέ να φτάσει στον καταναλωτή.
  5. Οι γραμμές μεταφοράς υψηλής και υπερυψηλής τάσης ρεύματος είναι γνωστό ότι έχουν δυσμενείς επιδράσεις στην υγεία των κατοίκων.
Οσον αφορά τους ιδιοκτήτες γης  που ενοικιάζουν τα κτήματά τους σε εταιρείες ανεμογεννητριών, όταν δεν διαθέτουν τίτλους ιδιοκτησίας με αναγνώριση κινδυνεύουν να χάσουν την δυνατότητα είπραξης ενοικίου αφού ο περίφημος νόμος Μπιρμπίλη του 2010 για την επιτάχυνση των Α.Π.Ε. με συνοπτικές διαδικασίες επιτρέπει στον επενδυτή να πάρει άδεια «επί δασικής γης» και υποχρεώνει τον ιδιοκτήτη να καταφεύγει στα δικαστήρια προκειμένου να βρει το δίκιο του ενώ το αιολικό πάρκο θα έχει ήδη κατασκευαστεί στη γη του. Σήμερα μάλιστα με τις διαδικασίες fast track για την ενίσχυση της εθνικής οικονομίας θα υποστηρίζονται οι επενδυτές έναντι των ιδιοκτητών γης.
Πρέπει να επισημανθεί ότι, ακόμα και όταν υπάρχουν αναγνωρισμένοι τίτλοι ιδιοκτησίας, η αξία της γης δεν διασφαλίζεται διότι ισχύει ο νόμος 3377/2005 (άρθρο 19 παρ. 2) που αντικατέστησε άρθρα του δασικού νόμου 998/79 όπου αναφέρεται ότι : « Εγκρίσεις επέμβασης σε δασικές εκτάσεις ή δάση….ή παραχωρήσεις δασικών εκτάσεων κατά το άρθρο 13 του νόμου 1734/1987..που έχουν εκδοθεί από το ελληνικό δημόσιο υπέρ ηλεκτροπαραγωγών από Αναννεώσιμες Πηγές Ενέργειας παραμένουν έγκυρες και ισχυρές και μετά την τυχόν δικαστική ή διοικητική αναγνώριση τρίτου προσώπου ως ιδιοκτήτη των εκτάσεων αυτών. Στην περίπτωση αυτή ο αναγνωριζόμενος ιδιοκτήτης υπεισέρχεται αυτομάτως στη θέση του Δημοσίου ως προς τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα αυτού για το αντάλαγμα χρήσης ή το τίμημα παραχώρησης» . Συνεπώς η τιμή της γης θα είναι εξαιρετικά χαμηλή δηλαδή η αντικειμενική αξία που ορίζει το δημόσιο.
Η οριστική λύση κάθε προβλήματος που συνδέεται με το ιδιοκτησιακό και προκύπτει με θέματα ΑΠΕ (και λατομείων κλπ) στον τόπο μας είναι η ένταξη της νότιας Εύβοιας στις εξαιρέσεις του άρθρου 62 του νόμου 998/79 όπως έγινε για την Κρήτη, τα Κύθηρα, τα Επτάνησα, τις Κυκλάδες, δηλαδή όλες τις περιοχές που προσαρτήθηκαν στο ελληνικό κράτος με Πρωτόκολλα ή Συνθήκες και όπου δικαιωματικά ανήκει και η Εύβοια.
Τα παραπάνω είχα επισημάνει, όπως θυμούνται ασφαλώς αρκετοί σημερινοί δημοτικοί σύμβουλοι κατά τις κινητοποιήσεις για το ιδιοκτησιακό και τις Α.Π.Ε. στην Επιτροπή Αγώνα και περιλαμβάνονται στην επιστολή μου (Δήμος Στυρέων Α.Π. 2566/18-5-10) προς τους άλλους δύο δημάρχους της νότιας Καρυστίας και την τότε Συντονιστική Επιτροπή.
Η νότια Εύβοια διαθέτει ισχυρό αιολικό δυναμικό που την κάνει ελκυστική για επενδύσεις αυτού του είδους. Μια ψύχραιμη και ρεαλιστική αντιμετώπιση της σημερινής κατάστασης, όπως έχει διαμορφωθεί πλέον, προϋποθέτει ευρεία κοινωνική διαβούλευση του θέματος. Εφόσον η τοπική κοινωνία τελικά αποδεχτεί νέα αιολικά πάρκα στην περιοχή πρέπει στη συνέχεια να γίνει ένας σοβαρός  χωροταξικός σχεδιασμός για την εγκατάσταση αυστηρά περιορισμένων πάρκων που μπορούν να χωροθετηθούν σε περιοχές με την λιγότερη περιβαλλοντική και αισθητική όχληση και με αυστηρά καθορισμένους όρους.
Χρειάζεται όμως εκ μέρους όλων ισχυρή βούληση και απόλυτη πεποίθηση στον στόχο της ουσιαστικής ανάδειξης της νότιας Καρυστίας.

Σοφία Μούτσου
τ. Δήμαρχος Στυρέων



Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

Dorian Gray και Α.Π.Ε.

Πάντα με ενδιαφέρον παρακολουθώ το ιστολόγιο της κ. Σοφίας Κόλλια Sofia's comments !
Αυτό για το Dorian Gray πολύ μου άρεσε... ο ήρωας λάμπει στο φως και το πορτραίτο γερνάει...γερνάει και ασχημαίνει !!!
Ο Ocsar Wild μοναδικά προικισμένος αποδίδει εκπληκτικά τη ματαιοδοξία, την αλαζονία, το μεθύσι της εξουσίας του ανθρώπου πάνω στους ανθρώπους μέσα από παιχνίδια γοητείας. Ο Ντόριαν Γκρέυ πουλάει την ψυχή του στο διάβολο για να μείνει αιώνια νέος, ωραίος και κυρίως ισχυρός. Αυτό που ο ίδιος αποφεύγει, το γέρασμα της μορφής και της ψυχής όμως φαίνεται στο πορτραίτο του που, όταν ο ίδιος ο ήρωας τελικά το αντικρύζει, τρομάζει βλέποντας ένα πρόσωπο χτυπημένο όχι μόνο από το χρόνο αλλά και από τα απάνθρωπα κόλπα του, από την αδηφάγα μανία του να εξουσιάσει τις ψυχές των ανθρώπων γύρω του .................
Ομολογώ ότι με εξέπληξε το κείμενο της κ. Κόλλια. Εντυπωσιάστηκα !

Το θέμα των Α.Π.Ε. στην νότια Καρυστία είναι μια πολυσύνθετη πονεμένη ιστορία που αρχίζει εκεί περίπου στο 2002-2003. Τότε δηλαδή που μετά από πρόσκληση των συμπολιτών μου αποφάσισα να κάνω μεταδημότευση από τον δήμο Νέου Ψυχικού Αττικής όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα και ν' ασχοληθώ με πολλή αγάπη με την Τοπική Αυτοδιοίκηση στην περιοχή του δήμου Στυρέων, της ιδιαίτερης πατρίδας μας. Τότε που ήταν όλα "όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος" ή τουλάχιστον έτσι τα έβλεπα εγώ. Τότε που έγινα αντιδήμαρχος του πρώην δημάρχου κ. Ζάχου Λέκα... τότε που άρχισαν όλα... που εξελίσσονται μέχρι σήμερα με το φως και το σκοτάδι που τα τυλίγει ...
Η ιστορία των αιολικών πάρκων ουσιαστικά ξεκίνησε για την νότια Εύβοια πρώτα στον Δήμο Στυρέων και τον Δήμο Δυστίων, στη συνέχεια γύρω στο 2005 ή λίγο πριν μπήκαν τα πρώτα κομμάτια στην Αμυγδαλιά....
Με το θέμα ασχολήθηκα ενεργά σαν αντιδήμαρχος και ήμουν κάθετα αντίθετη σε τακτικές σκυψίματος της μέσης στις εταιρείες. Αυτό το ξέρουν όλοι. Τακτικές και μεθοδεύσεις που με έκαναν να διαφοροποιηθώ και τελικά να αποκτήσω "θανάσιμους" εχθρούς μέχρι σήμερα τους ίδιους. Η περίφημη υπόθεση Ευαγγελίδη, ενός ελληνοολλανδού που ζητούσε την άδεια του δημοτικού συμβουλίου να κάνει "τουριστικές επενδύσεις" στην ερημιά και τους γκρεμούς του Αμινού χωρίς να υποβάλλει σχέδια και μελέτες και πολλά άλλα. Τότε που έλεγε το δημ. συμβούλιο "τις θέλουμε τις επενδύσεις" κι εγώ ρωτούσα σαν ηλίθια "ναι, αλλά τι επενδύσεις είναι αυτές;" ενώ άλλοι χαμογελούσαν με νόημα. Τότε που έφυγα από το συμβούλιο φωνάζοντας "ξεπουλείστε τον τόπο χωρίς εμένα" και γράφτηκε στα πρακτικά ότι έφυγα για προσωπικούς λόγους. Είναι μεγάλη ιστορία αυτή και θα γραφτεί στο βιβλίο που ετοιμάζω. Ο μοναχικός μου δρόμος με λίγους επιλεγμένους φίλους με έμαθε πολλά... πρόσωπα και πράγματα .....
Σαν δήμαρχος μετά, ουδέποτε συναίνεσα, μαζί με τους συμβούλους μου, στην εγκατάσταση οιουδήποτε νέου αιολικού πάρκου στην περιοχή ευθύνης μου χάνοντας προσωπικούς μου φίλους. Το Δημοτικό Συμβούλιο απέρριπτε όλες τις αιτήσεις χωρίς καμμιά άλλη συζήτηση. Φυλάξαμε σκοπιά στις Κούρθες με ομάδες πολιτών, που και σήμερα τους βλέπω και τους χαίρομαι, να μην περάσουν οι πυλώνες της ΔΕΗ από τον Δήμο Μαρμαρίου στο Διακόφτι προς τα Στύρα και πετύχαμε την υπογειοποίηση των γραμμών στους οικισμούς Νέων Στύρων, Λεύκας και Κουβελλών. Αυτά έγιναν μετά από παρεμβάσεις μου στην Διεύθυνση Μεγάλων Εργων της ΔΕΗ που όχι μόνο με δέχτηκαν και με άκουσαν αλλά έστελναν εκπροσώπους τους, ευγενέστατους είναι αλήθεια, συχνά στο γραφείο μου γιατί το "κακό παιδί" τους χαλούσε τα προγράμματα.
Σαν δήμαρχος ανταποκρίθηκα σε πρόσκληση και τοποθετήθηκα δημόσια και ξεκάθαρα στο Γιοκάλειο το καλοκαίρι του 2008 μπροστά σε πλήθος συμπολιτών μας, βουλευτών και εκπροσώπων από οικολογικές οργανώσεις άλλων περιοχών.
Σαν Δήμαρχος τοποθετήθηκα δημόσια κατά τη συζήτηση του Χωροταξικού Σχεδιασμού των ΑΠΕ στη Νομαρχία Εύβοιας το 2008 θέτοντας σαφώς το θέμα γιατί να εξαιρείται η βόρεια Εύβοια και να επιβαρύνεται μόνο η νότια. Είναι καταγεγραμμένο ποιοι ήταν παρόντες και τι είπαν σ' αυτή τη σύσκεψη.
Αλλοι όμως αντί να ασχολούνται με τα θέματα αυτά έλεγαν εμένα γραφική ή και χειρότερα !!!
Σαν Πρόεδρος του Συνδέσμου Διαχείρησης Αποριμμάτων κυνηγιόμουνα στα βουνά με ιδιοκτήτες γής και δημοτικούς συμβούλους άλλων δήμων γιατί στην περιοχή χωροθέτησης του ΧΥΤΥ υπήρχαν προσύμφωνα για εγκατάσταση ανεμογεννητριών με ανθρώπους που γνώριζα πολύ καλά και ποτέ δεν άνοιγαν το στόμα τους ενώ η υποφαινομένη έπεφτε από την μια έκπληξη στην άλλη και γέλαγαν κι οι πέτρες μαζί μου στα βουνά και στα λαγκάδια, η "χαζή" που ήρθε να μας κάνει το μάγκα, λέγανε.  Και όταν δημότης μας χάριζε 150 στρέμματα για να κάνουμε ΧΥΤΥ στο Αμινού άρχισαν οι απειλές και οι γνωστές ίντριγκες με γνωστούς γνωστών.
Γνώρισα τις εταιρείες, τους εκπροσώπους τους, τα τσιράκια τους. Οποιος δεν ήταν στη 4ωρη σύσκεψη με τον περιφερειάρχη στη Λαμία τον Μάρτη του 2009 -και είμαστε πολύ λίγοι και πολύ συγκεκριμένοι- δεν ξέρει τι παίχτηκε και πώς παίχτηκε !!!
Σήμερα επέλεξα να γράφω και να κάνω ότι μπορώ σαν πολίτης με απόλυτη επίγνωση γιατί συμβαίνουν όσα συμβαίνουν. Οσοι βιάζονται να κουνήσουν κοροϊδευτικά το κεφάλι τους ας το κουνήσουν καλύτερα για το χάλι μας. Εχουν δίκιο οι μελέτες που παρουσιάζουν την νότια Καρυστία όπως την παρουσιάζουν;
Την Κυριακή το Δημοτικό Συμβούλιο καλείται να αποφασίσει όχι αν θα μπουν νέες ανεμογεννήτριες στην νότια Καρυστία, αλλά για το αν η νότια Καρυστία θα εξακολουθήσει να είναι μια περιοχή ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους ή ένα απέραντο απρόσωπο και μουντό βιομηχανικό πάρκο και θα παραδοθεί αμαχητί στις ορέξεις ξένων μεγαλοεπενδυτών του ....αέρα, δήθεν για το καλό της εθνικής οικονομίας ! Πρέπει να μπορεί κανείς να αποφασίζει "με ποιούς θα πάει και ποιούς θ' αφήσει".
Τώρα είναι η ώρα μηδέν για την Καρυστία ! Τα υπόλοιπα στο αυριανό μου άρθρο.